ใครเคยมีแฟนนักร้องนักแสดงมั่งครับ เค้าไม่ค่อยมีเวลาเลยหรอครับ

ผมแค่เด็กบ้านนอกคนนึง เราสองคนต่างคนต่างแอบชอบ จนเราตกลงเป็นแฟนกัน ตอนนั้นเราก็ดูรักกันมาก อยู่ด้วยกันแล้วมีความสุข ผมพาเธอใช้ชีวิตแบบผม ซึ่งเธอก็โอเค เธอบอกเธอชอบชีวิตแบบนี้ เธอบอกไม่เคยเจอผชแบบผมมาก่อน วันสำคัญเธอจะมีอะไรมาเซอไพรซ์ผมทุกครั้ง  จนช่วงเดือนสองเดือนนี้ ปิดเทอม และเเธอเริ่มมีงานถ่ายละคร ผมก็เข้าใจ  และเราก็ไม่ค่อยเจอกัน ผมกลับบ้านต่างจังหวัด ช่วงแรกๆ เธอยังคอยทักไลน์หาผม บอกฝันดีผม บอกผมทำไรอยู่ ให้ผมขึ้นไปหาบ้างเวลาที่เธอว่าง ผมนั่งรถขึ้นกรุงเทพทุกอาทิตย์ไปรอเค้า จนช่วงนี้เธอบอกงานเธอเยอะ เธอเริ่มหายไป วันนึงได้คุยแค่ สองสามประโยค ผมก็รอคุยกับเธอตอนกลางคืน เธอก็เผลอหลับ บ่อยมาก เธอบอกเธอเหนื่อยมาก ถ่ายตั้งแต่เช้าถึงมืด สามวัน ผมก็เข้าใจ ว่าเค้าคงอยากพักผ่อนบ้าง ผมเลยไม่ไปคอยถามอะไรมากมาย แต่แค่ขอให้บอกบ้าง ให้หายเป็นห่วงบ้าง อย่าหายไปเลย  จนเด๋วนี้ เราแทบจะไม่ได้คุยกัน จะทักจะโทรไป ก็กลัวจะไปรบกวนเค้า กลัวเค้าจะหาว่าเราไม่เข้าใจ คงเป็นเพราะผมว่างด้วย เลยได้แต่นั่งคิดถึงเค้า แต่เค้าไม่ค่อยทักมาเลย เลยไม่รู้เค้ายังคิดถึงผมบ้างมั้ย เค้ายังเหมือนเดิมมั้ย ผมกลัวเค้าเปลี่ยนไป ผมพยายามอดทนอยู่แบบเหงาๆแบบนี้ พยายามเข้าใจชีวิตเค้าและเชื่อใจเค้า พยายามไม่ทักไปเยอะๆ รอเค้าทักบอกเอง แต่มันก็เหงาเหลือเกิน คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ เหมือนไม่มีคนข้างๆเลย เค้าไม่ให้กำลังใจผมเลย แต่เค้าเคยถามว่าจะทนไหวไหม เค้าเริ่มมีโกหกเรื่องเล็กๆบ้างด้วย หรือว่าระยางทางมันอาจทำให้คนเปลี่ยนไปได้ด้วย เค้าก็ไม่ถึงกลับหายไปเลยอาทิตย์นึงนะครับ ก็มีทักมาบ้าง พอเราตอบ เขาก็หาย อีก สามสี่ ชม ก็ค่อยมาตอบ กลางคืนนี่ส่วนใหญ่ก็หายไปเลย มีทักถึงบ้านแล้วนะบางวัน เค้ายังอยู่บ้านกับแม่ บางวันว่างๆถึงจะมีโทรมาคุยบ้าง กลางคืนคุยๆไลน์อยู่ถามเป็นไงบ้าง เหนื่อยมั้ย เธอก็ตอบ ซักพักเธอก็หาย เธอไม่ได้บอกฝันดีผมมาเกือบ สองอาทิตย์กว่าแล้วครับ ผมอยากให้เค้าเป็นเหมือนเดิม ผมรู้สึกเหมือนเป็นของตาย ที่เค้าอยากจะทักอยากคุยเมื่อไหร่ก็ได้

อย่างงี้ผมคิดมากไปเองใช่ไหมครับ หรือว่าพวกดาราเค้าไม่มีเวลาจิงๆ ยุ่งจนลืมเรื่องอื่นจิงๆ ถ้าเป็นพี่ๆแฟนต้องไปทำงานหายไปทั้งวัน กลางคืนก็ได้คุยน้อยลงๆ จะยังเข้าใจกันอยู่ไหมครับ (เค้ายังยืนยันตลอดว่าเค้ารักผมเหมือนเดิม ไม่อยากเสียผมไปไหน ผมก็คอยบอกว่าผมอยู่ข้างๆเค้านะ มีอะไรก็คุยกับผมได้ ผมจะรอเค้าอยู่ตรงนี้เสมอ แต่เค้าก็เคยมีเขวไปบ้าง ช่วงที่เค้ามีปัญหา ผมขึ้นมารอเค้าที่กรุงเทพ เผื่อเค้าอยากจะปรึกษาผม ระบายกับผม แต่เค้ากับโกหก ไปเที่ยวกับเพื่อนๆคนอื่น ผมก็น้อยใจนะ แต่ก็ไม่โวยวาย เข้าใจว่าเค้าคงเครียด อยากพักผ่อน เราคงไม่ใช่ทางออกตอนนั้น ให้อภัยเค้า เค้าก็บอกขอโทษ ช่วงนั้นเค้าเครียดจริงๆ)

คือมันก็มีหลายเรื่องมากที่ผมต้องอดทน ยอมรับให้ได้ ผมจึงแค่อยากมาระบายนิดนึง ถามว่าเหนื่อยมั้ย ก็เหนื่อยมาก ชีวิตแบบเค้าอาจจะไม่เหมาะกับชีวิตคนปกติแบบเรา แต่ผมก็จะอดทนต่อไป ผมรักเค้ามาก พยายามทำมันให้ดีที่สุด ทำให้เค้าสบายใจ แคร์ความรู้สึกเค้า แต่อยากให้เค้าแคร์ความรู้สึกผมบ้าง  เป็นพี่ๆจะอดทนต่อไปไหมครับ หรือรักกับผญปกติๆคนนึง ที่มีเวลาให้กัน ไม่ต้องหลบๆซ่อนๆ คิดถึงก็โทรหา มีเวลาให้ปรึกษาตลอดเวลา