เริ่มเลยนะค่ะเราอายุ27 เป็นผู้หญิงตัวเตี้ย ตัวเล็ก แต่พอจะมีทรวดทรง องค์เอว พอมีหน้าอกค่ะ หน้าตาพอไปวัดไปวา แต่งหน้าแต่งตัวออกมารวมๆก็พอจะมีคนมาจีบอยู่บ้าง (อดีต) แฟนเราอายุมากกว่าเรา5ปีค่ะ (เรียกว่าแฟนเราแล้วกัน จะได้อ่านง่ายๆค่ะ) เขาออกแนวเพลย์บอย ตอนคบกันมีเรื่องผู้หญิงเข้าหูมาตลอด แต่ก็ผ่านไปได้เรื่อยๆ ตอนนั้นเราออกแนวตามใจค่ะ อะไรก็ได้ ดูเรียบร้อยๆ (จริงๆเราไม่ใช่คนเรียบร้อยเท่าไร) เขาก็คบเราแบบเปิดเผยนะค่ะ ตั้งสถานะในเฟส ลงรูปคู่กัน พาเข้าบ้าน รู้จักครอบครัว เพื่อนๆเขา ไม่เคยปิดบัง คบกันมาปีกว่า
จนวันนึง เขาได้เจอกับเพื่อนสมัยมัธยมคนนึง ซึ่งไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปี พวกเขาคุยไลน์กัน เราจะอ่านไลน์เขาตลอด ครั้งแรกที่อ่าน เราก็รู้สึกว่า มันต้องมีอะไรแน่ๆอะค่ะ (แทนเพื่อนคนนั้นว่า ญ แล้วกันนะค่ะ ญ เป็นผู้หญิงรูปร่างออกแนวอ้วน ผมหยักโศก ขาว มีลูก2คน เป็นแม่ม้าย อายุคงมากกว่าเรา5ปีเช่นกัน หน้าตาไม่พูดถึงละกันค่ะ คงนึกภาพกันออก) ญ เรียกแฟนเราว่า ที่รัก พอเราเห็นเราก็ง้องแง้งตามประสาอะค่ะ แต่ ญ คนนั้นก็รู้นะค่ะ ว่าแฟนคบกับเราอยู่ จนเราระแวงมากขึ้นๆ แฟนเราเขาพาเราไปเจอ ญ ค่ะ แนะนำว่าเราคือแฟนนะ ญ คือเพื่อนนะ เราก็ยกมือไหว้ตามมารยาทค่ะ (ตอนนั้นมีพี่สาวและพี่ชาย ญ อยู่ด้วย) ญ ก็ไม่รับไหว้เรานะค่ะ รังสีที่แผ่ออกมา เราก็ไม่ชอบละ หลังจากนั้นมีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นเรื่อยๆค่ะ ที่ทำให้เราเสียใจ และรู้สึกว่า กับ ญ ต้องมีอะไรมากกว่านี้ จากที่ไม่เคยล็อครหัส เริ่มล็อครหัส ไม่บอกให้รู้ บางคืนหายเงียบไป อ้างว่า เมาหลับบ้างล่ะ นุ้นบ้างละ นี่บ้างละ สรุปเลยนะค่ะ เรื่องยืดเยื้อมาครึ่งปี จนถึงวันที่เราจับได้
วันนั้นเราไปบ้านแฟน ญ โทรเข้ามา แต่แฟนเราปิดเครื่อง ญเลยโทรเข้าเบอร์พี่ชายเขา เราเห็นว่าแปลกๆ ทำไมต้องแอบคุย เราเลยเดินตามออกไป เขากดวางสาย ญ โทรมาอีกเรื่อยๆ เราเค้นถาม คำตอบที่ได้คือ "ก็อย่างที่ตัวเองรู้สึกนั่นแหละ" เรานี่หน้าชา ทำไรไม่ถูก ขอคุยกับ ญ เขายื่นให้ ญ พูดกับเราว่า "โง่ให้เขาหลอก ยังหน้าด่านมาหาเขาอีก ผู้ชายอะ ถ้าผู้หญิงมาให้เอาถึงที่ เขาก็เอา" (อ้อ ลืมเล่าค่ะ เราเคยส่งข้อความถาม ญ ทีนึงละ ว่ากับแฟนเรานี่คบกันฐานะไหน เราจะได้ถอยให้ ผู้หญิงด้วยกันน่าจะเข้าใจ เพราะเราทะเลาะกันทุกวัน แต่ ญ ตอบกลับมาว่า "คนสองคนทะเลาะกันเอง อย่าเอาคนอื่นเข้ามาเกี่ยว" เราเลยเกลียดมาก ยิ่งมาเจอแบบนี้ คงนึกภาพออกนะค่ะ) เราก็ตอบกลับเยอะค่ะ ก็แรงพอตัว สรุปคืนนั้นเรื่องราวของเรากับเขาก็จบค่ะ วันรุ่งขึ้น เราส่งข้อความไปด่า ญ ยาวประมาณ 1หน้ากระดาษ A4 เพราะเราอัดอันตันใจมาก เขาเคยขอเลิกเรา บอกว่าจะไปคบแฟนเก่า ซึ่งเราเข้าใจ ไม่ร้องไห้สักนิด แต่ความจริง คงไปคบ ญ คนนี้ จริงๆแล้ว เราจะไม่เสียใจเลย ถ้าเขาไปคบคนอื่น ที่ไม่ใช่คนนี้
