ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของผม แต่เป็นเรื่องของเพื่อน ซึ่งเพื่อนไหว้วานผมให้ช่วยล็อคอินตั้งกระทู้ให้หน่อย ถ้าสมาชิกทุกท่านช่วยโหวตขึ้นเป็นกระทู้แนะนำได้ยิ่งดี เพราะตัวผมเองไม่ชอบพวกเอารัดเอาเปรียบคน เผื่อพี่สาวเพื่อนได้เข้ามาอ่านจะได้รู้ซักทีว่าน้องสาวตัวเองอึดอัดแค่ไหน เรื่องก็มีอยู่ว่า....
สวัสดีค่ะ ไม่รู้จะเริ่มต้นเขียนอย่างไร รู้สึกไม่สบายใจที่พี่สาวไลน์มาขอให้ไปกู้ธนาคารให้หน่อยแต่เราเพิ่งปฏิเสธไปอย่างถนอมน้ำใจ เนื่องด้วยเขาไม่ได้ทำงานประจำ มีรายได้จากแฟนชาวญี่ปุ่นที่แต่งงานกันแต่ไม่ได้จดทะเบียนโอนมาให้ทุกๆเดือนเกือบ3หมื่นบาทแต่ก็ไม่พอใช้เพราะเขาติดหนี้นอกระบบหลายที่ และตอนนี้ญี่ปุ่นคนนั้นก็ไม่มาเมืองไทยเป็นสิบปีแล้วแต่ส่งเงินมาทุกเดือน
ขอย้อนเวลาไปเมื่อหลายปีที่ผ่านมา เมื่อพี่เดือดร้อนก็มักจะโทรมาขอยืมไปหมุนเราก็โอนไปตลอด หมื่น,2หมื่น นานๆจะคืน (นี่ยังค้างอยู่2หมื่นกว่า) ที่ดินของเรา20ไร่ที่ในอดีตลูกค้าชาวต่างชาติซื้อให้เราเป็นของขวัญไว้ทำกินยามแก่ก็ยังอยู่ในมือของเจ้าหนี้นอกระบบเพราะนำไปกู้เงินแต่เราจ่ายหนี้ครบแล้วพี่สาวขอกู้ต่อโดยใช้ที่ดินนั้นค้ำต่อ เราก็ยอม และทราบว่าตอนนี้เขาก็ไปขอเพิ่มวงเงินไปถึงเท่าไรไม่รู้ ที่ดินของเขาเขาก็ขายไปแล้วล้านบาทเขาก็ดีที่ใช้หนี้เรามา2แสนตอนนี้เงินจากการขายที่นั้นเขานำไปหมุนจนหมดแล้ว สร้อยคอทองคำ4บาทที่เราซื้อให้แม่เขาก็ขอยืมของแม่ไปจำนำ ตอนนี้แม่เสียชีวิตไปแล้วก็ยังไม่ได้ทองคืน ซึ่งเราก็ไม่พูดถึงเพราะรู้ดีว่าเขาไม่สามารถหาเงินไปไถ่มาคืนเรา
ทุกๆวันนี้เราต้องผ่อนรถอยู่เพราะเขามาขอให้เราเอารถเข้าไฟแนนซ์เพื่อนำเงินมาแบ่งกันคนละครึ่งและผ่อนคนละครึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็หาเงินมาช่วยเราผ่อนไม่ไหวเราจึงต้องแบกรับภาระผ่อนเองแต่ใกล้หมดแล้วอีก8เดือนเท่านั้น ดีใจจัง พูดแล้วก็เหมือนเอาพี่สาวมาประจาน (ขอโทษค่ะ) เรารู้สึกไม่สบายใจที่เขาเสียเงินทองไปกับอะไรนักหนาเราไม่รู้เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันเขาอยู่บ้านต่างจังหวัดเรามาทำงานนวดแผนโบราณในกรุงเทพ รู้แต่ว่าถ้าเขาว่างก็จะไปเล่นไพ่กับคนในหมู่บ้าน
