สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้เเรกของดิฉันนะคะ หากเเท็กผิดห้อง ต้องขออภัยค่ะ
ใครเคยมีความรู้สึกผูกพันกับใครคนนึง ที่เมื่อวันนึงเค้าหายไป เรากลับรู้สึกเหงา เเละ เหมือนขาดบางอย่างในชีวิตไป
...... หรืออาจเป็นเพราะเรายังไม่ชินกับการอยู่ด้วยตัวเองอีกครั้งก็ไม่รู้นะคะ
เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยมีความรู้สึกผูกพันกับใครคนนึงมากๆ
เเม้ว่าจะเจอกันไม่นาน เเต่กลับมีเรื่องราวผ่านมาด้วยกันมากมาย
ได้เห็นกันเเละกันในมุมต่างๆ ซึ่งถือว่ามาก เมื่อเทียบกับการรู้จักกันเพียง 2 เดือน.......
ดิฉันมีเพื่อนผู้ชายคนนึงค่ะ ที่ดิฉันเพิ่งมารู้จักช่วงทำงาน
เค้าเป็นคนที่ถ้ามองเเว้บเเรกจะรู้สึกว่าเป็นคนเจ้าชู้มาก
ใครจะรู้ว่า....ความจริง พอได้รู้จักเเล้ว เค้าไม่เจ้าชู้เลยค่ะ ออกเเนวเป็นคนรักใครจริงๆยากด้วยซ้ำ
เเต่เค้าก็มีผู้หญิง ผู้ชาย เข้ามาห้อมล้อมมากมายเลยนะคะ ต่อคิวอย่างยาววววว *0*
ซึ่งเค้าก็ไม่เลือกใครสักคนค่ะ(จากที่เค้าบอก) ดิฉันก็เชื่อนะคะ
พอรู้จักมากขึ้น จะพบว่าเค้าเป็นคนนิสัยดี มีน้ำใจ รอบคอบ เเละมีการวางแผนในชีวิตที่ดีมาก
เค้าเริ่มคุย เปิดใจ กล้าเล่านู่นนี่ให้เราฟังมากขึ้น
มันก็ยิ่งทำให้เรารู้จักตัวตนเเละชีวิตของเขามากขึ้น
เเละยิ่งนานวันยิ่งพบว่า เราสามารถพึ่งพาเเละไว้ใจเค้าได้เเน่นอนค่ะ
เค้าจึงเป็นผู้ชายธรรมดา ที่ผู้หญิงอย่างดิฉัน(ที่ใครๆต่างมองว่าเป็นผู้หญิงเก่ง เเละเป็นผู้นำ)
ไว้วางใจ ยอมให้เค้าเป็นผู้นำ เเละยินดีที่จะดูเเลเค้าค่ะ
ขอออกตัวก่อนนะคะ ว่าดิฉันไม่ใช่ผู้หญิงสวยอะไร ออกจะธรรมดามากค่ะ ไม่เปรี้ยวหวือหวาอะไร
ทุกๆวันจะมีเค้าอยู่ข้างๆเสมอ ไม่ว่าดิฉันไปที่ไหนก็ตาม....
มีที่ๆชอบไป มีบางอย่างที่ชอบทำร่วมกัน เช่น การหาของกินอร่อยๆ
เเละเค้าก็มักเป็นห่วงดิฉันเรื่องสุขภาพเสมอ ดิฉันเป็นคนไม่ค่อยเเข็งเเรงค่ะ
เค้าชอบมาอยู่ใกล้ๆ โดยเฉพาะเวลาที่ดิฉันหัวหมุนกับการทำงาน
เค้าชอบเดินนำหน้าในพวกทางที่เดินเท้า เพราะทางมันเเคบ เเต่หันมาดูคนข้างหลังอย่างดิฉันเสมอ
เค้ารอที่จะกลับบ้านพร้อมดิฉันทุกวัน
เค้าชอบที่จะให้ดิฉันดูเเล
และอื่นๆอีกมากมายที่ทำให้ทุกๆวัน... เรามีความสุขค่ะ
นอกจากนี้.... เนื่องจากดิฉันเป็นผู้หญิงที่ทำอะไรมาเยอะ เเละชอบอ่านหนังสือ
ดิฉันจึงมักกลายเป็นที่ปรึกษาในเรื่องต่างๆ สอนนู่นสอนนี่ เเนะนำอะไรดีๆเค้าเสมอเลยค่ะ
ซึ่งบางที ถ้าดิฉันไม่ช่วย เค้าก็จะอ้อนๆหน่อย จนดิฉันก็มาช่วยอยู่ดีค่ะ55555 โมเม้นนี้น่ารักดีนะคะ

เค้าเป็นคนมีมุมมองดีๆ เเละมักเอามาเล่าให้ดิฉันฟังบ่อยๆ
