สวัสดีครับ วันนี้ผมขอแชร์ประสบการณ์ล้มเหลวของผมเผื่อเป็นเครื่องเตือนใจของใครหลายๆคนได้นะครับ ตัวหนังสืออาจจะเยอะไปนิดนึงนะครับ แต่ช่วยอ่านกันหน่อยนะครับ ผมว่ามันน่าจะมีประโยชน์สำหรับใครหลายๆคนและผมเองก็ไม่อยากให้ใครหลายๆคน ต้องผิดพลาดเหมือนกับผม เริ่มกันเลยครับ
ความรักคืออะไรกันนะ ต้องอยู่ใกล้กัน ดูแลกัน การเสียสละ การให้โดยไม่หวังผล การแย่งชิง การครอบครอง ความทุกข์ ความสุข หรืออะไรที่มันมากกว่านั้น ความหมายของความรักนั้นมันมีมากมาย ใครกันนะเป็นผู้นิยามความหมายของคำว่ารัก มันเป้นยังไงกันนะความรัก อยากจะสัมผัสกับมันสักครั้ง อยากจะรู้จริงๆว่ามันเป้นยังไง จะเป็นเหมือนนิยามที่เราเคยได้ยินมาหรือเปล่านะ
ผมเป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาธรรมดา ความสามาารถพิเศษก้ไม่มี ฐานะที่บ้านก็งั้นๆ ไม่ำด้มีอะไรพิเศษเหมือนที่ใครเขามี มันไม่แปลกใช่มั๊ยล่ะครับ ที่จะไม่มีใครมาสนใจผม ผมเห็นผู้คนมากมายมีความรัก เป็นแฟนกัน หลายๆคู่ดูรักกันดี หลายๆคู่ดูเหมือนไม่ค่อยลงตัวนักทะเลาะกันบ่อยๆ หลายๆคู่ก็สนิทกันเหมือนเพื่อน ตอนนั้นผมก้ไม่เข้าใจเลย ว่าเป็นแฟนกันมันจะรู้สึกยังไง ต้องทำตัวยังไง ต้องวางตัวยังไง ไม่เคยเข้าใจเลยจริงๆ จนกระทั่งผมได้ไปชอบผู้หญิงคนหนึ่งเธอเป็นเพื่อนในห้องของผมเอง หน้าตาน่ารักนะ แต่ในห้องก็ยังมีคนน่ารักกว่าเธอ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงชอบเธอ และด้วยความที่ผมเป็นคนที่ขี้อาย เวลาเจอกันในห้องผมจึงไม่ค่อยได้คุยกับเธอ ผมจึงคุยกับเธอผ่านเฟสบุ๊ค ก็คุยกับเธอทุกวันๆ บทสนทนาที่คุยกันมันก็ธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษไม่เหมือนคนที่จีบกันเท่าไหร่ แค่ถามสารทุกข์สุขดิบ แลกเปลี่ยนเรื่องราวของกันและกันบ้างตามโอกาส ตอนนั้นผมได้ทำแค่นั้นผมก็มีความสุขแล้ว ผมก็คุยกับเธอไปเรื่อยๆโดยที่ไม่ได้หวังว่าเธอจะหันมามองผม จนกระทั่งวันหนึ่งผมมีโอกาสที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างผมและเธอจากเพื่อนไปเป็นคำว่า "แฟน" ผมได้บอกกับเธอว่า เราชอบเธอนะ เป็นแฟนกับเรานะ ตอนนั้นในหัวของผมมีเรื่องต่างๆมากมายเข้ามาในหัว จะไม่ทำให้เธอเสียใจ จะไม่นอกใจเธอ จะไม่ทำให้เธอผิดหวัง จะคอยดูแลเธอ และผมก็จำได้ว่าตอนนั้นผมตื้อเธออยู่นานมากกว่าเธอจะตอบตกลง วินาทีที่เธอตอบตกลง ผมดีใจมากผมรู้สึกได้ว่าหัวใจของผมมันพองโต ในตอนนั้นอะไรๆมันก็ดีไปหมด ผมทุ่มเททุกอย่าง ทำทุกอย่างให้เธอรักผม เวลาเธองอนผมง้อ เวลาเธอไปไหนผมไปด้วย ผมยอมเธอทุกอย่างขอเพียงแค่เธอรักผม