ถ้าเกิดนะ เพื่อนคนที่สิทที่สุดของเรา ก็สำหรับผมนะเป็นคนที่ผมชอบ ง่ายๆก็แอบชอบยุอะนะ เธอเป็นคนที่ผมชอบมากๆเลยละ เธอเป็นผู้หญิงที่แตกต่างถถึงบางทีเธอจะเป็นคนที่อารมห์เสียง่าย (ไม่บางทีอะ บ่อยๆเลยละ 5555) เธอเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือเพื่อน และจะเป็นคนเรียนเก่งมากและใส่มากๆ ผมก็อยากจะบอกนะว่าเธอเป็นคนน่ารัก มากสำหรับผม แต่ผมก้ไม่เคยบอกเธอเลย ครั้งแรกที่ผมเจอเธออะนะ ผมชอบเธอมากๆเลยละ อาจจะเป็นรักแรกของผมเลยก็ได้นะ แต่ก็ผมยังเด็กยุละมั้งเลยไม่
อยากใช่คำนั้นสักเท่าไหร่ ตอนนั้นผมยุม.3 ผมย้ายจากอีกโรงเรียนหนึ่งมา ตอนที่ผมย้ายเข้าไป เธอคนนี้ก็ย้ายเข้ามาใหม่พร้อมผมเหมือนกันเธอย้ามาจากโรงเรียนหญิงล้วน เธอเล่นดนตรีเก่งมากมากๆๆ บอกเลยเธอเป็นคนที่เปลียนวีชิตของผม ก่อนหน้าผมจะเจอเธออนะ ผมเป็นคนที่ ทำไรไม่ได้เลย เรียนไม่เก่ง เล่นดนตรีไม่เป็น หนังสือก้ไม่เคยอ่าน แต่ก็เป็นเพราะอะไรไม่รู้ เธอเป็นคนเปลียนผมไปทุกอย่างเพียงเพราะผมอยากอยุ่ใกล้เธอ ปกติปมก็เล่นเกมนะแต่เล่นยุแค่เกมเดียว แต่เธอเป็นคนที่เล่นเกมยุหลายเกม ซึ่งแต่ละเกมผมไม่เคยคิดจะเล่นเลยแต่ก็เป็นเพราะเธอมั้ง ผมเริ่มเล่นเกมพวกนั้นและก็เล่นเกมพวกนั้นกับเธอ ถึงผมจะเล่นไม่เก่งก็เหอะแต่เธอก็คอยจะสอนผมช่วยผม รวมไปถึงการเรียนด้วยนะ ผมก็จะนั่งข้างเธอและคอยให้เธอช่วยยุเสมอ นึกๆดู ผมก็จีบเธอละ แต่จีบแบบเพื่อนอะนะจนเธอไม่รู้เลยละ เธอก็คงไม่รู้แต่ก็นะ ผมก็ยังเป็นเพื่อนเธอต่อไป และเป็นเพื่อนสนิทของเธอ(มั้งนะ) วันหนึ่ง ตอนม.4ปลายๆ เธอถามผมว่า "ผมชอบเธอหรอ" ผมก็บอกเธอไปเลยว่าใช่แต่เธอก็ไม่ตอบอะไร ผมเลยถามเธอไปทำไมเธอถึงถาม เธอบอกผมมาว่ามีคนบอกว่าผมชอบเธอ ผมก็เอิ่มมมม(วันนั้นเป็นช่วงวันหยุด อาทิตย์หนึ่งมั้ง) หลังจากนั้นสัก3-4วันก็เป็นวันอาทิตย์ ซึ่งวันต่อมาก็จะเป็นวันที่ไปโรงเรียนอิอิ ตอนนั้นผมคิดอะไรไม่รู้ คงคึกมั้ง ผมกับพิไปหาเธอ "รู้แล้วใช่ไหมว่าผมชอบเธอ ผมยังมีสิทธิยุไหม" เธอก็เงียบและไม่ตอบอะไร ในวันจันทร์ ผมไปเรียน รด (นักศึกษาวิชาทหารรร!!!!) ตอนช่วงเช้า ผมก็ไม่รู้อะนะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง จนกระทั้งกลับมาถึงโรงเรียน เธอเมินผม ปกติผมนั่งข้างเธอใช่ปะ แต่เธอกับย้ายที่นั่ง ตอนนั้นผมตกใจมาก