ก่อนอื่นอยากจะขอความเห็นจากทุกคนนะครับ ปัจจุบันตอนนี้ผมก็อายุ 27 แล้ว ผมเป็นคนต่างจังหวัด เรียนจบ ป.ตรี เกรดเฉลี่ยไม่สูงมาก อยู่ในะดับปานกลาง ผมจบปริญาตรีมาตั้งแต่ปี 2553 เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีร่างกายครบ 32 ทุกอย่าง แต่มีความผิดปกติที่เท้าคือนิ้วโป้งเท้าเบี้ยวทั้ง 2 ข้าง เนื่องจากผมต้องผ่าขาตั้งแต่อายุได้ประมาณ 5 เดือนเพราะอะไรนั้นไม่ทราบ ไม่เคยถามแม่เลย ผมใช้ชีวิตได้ปกติเหมือนคนทั่วๆไป เดินได้ วิ่งได้ ยกของหนักได้ และแทบทุกอย่าง พอหลังจบการศึกษาในระดับปริญาตรีผมก็พยายามเข้าสมัครงานกับริษัทเอกชล หลายต่อหลายแห่ง บางที่ก็ได้รับรอยยิ้ม บางที่ก็พูดดื้อขึ้นมาว่าบริษัทไม่อาจจะรับคุณได้เนื่องจากกลัวเข้ามาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลองคิดดูนะครับส่งผลกระทบต่อจิตใจขนาดไหน หลังจากนั้นผมพยายามสมัครงานมาเรื่อยๆ จนปี 2554 เลยคิดว่าเอ๊ะหรือการศึกษาเราอาจจะไม่เป็นที่พอใจเพราะคณะที่จบไม่มีจุดเด่นอะไรเลยค่อนข้างที่จะหางานยาก แม่ผมจึงตัดสินใจให้เรียนต่อปริญาโท คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการ (ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนของการทำวิจัย) ผมก็ได้ไปีโอกาศที่จะไปสมัครงานอีก ดูจากในเว็ปไม่ว่าจะเป็น Job toguns หรืออื่นๆ อีกมากมายหลายเว็ป สรุปมาเจอบริษัทสุดท้ายไม่อาจจะเปิดเผยชื่อได้ คำตอบนี้เป็นคำตอบที่ผมเจ็บช้ำน้ำใจที่สุด เค้าตอบกลับผมมาว่าร่างกายของคุณมีความผิดปกติทางบริษัทเราไม่สามารถที่จะรับคุณเข้าทำงานได้ และด้วยเหตุผลอีกหลายอย่าง อยากให้คุณลองไปสมัครงานในสถานที่ๆรับคนพิการโดยเฉพาะ คือผมไม่เข้าใจว่าร่างดายผมมันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ หลังจากนั้นมาผ่านมาหลายปีแล้วผมงานก็ไม่มีทำ จับต้นชนปลายอะไรหลายๆอย่างไม่ได้เลย จะไปสมัครที่ไหนก็กลัว กลัวกับคำตอบเดิม คุณลองคิดดูนะ ผมจบมาตั้งแต่ปี 2553 จนตอนนี้ 2558 ผ่านมากี่ปีแล้วผมไปสมัครมาแล้วกี่ที่ สมัครกี่ที่ กี่ที่ก็คำตอบเดิม ทำไมไม่เปิดรับกันบ้างครับ

หวังว่าผมจะได้รับข้อคิดดีๆ เพราะตอนนี้ผมเครียดมาก