รบกวนช่วยกันแสดงความคิดเห็นหน่อยนะคะ อยากเห็นเพื่อนกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติไวๆ
เรื่ิองมีอยู่ว่า เพื่อนคนนี้ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน มีแต่ประเภทไปแอบชอบเค้า หรือพอมีคนเข้ามาคุยก็ไม่ตรงสเป็คซะงั้น!!!! จนบัดนี้อายุก็ปาไป30 กว่าๆละ(เฮ้อ!! ) นิสัยส่วนตัวค่อนข้างจะรั้น มั่นใจในตัวเอง ไม่ค่อยยอมใคร ค่อนข้างเอาแต่ใจ และขี้งอนเป็นที่หนึ่ง ส่วนฝ่ายชายค่อนข้างติดเพื่อน ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยจะคิดเรื่องสร้างครอบครัว (ทั้งที่อายุจะปาเข้าไป 40 แล้ว)!!!!
จนมาวันหนึ่งก็มีผู้ชายคนนี้เข้ามาในชีวิตหล่อน (ซึ่งสเป็คลดลงจากเดิมมาก....กกกกก ) เจ้าหล่อนบอกว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนทุกคนที่หล่อนเคยรู้จัก และแล้วก็ตกลงเป็นแฟนกัน ในช่วงนั้นมีหนุ่มอื่นเข้ามาขายขนมจีบเธอก็บอกปัดหมด (นางเอกรักเดียวใจเดียวค้าาา) สองปีแรกความรักหวานชื่น อัพรูปหวานๆน่ารักๆให้เพื่อนๆอิจฉากันเป็นแถว ลืมบอกไปสองคนนี้อยู่ไกลกันสักหน่อย แต่ระยะทางมิใช่ปัญหาแต่อย่างใดจ้า ระยะหลังย่างเข้าปีที่สามเริ่มมีการมาปรึกษาหัวใจกับเพื่อนบ้างประปราย แต่เข้าปีที่สี่ชักเริ่มจะมีปัญหาถี่ขึ้น ถึงขึ้นว่าบอกเลิกกันก็มี ด้วยเหตุผลว่า ผช.เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม อะไรที่เคยทำกลับไม่ทำ ผญ.ก็ต้องการการเอาอกเอาใจ การงอนง้อ แต่ฝ่ายชายกลับเริ่มเฉยๆๆๆ!!!!! มันชักจะยังไงๆแล้วสิ!!!! สอบถามไปมาคือ ฝ่ายชายพยายามงอนง้อแล้ว แต่ฝ่ายหญิงก็ไม่ยอมใจอ่อน จนฝ่ายชายเริ่มจะเหนื่อยและคงเซ็ง อยู่นิ่งๆไปเฉยๆๆ!!!!
โทรมาหาเราบอกเลิกกันแล้วนะ!!!! อ้าวเกิดไรขึ้น???? บลาๆๆๆๆๆ รับทราบข้อมูลข้างต้น เราก็เลยให้ข้อคิดว่าคุยกันดีๆหรือยัง เปิดใจคุยกันไหม ปัญหามันคืออะไร เคยทำผิดแล้วเคยขอโทษเค้าบ้างไหม สรุปคำตอบส่วนใหญ่คือไม่!!!! เออ!!!!(แล้วมันจะไปกันรอดได้ยังไงวะ?) เราก็เลยบอกว่าถ้ารักเค้าจริง และต้องการให้ความสัมพันธ์นี้ไปกันรอด ต่างฝ่ายต้องปรับเข้าหากัน เปิดใจคุยกัน ยอมรับฟังกัน และที่สำคัญคิดว่าตัวเองทำดีที่สุดหรือยัง????? โอกาสเมื่อมันผ่านไปแล้ว มันไม่ค่อยจะย้อนกลับมากันด้วยสิ!!!! นางทำตามค้าาาาา## กลับมาคืนดีกันอีกครั้ง.....^____^ ดีใจกะนางมาก!!!!
