สวัสดีค่ะ พอดีอยากทราบความคิดเห็นของหลายๆท่านค่ะ
คือเรื่องมีอยุ่ว่า เนื่องจากเรากับแฟน คบกันมา จนตอนนี้ก้น่าจะเป็นประมาณ 9 ปีกว่า ๆ แล้วค่ะ แต่เนื่องจากที่เราอยู่ด้วยกันตั้งแต่เรียนจบ ม.6. จนตอนนี้ก้ 5 ปี กว่า ๆ พอดี คืออยู่กินกันแบบ ผัวเมียเน้อะ! พ่อแม่รับรู้ ไรงี้ แต่เหตุมันเกิดมาจากตรงนี้นี่ล่ะค่ะ
#พอตอนนี้ ระหว่างเรากับแฟนเหมือนเริ่มมีปันหากันบ่อย แต่ก้ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมาก แต่ทุกครั้งเราก็จะกลับมาคุยกับที่บ้านเราเสมอ แต่ครั้งนี้ แม่ของเรากับบอกให้เราเลิกยุ่งแล้วตัดขาดความสัมพันธ์ไปเลย อยุ่กันไป ไม่มีอะไรดีขึ้น ถ้าไม่ฟังต่อไปก็ไปก้ไม่ต้องมาเรียก แม่อีก พร้อมให้ออกจากบ้านไปเลย !
#ส่วนฝ่ายแฟน ก้ขอร้องไห้เรากลับไป (เนื่องจากตอนนี้มาอยุ่กับแม่) เค้าก็พูดเชิงว่า เราสองคนไม่ได้ทะเลาะ อะไรถึงขั้นตบตีหรือทำร้ายใคร แต่เราแค่เถียงกันไม่เข้าใจกัน ทำไมถึงกลับมาไม่ได้
#แต่เราเองไม่อยากให้แฟนรุ้ ว่าทางบ่านเราคิดยังไง กลัวเค้าจะเสียไจ แต่จะกลับไปก็ไม่กล้า กลัวแม่จะเสียไจ ทุกวันนี้ เราก้แอบคุยกับแฟนอยุ่ เค้าก้คอยแต่ถามว่าเมื่อไหร่จะกลับมา เหงาบ้างคิดถึงบ้าง
ทุกวันนี้ความรุ้สึกทรมานค่ะ เสียไจอยุ่มาก
"เราก้เหงาน่ะ คิดถึงน่ะ เวลาผ่านมาตั้งกี่ปี กินข้าวด้วยกัน นอนด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ทำไมวันนี้ถึวเป้นความรุ้สึกอย่างนี้ ? ทั้ง ๆ ที่เราไม่ได่เลิกกันเอง แต่กลับมาถุกห่างเพราะฝ่ายเรากีดกัน ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกก้รับรุ้ แต่งงานกัน แต่ไม่เข้าใจ ว่ามันเพราะอะไรอ่ะค่ะ
#คือที่ตั้วกระทู้ขึ้นมานี้ อย่าทราบว่า เราทำถูกไหม ? ที่ทำตามคำพุดแม่ แต่ทำผิดไหม ? กลับการทิ้งคนที่รักไว้โดยที่เค้าไม่ได้ผิดอะไร แล้วจะทำผิดไหม ? หากกลับไปแล้วไม่ฟังแม่? เพราะตอนนี้ตัวเราเองรุ้สึกหาทางออกกับทางไปไม่ได้จริง ๆ
ควรจะทำยังไงเพื่อรักษาความรู้สึกไว้ทั้งสองฝ่าย ??
คือเรื่องมีอยุ่ว่า เนื่องจากเรากับแฟน คบกันมา จนตอนนี้ก้น่าจะเป็นประมาณ 9 ปีกว่า ๆ แล้วค่ะ แต่เนื่องจากที่เราอยู่ด้วยกันตั้งแต่เรียนจบ ม.6. จนตอนนี้ก้ 5 ปี กว่า ๆ พอดี คืออยู่กินกันแบบ ผัวเมียเน้อะ! พ่อแม่รับรู้ ไรงี้ แต่เหตุมันเกิดมาจากตรงนี้นี่ล่ะค่ะ
#พอตอนนี้ ระหว่างเรากับแฟนเหมือนเริ่มมีปันหากันบ่อย แต่ก้ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมาก แต่ทุกครั้งเราก็จะกลับมาคุยกับที่บ้านเราเสมอ แต่ครั้งนี้ แม่ของเรากับบอกให้เราเลิกยุ่งแล้วตัดขาดความสัมพันธ์ไปเลย อยุ่กันไป ไม่มีอะไรดีขึ้น ถ้าไม่ฟังต่อไปก็ไปก้ไม่ต้องมาเรียก แม่อีก พร้อมให้ออกจากบ้านไปเลย !
#ส่วนฝ่ายแฟน ก้ขอร้องไห้เรากลับไป (เนื่องจากตอนนี้มาอยุ่กับแม่) เค้าก็พูดเชิงว่า เราสองคนไม่ได้ทะเลาะ อะไรถึงขั้นตบตีหรือทำร้ายใคร แต่เราแค่เถียงกันไม่เข้าใจกัน ทำไมถึงกลับมาไม่ได้
#แต่เราเองไม่อยากให้แฟนรุ้ ว่าทางบ่านเราคิดยังไง กลัวเค้าจะเสียไจ แต่จะกลับไปก็ไม่กล้า กลัวแม่จะเสียไจ ทุกวันนี้ เราก้แอบคุยกับแฟนอยุ่ เค้าก้คอยแต่ถามว่าเมื่อไหร่จะกลับมา เหงาบ้างคิดถึงบ้าง
ทุกวันนี้ความรุ้สึกทรมานค่ะ เสียไจอยุ่มาก
"เราก้เหงาน่ะ คิดถึงน่ะ เวลาผ่านมาตั้งกี่ปี กินข้าวด้วยกัน นอนด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน แต่ทำไมวันนี้ถึวเป้นความรุ้สึกอย่างนี้ ? ทั้ง ๆ ที่เราไม่ได่เลิกกันเอง แต่กลับมาถุกห่างเพราะฝ่ายเรากีดกัน ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกก้รับรุ้ แต่งงานกัน แต่ไม่เข้าใจ ว่ามันเพราะอะไรอ่ะค่ะ
#คือที่ตั้วกระทู้ขึ้นมานี้ อย่าทราบว่า เราทำถูกไหม ? ที่ทำตามคำพุดแม่ แต่ทำผิดไหม ? กลับการทิ้งคนที่รักไว้โดยที่เค้าไม่ได้ผิดอะไร แล้วจะทำผิดไหม ? หากกลับไปแล้วไม่ฟังแม่? เพราะตอนนี้ตัวเราเองรุ้สึกหาทางออกกับทางไปไม่ได้จริง ๆ