หลังจากนั้น ประมาณ3เดือน ที่ตัดกัน เราคิดว่าคงจบ เพราะเราขนสวนสัตว์มาเต็มกระบุง เพื่อด่าเขา เขากลับเป็นคนติดต่อเรามา บอกว่า คิดถึงเรา ลืมเราไม่ได้ พูดในสิ่งที่ไม่เคยพูด ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ เราก็คุยปกติ แต่ครั้งนี้เราเป็นตัวของตัวเอง เฉยชา วีน เหวี่ยง พอมีสีสัน ไม่น่าเบื่อ แต่เขายังคบกับ ญ อยู่ เรารู้ แต่เราห้ามความรัก และความคิดถึงเราไม่ได้ เราก็ยังคงติดต่อกันอยู่ เป็นเวลาปีกว่าได้ ทุกครั้งที่เราจะถอยออกมา เพราะรู้ว่าผิด แต่เขาจะเป็นคนตามหาเราตลอด เขาไม่เคยพา ญ ไปค้างที่บ้าน เรารู้จากคนรอบๆตัวเขา แต่ล่าสุดที่เราคุยกับเขา 3วันที่แล้ว เราคิดว่าเราควรพอได้แล้ว เราตัดสินใจเปลี่ยนเบอร์มือถือ เราเปลี่ยนไลน์ เพราะเขาจำเบอร์ และไอดีไลน์เราได้ เพื่อหนีจากตรงนั้น ส่วนนึงคงเป็นที่เราเอง ที่ไปรักคนแบบนี้ แต่พอเรารักแล้ว อะไรที่คนอื่นมองว่าง่าย เรากลับทำได้ยากมาก เรานอนไม่หลับเลย ภาพความเจ็บปวดที่เราโดนกระทำต่างๆนาๆ มันเข้ามาในสมอง วนเวียนกับคำถามเดิมๆ ว่าพวกเธอทำได้ยังไงกัน มีความสุขกันได้ยังไง ทั้งที่เราทุกข์ใจขนาดนี้
ทุกวันนี้ ญ ยังคงมาส่องเฟสบุคเราอยู่ (ทั้งทีเราบล็อคเฟสของ ญ ทั้ง2เฟส) เรารู้เพราะ อดีตแฟนเราเป็นคนบอกค่ะ นี่เป็นภาพการสนทนาส่วนนึง ในช่วงที่เราตัดสินใจ ถอยห่างจากความสัมพันธ์แบบนี้ เราจะออกแนวเฉยชา มันยิ่งทำให้เขาอ่อน เพื่อที่จะรักษาเราไว้ (แต่มันคงจะดีกว่า ถ้ามีแค่เราคนเดียวละก็นะ) และ ญ ยังคงระแวงอยู่ตลอด ว่าเขาจะกลับมาหาเรา เพราะเขามักจะพูดเสมอว่า ตั้งแต่คบผู้หญิงมาทั้งชีวิต ยังไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเรา แต่มันก็แค่คำลวงโลกอะเนอะ บางทีเราเบื่อ ที่ ญ ชอบมาส่องเฟสเรา แล้วไปฟ้องฝ่ายชาย ว่าเราถ่ายรูปบนรถเขาไหม นุ่นนี่นั่น เราเลยบอกไปว่า มันเป็นสิทธิ์ของเรา ที่เราจะลงรูปที่เราคิดว่าสวย
เราควรจะทำยังไง ให้รู้สึกดีขึ้นบ้างค่ะ นอนไม่ค่อยจะหลับ ร่างกายรู้สึกเพลียๆมากค่ะ (แต่เรายังกินได้แบบมีความสุข) จะด่าเราก็ได้ค่ะ เรายอมรับ เราเป็นคนผิดเอง
[แฟนเก่า] ถ้าโดนแฟนใหม่เขาพูดแบบนี้ จะระงับความแค้นยังไงดีคะ?
จนวันนึง เขาได้เจอกับเพื่อนสมัยมัธยมคนนึง ซึ่งไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปี พวกเขาคุยไลน์กัน เราจะอ่านไลน์เขาตลอด ครั้งแรกที่อ่าน เราก็รู้สึกว่า มันต้องมีอะไรแน่ๆอะค่ะ (แทนเพื่อนคนนั้นว่า ญ แล้วกันนะค่ะ ญ เป็นผู้หญิงรูปร่างออกแนวอ้วน ผมหยักโศก ขาว มีลูก2คน เป็นแม่ม้าย อายุคงมากกว่าเรา5ปีเช่นกัน หน้าตาไม่พูดถึงละกันค่ะ คงนึกภาพกันออก) ญ เรียกแฟนเราว่า ที่รัก พอเราเห็นเราก็ง้องแง้งตามประสาอะค่ะ แต่ ญ คนนั้นก็รู้นะค่ะ ว่าแฟนคบกับเราอยู่ จนเราระแวงมากขึ้นๆ แฟนเราเขาพาเราไปเจอ ญ ค่ะ แนะนำว่าเราคือแฟนนะ ญ คือเพื่อนนะ เราก็ยกมือไหว้ตามมารยาทค่ะ (ตอนนั้นมีพี่สาวและพี่ชาย ญ อยู่ด้วย) ญ ก็ไม่รับไหว้เรานะค่ะ รังสีที่แผ่ออกมา เราก็ไม่ชอบละ หลังจากนั้นมีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นเรื่อยๆค่ะ ที่ทำให้เราเสียใจ และรู้สึกว่า กับ ญ ต้องมีอะไรมากกว่านี้ จากที่ไม่เคยล็อครหัส เริ่มล็อครหัส ไม่บอกให้รู้ บางคืนหายเงียบไป อ้างว่า เมาหลับบ้างล่ะ นุ้นบ้างละ นี่บ้างละ สรุปเลยนะค่ะ เรื่องยืดเยื้อมาครึ่งปี จนถึงวันที่เราจับได้
วันนั้นเราไปบ้านแฟน ญ โทรเข้ามา แต่แฟนเราปิดเครื่อง ญเลยโทรเข้าเบอร์พี่ชายเขา เราเห็นว่าแปลกๆ ทำไมต้องแอบคุย เราเลยเดินตามออกไป เขากดวางสาย ญ โทรมาอีกเรื่อยๆ เราเค้นถาม คำตอบที่ได้คือ "ก็อย่างที่ตัวเองรู้สึกนั่นแหละ" เรานี่หน้าชา ทำไรไม่ถูก ขอคุยกับ ญ เขายื่นให้ ญ พูดกับเราว่า "โง่ให้เขาหลอก ยังหน้าด่านมาหาเขาอีก ผู้ชายอะ ถ้าผู้หญิงมาให้เอาถึงที่ เขาก็เอา" (อ้อ ลืมเล่าค่ะ เราเคยส่งข้อความถาม ญ ทีนึงละ ว่ากับแฟนเรานี่คบกันฐานะไหน เราจะได้ถอยให้ ผู้หญิงด้วยกันน่าจะเข้าใจ เพราะเราทะเลาะกันทุกวัน แต่ ญ ตอบกลับมาว่า "คนสองคนทะเลาะกันเอง อย่าเอาคนอื่นเข้ามาเกี่ยว" เราเลยเกลียดมาก ยิ่งมาเจอแบบนี้ คงนึกภาพออกนะค่ะ) เราก็ตอบกลับเยอะค่ะ ก็แรงพอตัว สรุปคืนนั้นเรื่องราวของเรากับเขาก็จบค่ะ วันรุ่งขึ้น เราส่งข้อความไปด่า ญ ยาวประมาณ 1หน้ากระดาษ A4 เพราะเราอัดอันตันใจมาก เขาเคยขอเลิกเรา บอกว่าจะไปคบแฟนเก่า ซึ่งเราเข้าใจ ไม่ร้องไห้สักนิด แต่ความจริง คงไปคบ ญ คนนี้ จริงๆแล้ว เราจะไม่เสียใจเลย ถ้าเขาไปคบคนอื่น ที่ไม่ใช่คนนี้
