ถึงจะยาวก็อ่านหน่อยน้าา ต้องการคำปรึกษา T^T
ขอเล่านิดนึงนะคะ
คือแต่ก่อนเรามีครอบครัวที่แบบอบอุ่นนะ แบบดีใจที่เกิดมาในครอบครัวนี้มากๆๆๆๆ แล้วไม่เคยคิดว่าครอบครัวจะแตกแยกนะ เเต่ตอนนี้เเม่มาบอกว่าอยู่กับพ่อไม่ได้แล้ว แย่กว่านั้นคือแม่คิดที่จะไปอยู่ต่างประเทศแล้วเอาน้องไปด้วย เวลาอยู่บ้าน ทุกๆอย่างแม่จะพูดว่าฝึกเอาไว้นะ แม่จะไม่อยู่แล้ว...เสียใจนะคะเเต่ไม่อยากแสดงออก แม่เราเปนคนอารมร้อนค่ะ แม่เป็นคนโมโหง่ายมาก อะไรๆก้จะตะคอกใส่แล้วทำหน้า พูดกับเราขึ้นกู
เราแค่อยากสนิทกับแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ ที่แม่กับลูกไปหลายๆที่ด้วยกัน คุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษากัน ใจเย็นกับทุกเรื่อง คอยให้กำลังใจเสมอ....เราไม่มีนะคะ เราพยายามมากเลย เพราะรู้แม่เปนคนใจร้อน พยายามคุย เข้าหา เยอะเเยะไปหมด ผลสุดท้ายคือจบด้วยการทะเลาะค่ะ พอเราร้องไห้แม่จะพูดว่าร้องทำไม มันมีปัญหาอะไร มันเปนอะไรมากไหม และอีกหลายๆอย่างที่เป็นการประชดประชัน แม่เราไม่เคยไปรรเราค่ะ ไม่เคยไปงานที่รรเลย แม่ไม่เคยรู้เรื่องราวไรเลย ทุกอย่างพ่อเป็นคนจัดการให้ ไม่ได้ไปเดินเที่ยวกับเเม่เหทือนคนอื่นเขาเลย เราอยากสนิทกับแม่มากๆ แต่มันเหนื่อยจิงๆนะ เข้าหาทีไรโดนด่ากลับมาตลอด พูดไรหน่อยไม่ถูกใจเขาก็จะด่ากลับมาพร้อมทำหน้าใส่ พอเราบอกวว่าทำไมไม่พูดดีๆอ่ะแม่ แม่จะบอกว่าก็พูดดีๆแล้ว มันเปนนิสัย เพื่อนสนิทแม่เวลามานอนบ้านก็ยังบอกให้พูดดีๆกับเราเลยค่ะ ในวันๆนึง แม่เอาแต่คุยโทรศัพ แชทๆๆๆ แล้วก้ออกไปข้างนอกบ่อย ไปเที่ยวกับเพื่อนบ่อยๆ
มันเสียใจจิงๆนะ เขาจะไม่อยู่แล้ว เราไม่อยากทะเลาะ อยากดีด้วย อยากให้เขาใจเยน และเข้าใจเรา ให้อะไรๆมันดีจะได้เปนความทรงจำที่ดี
เรารักแม่นะ ถึงจะไม่แสดงออกมากและนิสัยเรากะแม่ที่เข้ากันไม่ได้
ป.ล. หลายคนอาจบอกว่าก็ยังดีที่มีแม่ มันก็จิงนะคะ แต่มันกดดันมาก และมันเหนื่อยที่เราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว
*ขอโทษถ้าเเท็กห้องผิดนะคะ*
อยากให้เรากับแม่เข้าใจกัน สนิทกันให้เหมือนแม่กับลูกจิงๆ Y_Y
ขอเล่านิดนึงนะคะ
คือแต่ก่อนเรามีครอบครัวที่แบบอบอุ่นนะ แบบดีใจที่เกิดมาในครอบครัวนี้มากๆๆๆๆ แล้วไม่เคยคิดว่าครอบครัวจะแตกแยกนะ เเต่ตอนนี้เเม่มาบอกว่าอยู่กับพ่อไม่ได้แล้ว แย่กว่านั้นคือแม่คิดที่จะไปอยู่ต่างประเทศแล้วเอาน้องไปด้วย เวลาอยู่บ้าน ทุกๆอย่างแม่จะพูดว่าฝึกเอาไว้นะ แม่จะไม่อยู่แล้ว...เสียใจนะคะเเต่ไม่อยากแสดงออก แม่เราเปนคนอารมร้อนค่ะ แม่เป็นคนโมโหง่ายมาก อะไรๆก้จะตะคอกใส่แล้วทำหน้า พูดกับเราขึ้นกู
เราแค่อยากสนิทกับแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ ที่แม่กับลูกไปหลายๆที่ด้วยกัน คุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษากัน ใจเย็นกับทุกเรื่อง คอยให้กำลังใจเสมอ....เราไม่มีนะคะ เราพยายามมากเลย เพราะรู้แม่เปนคนใจร้อน พยายามคุย เข้าหา เยอะเเยะไปหมด ผลสุดท้ายคือจบด้วยการทะเลาะค่ะ พอเราร้องไห้แม่จะพูดว่าร้องทำไม มันมีปัญหาอะไร มันเปนอะไรมากไหม และอีกหลายๆอย่างที่เป็นการประชดประชัน แม่เราไม่เคยไปรรเราค่ะ ไม่เคยไปงานที่รรเลย แม่ไม่เคยรู้เรื่องราวไรเลย ทุกอย่างพ่อเป็นคนจัดการให้ ไม่ได้ไปเดินเที่ยวกับเเม่เหทือนคนอื่นเขาเลย เราอยากสนิทกับแม่มากๆ แต่มันเหนื่อยจิงๆนะ เข้าหาทีไรโดนด่ากลับมาตลอด พูดไรหน่อยไม่ถูกใจเขาก็จะด่ากลับมาพร้อมทำหน้าใส่ พอเราบอกวว่าทำไมไม่พูดดีๆอ่ะแม่ แม่จะบอกว่าก็พูดดีๆแล้ว มันเปนนิสัย เพื่อนสนิทแม่เวลามานอนบ้านก็ยังบอกให้พูดดีๆกับเราเลยค่ะ ในวันๆนึง แม่เอาแต่คุยโทรศัพ แชทๆๆๆ แล้วก้ออกไปข้างนอกบ่อย ไปเที่ยวกับเพื่อนบ่อยๆ
มันเสียใจจิงๆนะ เขาจะไม่อยู่แล้ว เราไม่อยากทะเลาะ อยากดีด้วย อยากให้เขาใจเยน และเข้าใจเรา ให้อะไรๆมันดีจะได้เปนความทรงจำที่ดี
เรารักแม่นะ ถึงจะไม่แสดงออกมากและนิสัยเรากะแม่ที่เข้ากันไม่ได้
ป.ล. หลายคนอาจบอกว่าก็ยังดีที่มีแม่ มันก็จิงนะคะ แต่มันกดดันมาก และมันเหนื่อยที่เราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว
*ขอโทษถ้าเเท็กห้องผิดนะคะ*