แบบเอิ่มมันเกิดไรขึ้น หลังจากนั้นยันวันศุกร์ ผมไม่ได้คุยกะเธอเลย ผมได้แต่ไม่เรียนไม่ทำไรเลย ได้แต่ก้มหน้ายุบนโต็ะ พร้อมกับมากแบบสุดๆ บอกเลยว่าผมจะเสียเธอไปแล้วเพียงเพราะคำสั้นๆไร้เหตุผลพวกนั้น ผมรุ้สึกเหมือนโลกใบนี้มันมืดมนมากๆ หลังจากนั้น วันเสาร์เป็นวัน Open House ของโรงเรียนผม ผมก็มาโรงเรียนเพียงเพราะ ตรงๆเลยนะจะมาหาเธอ เธอเป็นนักเรียนคนเดียวที่ครุจะคอยเรียกให้มาช่วยงานของครู วันนั้นมีแค่เพียงผมและเธอ2คนที่มาโรงเรียนเลยก็ว่าได้555 ผมก็มาในอารมห์ที่ว่าจะช่วยงานครูแต่ก็หวังอะไรในใจไว้เยอะมาก ผมก็ช่วยงานครูยุดีๆผมก้เจอหน้าเธอแต่เธอก็หันหน้าหนีไป ผมก็นึกอะไรแปลกๆผมก็เลยทักไลน์เธอไปพร้อมก็บอกเธอทำนองว่ามาคุยกันหน่อยดีอย่าหันหน้าหนี ในตอนนั้นเธอก็มานั่งข้างๆผมตรงซุ่มที่ผมดูแลและเธอก็ทักผมและก้คุยกะผมแบบยิ้ม ผมแบบตกใจเธอมาก ทำไมเธอยิ้ม??? เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นและเธอก็บอกว่าอย่าไปส่นเรื่องที่ผ่านมา เรายังเป็นเพื่อนกันอยุ่นะ (ผมนี้สตั้นไปเป็นนาที -0- แบบดีใจสุดๆ55555) ในตอนนั้นผมก็คุยกับเธอแบบปกติและปล่อยให้ทุกๆที่ผ่านมาเปลียบเสมือนเรื่องโกหก และผมก็รู้ว่าเธอก็คิดอย่างนั้นเช่นกัน....
(ขอโทดทีทุกท่าน ผมอาจจะไร้สาระไปหน่อยจะถามแต่กลับมาเล่าเรื่อง 5555) ในตอนนี้อะนะ ผมก็ยุม.5ก็เรียนไปตามปกติแบบปกติจริงๆ แล้ว!!!ยุดีๆเธอก็เปลียนไป ไม่ค่อยตอบเฟสผม(ไม่ตอบเลยก็ได้ละ) ไม่(ค่อย)เล่นเกมกะผมถ้าไม่มีเพื่อนคนอื่นเล่นด้วย และวันก่อนผมก็ส่งสัยเลยทักเธอไปตอนเรียนยุ(ผมไม่ได้นั่งข้างเธอแล้วนะ)เธอก็หยิบโทรศัพย์ขึ้นมาและหันมาถามทักทำไม และหลังจากนั้นก็แบบนิ่งๆอะนะ เพราะเห็นไม่ตอบเฟสผม ในตอนนั้ผมนั่งหลังเธอและก็เห้นเธอ!!! ลบแชทของผมทิ้ง ผมเลยถามเธอไปว่าลบทำไมแต่เธอก็บอกกลับมาว่า "อย่าถามได้ปะ" ผมก็เลยไม่ส่นใจอะไร หลังจากนั้นตอนเย็นผมก็เลยทักเธอไปแบบเดิมทุกวัน ถึงแม้เธอไม่ตอบก็เหอะ มันขึ้นว่าเธออ่านเว้ยผมเลยถามเธอแบบปกติ แต่มันกลับไม่ขึ้นว่าเธออ่าน .- - ผมเลยส่งสัย ในตอนนั้นผม ถามเธอไปเลย "ปิดแจ้งเตือนแชทผมหรอ?" สักพักหนึ่งมันก็ขึ้นว่าเธออ่านและ มันก็ขึ้นแชทมาว่า "ใช่" คำเดียวสั้นๆ ผมนี้อึ่งไปเลย