จนกระทั่งต้นเดือนนี้ มาบอกอีกทีว่าคราวนี้จบจริงๆๆๆๆ ไม่มีอีกแล้ว......ฟูมฟาย.....คร่ำครวญ.....
จากการสอบถามว่าเกิดไรขึ้น สรุปคร่าวๆคือ ผช.บอกว่าไม่รักแล้ว!!!!! ### เออ!!!! คำตอบมันช่างง่ายดายจริงแท้????? แล้วเวลาสี่ปีที่ผ่านมามันคืออะไรกันวะ???? สรุปคือจบ!!!!!
หลังจากนั้นชีวิตของเพื่อนสาวเราก็เข้าสู่โหมดดราม่าทันที ร้องไห้ทุกวัน ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร สติล่องลอย ไม่อันเป็นทำการทำงาน เข้าข่ายซึมเศร้า หดหู่ โลกของมันแคบลงทุกวัน และคนในโลกของมันเหลือน้อยลงไปทุกวัน!!!!! มันเปรยๆว่ารู้แล้วว่าทำไมคนที่คิดฆ่าตัวตายเค้าถึงทำได้!!!! มันเป็นแบบนี้นี่เอง!!!! เอ้ย!!!! คิดไรบ้าๆๆๆแบบนั้นว่ะ แกไม่สงสารคนที่รักแกมากๆๆอย่างเช่นครอบครัวแกเหรอ????....." ชั้นเสียใจ ชั้นทำให้พวกเค้าเสียใจ เพราะเค้าพยายามเตือนชั้นเรื่องที่คบกับแฟนคนนี้ แต่ชั้นดันไม่เชื่อ" สรุป...นางยังไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ครอบครัวฟัง ( นางขาดแม่แต่เด็ก อยู่กับพ่อและน้าๆป้าๆ มีน้องสาวคนนึง แต่ระยะหลังไม่คุยกันเพราะมีเรื่องทะเลาะกันอยู่) ที่ทำงานพอทราบว่าอกหักเค้าก็มาพูดให้กำลังใจ บอกว่าเข้มแข็งนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป แต่นางไม่กล้าที่จะไปแสดงความเสียใจ ความอ่อนแอให้ใครเห็น เพราะคิดว่าคนส่วนใหญ่คงจะคิดว่าอกหักแค่นี้จะเป็นอะไรมากนักหนา!!!!! สรุป....นางต้องแบกความรู้สึกครั้งนี้ไว้คนเดียว เพื่อนที่พอจะพูดกันได้ สนิทกันที่ิอยู่ด้วยกันก็ไม่กล้าเล่า เพราะกลัวโดนด่า!!!! นางก็เลยแยกตัวมาอยู่ในโลกส่วนตัวของนาง ร้องไห้ คิดซ้ำไปมา ว่าทำไมชั้นโง่ ทำไมทั้งที่ชั้นทุ่มเทกับความรักครั้งนี้แล้วผลลัพธ์ถึงออกมาเป็นแบบนี้ ทำไม ผช.คนนี้ใจดำจัง และอีกมากมาย.......ปลงไม่ตกกับปัญหานี้ ถึงขั้นคิดอยากไปพบนักจิตบำบัด เพราะเริ่มคิดว่าตัวเองเริ่มจะบ้าเข้าไปทุกที แต่ก็ยังกลัวว่าถ้าไปพบนักจิตบำบัดแล้ว มันจะส่งผลกับหน้าที่การงานไหม เราจะกล้าเปิดใจคุยไหมโน่นนี่นั่น.......เฮ้อ!!!!!! เคยพูดคุยให้กำลังใจ เตือนสติ ปลอบโยน แนะแนวทางที่จะเผชิญปัญหาในครั้งนี้แล้ว ดูเหมือนนางจะรับฟัง ดูเหมือนนางจะดีขึ้น แต่แค่ระยะสั้นๆแล้วก็กลับไปสู่จุดเดิม.....จนตอนนี้เพื่อนคนนี้เริ่มจะเครียดตาม เพราะเป็นห่วงนาง กลัวว่าถ้านางยังไม่สามารถออกมาจากจุดนี้ได้ในเร็ววัน นางคงจะแย่แน่ๆๆๆๆ!!!!!
