ก่อนอื่นขอเล่นประวัติก่อนนะคะ
เราเป็นเด็กนักเรียนธรรมดาค่ะตอนนั้นเราเจอโบ๊ทครั้งแรก(นามสมมุติ)
ตอนนั้นเราไม่คิดด้วยซ้ำค่ะว่าเราจะชอบตอนนั้นเราแอบชอบเพื่อนอีกคนที่ออกไปจาก รร.
แล้วค่ะเราแอบชอบเอส(นามสมมุติ)เราชอบเอสมา 5 ปีเราชอบเอสมานานมากแต่พอเรารู้ว่าเอสออกจาก รร. ไปเราก็เริ่มคิดตัดใจเราเริ่มที่จะปิดใจตัวเองตอนนั้นเรากลัวความรักไปเลยทีเดียวเริ่มเกลียด ผู้ชาย (เราไม่ใช่เลสเบี้ยนนะ)เราก็ปิดกั้นมากไม่ค่อยยุ่งกับผู้ชาย จนเราได้เจอโบ๊ทผู้ชายร่าเริงน่ารัก กวนๆ แต่ด้วยความที่เราปิดกั่นตัวเองเราจึงเผลอทำเรื่องที่ทำให้เค้าร้องไห้ไป(ขอไม่พูดว่าเรื่องอะไร)จนผ่านมาปีนึงเราเริ่มเห็นความร่าเริงยิ้มเเย้มของโบ๊ทเราเริ่มชอบโบ๊ทขึ้นมาค่ะ เราเสียใจมากกับสิ่งทำลงไปเราแบบพยายามที่จะหาวิธีขอโทษแต่เราอายมากจนไม่ได้บอกแต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นค่ะเพราะมีเพื่อนเราไปสืบแล้วรู้ว่าโบ๊ทมีคนที่ชอบแล้วค่ะแบบร้องไห้หนักมากค่ะจนเราเริ่มท้อเเต่ก็มีเพื่อนเรายังเป็นกำลังใจและคอยช่วยเวลาผ่านไป 1 ปีค่ะเราก็ได้เเต่เเอบมองเท่านั้นค่ะแล้วเราก็เริ่มรู้สึกแย่อีกครั้งเมื่อเพื่อนเราไปแอบชอบโบ๊ทค่ะ(เพื่อนอีกกลุ่มนึง) ตอนนั้นเราโกรธเกลียดเพื่อนคนนี้มากทำไมต้องมาชอบคนคนเดียวกับเราทั้งที่มันรู้แบบเกลียดจนไม่มองหน้าเลยค่ะแต่พอเพื่อนคนนั้นไปบอกโบ๊ทและขอโบ๊ทเป็นแฟนก็ถูกปฎิเสธมาอย่างทันทีเรานี่แบบแทบบินได้เลยค่ะโบ๊ทก็เหมือนจะรู้ว่าเราชอบแต่กระแสมาจากไหนมาไม่รู้ค่ะเมื่อมีคนรู้ว่าเราเคยแอบชอบเอสเเล้วก็กระจายทั่วห้องค่ะเลยรอดไปเวลาผ่านไปอีกปีค่ะเป็นปีสุดท้ายแล้วค่ะที่เราจะอยู่ รร. นี้เลยตัดสินใจบอกไปตอนนั้นเรากลัวเจ็บมากค่ะเเต่คำตอบคือ "เราชอบเธอมาสองปีแล้ว" ตอนนั้นเราดีใจมากค่ะจนคบกันเรามีความสุขมากค่ะที่ได้อยู่ด้วยกันได้มีความสุขด้วยกันทะเลาะกันบ้างงอนกันบ้างถามว่ามีความสุขไหมมากค่ะนับรวมๆที่เราคบกันจริงๆ 8 เดือนค่ะเราครบกันแล้วก็รีเทิร์นเราก็รักกันดีจนวันหนึ่งค่ะเราเริ่มรู้สึกว่าเราอยากเป็นหมอค่ะ เราต้องขยันเรียนมากกว่านี้เราต้องตั้งเรียนและอาจจะไม่มีเวลาให้เราเลยไม่อยากที่จะให้โบ๊ทรอค่ะเราอยากให้เค้าไปเจอคนที่ดีและมีเวลาให้เค้ามากกว่าเราค่ะเลยตัดสินใจบอกเลิกไปและบอกว่าไม่ต้องรอถ้าเจอคนที่ดีกว่าก็อย่าลืมบอกด้วย
คิดว่าดีไหมค่ะหรือว่าไม่ดีฝากแนะนำด้วยค่ะ
ถ้าเขียนผิดยังไงก็ขออภัยค่ะ ขอบคุณค่ะ
ถ้าสมมุติว่ายังรักแแฟนอยู่แต่ตัดสิ้นใจเลิกเพราะเราจะไม่มีเวลาให้แฟนแล้วดีไหมค่ะ
เราเป็นเด็กนักเรียนธรรมดาค่ะตอนนั้นเราเจอโบ๊ทครั้งแรก(นามสมมุติ)
ตอนนั้นเราไม่คิดด้วยซ้ำค่ะว่าเราจะชอบตอนนั้นเราแอบชอบเพื่อนอีกคนที่ออกไปจาก รร.
