สวัสดีครับ ตอนนี้เวลา 3.25AM หลายๆคนคงนอนหลับฝันดีแต่ไม่ใช่กับผม....ใครมันจะหลับลงฟะ!!!
เรื่องราวของผม เป็นเรื่องจริงที่เพิ่งเกิดขึ้น เมื่อกี้นี้เองครับ ผมกับแฟนคบกันมา 1 ปี แล้วมั้งครับ บางคนอาจจะดูว่า แค่1ปีเอง เวลาแค่นี้เองแต่ผมบอกได้คำเดียวครับ 1 ปี ก็เจ็บมาก เข่าทรุดเลย เกิดมาไม่เคยเจออาการแบบนี้
ทุกคนย่อมมีความรัก ผมก็มีครับ ความรักของผมดูสมบูรณ์แบบมาก ผู้หญิงคนนี้ดูแลผมอย่างดีมาตลอด 1ปีเต็มๆ และเธอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกับผมซึ่งมี ครอบครัวผมอาศัยอยู่ด้วย เธอมักจะช่วยงานบ้าน ทำตัวเป้นลูกสะใภ้ที่ดีของบ้าน นิสัยดี พูดเพราะ จนผมนั้นรักมาก มากจนผมทุ่มเทให้หมดหัวใจ และไม่เคยคิดนอกใจเธอเลย ถึงจะมีผู้หญิงเข้ามาคุยบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เพราะผมคิดถึงแต่เธอ (เธอมาอาศัยบ้านผม ช่วงแรกๆเธอยังไม่มีงานทำ ผมเจอกับเธอที่ขอนแก่น ตอนที่ผมไปทำงานที่นั่น หลังจากนั้นก้ได้มีโอกาสไปอยู่บ้านของเธอสักพักประมาณ 2เดือน หลังจากนั้นผมต้องกลับมาทำงานที่ กรุ่งเทพ เธอก็เลยตามมาอยู่ด้วยครับ) ด้วยความที่บ้านผมมีฐานะยากจน (ยากจนจริงๆ) ผมจึงต้องรับหน้าที่พาเธอไปหางานทำ เธอได้ที่ทำงานเป็นร้านไก่ทอด ที่มีลุงใส่สูทสีขาวๆ คงรู้ใช่ไหมครับ นั่นแหละครับ ทำให้ผมรู้สึกสบายใจและยินดีกับเธอที่เธอมีงานทำ แต่ไม่รู้เลยอะไรจะรอผมอยู่ข้างหน้า...
ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง เวลาก็ทั่วๆไป แต่ตารางเวลาของผมจะมีการเข้ายิมเพิ่มขึ้นด้วย ทำให้ผมมีเวลาที่จะอยู่กลับเธอน้อย ช่วงหลังๆเราเจอกันแค่ตอนกลางคืนเท่านั้น บางวันผมกลับมาเธอก็หลับแล้ว เพราะเธอต้องยืนทั้งวัน เธอก็เลยเพลีย ฃ่วงหลังๆมาพนักงานที่ร้านของเธอลาออกกันเยอะ ทำให้เธอต้องควบกะ เลิกดึกบ่อยๆ แต่ผมก็ไม่ได้อะไรมากเพราะเข้าใจว่าคนมันน้อยเลยต้องช่วยกัน และอีกอย่างเธอมักจะเล่าเรื่องในร้านให้ฟังเสมอว่า ผู้ชายแต่ละคนเจ้าชู้บ้าง ผจก.มีเมียน้อยบ้าง คนนู้นมีกิ๊กคนนี้ ตามประสาผู้หญิงแหละครับ จนช่วงหลังๆเธอเริ่มๆห่าง ที่ผมสังเกตุเห็นเพราะว่า เวลาผมหายไปเธอมักจะตามผมหรือทักไลน์ผมมา แต่หลังๆมาเธอเริ่มไม่ค่อยสนใจ เริ่มมีเสื้อผ้าใหม่ๆมากขึ้น ไปกินเลี้ยงกะที่ทำงานบ่อยขึ้น งานบ้านเริ่มไม่ทำ ทำบ้างไม่ทำบ้าง จนทำผมสงสัย ไม่กี่วันที่ผมจะเลิกกับเธอ เธอโทรมาบอกผมว่าเธอจะไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนที่ร้าน แล้วก็จะกลับ ผมก็เริ่มตะหงิดใจ ทำไมไปกินอะไรบ่อยจัง ปกติไม่ค่อยได้ไปไหน เสื้อผ้า เครื่องสำอางก้ใหม่ ผมจึงขี่มอไซค์ แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก ตอนนั้น เป้นเวลาประมาณ 5 ทุ่มได้ ผมเพิ่งเล่นฟิตเนสเสร็จก็โทรหาแต่เธอปิดเครื่อง ผมจึงตัดสินใจลุยฝนกลับบ้าน ซึ่งตอนนั้นฝนตกหนักมาก!!!! กว่าจะถึงบ้านก็เที่ยงคืนกว่า ทั้งหนาวทั้งเหนื่อย แต่ก้รีบกลับมาหวังจะมานอนกอดแฟน แต่ปรากฏว่า เธอกลับมาหลังผมไปประมาณ 10นาที ซึ่งผมต้องยืนตัวเปียกรอเธอกลับมาเพราะกุญแจบ้านผมก็ให้เธอไว้ เพราะคิดว่าเธอจะกลับมาก่อน กลัวเธอจะเข้าบ้านไม่ได้ ตอนที่เธอกลับมามีรถเก๋งสีดำขับมาส่ง เธอก็บอกว่าเป็นน้องที่ทำงาน ผมก็เอะใจแต่ยังไม่อะไรเก็บไว้ในใจดีกว่า ......