จึงอยากให้เพื่อนๆๆๆช่วยกันเข้ามาแชร์ความคิดเห็นกันหน่อยว่า ...
.1. เราจะช่วยให้เพื่อนคนนี้หลุดออกมาจากปัญหาตรงนี้ได้อย่างไร เพื่อที่จะสามารถกลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติ
2. ถ้าสมมติวันข้างหน้ามีคนเข้ามาในชีวิตนางอีก นางควรจะทำอย่างไรเพื่อที่จะไม่พบเจอปัญหาแบบนี้อีก
3. คิดว่านางมีจุดบกพร่องตรงจุดไหน หรือไม่ อย่างไร เพื่อที่เราจะสามารถชี้ให้เค้าเห็น เพื่อให้เค้านำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
ท้ายสุด......อยากบอกเพื่อนคนนี้ว่า ถ้าได้อ่านกระทู้นี้ อย่าได้โกรธเราเลยนะ เราแค่อยากหาวิธีที่จะช่วยให้แกหลุดออกมาจากห้วงความทุกข์เท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำร้ายหรือคิดไม่ดีอะไรกับแกเลย ....รักและห่วงเพื่อนมาก!!!!!
ปล...... ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ และจะขอบคุณมากยิ่งขึ้น ถ้าเข้ามาแชร์ไอเดียกัน ร่วมกันทำบุญกับเพื่อนผู้กำลังมีทุกข์อยู่ในขณะนี้.....แชร์ไอเดียกันเยอะๆนะคะ
จากเพื่อนผู้หวังดีกับแกจริงๆ.
เพื่อนคบกับแฟนสี่ปียังไม่มีอะไรกัน โดนบอกเลิกตอนนี้ทำใจไม่ได้ รู้สึกซึมเศร้า หดหู่ เคยคิดอยากตาย!!!! จะช่วยเพื่อนยังไงดี
เรื่ิองมีอยู่ว่า เพื่อนคนนี้ยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน มีแต่ประเภทไปแอบชอบเค้า หรือพอมีคนเข้ามาคุยก็ไม่ตรงสเป็คซะงั้น!!!! จนบัดนี้อายุก็ปาไป30 กว่าๆละ(เฮ้อ!! ) นิสัยส่วนตัวค่อนข้างจะรั้น มั่นใจในตัวเอง ไม่ค่อยยอมใคร ค่อนข้างเอาแต่ใจ และขี้งอนเป็นที่หนึ่ง ส่วนฝ่ายชายค่อนข้างติดเพื่อน ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ไม่ค่อยจะคิดเรื่องสร้างครอบครัว (ทั้งที่อายุจะปาเข้าไป 40 แล้ว)!!!!
จนมาวันหนึ่งก็มีผู้ชายคนนี้เข้ามาในชีวิตหล่อน (ซึ่งสเป็คลดลงจากเดิมมาก....กกกกก ) เจ้าหล่อนบอกว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนทุกคนที่หล่อนเคยรู้จัก และแล้วก็ตกลงเป็นแฟนกัน ในช่วงนั้นมีหนุ่มอื่นเข้ามาขายขนมจีบเธอก็บอกปัดหมด (นางเอกรักเดียวใจเดียวค้าาา) สองปีแรกความรักหวานชื่น อัพรูปหวานๆน่ารักๆให้เพื่อนๆอิจฉากันเป็นแถว ลืมบอกไปสองคนนี้อยู่ไกลกันสักหน่อย แต่ระยะทางมิใช่ปัญหาแต่อย่างใดจ้า ระยะหลังย่างเข้าปีที่สามเริ่มมีการมาปรึกษาหัวใจกับเพื่อนบ้างประปราย แต่เข้าปีที่สี่ชักเริ่มจะมีปัญหาถี่ขึ้น ถึงขึ้นว่าบอกเลิกกันก็มี ด้วยเหตุผลว่า ผช.เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม อะไรที่เคยทำกลับไม่ทำ ผญ.ก็ต้องการการเอาอกเอาใจ การงอนง้อ แต่ฝ่ายชายกลับเริ่มเฉยๆๆๆ!!!!! มันชักจะยังไงๆแล้วสิ!!!! สอบถามไปมาคือ ฝ่ายชายพยายามงอนง้อแล้ว แต่ฝ่ายหญิงก็ไม่ยอมใจอ่อน จนฝ่ายชายเริ่มจะเหนื่อยและคงเซ็ง อยู่นิ่งๆไปเฉยๆๆ!!!!
