สุนัขของผมเป็นพันธ์ไทย หลังอาน อายุประมาณ 11-12 ปี
เมื่อสองอาทิตย์ก่อนยังปกติ วิ่งเล่น เข้ามาหาผมทุกครั้งที่ผมกลับมา
จนเมื่อมาถึงาทิตย์ที่แล้ว วันศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม 2558 ผมกลับมาถึงบ้าน มันนอนอยู่ในบ้านลุกไม่ไหว ได้แต่ส่งเสียง ผมต้องไปอุ้มมันออกมา ปรากฎว่ามันเดินได้แบบขาไม่มีแรง เดินเซไปเซมาเหมือนคนเมา แล้วก็ล้มลงไปนอน
วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม 2558 อาการหนักขึ้น ลุกไม่ได้ กินไม่ได้ ผมเลยพาไปหาหมอที่คลีนิคแถวบ้าน หมอเจาะเลือดไปตรวจ ให้น้ำเกลือ ฉีดยา
ให้ยามากิน
ผลการตรวจเลือด ไม่มีความผิดปกติ หมอคาดว่าเป็นความชรา
พอมาถึงบ้าน สุนัขผมลุกไม่ได้เลย ได้แต่นอนแล้วส่งเสียงร้องอย่างเดียว อาหารไม่ยอมกินเลย สภาพเหมือนช่วยเหลือตัวเองอะไรไม่ได้เลย นอนร้องอย่างเดียว ผมน้ำตาไหลตลอดที่เห็นมันเป็นอย่างนี้
วันพฤหัสบดี 30 กรกฎาคม 2558 ซึ่งเป็นวันหยุด ผมจึงมีเวลา เลยได้พามันไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลสัตว์ ย่านตลิ่งชัน
หมอเอาเข้าห้องฉุกเฉิน ตรวจเลือด ให้น้ำเกลือ เอ็กซเรย์กระดูก หมอให้นอนที่โรงพยาบาล 2 คืน
ผลการตรวจกระดูกสันหลังมีข้อหนึ่งที่งอเข้ามา แต่หมอบอกว่าไม่เกี่ยว
ผลการตรวจเลือด ตับเริ่มเสื่อมแล้ว
ผลการตรวจเชื้อหัด เป็นปกติ
ผลการตรวจประสาท เริ่มมีความผิดปกติทางประสาท เนื่องจากคาดว่าต่อมไทรอยด์อาจมีปัญหา ส่งผลกระทบกับระบบประสาท ซึ่งรอผลตรวจให้แน่ชัดอีกประมาณ3-7วันข้างหน้า
ซึ่งอยู๋ที่โรงพยาบาล สุนัขผมได้แต่นอน แล้วร้องตลอดเวลา ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมสงสารมาก เวลาผมโทรไปถามอาการจากคุณหมอ พอวางสายเสร็จผมร้องไห้ตลอดเลย
วันนี้ 1 สิงหาคม 2558 ล่าสุดผมได้ไปเยี่ยมสุนัขผม พอมันได้เห็นผม มันเห่าเหมือนดีใจ เห่าไม่หยุดเลย ผมน้ำตาคลอไม่กล้าร้องที่นั่น หมอได้เข้ามาคุยอาการ แล้วหมออนุญาตให้นำกลับบ้านได้ โดยให้ยามากินด้วย พอมาถึงที่บ้าน มันร้องบ้าง คางบ้าง ผมก็หาอาหารให้กินพร้มกับกินยา ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะ อาหารมันกินนิดหน่อย แล้วก็ไม่กิน ส่วนน้ำผมใช้สลิ้งดูดใส่ปาก แต่มันก็ไม่ค่อยกินเท่าไร ส่วนยาผสมกับอาหารให้กินจนครบ พอเสร็จ ผมก็อุ้มมันออกไปข้างนอก ทำให้เหมือนกับว่ามันยังเดินได้ ให้มันได้เห็นบ้านของตัวเองหลังไปนอนต่างที่มา 2 วัน แต่สภาพคือเหมือนไม่รับรู้อะไรเลย ถ้าปล่อยลง ก็ล้มเลยขาไม่มีแรง ซึ่งผมน้ำตาคลออยู่ตลอด ผมไม่อยากเห็นมันในสภาพนี้ จากนั้นผมก็พามันไปนอน ซึ่งมันก็ร้องตลอด ผมนั่งลูบหัวนั่งเป็นเพื่อนมันตลอดแต่มันก็ร้องไม่หยุด จนสักพักใหญ่ๆมันเริ่มเหนื่อย เสียงร้องค่อยๆเบาลงเบาลง แล้วก็นอนนอนแบบหลับสนิทเลย ผมดูที่ท้องตลอดว่าหายใจหรือเปล่า กลัวมันจากผมไป นอนไปได้สักพักตื่นขึ้นมาร้อง คางตลอด แล้วก็หลับไปเหมือนเดิม จนตอนนี้เวลาเที่ยงคืน มันได้หลับไปหลังจากร้องมาได้พักหนึ่ง