และแล้ววันนี้ก็มาถึง 30/07/58 ผมกลับมาบ้านด้วยความเหนื่อยล้าและตัวเปียกโชก (พายเข้าใช่ไหมตอบที !!! T__T)ผมตะโกนถามน้องว่า แฟนผมกลับมาหรือยัง น้องก็ตอบว่ายัง ผมจึงโทรไปเบอร์ของคนที่ร้านเธอ ซึ่งนั่นเป็นเวลา เที่ยงคืนแล้ว เธอก็ตอบกลับมาว่า เธอติดฝนกลับไม่ได้ ผมจึงต้องลุยฝนกลับไปรับเธอแล้วเปียกมาด้วยกัน กลับมาถึง...ผ้าที่ผมซักไว้กะจะให้เธอตาก เธอก็ไม่ได้ตาก ผมก็ไม่ว่าอะไร เพราะผมเข้าใจว่าเธอคงเหนื่อย เธอเดินขึ้นห้องไป ส่วนผมตัวเปียกโชก ยืนตากผ้า ยุงก็เยอะ แต่ก็ทนเพื่อแฟนจะได้ไม่ต้องเหนื่อย พอตากเสร็จก็ขึ้นมาอาบน้ำ เสร็จเรียบร้อยกะว่าจะนอนกอดเธอเหมือนเคย แต่ดันไปเห็นโทรศํพท์เธอ เห็นเธอบ่นว่ามันช้าๆ ผมก็เลยเอาโทรศัพท์เธอมานั่งเคลียร์แอฟที่ไม่ได้ใช้ทิ้งสะ ลบไปลบมา ก็มีแชทเฟสเด้งขึ้นมา "ถึงบ้านแล้วทำไมไม่บอกเค้า..งอลแล้ว" เท่านั้นแหละครับ ใจผมนี่สั่นยิ่งกว่าปืนกล คิดในใจว่าอย่าให้เป็นแบบนั้นเลย...
พอผมอ่านข้อความทั้งหมด ผมก็ตัวสั่นเลยครับ ไม่เคยเจอกับคำว่าอกหักแบบจังๆ คือการโดนหลอกมันเจ็บมาก สิ่งที่เค้าคุยกัน ผมนี่อิจฉาเลย ผมก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวเสื้อผ้าใหม่เอย เครื่องสำอางใหม่ เลิกงานดึก โทรหาน้อย แชทหาน้อย ตอนนั้นผมเหมือนโดนสตั้นไป 30 วิ นั่งอื้อเลยครับ ไม่รู้จะทำไง เธอก็นอนอยู่บนเตียง จนผมตัดสินใจว่า เอาวะ!! จบเถอะแบบนี้ เพราะแม่_โคตะระเจ็บ เจ็บจนม่มีน้ำตาเลย ไม่มีแม้แต่หยดเดียว ผมเรียกเธอลุกขึ้นมาคุย เธอก็ร้องไห้ และพูดว่า ขอโทษๆๆๆๆ ผมโกรธมากครับตอนนั้น โกรธจนอยากต่อยกำแพงระบายอารมณ์มากๆ ผมจึงให้เวลาเธอคิด ผมเดินลงไปสูบบุหรี่นอกบ้าน พอเดินกลับมา เธอก็มีโทรศัพท์อีกเครื่อง เป็นเครื่องใหม่ ที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน โทรหากิ๊กของเธอคนนั้น ซึ่งปกติ เวลาเธอจะโทรหาใครมักจะยืมโทรศัพท์ผม เพราะของเธอไม่ได้เติมเงินแต่ของผมเป็นรายเดือน ผมก็ยิ่งช๊อคหนัก คือเธอไม่มีทางมีเงินซื้อโทรศัพท์ใหม่ได้แน่นอน ผมก็เลยเข้าใจขึ้นเรื่อยๆ บิ๊กไบค์ตากลมตากฝน กับ รถเก๋งแอร์เย็นๆ เบาะนุ่มๆ.........