เวลาไปสมัครงาน หรือตอนเรียนหนังสือ มีช่องให้ใส่ความสามารถพิเศษ มีบ้างไหมคะ ที่รู้สึกว่า มันว่างเปล่าไม่รู้จะใส่อะไรดี
คิดว่าถ้าเราชอบทำอะไรมากๆ อาจจะกลายเป็นความสามารถพิเศษได้ แต่กรณีเรา "เราชอบอ่านหนังสือมาก" พอพูดแบบนี้หลายคนก็คงคิดว่า แล้วยังไงละ แต่เราชอบอ่านมากประมานว่า อ่านทุกวัน อ่านทุกอย่าง บางคนคิดว่าเราไร้สาระ เพราะส่วนใหญ่เราอ่านการ์ตูน เพราะมันสื่อสารได้เร็ว และได้ความรู้เชิงลึก และได้สัมผัสถึงอารมณ์อีกด้วย แต่ก็นั่นแหละ การต้องสาธยายให้คนอคติฟังนั้น "ถึงจะเถียงชนะ แต่ไม่ได้แปลว่าเราจะถ่ายทอดความคิดให้เขาฟังได้"
เราอ่านหนังสือเยอะ และเรียนด้านภาษา ก็เลยมักจะมีความรู้แปลกๆที่คนทั่วไปไม่รู้กัน เช่น เรื่องพรรณไม้ ชนิดของสัตว์ แมลง เคล็ดลับการทำอาหาร สำนวน สุภาษิต บางทีเคยฟังเพลง แล้วรู้ว่าเพลงนั่นท่อนรับ เขียนออกมาเป็นกาพย์ยานี 11 ได้ บางเพลงก็เป็นโคลงสี่สุภาพ
บางครั้งเห็นคนสนใจในความสามารถเล็กๆน้อยๆของเรา จะรู้สึกภูมิใจมาก แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่เห็นว่ามันดีตรงไหน อันนั้นเราก็เข้าใจหรอก มันเป็นธรรมดาที่คนเราเลือกสนใจแต่บางสิ่ง หรือรู้สึกทึ่งเฉพาะสิ่งที่ตัวเองสนใจ
หลายครั้งที่เรามักต้องถามตัวเอง และโดนถามว่า "ความรู้พวกนั้นมีประโยชน์อะไร"
เราก็พยายามจะอธิบายถึงประโยชน์ของความรู้ต่างๆ เราเชื่อว่าทุกอย่างนะมีประโยชน์ขึ้นอยู่กับเราใช้มันยังไง
แต่ว่า เราเองแหละ คือผู้ที่ "ไม่รู้ว่าจะใช้มันยังไง" คนนั้น เราถึงเข้าใจ สุภาษิต "ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด" และก็นึกสมเพชตัวเอง
ถึงแม้จะรู้จักชื่อต้นไม้มากมาย จนคนข้างบ้านต้องทึ่ง
ถึงแม้จะบอกได้ว่าสัตว์แปลกๆที่หนังสือพิมพ์ชอบเอามาลงนั่นเรียกว่าอะไร
ถึงจะอธิบายให้ลูกพี่ลูกน้องฟังถึงสุภาษิตยากๆในละครได้
ถึงจะพูดถึงเคล็ดลับในการทำอาหาร รู้ถึงความสำคัญของ เกลือ ในการทำอาหาร
ถึงจะชอบอ่านหนังสือมาก จนต้องใช้เวลานานในร้านเช่าเพื่อหาหนังสือที่ยังไม่เคยอ่าน
ถึงแม้ว่าจะทำให้เพื่อนสนิทต้องโกธร เพราะได้คะแนนมากกว่าใน วิชาศิลปะ
ถึงแม้ว่าจะชนะการประกวดเขียนเรียงความระดับประเทศ
แต่ช่องความสามารถพิเศษของฉัน ก็ยังเป็นสีขาว และว่างเปล่า...
ฉันยังเป็นคงเป็นคนที่ตกงาน... ยังเป็นคนที่ไม่ถูกเลือก อยู่เสมอ...
คำถามที่ว่า "แล้วความสามารถพวกนั้นมีประโยชน์อะไรกับชีวิตเราบ้าง" ความเงียบ คือคำตอบที่แฝงความเจ็บใจ เสียใจ รู้สึกแย่กับตัวเอง ของฉัน...
