ทำไมตอนแรกคุยกันดี๊ดี ผ่านไปสักพักกลับแย่ลง

ตามหัวข้อเลยฮะ มันเกิดขึ้นกับคนๆนึงที่เป็นเพื่อนของเพื่อนผมอีกที ผมแอบไปดูหนังสือรุ่นของเพื่อนแล้วก็ไปเจอคนๆนึงแบบใช่เลย แม่ของลูก(น่ารัก ตัวเล็ก ใส่แว่น) ละก็เจอชื่อเค้า ผมก็หาวีธีจนเจอเฟซเค้าเลยแอดไป ผมทักไปคำแรก"หวัดดีค้าบบบ" รอสักพักเค้าก็ตอบมา จากนั้นผมก็คุยกันยาวๆเลย(จำได้ว่าคุยกันตั้งแต่ 5 โมงเย็นถึงเที่ยงคืนเลย)จนมาอีกวันนึงผมก็ทักไปเหมือนเดิม เค้าก็ตอบมาแต่คุยกันไปสักพักเค้าก็บอกว่าวันอาทิตย์มีงานไปทำที่รร.(เค้าอยู่โรงเรียนหญิงประจำจังหวัดชลบุรี แต่รร.ที่จะไปทำเป็นโรงเรียนชายอยู่ตรงสี่แยกไฟแดง)ผมก็อาสาไปช่วยเค้า ก็อยากเจอตัวจริงหนิทำไงได้ นัดกันตอนเที่ยงที่โรงอาหาร พอผมได้เห็นเท่านั้นหล่ะ ใจละลายยยย น่ารักเว่อร์ นิสัยก็แบบอินโนเซ้นหน่ะ ไร้เดียงสามากเป็นเด็กเลย(เค้าอยู่ม.4ละ ผมอยู่ม.5)ทำงานคอมให้เค้าจนเสร็จบ่าย2 ก็ไปส่งเค้าที่เซเว่นปากซอยบ้านเค้า ละก็นัดกันไปเที่ยวแหลมทองต่อ(แหลมทองเป็นห้างหน่ะ) เค้าเลยชวนผมไปดูหนังกับเพื่อนเค้าอีกสองคน ระหว่างรอเพื่อนเค้าเราก็เดินเล่นกัน ผมถามเค้าว่าเวลาคนเป็นแฟนกันจับมือกันรู้สึกไงอ่ะ เค้าก็บอกลองจับมือเราสิ ผมก็จับสิครับ บอกตรงๆฟินเว่อร์ แล้วยิ่งได้ลองลูบหัวเล่นด้วยนะ X2 เลย เค้าสูง 145 ผมสูง 169(โดยส่วนตัวแล้วตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยจีบใครเลย) หนังเข้า 3.50 แต่ 4 โมงผมต้องไปทำงานเลยไปดูกับเค้าไม่ได้ ละผมก็ไปทำงานของผม มาอีกวันนึงผมทักไลน์เค้าไป..ไม่อ่าน ทักเฟซ..ไม่ตอบ โทรไป..ไม่รับ จนผมเบื่ออ่ะผมเลยลองเว้นช่วงสักเดือนนึงเค้าก็ไม่สนใจผมเลย พอมาเมื่อวานเค้าเอาหนังสือที่ยืมไปมาคืนผม พอคืนเสร็จก็ทำเหมือนคนไม่รู้จักกัน หน้าผมเค้ายังไม่มองเลย ละพอรู้ว่าเค้ามีแฟนแล้วผมก็หมดแรงเลยฮะ ที่พยายามมาทั้งหมดเพื่ออะไร ผมก็ยังคิดอยู่ว่าเป็นที่ผมไม่ดีพอหรือว่าเค้าไม่เคยสนใจผมแต่แรกอยู่แล้ว?