พูดแล้วเจ็บเอง 5555555+ ผมจึงขอร้องเธอครับว่าให้เธอออกไปจากบ้านผมพรุ่งนี้เช้า ให้คนใหม่ของเธอมารับ เธอก็ร้องไห้ และผมก็เอาโทรศัพท์เธอโทรไปหาผู้ชายคนนั้น แล้วก็พูดว่า หยาบนิดนะครับ อยากได้ของๆกูมากใช่ไหม งั้นเอาไปเลย แล้วดูแลเค้าให้ดีๆ แล้วผมก็วางสายไป ระหว่างที่ผมนั่งคุยกันเรื่องเก็บของ ผู้ชายคนนั้นก็โทรมาเรื่อยๆ และไอที่ผมเจ็บใจคือ พูดเหมือนเป็นแฟนกันแล้ว เรียกกัน ตัวเอง ตัวๆๆ อะไรประมาณนี้ ต่อหน้าผม ... ผมนี่แบบ อยากน้ำตาไหลมาก แต่มันไหลไม่ออกจริงๆครับ จุกมากๆๆ แล้วผมก็ตัดสินใจ ให้เธอเก็บของแล้วโทรหาผู้ชายคนนั้นสะ ให้มารับตอนนี้ เธอพยายามจะยื้อไว้แต่ผมไม่ไหวแล้วครับ ถึงเธอทำผิดจะเป็นครั้งแรกแบบจังๆ แต่นี่คือบ้านผม พ่อแม่ผมรับรู้ ทุกอย่าง แล้วคุณมาทำแบบนี้ ผมรู้สึกแย่มากครับ ผมจึงช่วยเธอเก็บของ หาของ ของเธอทุกอย่าง ใส่ถุงให้ แล้วก็รอให้ผู้ชายคนนั้นมารับ ซึ่งตอนนั้นฝนก็ตก ใจผมก็สงสารแต่ก็คิดในใจว่า แฟนใหม่ขับรถเก๋งนี่ ฝนคงไม่ต้องกลัวหรอก ... พอผู้ชายคนนั้นมา ก็เดินลงมา ผมจึงพูดกับเขาไปว่า นี่

ลูกผู้ชายเปล่าวะ แอบกินของคนอื่น ถ้าอยากได้มาก กูก็จะให้ แต่ต้องดูแลเค้าดีๆ ด้วย หลังจากนั้นผมก็ยกของขึ้นรถให้เธอก็เหมือนอาลัยอาวรณ์ แต่ผมไม่อยากเจ็บแล้ว แค่เห็นหน้าเธอก็เจ็บแล้ว ผมจึงปิดประตูรั้วและเดินเข้าบ้านไป แต่ก็แอบไปมองอยู่ตรงหน้าต่าง....55555555+ แล้วเธอกับเขาก็จากไป...............................
ปล.ผมรู้แล้วว่าอกหักเป็นยังไง รักกันมากก็ต้องมีหมดรัก เงินซื้อได้ทุกสิ่งอย่าง ยกเว้นคนตายให้ฟื้นคืนมาไม่ได้
ปล.2 ผู้ชายคนนั้นเป็นหัวหน้าที่ร้านของเธอนั่นเอง.....และผมก็เจอบ่อยด้วย 555555 เจ็บsaaaaaaddddd
ปล.สุดท้าย ขออภัยถ้าพิมพ์ผิดพลาด และขอโทษที่ดีไม่พอ......................