คุณเคยสงสัยความสารถของตัวเองไหม แบบไหนในตัวคุณที่เรียกว่าความสามารพิเศษ แล้วคุณมีความสามารถไม่พิเศษแต่ไม่เหมือนใครไหม หรือที่คุณคิดว่ามันยอดที่สุดในตัวคุณมีบ้างไหมคะ และขอความเห็น และคำแนะนำดีๆสักหน่อยนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ ที่อ่าน และขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณทุกคน
เคยสงสัยในความสามารถของตัวเองไหมคะ
คิดว่าถ้าเราชอบทำอะไรมากๆ อาจจะกลายเป็นความสามารถพิเศษได้ แต่กรณีเรา "เราชอบอ่านหนังสือมาก" พอพูดแบบนี้หลายคนก็คงคิดว่า แล้วยังไงละ แต่เราชอบอ่านมากประมานว่า อ่านทุกวัน อ่านทุกอย่าง บางคนคิดว่าเราไร้สาระ เพราะส่วนใหญ่เราอ่านการ์ตูน เพราะมันสื่อสารได้เร็ว และได้ความรู้เชิงลึก และได้สัมผัสถึงอารมณ์อีกด้วย แต่ก็นั่นแหละ การต้องสาธยายให้คนอคติฟังนั้น "ถึงจะเถียงชนะ แต่ไม่ได้แปลว่าเราจะถ่ายทอดความคิดให้เขาฟังได้"
เราอ่านหนังสือเยอะ และเรียนด้านภาษา ก็เลยมักจะมีความรู้แปลกๆที่คนทั่วไปไม่รู้กัน เช่น เรื่องพรรณไม้ ชนิดของสัตว์ แมลง เคล็ดลับการทำอาหาร สำนวน สุภาษิต บางทีเคยฟังเพลง แล้วรู้ว่าเพลงนั่นท่อนรับ เขียนออกมาเป็นกาพย์ยานี 11 ได้ บางเพลงก็เป็นโคลงสี่สุภาพ
บางครั้งเห็นคนสนใจในความสามารถเล็กๆน้อยๆของเรา จะรู้สึกภูมิใจมาก แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่เห็นว่ามันดีตรงไหน อันนั้นเราก็เข้าใจหรอก มันเป็นธรรมดาที่คนเราเลือกสนใจแต่บางสิ่ง หรือรู้สึกทึ่งเฉพาะสิ่งที่ตัวเองสนใจ
หลายครั้งที่เรามักต้องถามตัวเอง และโดนถามว่า "ความรู้พวกนั้นมีประโยชน์อะไร"
เราก็พยายามจะอธิบายถึงประโยชน์ของความรู้ต่างๆ เราเชื่อว่าทุกอย่างนะมีประโยชน์ขึ้นอยู่กับเราใช้มันยังไง
แต่ว่า เราเองแหละ คือผู้ที่ "ไม่รู้ว่าจะใช้มันยังไง" คนนั้น เราถึงเข้าใจ สุภาษิต "ความรู้ท่วมหัว เอาตัวไม่รอด" และก็นึกสมเพชตัวเอง
ถึงแม้จะรู้จักชื่อต้นไม้มากมาย จนคนข้างบ้านต้องทึ่ง
ถึงแม้จะบอกได้ว่าสัตว์แปลกๆที่หนังสือพิมพ์ชอบเอามาลงนั่นเรียกว่าอะไร
ถึงจะอธิบายให้ลูกพี่ลูกน้องฟังถึงสุภาษิตยากๆในละครได้
ถึงจะพูดถึงเคล็ดลับในการทำอาหาร รู้ถึงความสำคัญของ เกลือ ในการทำอาหาร
ถึงจะชอบอ่านหนังสือมาก จนต้องใช้เวลานานในร้านเช่าเพื่อหาหนังสือที่ยังไม่เคยอ่าน
ถึงแม้ว่าจะทำให้เพื่อนสนิทต้องโกธร เพราะได้คะแนนมากกว่าใน วิชาศิลปะ
ถึงแม้ว่าจะชนะการประกวดเขียนเรียงความระดับประเทศ
แต่ช่องความสามารถพิเศษของฉัน ก็ยังเป็นสีขาว และว่างเปล่า...
ฉันยังเป็นคงเป็นคนที่ตกงาน... ยังเป็นคนที่ไม่ถูกเลือก อยู่เสมอ...
คำถามที่ว่า "แล้วความสามารถพวกนั้นมีประโยชน์อะไรกับชีวิตเราบ้าง" ความเงียบ คือคำตอบที่แฝงความเจ็บใจ เสียใจ รู้สึกแย่กับตัวเอง ของฉัน...
คุณเคยสงสัยความสารถของตัวเองไหม แบบไหนในตัวคุณที่เรียกว่าความสามารพิเศษ แล้วคุณมีความสามารถไม่พิเศษแต่ไม่เหมือนใครไหม หรือที่คุณคิดว่ามันยอดที่สุดในตัวคุณมีบ้างไหมคะ และขอความเห็น และคำแนะนำดีๆสักหน่อยนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ ที่อ่าน และขอบคุณสำหรับความคิดเห็นของคุณทุกคน