แล้วค่ะเราแอบชอบเอส(นามสมมุติ)เราชอบเอสมา 5 ปีเราชอบเอสมานานมากแต่พอเรารู้ว่าเอสออกจาก รร. ไปเราก็เริ่มคิดตัดใจเราเริ่มที่จะปิดใจตัวเองตอนนั้นเรากลัวความรักไปเลยทีเดียวเริ่มเกลียด ผู้ชาย (เราไม่ใช่เลสเบี้ยนนะ)เราก็ปิดกั้นมากไม่ค่อยยุ่งกับผู้ชาย จนเราได้เจอโบ๊ทผู้ชายร่าเริงน่ารัก กวนๆ แต่ด้วยความที่เราปิดกั่นตัวเองเราจึงเผลอทำเรื่องที่ทำให้เค้าร้องไห้ไป(ขอไม่พูดว่าเรื่องอะไร)จนผ่านมาปีนึงเราเริ่มเห็นความร่าเริงยิ้มเเย้มของโบ๊ทเราเริ่มชอบโบ๊ทขึ้นมาค่ะ เราเสียใจมากกับสิ่งทำลงไปเราแบบพยายามที่จะหาวิธีขอโทษแต่เราอายมากจนไม่ได้บอกแต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นค่ะเพราะมีเพื่อนเราไปสืบแล้วรู้ว่าโบ๊ทมีคนที่ชอบแล้วค่ะแบบร้องไห้หนักมากค่ะจนเราเริ่มท้อเเต่ก็มีเพื่อนเรายังเป็นกำลังใจและคอยช่วยเวลาผ่านไป 1 ปีค่ะเราก็ได้เเต่เเอบมองเท่านั้นค่ะแล้วเราก็เริ่มรู้สึกแย่อีกครั้งเมื่อเพื่อนเราไปแอบชอบโบ๊ทค่ะ(เพื่อนอีกกลุ่มนึง) ตอนนั้นเราโกรธเกลียดเพื่อนคนนี้มากทำไมต้องมาชอบคนคนเดียวกับเราทั้งที่มันรู้แบบเกลียดจนไม่มองหน้าเลยค่ะแต่พอเพื่อนคนนั้นไปบอกโบ๊ทและขอโบ๊ทเป็นแฟนก็ถูกปฎิเสธมาอย่างทันทีเรานี่แบบแทบบินได้เลยค่ะโบ๊ทก็เหมือนจะรู้ว่าเราชอบแต่กระแสมาจากไหนมาไม่รู้ค่ะเมื่อมีคนรู้ว่าเราเคยแอบชอบเอสเเล้วก็กระจายทั่วห้องค่ะเลยรอดไปเวลาผ่านไปอีกปีค่ะเป็นปีสุดท้ายแล้วค่ะที่เราจะอยู่ รร. นี้เลยตัดสินใจบอกไปตอนนั้นเรากลัวเจ็บมากค่ะเเต่คำตอบคือ "เราชอบเธอมาสองปีแล้ว" ตอนนั้นเราดีใจมากค่ะจนคบกันเรามีความสุขมากค่ะที่ได้อยู่ด้วยกันได้มีความสุขด้วยกันทะเลาะกันบ้างงอนกันบ้างถามว่ามีความสุขไหมมากค่ะนับรวมๆที่เราคบกันจริงๆ 8 เดือนค่ะเราครบกันแล้วก็รีเทิร์นเราก็รักกันดีจนวันหนึ่งค่ะเราเริ่มรู้สึกว่าเราอยากเป็นหมอค่ะ เราต้องขยันเรียนมากกว่านี้เราต้องตั้งเรียนและอาจจะไม่มีเวลาให้เราเลยไม่อยากที่จะให้โบ๊ทรอค่ะเราอยากให้เค้าไปเจอคนที่ดีและมีเวลาให้เค้ามากกว่าเราค่ะเลยตัดสินใจบอกเลิกไปและบอกว่าไม่ต้องรอถ้าเจอคนที่ดีกว่าก็อย่าลืมบอกด้วย
คิดว่าดีไหมค่ะหรือว่าไม่ดีฝากแนะนำด้วยค่ะ
ถ้าเขียนผิดยังไงก็ขออภัยค่ะ ขอบคุณค่ะ