เรื่องมีอยู่ว่า ผมคบกับแฟนมา 1ปี 3เดือน ผมคิดว่าผมทำดีที่สุดแล้ว ...เราสองคนไม่เคยนอกใจ ผมยอมได้ทุกอย่าง แล๊ะมีอยู่วันนึง วันนั้นมันช่วงสงกรานพอดี ... เราคุยกันน้อยมากในวันสงการ์ณ (3วัน) ผมก็ไว้ใจและเชื่อใจ แต่พอหลังสงกรานณ์ แค่วันเดียว ผมโทรกลับไป ผู้ชายรับ ผมก็ถามว่านั้นใคร ผู้ชายคนนั้นก็สวนผมกลับมาว่า 'แฟนเจ้าของเบอร์' ผมเลยสวนกลับไปว่าถ้าเปนเพื่อนกันเลิกคบจิงๆ เค้าตอบกลับมาว่า 'ผมไม่รู้จักคุณ และไม่อยากรู้จักด้วย'
ผมเลยขอคุยกับแฟนผม ...พอแฟนผมรับ เค้าพูดคำเดียว ว่า 'ขอโทษ ขอโทษ เสียงของแฟนผมสั่น ผมทำอะไรไม่ได้นอกจาก กลั้นใจแล้วบอกกับแฟนผมว่า 'ไม่เป็นไรเราอยู่คนเดียวได้'
จากนั้นผมไม่เคย คิดจะมีแฟนใหม่ ไม่คิด จะหา มีคนเข้าหา ผมคอบปติเสธมาตลอด
ผมคงเข็ดกับเรื่องที่ผ่านมาแหล่ะครับ หลอกให้รักมาตั้ง 1ปี3เดือน
เพราะความชิน หรือ เข็ด
ผมเลยขอคุยกับแฟนผม ...พอแฟนผมรับ เค้าพูดคำเดียว ว่า 'ขอโทษ ขอโทษ เสียงของแฟนผมสั่น ผมทำอะไรไม่ได้นอกจาก กลั้นใจแล้วบอกกับแฟนผมว่า 'ไม่เป็นไรเราอยู่คนเดียวได้'
จากนั้นผมไม่เคย คิดจะมีแฟนใหม่ ไม่คิด จะหา มีคนเข้าหา ผมคอบปติเสธมาตลอด
ผมคงเข็ดกับเรื่องที่ผ่านมาแหล่ะครับ หลอกให้รักมาตั้ง 1ปี3เดือน