ในตอนนั้นเธอเองเหมือนจะไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่นัก แต่ผมก้ไม่สนใจ ผมก็พยายามต่อไป จนถึงจุดหนึ่งที่ผมเริ่มท้อ ผมจึงเริ่มออกห่างหาเรื่องทะเลาะ ผมเริ่มเบื่อกับการที่ทำอะไรแล้วเหมือนกับว่าไม่ได้อะไรกลับมาเลย ผมเองก็ลืมนึกไปว่าลืมนึกไปว่าเธอเองก็ขี้อายไม่ต่างกับผมเธออาจจะไม่กล้าแสดงออกเหมือนที่ผมเคยเป็นก็ได้(ในตอนนั้นผมลืมนึกถึงเรื่องนี้จริงๆ) ช่วงนั้นผมทะเลาะกับเธอบ่อยๆ และหนักขึ้นเรื่อยๆ ผมขอห่างกับเธออยู่พักนึง (บางครั้งก็ไปคุยกับคนอื่นบ้าง หลายครั้งอยู่นะ แต่พอถูกจับได้ก็เลิกคุยไปเลย) เธอบอกว่าขอโอกาสนะจะทำตัวให้ดีขึ้น เธอก็ทำตัวดีขึ้นนะ ดีขึ้นมากๆเลยแหละ ดูแลผม ง้อผม ดีขึ้นกว่าเดิมมากๆ กล้าแสดงความรักต่อผมมากขึ้น ผมรู้สึกดีมากๆเลย รักเธอมากขึ้นด้วย เรียกได้ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมมีความสุขมากๆเลย ก็มีบ้างที่ทะเลาะกันเป็นเรื่องธรรมดา แต่แล้ววันหนึ่งผมเริ่มเบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อมาก ไม่รู้ว่าเบื่ออะไร ผมก็ไม่ได้คิดที่จะมีใครใหม่เลยถึงแม้ผมจะเคยไปมองคนอื่นบ้าง แต่ในตอนที่ผมรู้สึกเบื่อนั้นผมไม่ได้คิดที่จะมีใครใหม่เลย แค่เบื่อกับอะไรที่มันเดิมๆเท่านั้น ขอแค่อะไรก็ได้ที่ทำให้ผมหายเบื่อก็พอ จนแล้ววันหนึ่งมีมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา เธอดูดีกว่าทุกอย่าง ไม่ขี้อาย เป็นคนที่คุยสนุก และเธอก็บอกว่าเธอรู้สึกดีกับผม ผมก็ได้คุยกับเธอไปเรื่อยๆจนกระทั่งผมเริ่มรู้สึกดี และตัดสินใจบบอกเลิกเธอ แฟนของผม ไปคบกับคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามา ผมไม่เคยคิดเลยว่า แค่อารมณ์ขั่ววูบของผมจะทำให้ผมต้องมานั่งเสียใจจนถึงทุกวันนี้ ผมคบกับคนใหม่ได้ไม่นานเธอก้บอกเลิกผมด้วยเหตุผลที่ว่าเบื่อ ตอนนั้นแหละ ผมได้นึกถึงแฟนเก่าของผมขึ้นมาทันที นี่ผมทำอะไรลงไปนะ ผมทิ้งเธอคนที่แสนดีกับผมเพียงด้วยเหตุผลว่าเบื่อไปได้ยังไงกัน ตอนนั้นภาพเก่าๆเรื่องราวดีๆที่ผมเคยมีกับแฟนเก่าของผมมันได้ไหลเข้ามาในหัวของผมมากมาย ถึงแม้เราจะทะเลาะกันบ้าง เธออาจจะดูเหมือนว่าไม่เคยใส่ใจผม แต่ตอนนั้เธอก็แสดงมันออกมาแล้ว เธออาจจะดูงี่เง่าไปบ้าง แต่มันก็เพราะเธอรักผมหนิ ทำไมผมคิดไม่ได้กันนะ ผมจึงตัดสินใจรวบรวมความกล้าโทรไปขอคืนดีกับเธอ ..........