จะมาเล่าเรื่องความรักสิบปีของเราให้ฟังค่ะ

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะทุกคน
จะว่ามาเล่าก็ไม่ถูกนัก เรียกว่ามาขอความเห็นแล้วกันค่ะ ว่าเราจะเอายังไงต่อไปกับชีวิตดี
เรากับแฟนคบกันมาปีนี้ปีที่สิบค่ะ เมื่อสามปีก่อนเราจับได้ว่าเค้าแอบคุยกับแฟนเก่าเค้าค่ะ
เราจะไม่เรียกว่าเป็นการนอกใจนะคะ เพราะเรารู้สึกเหมือนเค้าไม่ได้นอกใจเรา เพราะเราไม่น่าจะเคยอยู่ในใจเค้ามาตั้งแต่แรก
ครั้งนั้นที่เราถามแฟนเก่าเค้าว่า เธอสองคนเลิกกันเมื่อไหร่ แฟนเก่าเค้าบอกปีมา ซึ่งถ้าจริง แสดงว่าสองปีที่เค้าคบกับเรา เค้าก็ยังคบกับคนนี้อยู่
แล้วเราก็ไม่คิดว่าแฟนเก่าเค้าจะจำปีผิดได้ขนาดนั้น มันเป็นสิ่งแรกที่ทำให้เราชาไปพักนึง
หลังจากผ่านมาสามปีที่เค้าเคยแอบคุยกัน เรายังเห็นเค้าค้นหาเฟซผู้หญิงคนนี้อยู่จนปัจจุบัน มันหมายความอะไรคะ
มาถึงส่วนที่เป็นปัญหาที่อยากปรึกษาทุกคนนะคะ
เราควรเลิกกับเค้าดีมั้ยคะ เพราะเรารู้สึกไม่มีความสุขเลย รู้สึกตัวเองไม่มีค่าอะไรเลยในสายตาเค้า

จริงๆเราก็รู้มาตั้งแต่ก่อนที่จะจับได้ว่าเค้าคุยกับแฟนเก่าอีกค่ะ เราสองคนไม่เคยทะเลาะกัน ไม่เคยพูดจาไม่ดีใส่กัน
คุยกันเข้าใจง่ายในทุกๆอย่าง แต่เราไม่เคยรู้สึกอบอุ่นเลย ไม่เคยรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้รักเรา ไม่ว่าจะพยายามคิดบวกคิดดียังไง
เราก็สัมผัสถึงความรักไม่ได้เลยซักครั้ง มีอยู่ครั้งนึงที่เค้ากลับต่างจังหวัดไปหาแม่เค้า เราก็อยู่ที่บ้านคนเดียว แล้วไฟเกิดดับตอนดึก
เรากลัวมากเพราะมันมืดสนิท คิดไปต่างๆนานา เราทนอยู่เงียบๆมืดๆประมาณชั่วโมงกว่า เราเลยโทรหาเค้าให้เค้าคุยเป็นเพื่อน
คือถ้าไฟไม่ดับนานขนาดนั้น เราก็จะทนรอจนไฟมา เพราะเรารู้สึกว่าเรารบกวนเราวุ่นวายมากที่โทรไปให้เค้าอยู่คุยเป็นเพื่อน
มันเป็นฟีลที่แย่มาก ที่คิดว่านี่คือผู้ชายที่เราต้องการจะอยู่กับเค้าไปตลอดชีวิตของเรา
แต่แม้แต่จะโทรหาในเวลาที่เรารู้สึกกลัว รู้สึกแย่ เรายังทำตัวไม่ถูกเลยที่ต้องโทรไปรบกวนเค้า
เรารู้สึกลึกๆว่า ต่อให้เราตายไป เค้าคงไม่เสียใจอะไรแน่ๆ มันแย่มากกับความรู้สึกนี้

ตัวเราเป็นคนร่าเริง ไม่คิดเล็กคิดน้อย ไม่เจ้าอารมณ์ ตลกเฮฮา
ก่อนที่เราจะรู้สึกดาวน์มาเรื่อยๆตั้งแต่ปีที่สามที่คบกัน จนมาเจอว่าเค้าคุยกับคนเก่า ภายนอกเรายังเฮฮา ชอบทำให้เค้าหัวเราะเหมือนเดิม
แต่จริงๆแล้วเราเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงจากตัวตนตั้งแต่เราจำความได้ เราร้องไห้ได้ตลอดเวลาถ้าเราอยู่คนเดียว
เราควรจะเอายังไงกับชีวิตดีคะ ใครก็ได้ช่วยชี้ทางให้เราที ขอบคุณมากค่ะ

ปล สิบปีของความรักของเรา มันทำให้เรารู้ว่า มีคนมากมายที่ไม่ได้คบกัน เพราะรักกัน ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อน เราไม่เชื่อเด็ดขาดว่าจะเป็นไปได้
เรารู้สึกว่าแฟนเราอยู่กับเราได้ไปตลอดชีวิตเค้าเหมือนกัน ทั้งที่เค้ารักคนอื่น แต่เค้าคว้ามาไม่ได้แค่นั้นเอง
เชื่อว่าลึกๆ หลายๆคนอยากเลือกคนที่ตัวเองรัก แต่การที่ตัดสินใจไปคบกับคนที่รักตัวเอง
เราว่ามันทำให้คนอีกคนเหมือนตายทั้งเป็นเลยนะคะ พอได้รู้ว่าที่จริงมันเป็นแบบนี้
เค้าอยู่กับเราเพราะเราดีกับเค้า ไม่ใช่เพราะเค้ารักเรา ชีวิตคนเรามันตลกจริงๆ
สรุปว่ากระทู้นี้เป็นกระทู้รำพึงรำพันไปซะงั้น อิอิ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่