ความรักต้องควบคู่อยู่กับความเหมาะสมมั้ยคะ

เรากำลังคุยอยู่กับผู้ชาย 2 คน คนหนึ่งจบปริญญาเคยเรียนอยู่ที่เดียวกัน เป็นคนขยันทำงาน ฐานะดี เราดูใจกันมาได้ซักพักใหญ่ๆ เค้ามีนิสัยเป็นผู้ใหญ่มาก ไม่ค่อยจู้จี้ คุยด้วยเเล้วเป็นตัวของตัวเองที่สุด คุยด้วยเเล้วสบายใจ เค้าใจกว้าง โทมาทุกวันเเต่คุยกันไม่ถึงนาที เพราะงานยุ่ง เค้าไม่ค่อยสม่ำเสมอนะคะ เเต่ไม่เคยหายไปไหน เรากับเค้ายังไม่เคยเจอกันคุยกันทางโทรศัพท์อย่างเดียว เเต่อีกคนเจอกันโดยบังเอิญเค้ามีนิสัยตรงกันข้ามเลยค่ะ บุคลิกตรงสเปคด้วย เอาใจเก่ง ดูเเลดีมาก ตามใจทุกอย่าง ทักมาก่อนตลอด ตอนเเรกก็ยังไม่ได้คิดอะไร เเต่คุยไปซักพักเค้าดูจริงใจกับเราจริงๆ เเสดงออกทุกอย่างว่ารักมาก เรารู้สึกดีด้วยมาก  เเต่ด้วยความที่ฐานะทางบ้านไม่ดี พ่อเเม่เเยกทางกัน หน้าที่การงานจัดว่าไม่มั่นคง คนนึงผูกพัน คนนึงรู้สึกดีด้วยมากๆ  เราเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้าน ที่บ้านหวงมาก เค้าอยากให้เจอคนที่อยู่เเล้วทำให้เราสบายที่สุด ถ้าพูดถึงความเหมาะสมเเล้ว คนเเรกน่าจะเป็นไปได้มากที่สุดที่ทางบ้านจะยอมรับ ตอนนี้รู้สึกเเย่นะคะที่เรายังเลือกคนทั้ง 2 คนไว้ เหมือนคนเห็นเเก่ตัว เเต่จะให้เลือกเลือกยากมาค่ะ ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