หลังจากนั้น ประมาณ3เดือน ที่ตัดกัน เราคิดว่าคงจบ เพราะเราขนสวนสัตว์มาเต็มกระบุง เพื่อด่าเขา เขากลับเป็นคนติดต่อเรามา บอกว่า คิดถึงเรา ลืมเราไม่ได้ พูดในสิ่งที่ไม่เคยพูด ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ เราก็คุยปกติ แต่ครั้งนี้เราเป็นตัวของตัวเอง เฉยชา วีน เหวี่ยง พอมีสีสัน ไม่น่าเบื่อ แต่เขายังคบกับ ญ อยู่ เรารู้ แต่เราห้ามความรัก และความคิดถึงเราไม่ได้ เราก็ยังคงติดต่อกันอยู่ เป็นเวลาปีกว่าได้ ทุกครั้งที่เราจะถอยออกมา เพราะรู้ว่าผิด แต่เขาจะเป็นคนตามหาเราตลอด เขาไม่เคยพา ญ ไปค้างที่บ้าน เรารู้จากคนรอบๆตัวเขา แต่ล่าสุดที่เราคุยกับเขา 3วันที่แล้ว เราคิดว่าเราควรพอได้แล้ว เราตัดสินใจเปลี่ยนเบอร์มือถือ เราเปลี่ยนไลน์ เพราะเขาจำเบอร์ และไอดีไลน์เราได้ เพื่อหนีจากตรงนั้น ส่วนนึงคงเป็นที่เราเอง ที่ไปรักคนแบบนี้ แต่พอเรารักแล้ว อะไรที่คนอื่นมองว่าง่าย เรากลับทำได้ยากมาก เรานอนไม่หลับเลย ภาพความเจ็บปวดที่เราโดนกระทำต่างๆนาๆ มันเข้ามาในสมอง วนเวียนกับคำถามเดิมๆ ว่าพวกเธอทำได้ยังไงกัน มีความสุขกันได้ยังไง ทั้งที่เราทุกข์ใจขนาดนี้
ทุกวันนี้ ญ ยังคงมาส่องเฟสบุคเราอยู่ (ทั้งทีเราบล็อคเฟสของ ญ ทั้ง2เฟส) เรารู้เพราะ อดีตแฟนเราเป็นคนบอกค่ะ นี่เป็นภาพการสนทนาส่วนนึง ในช่วงที่เราตัดสินใจ ถอยห่างจากความสัมพันธ์แบบนี้ เราจะออกแนวเฉยชา มันยิ่งทำให้เขาอ่อน เพื่อที่จะรักษาเราไว้ (แต่มันคงจะดีกว่า ถ้ามีแค่เราคนเดียวละก็นะ) และ ญ ยังคงระแวงอยู่ตลอด ว่าเขาจะกลับมาหาเรา เพราะเขามักจะพูดเสมอว่า ตั้งแต่คบผู้หญิงมาทั้งชีวิต ยังไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเรา แต่มันก็แค่คำลวงโลกอะเนอะ บางทีเราเบื่อ ที่ ญ ชอบมาส่องเฟสเรา แล้วไปฟ้องฝ่ายชาย ว่าเราถ่ายรูปบนรถเขาไหม นุ่นนี่นั่น เราเลยบอกไปว่า มันเป็นสิทธิ์ของเรา ที่เราจะลงรูปที่เราคิดว่าสวย
เราควรจะทำยังไง ให้รู้สึกดีขึ้นบ้างค่ะ นอนไม่ค่อยจะหลับ ร่างกายรู้สึกเพลียๆมากค่ะ (แต่เรายังกินได้แบบมีความสุข) จะด่าเราก็ได้ค่ะ เรายอมรับ เราเป็นคนผิดเอง