ประสบการทำงานที่บิวตี้บุฟเฟ่
ดีคะ คือเคยทำงานที่บิวตี้บุฟเฟ ใจรักในงานบริการ ไปทำงานได้2เดือน เดือนแรกไปทำไม่ได้หยุดเลยทั้งเดือน พอมีพนักงานออกก๊มีการตรวจเซ๊กสต๊อกหน้าร้านพอตรวจโดนของหายไป4000โอเคพอเข้าใจก๊หารกันไป3คยเพราะมีพนักงาน3คนออกไป2เหลือเรา1คน
พอเข้าเดือนที่สองมีการย้ายร้าน ก๊มีพนักงานกับแอร์เรียที่ช่วยกันเก๊บของ เสร๊จข่นของกลับบริษท ในความคิดเราของมีครบข่นกลับคงจะไม่มีอะไรหรอกเนอะ
แต่ไม่จร๊ สรุปมีสิ้นค้าหายแล้วหายเยอะนะเป๊นหมื่น ในใจก๊คิดนะเก๊บกูไม่ได้เก๊บ กูต้องมารับผิดชอบอีกคุ้มเนอะ เขาก๊กาของที่หายกันวุ่นวายมาก สิ้นค้าหายไปอย่างละชิ้น ทั้งๆที่คนเก๊บก๊บอกว่ามีส่งกลับไปแล้วแต่ทำไม่บริษทบอกหาย. ออดิด(คนตรวจนับสิ้นค้า) ก๊บอกเราว่าสต๊อกลอยนะ เพราะหาของไม่เจอแต่จำนวนเงินคราวๆหมื่นสาม เราคิดแล้วละทำงานทั้งเดือนยังไม่ถึงเลย
สิ้นเดือนเงินเข้าในบัญชีเรา6335 คืองงทำงานทั้งเดือนเข้าเก้าโมงเลิกสามทุ่ม วันหยุดไม่ได้หยุดต้องมาทำงานได้เงินหกพัน คือ??? พอสอบถามแอร์เรีย(คนดูแลเขต) เขาบอกหักประกันสังคม446บาท ประกัน400ค่าสต๊อก6000 อ้าวไหนว่าสต๊อกไม่คงที่แล้วมาหักกันทำไม เราเลยแจ้งว่าเราจะออกนะ ก๊อ้างโน้นนี้นั้น พอเข้าเดือนที่สามเดือนนี่ละ ตรวจเซ๊กของ แต่ที่โดนคือสต๊อกไม่ปรับจร๊ เหมื่อนของเดิมเลยของเดือนก่อนนี้เลย ก๊โดนไปหมื่นแปดสิบเอ๊ดบาท แล้วรอบนี้โดนคนเดียวด้วยนะตายๆทำงานกลับต้องมาเป๊นหนี้ เราเลยบอกงันนู่ออกพี่ ก๊โทรมาถามว่าของหายได้ไงร้านก๊นิดเดียวลูกค้าก๊น้อย ของไม่น่าหายนะ อ้าวพูดแบบนี้ว่าเราขโมยสิ เงินก๊เสียยังมาว่าเราเป๊นขโมยอีก โยนความผิดมาให้เราบอกจะย้อนกล้องดู เอาเลยเราไม่กลัวเราไม่ได้ขโมย ของที่ร้านก๊นับตลอดเพราะเราจะรู้ว่าอะไรหาย อะไรไม่หาย เราหมดกับร้านเยอะมาก. บอกเลยนะไม่อยากทำงานแล้วได้หนี้อย่าทำเพราะเราทำงานอยากได้ตังแต่กลับเป๊นหนี้ ไม่ต้องแลกใจทำไมบริษทนี้ถึงรับพนักงานบ่อย เพราะแบบนี้ไง
ไม่อย่ากเป๊นหนี้อย่าทำฃานบริษทนี้BB
ดีคะ คือเคยทำงานที่บิวตี้บุฟเฟ ใจรักในงานบริการ ไปทำงานได้2เดือน เดือนแรกไปทำไม่ได้หยุดเลยทั้งเดือน พอมีพนักงานออกก๊มีการตรวจเซ๊กสต๊อกหน้าร้านพอตรวจโดนของหายไป4000โอเคพอเข้าใจก๊หารกันไป3คยเพราะมีพนักงาน3คนออกไป2เหลือเรา1คน
พอเข้าเดือนที่สองมีการย้ายร้าน ก๊มีพนักงานกับแอร์เรียที่ช่วยกันเก๊บของ เสร๊จข่นของกลับบริษท ในความคิดเราของมีครบข่นกลับคงจะไม่มีอะไรหรอกเนอะ
แต่ไม่จร๊ สรุปมีสิ้นค้าหายแล้วหายเยอะนะเป๊นหมื่น ในใจก๊คิดนะเก๊บกูไม่ได้เก๊บ กูต้องมารับผิดชอบอีกคุ้มเนอะ เขาก๊กาของที่หายกันวุ่นวายมาก สิ้นค้าหายไปอย่างละชิ้น ทั้งๆที่คนเก๊บก๊บอกว่ามีส่งกลับไปแล้วแต่ทำไม่บริษทบอกหาย. ออดิด(คนตรวจนับสิ้นค้า) ก๊บอกเราว่าสต๊อกลอยนะ เพราะหาของไม่เจอแต่จำนวนเงินคราวๆหมื่นสาม เราคิดแล้วละทำงานทั้งเดือนยังไม่ถึงเลย
สิ้นเดือนเงินเข้าในบัญชีเรา6335 คืองงทำงานทั้งเดือนเข้าเก้าโมงเลิกสามทุ่ม วันหยุดไม่ได้หยุดต้องมาทำงานได้เงินหกพัน คือ??? พอสอบถามแอร์เรีย(คนดูแลเขต) เขาบอกหักประกันสังคม446บาท ประกัน400ค่าสต๊อก6000 อ้าวไหนว่าสต๊อกไม่คงที่แล้วมาหักกันทำไม เราเลยแจ้งว่าเราจะออกนะ ก๊อ้างโน้นนี้นั้น พอเข้าเดือนที่สามเดือนนี่ละ ตรวจเซ๊กของ แต่ที่โดนคือสต๊อกไม่ปรับจร๊ เหมื่อนของเดิมเลยของเดือนก่อนนี้เลย ก๊โดนไปหมื่นแปดสิบเอ๊ดบาท แล้วรอบนี้โดนคนเดียวด้วยนะตายๆทำงานกลับต้องมาเป๊นหนี้ เราเลยบอกงันนู่ออกพี่ ก๊โทรมาถามว่าของหายได้ไงร้านก๊นิดเดียวลูกค้าก๊น้อย ของไม่น่าหายนะ อ้าวพูดแบบนี้ว่าเราขโมยสิ เงินก๊เสียยังมาว่าเราเป๊นขโมยอีก โยนความผิดมาให้เราบอกจะย้อนกล้องดู เอาเลยเราไม่กลัวเราไม่ได้ขโมย ของที่ร้านก๊นับตลอดเพราะเราจะรู้ว่าอะไรหาย อะไรไม่หาย เราหมดกับร้านเยอะมาก. บอกเลยนะไม่อยากทำงานแล้วได้หนี้อย่าทำเพราะเราทำงานอยากได้ตังแต่กลับเป๊นหนี้ ไม่ต้องแลกใจทำไมบริษทนี้ถึงรับพนักงานบ่อย เพราะแบบนี้ไง