คือเราชอบเพื่อนอยู่คนนึง เราชอบเค้ามาปีกว่าแล้ว เค้าเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันกับเรา
คือเราอยู่คณะเดียวกัน แล้วเมื่อปีที่แล้วเค้าก็อยู่หอในด้วยกันกับเรา(หอหญิง)
แต่คนละห้องกันเค้าอยู่ห้องฝั่งตรงข้ามเยื้องๆกะเราไปห้องนึง แล้วแบบเวลาไปไหนมาไหนเราจะไปกันเป็นกลุ่ม
คือมีห้องเรากะห้องเค้า เวลาไปกินข้าว ไปคณะอะไรอย่างงี้เราก็จะไปด้วยกัน
แต่เหมือนไม่รู้ทำไมอ่ะ จู่ๆเราก็รู้สึกพิเศษกับเค้าขึ้นมา เค้าเป็นคนตัวใหญ่ เป็นคนน่ารัก ตัวก็คลำนิดๆนะ ไม่ดำ เป็นคนกทม. แต่ไปอยู่ที่ตรัง
แต่ก็พูดภาษากรุงเทพ แต่กระดกลิ้น รอเรือไม่ได้(อันนี้ฮาจริง555)
ชอบเล่นมุขแป๊กๆ บางทีก็ชอบพูดอะไรตลกๆ ชอบกวนตีนด้วย5555

คือตอนแรกๆเราก็ไม่สนิทกับเค้านะ แต่พอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ บางทีเราก็มีโอกาสได้คุยกับเค้าบ้าง
บ้างทีเค้าก็เล่าเรื่องส่วนตัวบางอย่างให้เราฟัง จริงๆเค้าอ่ะชอบถ่ายรูป ชอบเกี่ยวกับเรื่องภาพยนตร์ เพราะเค้าเคยเป็นคนกำกับหนังมาก่อน
แต่เพราะทางบ้านขอเอาไว้ เค้าเลยมาเรียนวิศวะ.. ซักพักเราก็สนิทกันเรื่อยๆ จากเมื่อก่อนเค้าจะไม่ค่อยเข้ามาเล่นกะเรา
เพราะเราดูเป็นคนนิ่งๆ จนเค้าก็เข้ามาเล่นกะเราบ้าง มาแหย่ มาพูดกวนตีนใส่เรางี้

มีอยู่เหตุการณ์นึงที่เราเสียใจมากที่สุดในชีวิตคือเราเสียคุณพ่อไป เค้าก็รู้ เพราะเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ตอนนั้นแม่กะน้าเรามารับเรากลับไปที่บ้านเพื่อไปจัดงานศพ  ก่อนเราขึ้นรถ เค้าก็เข้ามาลูบหัวเรา แล้วบอกว่า"เข้มแข็งไว้นะ"...ตอนนั้นเราเสียใจมาก มากจริงๆ
แต่ตอนเค้าลูบหัวเรามันมีความอบอุ่นบางอย่างแล่นเข้ามาอ่ะ ทำให้เรารู้สึกว่าต้องเข้มแข็ง

พอผ่านไปปีนึง ปีต่อมาเค้าย้ายออกไปอยู่กะเมทเค้าคนนึงที่หอนอก แต่เรายังอยู่หอเดิม
เอาจริงๆตอนแรกเราเหมือนจะแค่หลงเค้านะ แต่มาค้นใจจริงๆมันไม่ใช่อ่ะ เรารู้สึกพิเศษกับเค้าจริงๆ เวลาเค้าอยู่กะใคร แล้วเค้าเป็นคนชอบแซวไง
ชอบแซวคนนู้นน่ารัก คนนี้สวย คือเราก็หึงเค้าอ่ะ แอบน้อยใจตลอด เพราะเราก็ดูไม่ค่อยดีไง บางทีมันเสียความมั่นใจเราอีก
เราไม่แน่ใจว่าเค้าชอบผู้หญิงหรือป่าว เพราะเค้าไม่เหมือนทอมอ่ะ ดูห้าวๆ แต่ไม่ใช่ทอม แต่รู้ว่าเค้าเคยมีแฟนเป็นผู้หญิง
เค้าจะมีเพือนผู้หญิงคนนึงที่อยู่กะเค้าตั้งแต่เด็กๆ เค้าชอบพูดถึงให้เราฟังบ่อยๆ คือทุกครั้งที่เค้าเล่าเค้าดูมีความสุขมากอ่ะ
คือเราก็รับฟัง แต่ข้างในใจเราโคตรเจ็บเลย คือตอนแรกเราคิดว่าคนนี้อ่ะแฟนเค้าแน่ๆ
แต่เมื่อไม่กี่วันก่อน เราเค้าไปส่องเฟสเค้า แล้วเพื่อนเค้าก็มาเม้นว่า เออ มีแฟนแล้วก็ไม่บอก อะไรอย่างงี้อ่ะ
แล้วพอตีความดีๆคือใช่ เค้ามีแฟน แต่ไม่ใช่เพื่อนผู้หญิงคนนั้น เพราะที่เค้ากะเพื่อนคุยกันมันเป็นตัวย่อชื่อคนล่ะคนกัน

คือบอกเลยที่เรามาระบายเพราะเราพึ่งไปเห็นในเฟสเค้ามานั่นแหละ เราทำใจมาซักพักแล้ว
แต่พอเอาเข้าจริง มันเจ็บหัวใจมากอ่ะ มันหน่วงๆ ตื้อๆ บอกไม่ถูก
แบบสิ่งที่เรากลัวๆมาตลอด ถึงวันนี้มันเป็นขึ้นมาจริงๆ เราไม่รู้จะทำไง แค่เค้าเป็นเพื่อนเรา แล้วเราชอบเค้า
แต่ก็พูดไม่ได้ เพราะด้วยความเป็นเพื่อน ถ้าพูดมันคือเค้ากะเราจะไม่เหมือนเดิมแน่ๆ กว่าที่เค้าจะเปิดใจ
กว่าที่จะค่อยๆมาสนิทกันบ้าง มันก็ใช้เวลาซักพักแล้ว เราเลยพูดไม่ได้ ได้แต่เก็บไว้
คือเรามีความสุขนะที่ได้อยู่ใกล้เค้า ได้ดูแล ได้ช่วยเหลือบางอย่างเท่าที่ช่วยได้ แต่ในขณะเดียวกัน
เราก็ทุกข์อ่ะ ทุกข์ที่ทั้งๆที่บางทีอยู่ข้างกันแท้ๆแต่พูดอะไรที่คิดไว้ในใจไม่ได้ เค้าเล่น เค้าแหย่เรา บางที่เราก็กวนใส่นะ
แต่ในใจเรานี่โคตรเขินเลย แบบเป็นเพื่อนคนเดียวที่ไม่ค่อยกล้าสบตาด้วย เพราะมองตาเมื่อไหร่เราจะรุ้สึกใจสั่นอ่ะ ใจมันเต้นไม่หยุดเลย

เพื่อนๆว่าเราต้องทำยังไงกะหัวใจเราดี เราเจ็บอ่ะที่รู้ว่าเค้ามีแฟน ทั้งหน่วง ทั้งตื้อๆ แต่ก็รู้สถานะระหว่างเราดี
แต่เราก็รู้หัวใจเราดีเหมือนกันว่าเราก็หยุดรักเค้าไม่ได้เหมือนกัน