อกหักครั้งแรก เงินซื้อความรักได้จริงหรอ??30/07/58 3.00AM
เรื่องราวของผม เป็นเรื่องจริงที่เพิ่งเกิดขึ้น เมื่อกี้นี้เองครับ ผมกับแฟนคบกันมา 1 ปี แล้วมั้งครับ บางคนอาจจะดูว่า แค่1ปีเอง เวลาแค่นี้เองแต่ผมบอกได้คำเดียวครับ 1 ปี ก็เจ็บมาก เข่าทรุดเลย เกิดมาไม่เคยเจออาการแบบนี้
ทุกคนย่อมมีความรัก ผมก็มีครับ ความรักของผมดูสมบูรณ์แบบมาก ผู้หญิงคนนี้ดูแลผมอย่างดีมาตลอด 1ปีเต็มๆ และเธอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกับผมซึ่งมี ครอบครัวผมอาศัยอยู่ด้วย เธอมักจะช่วยงานบ้าน ทำตัวเป้นลูกสะใภ้ที่ดีของบ้าน นิสัยดี พูดเพราะ จนผมนั้นรักมาก มากจนผมทุ่มเทให้หมดหัวใจ และไม่เคยคิดนอกใจเธอเลย ถึงจะมีผู้หญิงเข้ามาคุยบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก เพราะผมคิดถึงแต่เธอ (เธอมาอาศัยบ้านผม ช่วงแรกๆเธอยังไม่มีงานทำ ผมเจอกับเธอที่ขอนแก่น ตอนที่ผมไปทำงานที่นั่น หลังจากนั้นก้ได้มีโอกาสไปอยู่บ้านของเธอสักพักประมาณ 2เดือน หลังจากนั้นผมต้องกลับมาทำงานที่ กรุ่งเทพ เธอก็เลยตามมาอยู่ด้วยครับ) ด้วยความที่บ้านผมมีฐานะยากจน (ยากจนจริงๆ) ผมจึงต้องรับหน้าที่พาเธอไปหางานทำ เธอได้ที่ทำงานเป็นร้านไก่ทอด ที่มีลุงใส่สูทสีขาวๆ คงรู้ใช่ไหมครับ นั่นแหละครับ ทำให้ผมรู้สึกสบายใจและยินดีกับเธอที่เธอมีงานทำ แต่ไม่รู้เลยอะไรจะรอผมอยู่ข้างหน้า...
ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง เวลาก็ทั่วๆไป แต่ตารางเวลาของผมจะมีการเข้ายิมเพิ่มขึ้นด้วย ทำให้ผมมีเวลาที่จะอยู่กลับเธอน้อย ช่วงหลังๆเราเจอกันแค่ตอนกลางคืนเท่านั้น บางวันผมกลับมาเธอก็หลับแล้ว เพราะเธอต้องยืนทั้งวัน เธอก็เลยเพลีย ฃ่วงหลังๆมาพนักงานที่ร้านของเธอลาออกกันเยอะ ทำให้เธอต้องควบกะ เลิกดึกบ่อยๆ แต่ผมก็ไม่ได้อะไรมากเพราะเข้าใจว่าคนมันน้อยเลยต้องช่วยกัน และอีกอย่างเธอมักจะเล่าเรื่องในร้านให้ฟังเสมอว่า ผู้ชายแต่ละคนเจ้าชู้บ้าง ผจก.มีเมียน้อยบ้าง คนนู้นมีกิ๊กคนนี้ ตามประสาผู้หญิงแหละครับ จนช่วงหลังๆเธอเริ่มๆห่าง ที่ผมสังเกตุเห็นเพราะว่า เวลาผมหายไปเธอมักจะตามผมหรือทักไลน์ผมมา แต่หลังๆมาเธอเริ่มไม่ค่อยสนใจ เริ่มมีเสื้อผ้าใหม่ๆมากขึ้น ไปกินเลี้ยงกะที่ทำงานบ่อยขึ้น งานบ้านเริ่มไม่ทำ ทำบ้างไม่ทำบ้าง จนทำผมสงสัย ไม่กี่วันที่ผมจะเลิกกับเธอ เธอโทรมาบอกผมว่าเธอจะไปนั่งกินข้าวกับเพื่อนที่ร้าน แล้วก็จะกลับ ผมก็เริ่มตะหงิดใจ ทำไมไปกินอะไรบ่อยจัง ปกติไม่ค่อยได้ไปไหน เสื้อผ้า เครื่องสำอางก้ใหม่ ผมจึงขี่มอไซค์ แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก ตอนนั้น เป้นเวลาประมาณ 5 ทุ่มได้ ผมเพิ่งเล่นฟิตเนสเสร็จก็โทรหาแต่เธอปิดเครื่อง ผมจึงตัดสินใจลุยฝนกลับบ้าน ซึ่งตอนนั้นฝนตกหนักมาก!!!! กว่าจะถึงบ้านก็เที่ยงคืนกว่า ทั้งหนาวทั้งเหนื่อย แต่ก้รีบกลับมาหวังจะมานอนกอดแฟน แต่ปรากฏว่า เธอกลับมาหลังผมไปประมาณ 10นาที ซึ่งผมต้องยืนตัวเปียกรอเธอกลับมาเพราะกุญแจบ้านผมก็ให้เธอไว้ เพราะคิดว่าเธอจะกลับมาก่อน กลัวเธอจะเข้าบ้านไม่ได้ ตอนที่เธอกลับมามีรถเก๋งสีดำขับมาส่ง เธอก็บอกว่าเป็นน้องที่ทำงาน ผมก็เอะใจแต่ยังไม่อะไรเก็บไว้ในใจดีกว่า ......