ผมก็เลยอยากจะถามหน่อย ว่ามันเป็นเพราะอะไร ควรทำไงดี -*- (บอกเลยว่าผมคิดมากสุดๆ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรอะนะ อิอิ ขอให้เธอกลับมาเหมือนเดิมเป็นเพื่อนคนเดิมที่สนิทที่สุด ตอนนี้ผมคิดแค่นั้นก็พอ)
ช่วยผมหน่อยนะ ผมควรทำไง . . **โทดทีนะ คำว่า ยุ คือ อยู่ นะ
ผมควรทำไงอะภ้าเพื่อนสนิทผมปิดแชทผม ลบแชทผมโดยผมไม่รู้เหตุผล
อยากใช่คำนั้นสักเท่าไหร่ ตอนนั้นผมยุม.3 ผมย้ายจากอีกโรงเรียนหนึ่งมา ตอนที่ผมย้ายเข้าไป เธอคนนี้ก็ย้ายเข้ามาใหม่พร้อมผมเหมือนกันเธอย้ามาจากโรงเรียนหญิงล้วน เธอเล่นดนตรีเก่งมากมากๆๆ บอกเลยเธอเป็นคนที่เปลียนวีชิตของผม ก่อนหน้าผมจะเจอเธออนะ ผมเป็นคนที่ ทำไรไม่ได้เลย เรียนไม่เก่ง เล่นดนตรีไม่เป็น หนังสือก้ไม่เคยอ่าน แต่ก็เป็นเพราะอะไรไม่รู้ เธอเป็นคนเปลียนผมไปทุกอย่างเพียงเพราะผมอยากอยุ่ใกล้เธอ ปกติปมก็เล่นเกมนะแต่เล่นยุแค่เกมเดียว แต่เธอเป็นคนที่เล่นเกมยุหลายเกม ซึ่งแต่ละเกมผมไม่เคยคิดจะเล่นเลยแต่ก็เป็นเพราะเธอมั้ง ผมเริ่มเล่นเกมพวกนั้นและก็เล่นเกมพวกนั้นกับเธอ ถึงผมจะเล่นไม่เก่งก็เหอะแต่เธอก็คอยจะสอนผมช่วยผม รวมไปถึงการเรียนด้วยนะ ผมก็จะนั่งข้างเธอและคอยให้เธอช่วยยุเสมอ นึกๆดู ผมก็จีบเธอละ แต่จีบแบบเพื่อนอะนะจนเธอไม่รู้เลยละ เธอก็คงไม่รู้แต่ก็นะ ผมก็ยังเป็นเพื่อนเธอต่อไป และเป็นเพื่อนสนิทของเธอ(มั้งนะ) วันหนึ่ง ตอนม.4ปลายๆ เธอถามผมว่า "ผมชอบเธอหรอ" ผมก็บอกเธอไปเลยว่าใช่แต่เธอก็ไม่ตอบอะไร ผมเลยถามเธอไปทำไมเธอถึงถาม เธอบอกผมมาว่ามีคนบอกว่าผมชอบเธอ ผมก็เอิ่มมมม(วันนั้นเป็นช่วงวันหยุด อาทิตย์หนึ่งมั้ง) หลังจากนั้นสัก3-4วันก็เป็นวันอาทิตย์ ซึ่งวันต่อมาก็จะเป็นวันที่ไปโรงเรียนอิอิ ตอนนั้นผมคิดอะไรไม่รู้ คงคึกมั้ง ผมกับพิไปหาเธอ "รู้แล้วใช่ไหมว่าผมชอบเธอ ผมยังมีสิทธิยุไหม" เธอก็เงียบและไม่ตอบอะไร ในวันจันทร์ ผมไปเรียน รด (นักศึกษาวิชาทหารรร!!!!) ตอนช่วงเช้า ผมก็ไม่รู้อะนะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง จนกระทั้งกลับมาถึงโรงเรียน เธอเมินผม ปกติผมนั่งข้างเธอใช่ปะ แต่เธอกับย้ายที่นั่ง ตอนนั้นผมตกใจมาก แบบเอิ่มมันเกิดไรขึ้น หลังจากนั้นยันวันศุกร์ ผมไม่ได้คุยกะเธอเลย ผมได้แต่ไม่เรียนไม่ทำไรเลย ได้แต่ก้มหน้ายุบนโต็ะ พร้อมกับมากแบบสุดๆ บอกเลยว่าผมจะเสียเธอไปแล้วเพียงเพราะคำสั้นๆไร้เหตุผลพวกนั้น