ตอนพูดเเนะนำอะไร เค้าจะเหมือนไม่ค่อยฟัง (ไม่เเน่ใจว่าตั้งใจมั๊ย เพราะเค้าตัวสูงกว่าดิฉันมากเลยค่ะ มองไม่เห็น 555)
เเต่ดิฉันก็แอบเห็นว่าเค้าทำตามตลอด เเค่ไม่บอกเท่านั้นเองค่ะ
เค้าเป็นคนคิดนาน เเละรอบคอบมาก ขนาดเเค่เลือกซื้อของในห้าง ยังเลือกเป็นชั่วโมงๆเลยค่ะ กลายเป็นดิฉันเป็นฝ่ายนั่งรอเค้า 5555
เค้าเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ไม่ค่อยกล้าพูด ไม่กล้าเเสดงความรู้สึกมาก
เค้าเคยบอกว่า ที่เรารู้จักกันได้ เพราะดิฉันเป็นคนเริ่มก่อนค่ะ
ส่วนนึงคือดิฉันเป็นคนเฟรนลี่ เเละทำกิจกรรมมาเยอะ
เลยจะรู้สึกขัดใจหากคนในทีม ทำงานร่วมกันไม่ค่อยได้ จึงคุยกับทุกคนเลยค่ะ เเล้วพยายามฟอร์มให้ทีมเป็นรูปเป็นร่าง
ไปๆมาๆเลยมาสนิทกับเค้าเลยค่ะ...
ดิฉันดีใจนะคะ ที่เค้ากล้าเเละยอมเปิดใจหลายๆอย่างกับดิฉัน
ซึ่งดิฉันเอง ก็เปิดใจเล่าเรื่องราวหลายๆอย่างให้เค้าฟังเหมือนกัน
เราต่างมีความสุขดี เเต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา....
เค้าต้องไป"เรียนต่อต่างประเทศ"ค่ะ U____U
ในวันสุดท้ายของการทำงานของเขา ดิฉันเขียนการ์ดใบเล็กๆให้ไปค่ะ เผื่อว่าให้เค้าเก็บเป็นที่ระลึก...
เค้าก็ดูดีใจนะคะเมื่อได้รับมันไป..อมยิ้มเลย
เเต่ก็ดูยากอยู่ดีค่ะ เพราะไม่รู้ว่าเค้าขำหรือเปล่า ที่จู่ๆเรามาทำอะไรเเบบนี้
เค้าจะคิดว่า ดิฉันเป็นผู้หญิงที่เข้ามาจีบเค้าก่อนหรือเปล่า เพราะเราอยู่ในฐานะ "เพื่อนร่วมงาน" ของเค้ามาโดยตลอด
ซึ่งดิฉันไม่อยากให้เป็นเหมือนเเบบ"ผู้หญิงที่จีบผู้ชายก่อน"ค่ะ เเล้วก็ไม่อยากต่อคิวหัวใจกับใครด้วยค่ะ5555
เป็นเพื่อนกัน ดูเเลกันไปเรื่อยๆก็ดีค่ะ
ดิฉันคิดว่า ตอนนี้เค้าคงได้อ่านการ์ดนั้นเเล้ว..
ใจความในการ์ด ไม่มีคำหวาน หรือ คำซึ้งๆใดๆเลยสักคำเดียว
ไม่มีคำว่า "รัก" หรือ "ชอบ"
มีเเต่ ความรู้สึกดีๆที่ใส่ลงไป ที่ดิฉันคาดหวังว่าเค้าจะสัมผัสถึงมันได้
เเต่ดิฉันไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกดีเหมือนกับดิฉันหรือเปล่า ?
ตอนนี้เค้ายังไม่ติดต่อกลับมาเลยค่ะ ดิฉันเข้าใจว่า เค้าคงงานยุ่งมาก
หรือว่าเค้ากำลังคิดอะไรอยู่ ดิฉันก็ไม่รู้ค่ะ..........
บางที กับคนที่มีผู้หญิงห้อมล้อมมากมายเเบบนั้น ดิฉันอาจไม่มีค่าอะไรกับเค้ามากมายเท่ากับที่ดิฉันรู้สึกหรอกมั้งคะ ........
เเต่ที่รู้คือ ... "ดิฉันคิดถึงคนที่เคยอยู่ข้างๆกัน"
ตอนนี้ เวลาที่ทำกิจกรรมอะไรเเบบที่เคยทำ เช่น ไปกินร้านที่เคยกินด้วยกัน ดิฉันก็รู้สึกเหงาค่ะ เพราะ ไม่มีเค้าอีกเเล้ว
ไม่มีใครมาให้ดิฉันดูเเล...
