คือตอนนี้ความรู้สึกเรามันเกินคำว่ารักแล้วอ้ะสำหรับพี่เขา มันโคตรๆๆๆๆรักเลย อาจจะถึงขั้นผูกพันธ์แล้วก็ว่าได้ เราเคยสัญญากับตัวเองไว้ว่า เมื่อเราโตขึ้น (คือตอนนี้อยู่ม.4) หลังจากจบจากเรียนต่างประเทศมาแล้วจะมาสารภาพรักกับพี่เขา ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง เรายืนยันว่าจะไม่มองใครอีก จะรักแต่พี่เขาคนเดียวตลอดไป ไม่รู้ว่าเวอร์ไปหรือเปล่านะ แต่คิดแบบนี้จริงๆ แต่อยู่ๆเราก็เริ่มจับท่าทางพี่เขาว่าพี่เขาแปลกๆไป อาจจะเพราะเราหลงตัวเองด้วยหรือเปล่าไม่รู้ แต่ดูจากโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ค ท่าทางพี่เขา มันค่อยๆแสดงออกมาว่ารู้สึกเหมือนกับเรา แต่มันไม่ชัดเจน เราก็เลยชั่งใจดูว่าควรสารภาพตอนนี้เลยดีไหม ถ้ารู้สึกตรงกันจะได้เป็นแรงเชียร์แรงใจให้กันและกัน แต่กลัวว่าถ้าสารภาพออกไปจะแห้ว แล้วเราจะตัดใจ แต่เราไม่อยากตัดใจ เราอยากรักพี่เขาไปตลอดชีวิต ปัญหามันคือเราเป็นผู้หญิง พี่เขาก็ผู้หญิง ถ้าเราเป็นผู้ชายเราจะไม่รีรอที่จะบอกรักเลย แต่นี่มันไม่ใช่ กลัวบอกไปแล้วพี่เขาจะไม่สนิทกับเราเหมือนเดิม กลัวเรื่องนี้ที่สุด ก็เลยคิดอยู่ว่ารักไปแบบนี้เรื่อยๆดี หรือสารภาพไปเลยดี อีกอย่างคือเราเด็กกว่าพี่เขา กลัวบอกไปแล้วพี่เขาจะคิดว่าวุฒิภาวะ การคิดอะไรแบบนี้จะยังเด็กไปที่จะมาคิดอะไรทำนองนี้ เอาไงดีช่วยคอมเมนต์กันหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ^^
ปล.คุณอาจจะคิดว่าเราคิดไกลไป ถึงขั้นว่ารักไปตลอดชีวิตเลยหรอ แต่เราคิดแบบนั้นจริงๆนะ
สารภาพรักหรือเก็บไว้
ปล.คุณอาจจะคิดว่าเราคิดไกลไป ถึงขั้นว่ารักไปตลอดชีวิตเลยหรอ แต่เราคิดแบบนั้นจริงๆนะ