สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิปนะคะ
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราอยากถามเพื่อนๆพันทิปที่เข้ามาอ่านกระทู้ของเราก่อนค่ะว่า ส่วนใหญ่ที่เข้ามาอ่าน มีแฟนอายุห่างกันประมาณกี่ปี จะแฟนเก่า หรือ แฟนปัจจุบัน หรือว่า แฟนอายุเยอะกว่า หรือ อายุเยอะกว่าแฟนคะ ?
สำหรับเรื่องของเราที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้ เราอายุเยอะกว่าค่ะ ห่างกัน 7 ปีค่ะ
ก่อนหน้านั้นเราแค่รู้จักกันเผินๆ รู้จักกันแค่ว่าเป็นพี่น้องในหมู่บ้านเดียวกัน ไม่ได้มีอะไร ไม่ได้คิดอะไร นานๆจะแวะไปแซวกันในเฟสบุ๊คทีนึง แทบจะไม่เรียกว่าคุยอ่ะ คือนานๆเลยจิงๆ จะทักกัน แต่ไม่เคยได้เจอเลยเพราะ เราไม่ได้คลุกคลีกับคนแถวบ้านเท่าไหร่ ตั้งแต่เราเรียนจบ ม.6 ก็เข้า กทม. หางานทำเลย ปีนึงจะกลับไปเที่ยวบ้านทีนึงก็ไม่เคยเจอใครนอกจากเพื่อน พอต้นปี 56 เราก็มีโอกาสย้ายที่ทำงานจาก กทม. กลับไปทำงานอยู่แถวบ้านที่ต่างจังหวัด
ทำงานใหม่ได้เกือบ 2 เดือน มีอยู่วันนึงในหมู่บ้านเราจัดงานเลี้ยงฉลองอะไรซักอย่างเราก็จำไม่ได้แล้ว
และปกติเราเป็นคนไม่ค่อยอยากจะเจอคนเยอะๆอยู่แล้ว ก็ไม่ได้สนใจแต่เย็นวันนั้นก่อนเลิกงาน ป้าเราก็โทรมาบอกว่าวันนี้มีงานเลี้ยงในหมู่บ้านนะ
เลิกงานแล้วมาหาป้าที่บ้านเลย ป้าจะพาไป ด้วยความที่เราก็เบื่อๆ เลิกงานก็กลับเข้าบ้าน ไม่มีอะไรทำ ก็เลยตอบรับป้าว่าโอเคๆ เดี๋ยวเลิกงานแล้วจะไปหา ...
... และในงานคืนนั้น ... ก็ได้เจอบี ( ขอเรียกแทนชื่อผู้ชายว่า บี ละกันเน้อะ เพื่อความเข้าใจได้ง่ายๆ ) และเราทักทายกันปกติตามประสาคนรู้จักกัน ...
เรา : โตเป็นหนุ่มละ กินเหล้าเก่งเน๊อะ (เราทักแล้วก็ยิ้มให้ )
บี : เอ้าเห้ย !!! มาได้ไงอ่ะพี่ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ มาเที่ยวหรอ แล้วจะกลับ กทม. เมื่อไหร่ ? (เค้าทำหน้าตกใจ แล้วก็ถามๆๆ)
เรา : กลับมาทำงานที่ ... ได้เกือบ 2 เดือนแล้ว ไม่รู้หรอ ?
บี : เอ้า จิงดิ ? ถ้าไม่เห็นก็ไม่รู้นะเนี่ยว่ากลับมาแล้วอ่ะ (แล้วเสียงรุ่นพี่ก็ตะโกนมาเรียกบีกลับโต๊ะ)...