เวลาที่ดิฉันซุ่มซ่าม ทำอะไรผิดพลาด ก็ไม่มีใครช่วยดิฉันอีกเเล้ว
ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า ดิฉันมักรู้สึกว่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเสมอ
เเต่เมื่อไม่มีเค้า... เสื้อผ้าชุดเดิมที่เคยใส่เเล้วรู้สึกว่าสวยที่สุดกลับกลายเป็นธรรมดา
ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า ดิฉันมักรู้สึกว่า ตัวเองเป็นผู้หญิงมากๆ อย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน
เพราะปกติจะลุยๆชิวๆ ทำงานมาเยอะ ห้าวๆหน่อย เเละมีเพื่อนผู้ชายเยอะค่ะ
เเต่กับเค้าคนนี้.. มันไม่เหมือนกัน...... ไม่เหมือนกับเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆเลย
มันทำให้ดิฉันกลายเป็นอีกคน ที่อาจเป็นบุคลิกที่ไม่เคยเป็น เเต่ก็ยังเป็นตัวของตัวเอง
ดิฉันจะดีใจมาก หากย้อนเวลากลับมาได้ใหม่ กลับไปในช่วงที่เรามีความสุขอีกครั้ง..
*************************************************************************************
ไม่รู้ว่านี่คือความรู้สึกอะไรกันเเน่ ?
ในมุมของผู้ชาย คิดว่าเค้าคิดยังไงกันเเน่ ?
ถ้าเจอเเบบนี้ ควรอยู่เฉยๆ เเละอยู่ด้วยตัวคนเดียวให้ได้อีกครั้ง
หรือว่าทักเค้าไปก่อนเหมือนตอนรู้จักกันครั้งเเรก หากไม่ต้องการให้เค้าหายไปจากชีวิต ?
หรือปล่อยไปเลย ความจริงดิฉันอาจเพ้อเจ้อเอง 555
ใครเคยมีเรื่องราวเเบบนี้ มาช่วยกันเเชร์หน่อยนะคะ

ขอบคุณค่ะ
เมื่อผู้ชายธรรมดาที่เคยอยู่ข้างๆนั้นหายไป...
ใครเคยมีความรู้สึกผูกพันกับใครคนนึง ที่เมื่อวันนึงเค้าหายไป เรากลับรู้สึกเหงา เเละ เหมือนขาดบางอย่างในชีวิตไป
...... หรืออาจเป็นเพราะเรายังไม่ชินกับการอยู่ด้วยตัวเองอีกครั้งก็ไม่รู้นะคะ
เชื่อว่าหลายๆคนคงเคยมีความรู้สึกผูกพันกับใครคนนึงมากๆ
เเม้ว่าจะเจอกันไม่นาน เเต่กลับมีเรื่องราวผ่านมาด้วยกันมากมาย
ได้เห็นกันเเละกันในมุมต่างๆ ซึ่งถือว่ามาก เมื่อเทียบกับการรู้จักกันเพียง 2 เดือน.......
ดิฉันมีเพื่อนผู้ชายคนนึงค่ะ ที่ดิฉันเพิ่งมารู้จักช่วงทำงาน
เค้าเป็นคนที่ถ้ามองเเว้บเเรกจะรู้สึกว่าเป็นคนเจ้าชู้มาก
ใครจะรู้ว่า....ความจริง พอได้รู้จักเเล้ว เค้าไม่เจ้าชู้เลยค่ะ ออกเเนวเป็นคนรักใครจริงๆยากด้วยซ้ำ
เเต่เค้าก็มีผู้หญิง ผู้ชาย เข้ามาห้อมล้อมมากมายเลยนะคะ ต่อคิวอย่างยาววววว *0*
ซึ่งเค้าก็ไม่เลือกใครสักคนค่ะ(จากที่เค้าบอก) ดิฉันก็เชื่อนะคะ
พอรู้จักมากขึ้น จะพบว่าเค้าเป็นคนนิสัยดี มีน้ำใจ รอบคอบ เเละมีการวางแผนในชีวิตที่ดีมาก
เค้าเริ่มคุย เปิดใจ กล้าเล่านู่นนี่ให้เราฟังมากขึ้น
มันก็ยิ่งทำให้เรารู้จักตัวตนเเละชีวิตของเขามากขึ้น
เเละยิ่งนานวันยิ่งพบว่า เราสามารถพึ่งพาเเละไว้ใจเค้าได้เเน่นอนค่ะ
เค้าจึงเป็นผู้ชายธรรมดา ที่ผู้หญิงอย่างดิฉัน(ที่ใครๆต่างมองว่าเป็นผู้หญิงเก่ง เเละเป็นผู้นำ)
ไว้วางใจ ยอมให้เค้าเป็นผู้นำ เเละยินดีที่จะดูเเลเค้าค่ะ
ขอออกตัวก่อนนะคะ ว่าดิฉันไม่ใช่ผู้หญิงสวยอะไร ออกจะธรรมดามากค่ะ ไม่เปรี้ยวหวือหวาอะไร
ทุกๆวันจะมีเค้าอยู่ข้างๆเสมอ ไม่ว่าดิฉันไปที่ไหนก็ตาม....
