คิดยังไง กับคำว่า ไม่มีไรจะคุย ไม่รู้จะคุยอะไร เพราะการอยู่ด้วยกันทุกวัน

เริ่มต้นเลยละกัน

เราคบกับแฟนมา 1 ปี 7  เดือน ช่วงแรกๆเรามีความสุขกันมากๆ ตัวติดกันตลอด เราไปไหนหรือเค้าไปไหนก็อยากพากันไป ไปด้วยกัน  ไปกินข้าวด้วยกันทุกวัน เกือบจะทุกมื้อเวลาไปทำงาน ก้อชวนกันไปกินข้าว เรามีเรื่องเซอไพรส์แฟนเสมอทุกๆวันครบรอบ เราคอยดูแลเค้าทุกๆอย่าง แต่ก้อไม่ใช่ว่าเค้าจะไม่ดูแลเรานะ เค้าก้อคอยดูแลเราเวลาเราไม่สบาย ช่วงแรกๆทุกอย่างมันมีความสุขไปหมด จนเรารู้สึกว่าเรารักเค้ามากขึ้นทุกวัน

แต่พอมาช่วงนึง หลังจาก 6 เดือนเริ่มมีการทะเลาะ มีปากเสียงกัน เราพยายามใจเย็น เพราะเค้าเป็นคนขี้หงุดหงิด เราก้อไม่อยากให้เค้าอารมณ์เสีย เคยทะเลาะกนจนจะเลิกกัน แต่พอกลับมาที่ห้องเค้าก็เปนอีกคนที่มาบอกเราว่าไม่อยากให้เราไปไหน เราเป็นอยู่แบบนี้บ่อยมากๆ

และจนหลังๆมานี้ การคุยกันเหมือนเริ่มห่างเหินไปเรื่อยๆ เวลาไลน์คุยกันเหมือนเราคุยอยู่ฝ่ายเดียว ถามคำตอบคำ บอกว่า ไม่รู้จะคุยไร ไม่มีเรื่องจะคุย รู้สึกไม่คิดถึง เพราะไม่มช่องว่างให้กัน คุยกันเยอะไป    แล้วหลังๆก็เริ่มมีคำพูดหลายๆคำที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บจี๊ด เช่น เบื่อ รำคาญ อยากทำไรก้อทำ

ถามว่าเราเหนื่อยไหม เราเหนื่อยแต่เราก็รัก และเราก็ไม่อยากเสียเค้าไป แต่ถ้ามันเป็นไปแบบนี้นานๆ เราก็คงคนที่ยิ้มแต่จริงๆเราโครตเจ็บเลย

เราไม่รู้ว่าเราควรทำไง ควรถอยออกมาเพราะยังไงคงไม่เหมือนเดิมม หรือควรยุแบบนี้ แล้วสักวันมันจะดีขึ้น
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่