บี : ไปก่อนนะพี่ไว้ค่อยคุยกัน (บีก็ยิ้มหวานให้ แล้วเดินกลับโต๊ะไป)
เราก็เดินแยกมาอีกทางกลับมานั่งข้างๆป้าเหมือนเดิม... และเราก็บอกป้าว่าเราจะกลับบ้านแล้ว เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปทำงานอีก ง่วงอยากนอนแล้ว
ป้าก็เดินกลับมาส่งเราที่บ้านก็อาบน้ำเตรียมตัวจะนอนแล้วแล่ะ แต่ ... เสียงดนตรีจากในงานเสียงดังมากกกกกกก ขอย้ำว่าดังมาก ทำเอาเรานอนไม่ได้เลย
จากที่ตั้งใจจะกลับมานอน กลายเป็นต้องหาเกม หาอะไรทำระหว่างรอให้งานเลิกซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเค้าจะเลิกกันกี่โมง -..-
(เล่นเกมไปเกิดติดลมค่าาาา ทีนี้นอนไม่หลับละไงอ่ะ งืออออออ T^T)
เสียงดนตรีเงียบไปละ เหลือแต่เสียงจากคนเมาในวงเหล้าคุยกันงุ้งงิ้งๆ (เหมือนว่าจะเหลืออยู่ไม่กี่คนแล้วล่ะ)
และแล้วก็ได้เวลานอน เหลือบดูนาฬิกา ตี 2 ... คิดในใจ ... เอิ่มมมมมม ... จนป่านนี้ละยังไม่นอน ละพรุ่งนี้จะตื่นทันมั้ยเนี่ยยยย เฮ่ออออออ !
เรากำลังจะล้มตัวลงนอน ... ติ๊ง ! ... เสียงเด้งเตือนจากแชทเฟสบุ๊คในมือถือก็ดังขึ้น ในใจคิดว่าใครทักมาเวลานี้ ต้องมีอะไรด่วน หรือไม่ก็ต้องการความช่วยเหลือจากเรารึเปล่า
ก็เปิดอ่านแชทและคนที่ทักแชทมาก็คือ ... บี ... คนที่เราพึ่งเจอ พึ่งได้คุยด้วยเมื่อตอนก่อนเราจะกลับบ้านมานอนนั่นเอง
ประโยคที่บีทักมาก็คือ ...
"พี่กลับบ้านไปตอนไหนคับ"
"เดินไปคุยกับพี่เอ (นามสมมุติ) ที่โต๊ะแป๊บเดียว ว่าจะกลับมานั่งคุยด้วยมองหาไม่เห็นแล้วอ่ะ"
"นึกว่าไปเข้าห้องน้ำ แต่มองหากี่ทีก็ไม่เห็น"
"ทำไมรีบกลับอ่ะ"
เราคิดในใจ อิเด็กบ้า นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว รัวแชทมาเชียว ... และเราก็ตอบกลับตามมารยาทว่า
"กำลังจะนอนละคับ เพราะเสียงขี้เหล้าเงียบแล้วคิดว่าคงจะนอนได้ละ
(แอบเหน็บแนมไปนิดนึง)
แต่คู่สนทนาของเรากลับตอบมาว่า ... "55555555555555" คือ 5 มายาวอ่ะ
นึกว่าบทสนทนาจะจบแค่นั้น แต่กลับมีต่ออีก บีถามเรื่องที่เราย้ายกลับมาอยู่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่ อะไร ยังไง และลงท้ายคำถามด้วยประโยคที่ว่า "ไม่เห็นบอกกันมั่งเลย"
ตอนแรกเราคิดในใจว่า ห้ะ ข้ากลับมาอยู่บ้านคือข้าต้องบอกเอ็งด้วยหรอวะ ไอ้เด็กน้อย
และก็คุยสัพเพเหระไปเรื่อยจนเราไม่ไหวแล้ว เลยบอกว่า ...
"พี่ไม่ไหวแล้ว ตาจะปิดขอตัวไปนอนก่อนนะพรุ่งนี้ทำงานเช้าคับ ฝันดีนะเด็กน้อย"
และบีก็ตอบกลับมาว่า ...
"คับ"
"ฝันดีนะพี่"
"เออพี่ๆ มีไลน์ป่ะ ขอมั่งๆ"
และด้วยความที่เราง่วงมากไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดแล้วไง คือเข้าใจอารมณ์คนง่วงป่ะแก นาทีนั้นคือไม่อยากเอาอะไรซักอย่างแล้วอ่ะเน๊อะ 5555555555
เราก็ให้ไลน์ไป เพราะไม่ได้คิดอะไร แล้วเราก็นอนเลยไม่ได้รอคำตอบอะไรจากอีกฝ่าย zzZ
... จบคืนนั้น ... (จุดเริ่มต้นของความรู้สึกแปลก ๆที่มีมาจนถึงวันนี้ )
--- ยังมีต่ออีกนะคะแต่นั่งพิมพ์ยาวๆแบบนี้ก็ตาลายเอาเรื่องอยู่เน๊อะ เดี๋ยวมาต่อนะคะ คอยแป๊บบบบ
---
เธออายใครมั้ยที่เดินข้างกัน ?? ... ((ความรักบนความต่างของอายุที่ห่างกัน))
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราอยากถามเพื่อนๆพันทิปที่เข้ามาอ่านกระทู้ของเราก่อนค่ะว่า ส่วนใหญ่ที่เข้ามาอ่าน มีแฟนอายุห่างกันประมาณกี่ปี จะแฟนเก่า หรือ แฟนปัจจุบัน หรือว่า แฟนอายุเยอะกว่า หรือ อายุเยอะกว่าแฟนคะ ?
