สวัสดีครับ เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนคบกันมาสามปีสมัยเรียนมหาลัยปี2-ปี4
ความรักของผมเกิดขึ้นที่ร้านกาแฟเล็กแห่งหนึ่ง แต่ความอบอุ่นภายในร้านมันไม่เล็กเลยทีเดียว
พูดถึงคุณแม่ค้าเจ้าของร้านก็แสนจะน่ารัก เธอมีอาวุธที่คอยดึงลูกค้าก็คือรอยยิ้มกับเสียงหัวเราะ
เข้าเรื่องเลยละกัน แอบนอกเรื่อง555 มีอยู่วันหนึ่งระหว่างที่ผมนั่งกินกาแฟพร้อมกับเสวนากับชาวแก๊งค์
คุณแม่ค้าก็ชู้ประเด็นเรื่องความโสดของชาวแก๊งค์ขึ้นมา นั้นไงมันมาถึงผมแน่ๆ
ผมก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่ต้องคิดเลยว่า ใครจะสนใจผม ผมไม่หล่อ ไม่ผอมเพรียว หญิงที่ไหนจะมาสน
แต่ก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นมาเลยว่า สาวสวยคนนั้นก็ไม่มีแฟนไง(แฟนผมเอง) ทุกคนนิ่งไปพักใหญ่
จากนั้นการท้าทายจึงเริ่มเกิดขึ้นในวงสนทนา เอาดิเอาดิ!!! กล้าป่าว!!! คบกันเลย!!! งานเข้าผมสิครับทีนี้
ทันใดนั้นเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เธอรับคำท้า ผมนี่เขิลจนแทบจะมุดแผ่นดินหนีกันเลยทีเดียว
จากนั้นผมก็จับมือเค้าแล้วตกลงคบกัน เราคบกันเป็นเวลาสามปีเต็มไม่เคยทะเลอะกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว อย่างมากก็แค่งอลๆกัน

...หิวข้าวละเดี๋ยวมาเล่าต่อนะ...