แต่มันไม่ทันแล้วแหละ เธอมีคนใหม่เข้ามาแล้ว แล้วเธอก็รู้สึกดีด้วย แล้วเธอก็บอกให้ผมทำใจ มันไม่ทันแล้วแหละ T ตอนนั้นผมจำได้ว่าผมร้องไห้หนักมาก วันๆนึงผมแทบไม่ทำอะไรเลย ได้แต่นั่งซึมไปวันๆ ได้ตอนอ้อนวอนให้เธอกลับคืนมา คิดซ้ำๆวนไปวนมา แล้วก็ร้องไห้ ตอนนั้นผมทำได้แค่นั้นจริงๆ จนมาวันนึงผมเริ่มทำใจและคิดว่ามันคงไม่มีทางแล้วแหละ แล้วผมก็นั่งทบทวนอะไรหลายๆอย่างที่ผมได้ทำลงไป ผมผิดเองแหละที่เป็นฝ่ายทิ้งเธอมาก่อน ถ้าเธอจะไม่กลับมามันก็คงไม่แปลกอะไร ....... มันก็แค่นี้แหละนะความรัก ถ้ามันยังอยุ่กับเราถึงแม้มันจะแย่บ้างดีบ้าง แต่ถ้ามันยังคงอยู่กับเราสองคง ใจเรายังคงตรงกัน เราก็ยังคงมีความสุข แต่ถ้ามันหายไปจากเราคนใดคนหนึ่ง ไม่ใครก็ใครคนหนึ่งหรืออาจจะทั้งสองคนที่ต้องเสียใจ นิยามที่ผมเคยได้ยินมาทั้งหมด สุดท้ายแล้วมันก้แค่นี้แหละ ถ้ามันยังอยู่กับเราเราก็ยังมีความสุข แต่มันจากเราไปเราก็จะเสียใจ ตอนที่อยู่มันก็ดีนะ แต่พอมันจากไปกว่าจะทำใจได้นี่ไม่ง่ายเลย
สุดท้ายนี้ ผมอยากฝากบอกทุกคนว่า เมื่อเรามีคนรักที่ดีอยุ่แล้ว ก็ควรที่จะพอ ถึงเธอจะงี่เง่า งอแง ขี้งอนไปบ้างก็เถอะ มันเป้นเพราะเขารักคุณนะครับ ผู้หญิงน่ะ จะไม่เป้นแบบนี้กับคนอื่นเลย นอกจากคนที่เธอรัก คนที่เธอไว้ใจ ความเบื่อความรำคาญที่เรามีมันอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกเพียงชั่วขณะเท่านั้น อย่าให้ความรู้สึกเพียงชั่วขณะมาทำลายความรักของคุณเลย อย่าให้เหตุผลแค่เล็กน้อยทำให้คุณและคนที่รักคุณต้องเสียใจเลยนะครับ อย่ามองความลงตัวเป็นความน่าเบื่อเลย เพราะคนที่เสียใจที่สุดอาจจะเป้นคุณก็ได้ เหมือนกับที่ผมกำลังเป็นอยู่ในตอนนี้ .......
ขอบคุณครับ
BY title wchp
สำหรับคนที่กำลังเบื่อแฟนของตัวเอง
ความรักคืออะไรกันนะ ต้องอยู่ใกล้กัน ดูแลกัน การเสียสละ การให้โดยไม่หวังผล การแย่งชิง การครอบครอง ความทุกข์ ความสุข หรืออะไรที่มันมากกว่านั้น ความหมายของความรักนั้นมันมีมากมาย ใครกันนะเป็นผู้นิยามความหมายของคำว่ารัก มันเป้นยังไงกันนะความรัก อยากจะสัมผัสกับมันสักครั้ง อยากจะรู้จริงๆว่ามันเป้นยังไง จะเป็นเหมือนนิยามที่เราเคยได้ยินมาหรือเปล่านะ
ผมเป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าตาธรรมดา ความสามาารถพิเศษก้ไม่มี ฐานะที่บ้านก็งั้นๆ ไม่ำด้มีอะไรพิเศษเหมือนที่ใครเขามี มันไม่แปลกใช่มั๊ยล่ะครับ ที่จะไม่มีใครมาสนใจผม ผมเห็นผู้คนมากมายมีความรัก เป็นแฟนกัน หลายๆคู่ดูรักกันดี หลายๆคู่ดูเหมือนไม่ค่อยลงตัวนักทะเลาะกันบ่อยๆ หลายๆคู่ก็สนิทกันเหมือนเพื่อน ตอนนั้นผมก้ไม่เข้าใจเลย ว่าเป็นแฟนกันมันจะรู้สึกยังไง ต้องทำตัวยังไง ต้องวางตัวยังไง ไม่เคยเข้าใจเลยจริงๆ จนกระทั่งผมได้ไปชอบผู้หญิงคนหนึ่งเธอเป็นเพื่อนในห้องของผมเอง หน้าตาน่ารักนะ แต่ในห้องก็ยังมีคนน่ารักกว่าเธอ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงชอบเธอ และด้วยความที่ผมเป็นคนที่ขี้อาย เวลาเจอกันในห้องผมจึงไม่ค่อยได้คุยกับเธอ ผมจึงคุยกับเธอผ่านเฟสบุ๊ค ก็คุยกับเธอทุกวันๆ บทสนทนาที่คุยกันมันก็ธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษไม่เหมือนคนที่จีบกันเท่าไหร่ แค่ถามสารทุกข์สุขดิบ แลกเปลี่ยนเรื่องราวของกันและกันบ้างตามโอกาส ตอนนั้นผมได้ทำแค่นั้นผมก็มีความสุขแล้ว ผมก็คุยกับเธอไปเรื่อยๆโดยที่ไม่ได้หวังว่าเธอจะหันมามองผม จนกระทั่งวันหนึ่งผมมีโอกาสที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างผมและเธอจากเพื่อนไปเป็นคำว่า "แฟน" ผมได้บอกกับเธอว่า เราชอบเธอนะ เป็นแฟนกับเรานะ ตอนนั้นในหัวของผมมีเรื่องต่างๆมากมายเข้ามาในหัว จะไม่ทำให้เธอเสียใจ จะไม่นอกใจเธอ จะไม่ทำให้เธอผิดหวัง จะคอยดูแลเธอ และผมก็จำได้ว่าตอนนั้นผมตื้อเธออยู่นานมากกว่าเธอจะตอบตกลง วินาทีที่เธอตอบตกลง ผมดีใจมากผมรู้สึกได้ว่าหัวใจของผมมันพองโต ในตอนนั้นอะไรๆมันก็ดีไปหมด ผมทุ่มเททุกอย่าง ทำทุกอย่างให้เธอรักผม เวลาเธองอนผมง้อ เวลาเธอไปไหนผมไปด้วย ผมยอมเธอทุกอย่างขอเพียงแค่เธอรักผม ในตอนนั้นเธอเองเหมือนจะไม่ค่อยสนใจผมเท่าไหร่นัก แต่ผมก้ไม่สนใจ ผมก็พยายามต่อไป จนถึงจุดหนึ่งที่ผมเริ่มท้อ ผมจึงเริ่มออกห่างหาเรื่องทะเลาะ ผมเริ่มเบื่อกับการที่ทำอะไรแล้วเหมือนกับว่าไม่ได้อะไรกลับมาเลย ผมเองก็ลืมนึกไปว่าลืมนึกไปว่าเธอเองก็ขี้อายไม่ต่างกับผมเธออาจจะไม่กล้าแสดงออกเหมือนที่ผมเคยเป็นก็ได้(ในตอนนั้นผมลืมนึกถึงเรื่องนี้จริงๆ) ช่วงนั้นผมทะเลาะกับเธอบ่อยๆ และหนักขึ้นเรื่อยๆ ผมขอห่างกับเธออยู่พักนึง (บางครั้งก็ไปคุยกับคนอื่นบ้าง หลายครั้งอยู่นะ แต่พอถูกจับได้ก็เลิกคุยไปเลย) เธอบอกว่าขอโอกาสนะจะทำตัวให้ดีขึ้น เธอก็ทำตัวดีขึ้นนะ ดีขึ้นมากๆเลยแหละ ดูแลผม ง้อผม ดีขึ้นกว่าเดิมมากๆ กล้าแสดงความรักต่อผมมากขึ้น ผมรู้สึกดีมากๆเลย รักเธอมากขึ้นด้วย เรียกได้ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมมีความสุขมากๆเลย ก็มีบ้างที่ทะเลาะกันเป็นเรื่องธรรมดา แต่แล้ววันหนึ่งผมเริ่มเบื่อ เบื่อ เบื่อ เบื่อมาก ไม่รู้ว่าเบื่ออะไร ผมก็ไม่ได้คิดที่จะมีใครใหม่เลยถึงแม้ผมจะเคยไปมองคนอื่นบ้าง แต่ในตอนที่ผมรู้สึกเบื่อนั้นผมไม่ได้คิดที่จะมีใครใหม่เลย แค่เบื่อกับอะไรที่มันเดิมๆเท่านั้น ขอแค่อะไรก็ได้ที่ทำให้ผมหายเบื่อก็พอ จนแล้ววันหนึ่งมีมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามา เธอดูดีกว่าทุกอย่าง ไม่ขี้อาย เป็นคนที่คุยสนุก และเธอก็บอกว่าเธอรู้สึกดีกับผม