สำหรับเรื่องของเราที่กำลังจะเล่าต่อไปนี้ เราอายุเยอะกว่าค่ะ ห่างกัน 7 ปีค่ะ
ก่อนหน้านั้นเราแค่รู้จักกันเผินๆ รู้จักกันแค่ว่าเป็นพี่น้องในหมู่บ้านเดียวกัน ไม่ได้มีอะไร ไม่ได้คิดอะไร นานๆจะแวะไปแซวกันในเฟสบุ๊คทีนึง แทบจะไม่เรียกว่าคุยอ่ะ คือนานๆเลยจิงๆ จะทักกัน แต่ไม่เคยได้เจอเลยเพราะ เราไม่ได้คลุกคลีกับคนแถวบ้านเท่าไหร่ ตั้งแต่เราเรียนจบ ม.6 ก็เข้า กทม. หางานทำเลย ปีนึงจะกลับไปเที่ยวบ้านทีนึงก็ไม่เคยเจอใครนอกจากเพื่อน พอต้นปี 56 เราก็มีโอกาสย้ายที่ทำงานจาก กทม. กลับไปทำงานอยู่แถวบ้านที่ต่างจังหวัด
ทำงานใหม่ได้เกือบ 2 เดือน มีอยู่วันนึงในหมู่บ้านเราจัดงานเลี้ยงฉลองอะไรซักอย่างเราก็จำไม่ได้แล้ว
และปกติเราเป็นคนไม่ค่อยอยากจะเจอคนเยอะๆอยู่แล้ว ก็ไม่ได้สนใจแต่เย็นวันนั้นก่อนเลิกงาน ป้าเราก็โทรมาบอกว่าวันนี้มีงานเลี้ยงในหมู่บ้านนะ
เลิกงานแล้วมาหาป้าที่บ้านเลย ป้าจะพาไป ด้วยความที่เราก็เบื่อๆ เลิกงานก็กลับเข้าบ้าน ไม่มีอะไรทำ ก็เลยตอบรับป้าว่าโอเคๆ เดี๋ยวเลิกงานแล้วจะไปหา ...
... และในงานคืนนั้น ... ก็ได้เจอบี ( ขอเรียกแทนชื่อผู้ชายว่า บี ละกันเน้อะ เพื่อความเข้าใจได้ง่ายๆ ) และเราทักทายกันปกติตามประสาคนรู้จักกัน ...
เรา : โตเป็นหนุ่มละ กินเหล้าเก่งเน๊อะ (เราทักแล้วก็ยิ้มให้ )
บี : เอ้าเห้ย !!! มาได้ไงอ่ะพี่ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ มาเที่ยวหรอ แล้วจะกลับ กทม. เมื่อไหร่ ? (เค้าทำหน้าตกใจ แล้วก็ถามๆๆ)
เรา : กลับมาทำงานที่ ... ได้เกือบ 2 เดือนแล้ว ไม่รู้หรอ ?
บี : เอ้า จิงดิ ? ถ้าไม่เห็นก็ไม่รู้นะเนี่ยว่ากลับมาแล้วอ่ะ (แล้วเสียงรุ่นพี่ก็ตะโกนมาเรียกบีกลับโต๊ะ)...