ผมสงสารมันมาก ผมไม่รู้มันเป็นอะไร ทำไมถึงเป็นกระทันหันแบบนี้ เมื่อสองอาทิตย์ก่อนยังดีอยู่เลย ผมร้อไห้ทุกครั้งที่นึกถึงมัน เวลาที่มันร้อง ผมไม่รู้ว่ามันเจ็บปวดอะไรหรือเปล่า หรือเกี่ยวกับระบบประสาท
ผมไม่รู้ว่ามันจะอยู่กับผมไปได้อีกนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าวันไหนเราจะต้องจากกัน ไม่รู้ว่าวันไนที่ผมจะต้องเสียใจที่สุด
มันโตมาพร้อมกับผม ผมเก็บมันมาเลี้ยงจากลูกสุนัข ตั้งแต่ผมเรียน ม.5 จนวันนี้ ผมมีงานทำ มีเงินมารักษาให้มันไม่ว่าจะแพงแค่ไหน ส่วนมันก็แก่ลงตามอายุขัย ผมมันอยากเป็นแบบนี้เลย ผมอยากเสียน้ำตาเลย แต่ไม่ว่าจะมีเงินแค่ไหน ก็ไม่สามารถหนีพ้นความตายได้ พิมพ์ไปมองดูมันนอนไป น้ำตาคลอตลอดเลย ผมขอภาวณาให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกสักครั้ง
ว่ากันเรื่องผลตรวจในวันข้างหน้า
ต้องรอผลการตรวจไทรอยด์ให้แน่ชัดว่าใช่ไหม ถ้าไม่ใช่ ต้องตรวจสแกนสมองอย่างเดียวซึ่งเป็นวิธีสุดท้ายแล้ว
ซึ่งนะตอนนี้ ที่สุนัขผมเดินไม่ได้ ลุกไม่ได้ กินเองไม่ได้ สภาพช่วยตัวเองอะไรไม่ได้เลย ยังหาสาเหตุที่แน่ชัดไม่ได้เป็นเพราะอะไร รอผลอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ผลเป็นไงจะแจ้งให้ทราบต่อไปครับ
ในวันที่สุนัขของผมเปลี่ยนไป ผมต้องเสียน้ำตาทุกครั้งเมื่อได้เห็นได้คิดถึง
เมื่อสองอาทิตย์ก่อนยังปกติ วิ่งเล่น เข้ามาหาผมทุกครั้งที่ผมกลับมา
จนเมื่อมาถึงาทิตย์ที่แล้ว วันศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม 2558 ผมกลับมาถึงบ้าน มันนอนอยู่ในบ้านลุกไม่ไหว ได้แต่ส่งเสียง ผมต้องไปอุ้มมันออกมา ปรากฎว่ามันเดินได้แบบขาไม่มีแรง เดินเซไปเซมาเหมือนคนเมา แล้วก็ล้มลงไปนอน
วันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม 2558 อาการหนักขึ้น ลุกไม่ได้ กินไม่ได้ ผมเลยพาไปหาหมอที่คลีนิคแถวบ้าน หมอเจาะเลือดไปตรวจ ให้น้ำเกลือ ฉีดยา
ให้ยามากิน
ผลการตรวจเลือด ไม่มีความผิดปกติ หมอคาดว่าเป็นความชรา
พอมาถึงบ้าน สุนัขผมลุกไม่ได้เลย ได้แต่นอนแล้วส่งเสียงร้องอย่างเดียว อาหารไม่ยอมกินเลย สภาพเหมือนช่วยเหลือตัวเองอะไรไม่ได้เลย นอนร้องอย่างเดียว ผมน้ำตาไหลตลอดที่เห็นมันเป็นอย่างนี้
วันพฤหัสบดี 30 กรกฎาคม 2558 ซึ่งเป็นวันหยุด ผมจึงมีเวลา เลยได้พามันไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลสัตว์ ย่านตลิ่งชัน
หมอเอาเข้าห้องฉุกเฉิน ตรวจเลือด ให้น้ำเกลือ เอ็กซเรย์กระดูก หมอให้นอนที่โรงพยาบาล 2 คืน
ผลการตรวจกระดูกสันหลังมีข้อหนึ่งที่งอเข้ามา แต่หมอบอกว่าไม่เกี่ยว
ผลการตรวจเลือด ตับเริ่มเสื่อมแล้ว
ผลการตรวจเชื้อหัด เป็นปกติ