มีที่ๆชอบไป มีบางอย่างที่ชอบทำร่วมกัน เช่น การหาของกินอร่อยๆ
เเละเค้าก็มักเป็นห่วงดิฉันเรื่องสุขภาพเสมอ ดิฉันเป็นคนไม่ค่อยเเข็งเเรงค่ะ
เค้าชอบมาอยู่ใกล้ๆ โดยเฉพาะเวลาที่ดิฉันหัวหมุนกับการทำงาน
เค้าชอบเดินนำหน้าในพวกทางที่เดินเท้า เพราะทางมันเเคบ เเต่หันมาดูคนข้างหลังอย่างดิฉันเสมอ
เค้ารอที่จะกลับบ้านพร้อมดิฉันทุกวัน
เค้าชอบที่จะให้ดิฉันดูเเล
และอื่นๆอีกมากมายที่ทำให้ทุกๆวัน... เรามีความสุขค่ะ
นอกจากนี้.... เนื่องจากดิฉันเป็นผู้หญิงที่ทำอะไรมาเยอะ เเละชอบอ่านหนังสือ
ดิฉันจึงมักกลายเป็นที่ปรึกษาในเรื่องต่างๆ สอนนู่นสอนนี่ เเนะนำอะไรดีๆเค้าเสมอเลยค่ะ
ซึ่งบางที ถ้าดิฉันไม่ช่วย เค้าก็จะอ้อนๆหน่อย จนดิฉันก็มาช่วยอยู่ดีค่ะ55555 โมเม้นนี้น่ารักดีนะคะ
เค้าเป็นคนมีมุมมองดีๆ เเละมักเอามาเล่าให้ดิฉันฟังบ่อยๆ
ตอนพูดเเนะนำอะไร เค้าจะเหมือนไม่ค่อยฟัง (ไม่เเน่ใจว่าตั้งใจมั๊ย เพราะเค้าตัวสูงกว่าดิฉันมากเลยค่ะ มองไม่เห็น 555)
เเต่ดิฉันก็แอบเห็นว่าเค้าทำตามตลอด เเค่ไม่บอกเท่านั้นเองค่ะ
เค้าเป็นคนคิดนาน เเละรอบคอบมาก ขนาดเเค่เลือกซื้อของในห้าง ยังเลือกเป็นชั่วโมงๆเลยค่ะ กลายเป็นดิฉันเป็นฝ่ายนั่งรอเค้า 5555
เค้าเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ไม่ค่อยกล้าพูด ไม่กล้าเเสดงความรู้สึกมาก
เค้าเคยบอกว่า ที่เรารู้จักกันได้ เพราะดิฉันเป็นคนเริ่มก่อนค่ะ
ส่วนนึงคือดิฉันเป็นคนเฟรนลี่ เเละทำกิจกรรมมาเยอะ
เลยจะรู้สึกขัดใจหากคนในทีม ทำงานร่วมกันไม่ค่อยได้ จึงคุยกับทุกคนเลยค่ะ เเล้วพยายามฟอร์มให้ทีมเป็นรูปเป็นร่าง
ไปๆมาๆเลยมาสนิทกับเค้าเลยค่ะ...
ดิฉันดีใจนะคะ ที่เค้ากล้าเเละยอมเปิดใจหลายๆอย่างกับดิฉัน
ซึ่งดิฉันเอง ก็เปิดใจเล่าเรื่องราวหลายๆอย่างให้เค้าฟังเหมือนกัน
เราต่างมีความสุขดี เเต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา....
เค้าต้องไป"เรียนต่อต่างประเทศ"ค่ะ U____U
ในวันสุดท้ายของการทำงานของเขา ดิฉันเขียนการ์ดใบเล็กๆให้ไปค่ะ เผื่อว่าให้เค้าเก็บเป็นที่ระลึก...