ผมก็ได้คุยกับเธอไปเรื่อยๆจนกระทั่งผมเริ่มรู้สึกดี และตัดสินใจบบอกเลิกเธอ แฟนของผม ไปคบกับคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามา ผมไม่เคยคิดเลยว่า แค่อารมณ์ขั่ววูบของผมจะทำให้ผมต้องมานั่งเสียใจจนถึงทุกวันนี้ ผมคบกับคนใหม่ได้ไม่นานเธอก้บอกเลิกผมด้วยเหตุผลที่ว่าเบื่อ ตอนนั้นแหละ ผมได้นึกถึงแฟนเก่าของผมขึ้นมาทันที นี่ผมทำอะไรลงไปนะ ผมทิ้งเธอคนที่แสนดีกับผมเพียงด้วยเหตุผลว่าเบื่อไปได้ยังไงกัน ตอนนั้นภาพเก่าๆเรื่องราวดีๆที่ผมเคยมีกับแฟนเก่าของผมมันได้ไหลเข้ามาในหัวของผมมากมาย ถึงแม้เราจะทะเลาะกันบ้าง เธออาจจะดูเหมือนว่าไม่เคยใส่ใจผม แต่ตอนนั้เธอก็แสดงมันออกมาแล้ว เธออาจจะดูงี่เง่าไปบ้าง แต่มันก็เพราะเธอรักผมหนิ ทำไมผมคิดไม่ได้กันนะ ผมจึงตัดสินใจรวบรวมความกล้าโทรไปขอคืนดีกับเธอ ..........แต่มันไม่ทันแล้วแหละ เธอมีคนใหม่เข้ามาแล้ว แล้วเธอก็รู้สึกดีด้วย แล้วเธอก็บอกให้ผมทำใจ มันไม่ทันแล้วแหละ T ตอนนั้นผมจำได้ว่าผมร้องไห้หนักมาก วันๆนึงผมแทบไม่ทำอะไรเลย ได้แต่นั่งซึมไปวันๆ ได้ตอนอ้อนวอนให้เธอกลับคืนมา คิดซ้ำๆวนไปวนมา แล้วก็ร้องไห้ ตอนนั้นผมทำได้แค่นั้นจริงๆ จนมาวันนึงผมเริ่มทำใจและคิดว่ามันคงไม่มีทางแล้วแหละ แล้วผมก็นั่งทบทวนอะไรหลายๆอย่างที่ผมได้ทำลงไป ผมผิดเองแหละที่เป็นฝ่ายทิ้งเธอมาก่อน ถ้าเธอจะไม่กลับมามันก็คงไม่แปลกอะไร ....... มันก็แค่นี้แหละนะความรัก ถ้ามันยังอยุ่กับเราถึงแม้มันจะแย่บ้างดีบ้าง แต่ถ้ามันยังคงอยู่กับเราสองคง ใจเรายังคงตรงกัน เราก็ยังคงมีความสุข แต่ถ้ามันหายไปจากเราคนใดคนหนึ่ง ไม่ใครก็ใครคนหนึ่งหรืออาจจะทั้งสองคนที่ต้องเสียใจ นิยามที่ผมเคยได้ยินมาทั้งหมด สุดท้ายแล้วมันก้แค่นี้แหละ ถ้ามันยังอยู่กับเราเราก็ยังมีความสุข แต่มันจากเราไปเราก็จะเสียใจ ตอนที่อยู่มันก็ดีนะ แต่พอมันจากไปกว่าจะทำใจได้นี่ไม่ง่ายเลย
สุดท้ายนี้ ผมอยากฝากบอกทุกคนว่า เมื่อเรามีคนรักที่ดีอยุ่แล้ว ก็ควรที่จะพอ ถึงเธอจะงี่เง่า งอแง ขี้งอนไปบ้างก็เถอะ มันเป้นเพราะเขารักคุณนะครับ ผู้หญิงน่ะ จะไม่เป้นแบบนี้กับคนอื่นเลย นอกจากคนที่เธอรัก คนที่เธอไว้ใจ ความเบื่อความรำคาญที่เรามีมันอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกเพียงชั่วขณะเท่านั้น อย่าให้ความรู้สึกเพียงชั่วขณะมาทำลายความรักของคุณเลย อย่าให้เหตุผลแค่เล็กน้อยทำให้คุณและคนที่รักคุณต้องเสียใจเลยนะครับ อย่ามองความลงตัวเป็นความน่าเบื่อเลย เพราะคนที่เสียใจที่สุดอาจจะเป้นคุณก็ได้ เหมือนกับที่ผมกำลังเป็นอยู่ในตอนนี้ .......
ขอบคุณครับ
BY title wchp