ผลการตรวจประสาท เริ่มมีความผิดปกติทางประสาท เนื่องจากคาดว่าต่อมไทรอยด์อาจมีปัญหา ส่งผลกระทบกับระบบประสาท ซึ่งรอผลตรวจให้แน่ชัดอีกประมาณ3-7วันข้างหน้า
ซึ่งอยู๋ที่โรงพยาบาล สุนัขผมได้แต่นอน แล้วร้องตลอดเวลา ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมสงสารมาก เวลาผมโทรไปถามอาการจากคุณหมอ พอวางสายเสร็จผมร้องไห้ตลอดเลย
วันนี้ 1 สิงหาคม 2558 ล่าสุดผมได้ไปเยี่ยมสุนัขผม พอมันได้เห็นผม มันเห่าเหมือนดีใจ เห่าไม่หยุดเลย ผมน้ำตาคลอไม่กล้าร้องที่นั่น หมอได้เข้ามาคุยอาการ แล้วหมออนุญาตให้นำกลับบ้านได้ โดยให้ยามากินด้วย พอมาถึงที่บ้าน มันร้องบ้าง คางบ้าง ผมก็หาอาหารให้กินพร้มกับกินยา ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะ อาหารมันกินนิดหน่อย แล้วก็ไม่กิน ส่วนน้ำผมใช้สลิ้งดูดใส่ปาก แต่มันก็ไม่ค่อยกินเท่าไร ส่วนยาผสมกับอาหารให้กินจนครบ พอเสร็จ ผมก็อุ้มมันออกไปข้างนอก ทำให้เหมือนกับว่ามันยังเดินได้ ให้มันได้เห็นบ้านของตัวเองหลังไปนอนต่างที่มา 2 วัน แต่สภาพคือเหมือนไม่รับรู้อะไรเลย ถ้าปล่อยลง ก็ล้มเลยขาไม่มีแรง ซึ่งผมน้ำตาคลออยู่ตลอด ผมไม่อยากเห็นมันในสภาพนี้ จากนั้นผมก็พามันไปนอน ซึ่งมันก็ร้องตลอด ผมนั่งลูบหัวนั่งเป็นเพื่อนมันตลอดแต่มันก็ร้องไม่หยุด จนสักพักใหญ่ๆมันเริ่มเหนื่อย เสียงร้องค่อยๆเบาลงเบาลง แล้วก็นอนนอนแบบหลับสนิทเลย ผมดูที่ท้องตลอดว่าหายใจหรือเปล่า กลัวมันจากผมไป นอนไปได้สักพักตื่นขึ้นมาร้อง คางตลอด แล้วก็หลับไปเหมือนเดิม จนตอนนี้เวลาเที่ยงคืน มันได้หลับไปหลังจากร้องมาได้พักหนึ่ง
ผมสงสารมันมาก ผมไม่รู้มันเป็นอะไร ทำไมถึงเป็นกระทันหันแบบนี้ เมื่อสองอาทิตย์ก่อนยังดีอยู่เลย ผมร้อไห้ทุกครั้งที่นึกถึงมัน เวลาที่มันร้อง ผมไม่รู้ว่ามันเจ็บปวดอะไรหรือเปล่า หรือเกี่ยวกับระบบประสาท
ผมไม่รู้ว่ามันจะอยู่กับผมไปได้อีกนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าวันไหนเราจะต้องจากกัน ไม่รู้ว่าวันไนที่ผมจะต้องเสียใจที่สุด
มันโตมาพร้อมกับผม ผมเก็บมันมาเลี้ยงจากลูกสุนัข ตั้งแต่ผมเรียน ม.5 จนวันนี้ ผมมีงานทำ มีเงินมารักษาให้มันไม่ว่าจะแพงแค่ไหน ส่วนมันก็แก่ลงตามอายุขัย ผมมันอยากเป็นแบบนี้เลย ผมอยากเสียน้ำตาเลย แต่ไม่ว่าจะมีเงินแค่ไหน ก็ไม่สามารถหนีพ้นความตายได้ พิมพ์ไปมองดูมันนอนไป น้ำตาคลอตลอดเลย ผมขอภาวณาให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกสักครั้ง
ว่ากันเรื่องผลตรวจในวันข้างหน้า
ต้องรอผลการตรวจไทรอยด์ให้แน่ชัดว่าใช่ไหม ถ้าไม่ใช่ ต้องตรวจสแกนสมองอย่างเดียวซึ่งเป็นวิธีสุดท้ายแล้ว
ซึ่งนะตอนนี้ ที่สุนัขผมเดินไม่ได้ ลุกไม่ได้ กินเองไม่ได้ สภาพช่วยตัวเองอะไรไม่ได้เลย ยังหาสาเหตุที่แน่ชัดไม่ได้เป็นเพราะอะไร รอผลอีกไม่กี่วันข้างหน้า
ผลเป็นไงจะแจ้งให้ทราบต่อไปครับ