โทรมาหาเราบอกเลิกกันแล้วนะ!!!! อ้าวเกิดไรขึ้น???? บลาๆๆๆๆๆ รับทราบข้อมูลข้างต้น เราก็เลยให้ข้อคิดว่าคุยกันดีๆหรือยัง เปิดใจคุยกันไหม ปัญหามันคืออะไร เคยทำผิดแล้วเคยขอโทษเค้าบ้างไหม สรุปคำตอบส่วนใหญ่คือไม่!!!! เออ!!!!(แล้วมันจะไปกันรอดได้ยังไงวะ?) เราก็เลยบอกว่าถ้ารักเค้าจริง และต้องการให้ความสัมพันธ์นี้ไปกันรอด ต่างฝ่ายต้องปรับเข้าหากัน เปิดใจคุยกัน ยอมรับฟังกัน และที่สำคัญคิดว่าตัวเองทำดีที่สุดหรือยัง????? โอกาสเมื่อมันผ่านไปแล้ว มันไม่ค่อยจะย้อนกลับมากันด้วยสิ!!!! นางทำตามค้าาาาา## กลับมาคืนดีกันอีกครั้ง.....^____^ ดีใจกะนางมาก!!!!
จนกระทั่งต้นเดือนนี้ มาบอกอีกทีว่าคราวนี้จบจริงๆๆๆๆ ไม่มีอีกแล้ว......ฟูมฟาย.....คร่ำครวญ.....
จากการสอบถามว่าเกิดไรขึ้น สรุปคร่าวๆคือ ผช.บอกว่าไม่รักแล้ว!!!!! ### เออ!!!! คำตอบมันช่างง่ายดายจริงแท้????? แล้วเวลาสี่ปีที่ผ่านมามันคืออะไรกันวะ???? สรุปคือจบ!!!!!
หลังจากนั้นชีวิตของเพื่อนสาวเราก็เข้าสู่โหมดดราม่าทันที ร้องไห้ทุกวัน ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร สติล่องลอย ไม่อันเป็นทำการทำงาน เข้าข่ายซึมเศร้า หดหู่ โลกของมันแคบลงทุกวัน และคนในโลกของมันเหลือน้อยลงไปทุกวัน!!!!! มันเปรยๆว่ารู้แล้วว่าทำไมคนที่คิดฆ่าตัวตายเค้าถึงทำได้!!!! มันเป็นแบบนี้นี่เอง!!!! เอ้ย!!!! คิดไรบ้าๆๆๆแบบนั้นว่ะ แกไม่สงสารคนที่รักแกมากๆๆอย่างเช่นครอบครัวแกเหรอ????....." ชั้นเสียใจ ชั้นทำให้พวกเค้าเสียใจ เพราะเค้าพยายามเตือนชั้นเรื่องที่คบกับแฟนคนนี้ แต่ชั้นดันไม่เชื่อ" สรุป...นางยังไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ครอบครัวฟัง ( นางขาดแม่แต่เด็ก อยู่กับพ่อและน้าๆป้าๆ มีน้องสาวคนนึง แต่ระยะหลังไม่คุยกันเพราะมีเรื่องทะเลาะกันอยู่) ที่ทำงานพอทราบว่าอกหักเค้าก็มาพูดให้กำลังใจ บอกว่าเข้มแข็งนะ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป แต่นางไม่กล้าที่จะไปแสดงความเสียใจ ความอ่อนแอให้ใครเห็น เพราะคิดว่าคนส่วนใหญ่คงจะคิดว่าอกหักแค่นี้จะเป็นอะไรมากนักหนา!!!!! สรุป....