ผมเจอผู้หญิงคนนึงเธอไม่สวยไม่น่ารัก ผมก็ไม่หล่อไม่รวย แต่ผมกลับชอบเธอ ชอบที่เธอยิ้มหรือหัวเราะ ผมมีความสุขมากยิ่งได้คุยด้วยยิ่งมีความสุข เอาผมหุบยิ้มไม่อยู่เลย เวลาเธอเศร้าผมจะกะวนกะวายพยายามปลอบใจเธอ คอยบอกฝันดีให้เธอทุกวัน แล้วผมก็เลยตัดสินใจบอกชอบเธอไป ตั้งแต่นั้นมาเธอไม่บอกฝันดีผมกลับ เวลามองหน้ากันเธอจะหันหนีตลอดมองไม่ถึง 2 วิ เวลาเธอคุยกับผมเธอชอบหันข้างให้ผม
ผมสงสัยว่าเธอเกลียดผมหรือเธอเขินกันแน่
ปล.ถ้าผมเหมือนหลงตัวเองก็ขอโทษด้วยนะครับ
ปล2.ถ้าเขียนไม่รู้เรื่องก็ขอโทษด้วยนะครับ