บี : ไปก่อนนะพี่ไว้ค่อยคุยกัน (บีก็ยิ้มหวานให้ แล้วเดินกลับโต๊ะไป)
เราก็เดินแยกมาอีกทางกลับมานั่งข้างๆป้าเหมือนเดิม... และเราก็บอกป้าว่าเราจะกลับบ้านแล้ว เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปทำงานอีก ง่วงอยากนอนแล้ว
ป้าก็เดินกลับมาส่งเราที่บ้านก็อาบน้ำเตรียมตัวจะนอนแล้วแล่ะ แต่ ... เสียงดนตรีจากในงานเสียงดังมากกกกกกก ขอย้ำว่าดังมาก ทำเอาเรานอนไม่ได้เลย
จากที่ตั้งใจจะกลับมานอน กลายเป็นต้องหาเกม หาอะไรทำระหว่างรอให้งานเลิกซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเค้าจะเลิกกันกี่โมง -..-
(เล่นเกมไปเกิดติดลมค่าาาา ทีนี้นอนไม่หลับละไงอ่ะ งืออออออ T^T)
เสียงดนตรีเงียบไปละ เหลือแต่เสียงจากคนเมาในวงเหล้าคุยกันงุ้งงิ้งๆ (เหมือนว่าจะเหลืออยู่ไม่กี่คนแล้วล่ะ)
และแล้วก็ได้เวลานอน เหลือบดูนาฬิกา ตี 2 ... คิดในใจ ... เอิ่มมมมมม ... จนป่านนี้ละยังไม่นอน ละพรุ่งนี้จะตื่นทันมั้ยเนี่ยยยย เฮ่ออออออ !
เรากำลังจะล้มตัวลงนอน ... ติ๊ง ! ... เสียงเด้งเตือนจากแชทเฟสบุ๊คในมือถือก็ดังขึ้น ในใจคิดว่าใครทักมาเวลานี้ ต้องมีอะไรด่วน หรือไม่ก็ต้องการความช่วยเหลือจากเรารึเปล่า
ก็เปิดอ่านแชทและคนที่ทักแชทมาก็คือ ... บี ... คนที่เราพึ่งเจอ พึ่งได้คุยด้วยเมื่อตอนก่อนเราจะกลับบ้านมานอนนั่นเอง
ประโยคที่บีทักมาก็คือ ...
"พี่กลับบ้านไปตอนไหนคับ"
"เดินไปคุยกับพี่เอ (นามสมมุติ) ที่โต๊ะแป๊บเดียว ว่าจะกลับมานั่งคุยด้วยมองหาไม่เห็นแล้วอ่ะ"
"นึกว่าไปเข้าห้องน้ำ แต่มองหากี่ทีก็ไม่เห็น"
"ทำไมรีบกลับอ่ะ"
เราคิดในใจ อิเด็กบ้า นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว รัวแชทมาเชียว ... และเราก็ตอบกลับตามมารยาทว่า
"กำลังจะนอนละคับ เพราะเสียงขี้เหล้าเงียบแล้วคิดว่าคงจะนอนได้ละ
แต่คู่สนทนาของเรากลับตอบมาว่า ... "55555555555555" คือ 5 มายาวอ่ะ
นึกว่าบทสนทนาจะจบแค่นั้น แต่กลับมีต่ออีก บีถามเรื่องที่เราย้ายกลับมาอยู่บ้านตั้งแต่เมื่อไหร่ อะไร ยังไง และลงท้ายคำถามด้วยประโยคที่ว่า "ไม่เห็นบอกกันมั่งเลย"
ตอนแรกเราคิดในใจว่า ห้ะ ข้ากลับมาอยู่บ้านคือข้าต้องบอกเอ็งด้วยหรอวะ ไอ้เด็กน้อย
และก็คุยสัพเพเหระไปเรื่อยจนเราไม่ไหวแล้ว เลยบอกว่า ...
"พี่ไม่ไหวแล้ว ตาจะปิดขอตัวไปนอนก่อนนะพรุ่งนี้ทำงานเช้าคับ ฝันดีนะเด็กน้อย"
และบีก็ตอบกลับมาว่า ...
"คับ"
"ฝันดีนะพี่"
"เออพี่ๆ มีไลน์ป่ะ ขอมั่งๆ"
และด้วยความที่เราง่วงมากไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดแล้วไง คือเข้าใจอารมณ์คนง่วงป่ะแก นาทีนั้นคือไม่อยากเอาอะไรซักอย่างแล้วอ่ะเน๊อะ 5555555555
เราก็ให้ไลน์ไป เพราะไม่ได้คิดอะไร แล้วเราก็นอนเลยไม่ได้รอคำตอบอะไรจากอีกฝ่าย zzZ
... จบคืนนั้น ... (จุดเริ่มต้นของความรู้สึกแปลก ๆที่มีมาจนถึงวันนี้ )
--- ยังมีต่ออีกนะคะแต่นั่งพิมพ์ยาวๆแบบนี้ก็ตาลายเอาเรื่องอยู่เน๊อะ เดี๋ยวมาต่อนะคะ คอยแป๊บบบบ