เราเงินเดือนไม่เยอะอายุก็มากขึ้น ทุกวันนี้ก็มานะทำงานเพื่อเก็บเงินไว้กินยามแก่ เงินเก็บก็ไม่ค่อยจะมี ถ้าเราแก่ไปเราคงทำอาชีพนี้ไม่ไหว เราตัวคนเดียวแต่พี่มีลูกสาวซึ่งเกิดกับผู้ชายคนไทยกำลังเข้าเรียนมหาวิทยาลัยซึ่งต้องใช้เงินเยอะดีที่หลานกู้ยืมเงินเรียน เราจึงออกปากจะช่วยออกค่าใช้จ่ายให้เดือนละ3พันซึ่งเรายินดีจะช่วยแบ่งเบาภาระพี่
เงินที่เราทำงานได้มาเราไม่ได้เอาเข้าธนาคาร สเตรสเม้นท์จึงอาจไม่ผ่าน อีกอย่างหนี้เราทั้งรถ,บัตรเครดิต เราก็พยายามที่จะเคลียร์ให้มันหมดๆไปก่อนที่เราจะไม่มีแรงทำงาน เรารู้สึกเสียใจที่ไม่อาจช่วยเหลือเรื่องเงินพี่ได้มากกว่านี้ กู้เงินแทนเขาไม่ได้อีกแล้ว เราพยายามไม่คิดมากและพยายามคิดว่าเราไม่ได้ใจดำ ตอนนี้เราเหมือนมีความสุขแต่ก็ยิ้มได้ไม่เต็มที่ เหมือนรู้สึกผิด อดเศร้าใจไม่ได้เพราะเราเหลือกันแค่สองคนพี่น้องแต่เราไม่สามารถช่วยอะไรเขาได้มากกว่านี้แล้ว เรากลัวต้องแบกรับหนี้สินแทนเขาสมมุติธนาคารให้กู้เขาคงจะกู้ยอดหลายแสนเพื่อนำไปปลดหนี้เก่าของเขาคิดแล้วก็เครียด นี่เราเป็นคนเห็นแก่ตัวไหมTT เศร้าใจ หดหู่จังค่ะ
เจอพี่สาวแบบนี้ควรทำยังไงดี ?
สวัสดีค่ะ ไม่รู้จะเริ่มต้นเขียนอย่างไร รู้สึกไม่สบายใจที่พี่สาวไลน์มาขอให้ไปกู้ธนาคารให้หน่อยแต่เราเพิ่งปฏิเสธไปอย่างถนอมน้ำใจ เนื่องด้วยเขาไม่ได้ทำงานประจำ มีรายได้จากแฟนชาวญี่ปุ่นที่แต่งงานกันแต่ไม่ได้จดทะเบียนโอนมาให้ทุกๆเดือนเกือบ3หมื่นบาทแต่ก็ไม่พอใช้เพราะเขาติดหนี้นอกระบบหลายที่ และตอนนี้ญี่ปุ่นคนนั้นก็ไม่มาเมืองไทยเป็นสิบปีแล้วแต่ส่งเงินมาทุกเดือน
ขอย้อนเวลาไปเมื่อหลายปีที่ผ่านมา เมื่อพี่เดือดร้อนก็มักจะโทรมาขอยืมไปหมุนเราก็โอนไปตลอด หมื่น,2หมื่น นานๆจะคืน (นี่ยังค้างอยู่2หมื่นกว่า) ที่ดินของเรา20ไร่ที่ในอดีตลูกค้าชาวต่างชาติซื้อให้เราเป็นของขวัญไว้ทำกินยามแก่ก็ยังอยู่ในมือของเจ้าหนี้นอกระบบเพราะนำไปกู้เงินแต่เราจ่ายหนี้ครบแล้วพี่สาวขอกู้ต่อโดยใช้ที่ดินนั้นค้ำต่อ เราก็ยอม