ผมรุ้สึกเหมือนโลกใบนี้มันมืดมนมากๆ หลังจากนั้น วันเสาร์เป็นวัน Open House ของโรงเรียนผม ผมก็มาโรงเรียนเพียงเพราะ ตรงๆเลยนะจะมาหาเธอ เธอเป็นนักเรียนคนเดียวที่ครุจะคอยเรียกให้มาช่วยงานของครู วันนั้นมีแค่เพียงผมและเธอ2คนที่มาโรงเรียนเลยก็ว่าได้555 ผมก็มาในอารมห์ที่ว่าจะช่วยงานครูแต่ก็หวังอะไรในใจไว้เยอะมาก ผมก็ช่วยงานครูยุดีๆผมก้เจอหน้าเธอแต่เธอก็หันหน้าหนีไป ผมก็นึกอะไรแปลกๆผมก็เลยทักไลน์เธอไปพร้อมก็บอกเธอทำนองว่ามาคุยกันหน่อยดีอย่าหันหน้าหนี ในตอนนั้นเธอก็มานั่งข้างๆผมตรงซุ่มที่ผมดูแลและเธอก็ทักผมและก้คุยกะผมแบบยิ้ม ผมแบบตกใจเธอมาก ทำไมเธอยิ้ม??? เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นและเธอก็บอกว่าอย่าไปส่นเรื่องที่ผ่านมา เรายังเป็นเพื่อนกันอยุ่นะ (ผมนี้สตั้นไปเป็นนาที -0- แบบดีใจสุดๆ55555) ในตอนนั้นผมก็คุยกับเธอแบบปกติและปล่อยให้ทุกๆที่ผ่านมาเปลียบเสมือนเรื่องโกหก และผมก็รู้ว่าเธอก็คิดอย่างนั้นเช่นกัน....
(ขอโทดทีทุกท่าน ผมอาจจะไร้สาระไปหน่อยจะถามแต่กลับมาเล่าเรื่อง 5555) ในตอนนี้อะนะ ผมก็ยุม.5ก็เรียนไปตามปกติแบบปกติจริงๆ แล้ว!!!ยุดีๆเธอก็เปลียนไป ไม่ค่อยตอบเฟสผม(ไม่ตอบเลยก็ได้ละ) ไม่(ค่อย)เล่นเกมกะผมถ้าไม่มีเพื่อนคนอื่นเล่นด้วย และวันก่อนผมก็ส่งสัยเลยทักเธอไปตอนเรียนยุ(ผมไม่ได้นั่งข้างเธอแล้วนะ)เธอก็หยิบโทรศัพย์ขึ้นมาและหันมาถามทักทำไม และหลังจากนั้นก็แบบนิ่งๆอะนะ เพราะเห็นไม่ตอบเฟสผม ในตอนนั้ผมนั่งหลังเธอและก็เห้นเธอ!!! ลบแชทของผมทิ้ง ผมเลยถามเธอไปว่าลบทำไมแต่เธอก็บอกกลับมาว่า "อย่าถามได้ปะ" ผมก็เลยไม่ส่นใจอะไร หลังจากนั้นตอนเย็นผมก็เลยทักเธอไปแบบเดิมทุกวัน ถึงแม้เธอไม่ตอบก็เหอะ มันขึ้นว่าเธออ่านเว้ยผมเลยถามเธอแบบปกติ แต่มันกลับไม่ขึ้นว่าเธออ่าน .- - ผมเลยส่งสัย ในตอนนั้นผม ถามเธอไปเลย "ปิดแจ้งเตือนแชทผมหรอ?" สักพักหนึ่งมันก็ขึ้นว่าเธออ่านและ มันก็ขึ้นแชทมาว่า "ใช่" คำเดียวสั้นๆ ผมนี้อึ่งไปเลย
ผมก็เลยอยากจะถามหน่อย ว่ามันเป็นเพราะอะไร ควรทำไงดี -*- (บอกเลยว่าผมคิดมากสุดๆ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรอะนะ อิอิ ขอให้เธอกลับมาเหมือนเดิมเป็นเพื่อนคนเดิมที่สนิทที่สุด ตอนนี้ผมคิดแค่นั้นก็พอ)
ช่วยผมหน่อยนะ ผมควรทำไง . . **โทดทีนะ คำว่า ยุ คือ อยู่ นะ