เค้าก็ดูดีใจนะคะเมื่อได้รับมันไป..อมยิ้มเลย
เเต่ก็ดูยากอยู่ดีค่ะ เพราะไม่รู้ว่าเค้าขำหรือเปล่า ที่จู่ๆเรามาทำอะไรเเบบนี้
เค้าจะคิดว่า ดิฉันเป็นผู้หญิงที่เข้ามาจีบเค้าก่อนหรือเปล่า เพราะเราอยู่ในฐานะ "เพื่อนร่วมงาน" ของเค้ามาโดยตลอด
ซึ่งดิฉันไม่อยากให้เป็นเหมือนเเบบ"ผู้หญิงที่จีบผู้ชายก่อน"ค่ะ เเล้วก็ไม่อยากต่อคิวหัวใจกับใครด้วยค่ะ5555
เป็นเพื่อนกัน ดูเเลกันไปเรื่อยๆก็ดีค่ะ
ดิฉันคิดว่า ตอนนี้เค้าคงได้อ่านการ์ดนั้นเเล้ว..
ใจความในการ์ด ไม่มีคำหวาน หรือ คำซึ้งๆใดๆเลยสักคำเดียว
ไม่มีคำว่า "รัก" หรือ "ชอบ"
มีเเต่ ความรู้สึกดีๆที่ใส่ลงไป ที่ดิฉันคาดหวังว่าเค้าจะสัมผัสถึงมันได้
เเต่ดิฉันไม่รู้ว่าเค้ารู้สึกดีเหมือนกับดิฉันหรือเปล่า ?
ตอนนี้เค้ายังไม่ติดต่อกลับมาเลยค่ะ ดิฉันเข้าใจว่า เค้าคงงานยุ่งมาก
หรือว่าเค้ากำลังคิดอะไรอยู่ ดิฉันก็ไม่รู้ค่ะ..........
บางที กับคนที่มีผู้หญิงห้อมล้อมมากมายเเบบนั้น ดิฉันอาจไม่มีค่าอะไรกับเค้ามากมายเท่ากับที่ดิฉันรู้สึกหรอกมั้งคะ ........
เเต่ที่รู้คือ ... "ดิฉันคิดถึงคนที่เคยอยู่ข้างๆกัน"
ตอนนี้ เวลาที่ทำกิจกรรมอะไรเเบบที่เคยทำ เช่น ไปกินร้านที่เคยกินด้วยกัน ดิฉันก็รู้สึกเหงาค่ะ เพราะ ไม่มีเค้าอีกเเล้ว
ไม่มีใครมาให้ดิฉันดูเเล...
เวลาที่ดิฉันซุ่มซ่าม ทำอะไรผิดพลาด ก็ไม่มีใครช่วยดิฉันอีกเเล้ว
ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า ดิฉันมักรู้สึกว่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดเสมอ
เเต่เมื่อไม่มีเค้า... เสื้อผ้าชุดเดิมที่เคยใส่เเล้วรู้สึกว่าสวยที่สุดกลับกลายเป็นธรรมดา
ทุกครั้งที่อยู่กับเค้า ดิฉันมักรู้สึกว่า ตัวเองเป็นผู้หญิงมากๆ อย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน
เพราะปกติจะลุยๆชิวๆ ทำงานมาเยอะ ห้าวๆหน่อย เเละมีเพื่อนผู้ชายเยอะค่ะ
เเต่กับเค้าคนนี้.. มันไม่เหมือนกัน...... ไม่เหมือนกับเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆเลย
มันทำให้ดิฉันกลายเป็นอีกคน ที่อาจเป็นบุคลิกที่ไม่เคยเป็น เเต่ก็ยังเป็นตัวของตัวเอง
ดิฉันจะดีใจมาก หากย้อนเวลากลับมาได้ใหม่ กลับไปในช่วงที่เรามีความสุขอีกครั้ง..
*************************************************************************************
ไม่รู้ว่านี่คือความรู้สึกอะไรกันเเน่ ?
ในมุมของผู้ชาย คิดว่าเค้าคิดยังไงกันเเน่ ?
ถ้าเจอเเบบนี้ ควรอยู่เฉยๆ เเละอยู่ด้วยตัวคนเดียวให้ได้อีกครั้ง
หรือว่าทักเค้าไปก่อนเหมือนตอนรู้จักกันครั้งเเรก หากไม่ต้องการให้เค้าหายไปจากชีวิต ?
หรือปล่อยไปเลย ความจริงดิฉันอาจเพ้อเจ้อเอง 555
ใครเคยมีเรื่องราวเเบบนี้ มาช่วยกันเเชร์หน่อยนะคะ
ขอบคุณค่ะ