และทราบว่าตอนนี้เขาก็ไปขอเพิ่มวงเงินไปถึงเท่าไรไม่รู้ ที่ดินของเขาเขาก็ขายไปแล้วล้านบาทเขาก็ดีที่ใช้หนี้เรามา2แสนตอนนี้เงินจากการขายที่นั้นเขานำไปหมุนจนหมดแล้ว สร้อยคอทองคำ4บาทที่เราซื้อให้แม่เขาก็ขอยืมของแม่ไปจำนำ ตอนนี้แม่เสียชีวิตไปแล้วก็ยังไม่ได้ทองคืน ซึ่งเราก็ไม่พูดถึงเพราะรู้ดีว่าเขาไม่สามารถหาเงินไปไถ่มาคืนเรา
ทุกๆวันนี้เราต้องผ่อนรถอยู่เพราะเขามาขอให้เราเอารถเข้าไฟแนนซ์เพื่อนำเงินมาแบ่งกันคนละครึ่งและผ่อนคนละครึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็หาเงินมาช่วยเราผ่อนไม่ไหวเราจึงต้องแบกรับภาระผ่อนเองแต่ใกล้หมดแล้วอีก8เดือนเท่านั้น ดีใจจัง พูดแล้วก็เหมือนเอาพี่สาวมาประจาน (ขอโทษค่ะ) เรารู้สึกไม่สบายใจที่เขาเสียเงินทองไปกับอะไรนักหนาเราไม่รู้เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันเขาอยู่บ้านต่างจังหวัดเรามาทำงานนวดแผนโบราณในกรุงเทพ รู้แต่ว่าถ้าเขาว่างก็จะไปเล่นไพ่กับคนในหมู่บ้าน
เราเงินเดือนไม่เยอะอายุก็มากขึ้น ทุกวันนี้ก็มานะทำงานเพื่อเก็บเงินไว้กินยามแก่ เงินเก็บก็ไม่ค่อยจะมี ถ้าเราแก่ไปเราคงทำอาชีพนี้ไม่ไหว เราตัวคนเดียวแต่พี่มีลูกสาวซึ่งเกิดกับผู้ชายคนไทยกำลังเข้าเรียนมหาวิทยาลัยซึ่งต้องใช้เงินเยอะดีที่หลานกู้ยืมเงินเรียน เราจึงออกปากจะช่วยออกค่าใช้จ่ายให้เดือนละ3พันซึ่งเรายินดีจะช่วยแบ่งเบาภาระพี่
เงินที่เราทำงานได้มาเราไม่ได้เอาเข้าธนาคาร สเตรสเม้นท์จึงอาจไม่ผ่าน อีกอย่างหนี้เราทั้งรถ,บัตรเครดิต เราก็พยายามที่จะเคลียร์ให้มันหมดๆไปก่อนที่เราจะไม่มีแรงทำงาน เรารู้สึกเสียใจที่ไม่อาจช่วยเหลือเรื่องเงินพี่ได้มากกว่านี้ กู้เงินแทนเขาไม่ได้อีกแล้ว เราพยายามไม่คิดมากและพยายามคิดว่าเราไม่ได้ใจดำ ตอนนี้เราเหมือนมีความสุขแต่ก็ยิ้มได้ไม่เต็มที่ เหมือนรู้สึกผิด อดเศร้าใจไม่ได้เพราะเราเหลือกันแค่สองคนพี่น้องแต่เราไม่สามารถช่วยอะไรเขาได้มากกว่านี้แล้ว เรากลัวต้องแบกรับหนี้สินแทนเขาสมมุติธนาคารให้กู้เขาคงจะกู้ยอดหลายแสนเพื่อนำไปปลดหนี้เก่าของเขาคิดแล้วก็เครียด นี่เราเป็นคนเห็นแก่ตัวไหมTT เศร้าใจ หดหู่จังค่ะ