แนะนำตัวนะคะ เราชื่อไปร์ท เรามีแฟนชื่อพี
เราสองคนคบกันมาปีกว่า
เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนนึง หน้าตาถือว่าใช้ได้เรย ส่วนพีเป็นผู้ชายอ้วนๆดำๆไคๆก็ถามว่าคบไปได้ยังงัย(เพื่อนเราสงสัยเนื่องจากที่ผ่านมาแฟนเก่าๆเราเรียกได้ว่าหล่อทุกคน) แรกๆพีเป็นคนที่นิสัยน่ารัก เอาอกเอาใจทุกอย่าง เรียกได้ว่าชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้เรยก็ว่าได้ จนเพื่อนๆมุกคนเอ่ยปากพูดเรยว่าถ้าตัดเรื่องน่าตาพีถือว่าเป็นผู้ชายที่ดีมากๆ
พีมันเล่าเรื่องเพื่อนสนิทให้ฟังบ่อยๆ บ่อยกว่าเล่าเรื่องตัวเองอิก5555 บางครั้งเราแอบคิดว่าเรารู้จักเพื่อนพีมากกว่าพีซะอีก คบกันมาได้สักระยะ พีก็ขอให้เรามาช่วยงานที่บ้านมาทำงานด้วยกัน เราก็อืมแล้วแต่ จากนั้นเราก็มีโอกาสได้เจอเพื่อนสนิทพีชื่อปอบ่อยๆ พี่ปอเปนคนสุภาพนิสัยดูน่ารักมากๆ ไม่แปลกใจที่พีพูดถึงพี่ปอบ่อย เวลาเจอเราก็ทักทายตามปะสาเพื่อนแฟน
นานเข้าพีก็สันหาสารพัดความน่ารักของพี่ปอมาเล่าให้เราฟังจนบางครั้งเราก็งงว่า พีคบกับเราทำไมไม่สนใจแต่เรื่องของเราสองคนล่ะ ยิ่งนานวันเรายิ่งรู้จักพี่ปอมากขึ้น ในขนะเดียวกัน พีเริ่มเฉยชา ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึก แรกๆมีไรกันก็บ่อยนะแต่หลังๆไม่มีเรย ทำให้เกิดระยะห่างระห่วงเรา วันๆพีก็เล่าถึงแต่พี่ปอพูดถึงแต่พี่ปอ จนเรางงว่าทำไมไม่คบกันเองวะ ลืมบอกพี่ปอเป็นผู้ชายนะ แต่เราก็รู้สึกดีกับพี่ปอนะ คิดถึงอยากเจอบ่อยๆ ทุกวันนี้เรากับพีอยู่ด้วยกันทุกวันแต่ทำไมเรากลับรู้สึกห่างก็ไม่รู้ ยิ่งนานวันยิ่งไม่เข้าใจว่าอยู่ด้วยกันทุกวันนี้คืออะไร ความสำคัญก็ดูเหมือนจะน้อยลงเหลือเกิน ระยะห่างยิ่งนานยิ่งมากขึ้น ไม่รู้ว่าควรทำไงดี จะไปทางไหน จะเลิกเรยดีไม๊ ???? สับสน
เพราะรักหรือเพราะอะไร
เราสองคนคบกันมาปีกว่า
เราเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนนึง หน้าตาถือว่าใช้ได้เรย ส่วนพีเป็นผู้ชายอ้วนๆดำๆไคๆก็ถามว่าคบไปได้ยังงัย(เพื่อนเราสงสัยเนื่องจากที่ผ่านมาแฟนเก่าๆเราเรียกได้ว่าหล่อทุกคน) แรกๆพีเป็นคนที่นิสัยน่ารัก เอาอกเอาใจทุกอย่าง เรียกได้ว่าชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้เรยก็ว่าได้ จนเพื่อนๆมุกคนเอ่ยปากพูดเรยว่าถ้าตัดเรื่องน่าตาพีถือว่าเป็นผู้ชายที่ดีมากๆ
พีมันเล่าเรื่องเพื่อนสนิทให้ฟังบ่อยๆ บ่อยกว่าเล่าเรื่องตัวเองอิก5555 บางครั้งเราแอบคิดว่าเรารู้จักเพื่อนพีมากกว่าพีซะอีก คบกันมาได้สักระยะ พีก็ขอให้เรามาช่วยงานที่บ้านมาทำงานด้วยกัน เราก็อืมแล้วแต่ จากนั้นเราก็มีโอกาสได้เจอเพื่อนสนิทพีชื่อปอบ่อยๆ พี่ปอเปนคนสุภาพนิสัยดูน่ารักมากๆ ไม่แปลกใจที่พีพูดถึงพี่ปอบ่อย เวลาเจอเราก็ทักทายตามปะสาเพื่อนแฟน
นานเข้าพีก็สันหาสารพัดความน่ารักของพี่ปอมาเล่าให้เราฟังจนบางครั้งเราก็งงว่า พีคบกับเราทำไมไม่สนใจแต่เรื่องของเราสองคนล่ะ ยิ่งนานวันเรายิ่งรู้จักพี่ปอมากขึ้น ในขนะเดียวกัน พีเริ่มเฉยชา ไม่ค่อยแคร์ความรู้สึก แรกๆมีไรกันก็บ่อยนะแต่หลังๆไม่มีเรย ทำให้เกิดระยะห่างระห่วงเรา วันๆพีก็เล่าถึงแต่พี่ปอพูดถึงแต่พี่ปอ จนเรางงว่าทำไมไม่คบกันเองวะ ลืมบอกพี่ปอเป็นผู้ชายนะ แต่เราก็รู้สึกดีกับพี่ปอนะ คิดถึงอยากเจอบ่อยๆ ทุกวันนี้เรากับพีอยู่ด้วยกันทุกวันแต่ทำไมเรากลับรู้สึกห่างก็ไม่รู้ ยิ่งนานวันยิ่งไม่เข้าใจว่าอยู่ด้วยกันทุกวันนี้คืออะไร ความสำคัญก็ดูเหมือนจะน้อยลงเหลือเกิน ระยะห่างยิ่งนานยิ่งมากขึ้น ไม่รู้ว่าควรทำไงดี จะไปทางไหน จะเลิกเรยดีไม๊ ???? สับสน