นางต้องแบกความรู้สึกครั้งนี้ไว้คนเดียว เพื่อนที่พอจะพูดกันได้ สนิทกันที่ิอยู่ด้วยกันก็ไม่กล้าเล่า เพราะกลัวโดนด่า!!!! นางก็เลยแยกตัวมาอยู่ในโลกส่วนตัวของนาง ร้องไห้ คิดซ้ำไปมา ว่าทำไมชั้นโง่ ทำไมทั้งที่ชั้นทุ่มเทกับความรักครั้งนี้แล้วผลลัพธ์ถึงออกมาเป็นแบบนี้ ทำไม ผช.คนนี้ใจดำจัง และอีกมากมาย.......ปลงไม่ตกกับปัญหานี้ ถึงขั้นคิดอยากไปพบนักจิตบำบัด เพราะเริ่มคิดว่าตัวเองเริ่มจะบ้าเข้าไปทุกที แต่ก็ยังกลัวว่าถ้าไปพบนักจิตบำบัดแล้ว มันจะส่งผลกับหน้าที่การงานไหม เราจะกล้าเปิดใจคุยไหมโน่นนี่นั่น.......เฮ้อ!!!!!! เคยพูดคุยให้กำลังใจ เตือนสติ ปลอบโยน แนะแนวทางที่จะเผชิญปัญหาในครั้งนี้แล้ว ดูเหมือนนางจะรับฟัง ดูเหมือนนางจะดีขึ้น แต่แค่ระยะสั้นๆแล้วก็กลับไปสู่จุดเดิม.....จนตอนนี้เพื่อนคนนี้เริ่มจะเครียดตาม เพราะเป็นห่วงนาง กลัวว่าถ้านางยังไม่สามารถออกมาจากจุดนี้ได้ในเร็ววัน นางคงจะแย่แน่ๆๆๆๆ!!!!!
จึงอยากให้เพื่อนๆๆๆช่วยกันเข้ามาแชร์ความคิดเห็นกันหน่อยว่า ...
.1. เราจะช่วยให้เพื่อนคนนี้หลุดออกมาจากปัญหาตรงนี้ได้อย่างไร เพื่อที่จะสามารถกลับมาใช้ชีวิตอย่างปกติ
2. ถ้าสมมติวันข้างหน้ามีคนเข้ามาในชีวิตนางอีก นางควรจะทำอย่างไรเพื่อที่จะไม่พบเจอปัญหาแบบนี้อีก
3. คิดว่านางมีจุดบกพร่องตรงจุดไหน หรือไม่ อย่างไร เพื่อที่เราจะสามารถชี้ให้เค้าเห็น เพื่อให้เค้านำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
ท้ายสุด......อยากบอกเพื่อนคนนี้ว่า ถ้าได้อ่านกระทู้นี้ อย่าได้โกรธเราเลยนะ เราแค่อยากหาวิธีที่จะช่วยให้แกหลุดออกมาจากห้วงความทุกข์เท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำร้ายหรือคิดไม่ดีอะไรกับแกเลย ....รักและห่วงเพื่อนมาก!!!!!
ปล...... ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ และจะขอบคุณมากยิ่งขึ้น ถ้าเข้ามาแชร์ไอเดียกัน ร่วมกันทำบุญกับเพื่อนผู้กำลังมีทุกข์อยู่ในขณะนี้.....แชร์ไอเดียกันเยอะๆนะคะ
จากเพื่อนผู้หวังดีกับแกจริงๆ.