และแล้ววันนี้ก็มาถึง 30/07/58 ผมกลับมาบ้านด้วยความเหนื่อยล้าและตัวเปียกโชก (พายเข้าใช่ไหมตอบที !!! T__T)ผมตะโกนถามน้องว่า แฟนผมกลับมาหรือยัง น้องก็ตอบว่ายัง ผมจึงโทรไปเบอร์ของคนที่ร้านเธอ ซึ่งนั่นเป็นเวลา เที่ยงคืนแล้ว เธอก็ตอบกลับมาว่า เธอติดฝนกลับไม่ได้ ผมจึงต้องลุยฝนกลับไปรับเธอแล้วเปียกมาด้วยกัน กลับมาถึง...ผ้าที่ผมซักไว้กะจะให้เธอตาก เธอก็ไม่ได้ตาก ผมก็ไม่ว่าอะไร เพราะผมเข้าใจว่าเธอคงเหนื่อย เธอเดินขึ้นห้องไป ส่วนผมตัวเปียกโชก ยืนตากผ้า ยุงก็เยอะ แต่ก็ทนเพื่อแฟนจะได้ไม่ต้องเหนื่อย พอตากเสร็จก็ขึ้นมาอาบน้ำ เสร็จเรียบร้อยกะว่าจะนอนกอดเธอเหมือนเคย แต่ดันไปเห็นโทรศํพท์เธอ เห็นเธอบ่นว่ามันช้าๆ ผมก็เลยเอาโทรศัพท์เธอมานั่งเคลียร์แอฟที่ไม่ได้ใช้ทิ้งสะ ลบไปลบมา ก็มีแชทเฟสเด้งขึ้นมา "ถึงบ้านแล้วทำไมไม่บอกเค้า..งอลแล้ว" เท่านั้นแหละครับ ใจผมนี่สั่นยิ่งกว่าปืนกล คิดในใจว่าอย่าให้เป็นแบบนั้นเลย...
พอผมอ่านข้อความทั้งหมด ผมก็ตัวสั่นเลยครับ ไม่เคยเจอกับคำว่าอกหักแบบจังๆ คือการโดนหลอกมันเจ็บมาก สิ่งที่เค้าคุยกัน ผมนี่อิจฉาเลย ผมก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวเสื้อผ้าใหม่เอย เครื่องสำอางใหม่ เลิกงานดึก โทรหาน้อย แชทหาน้อย ตอนนั้นผมเหมือนโดนสตั้นไป 30 วิ นั่งอื้อเลยครับ ไม่รู้จะทำไง เธอก็นอนอยู่บนเตียง จนผมตัดสินใจว่า เอาวะ!! จบเถอะแบบนี้ เพราะแม่_โคตะระเจ็บ เจ็บจนม่มีน้ำตาเลย ไม่มีแม้แต่หยดเดียว ผมเรียกเธอลุกขึ้นมาคุย เธอก็ร้องไห้ และพูดว่า ขอโทษๆๆๆๆ ผมโกรธมากครับตอนนั้น โกรธจนอยากต่อยกำแพงระบายอารมณ์มากๆ ผมจึงให้เวลาเธอคิด ผมเดินลงไปสูบบุหรี่นอกบ้าน พอเดินกลับมา เธอก็มีโทรศัพท์อีกเครื่อง เป็นเครื่องใหม่ ที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน โทรหากิ๊กของเธอคนนั้น ซึ่งปกติ เวลาเธอจะโทรหาใครมักจะยืมโทรศัพท์ผม เพราะของเธอไม่ได้เติมเงินแต่ของผมเป็นรายเดือน ผมก็ยิ่งช๊อคหนัก คือเธอไม่มีทางมีเงินซื้อโทรศัพท์ใหม่ได้แน่นอน ผมก็เลยเข้าใจขึ้นเรื่อยๆ บิ๊กไบค์ตากลมตากฝน กับ รถเก๋งแอร์เย็นๆ เบาะนุ่มๆ.........พูดแล้วเจ็บเอง 5555555+ ผมจึงขอร้องเธอครับว่าให้เธอออกไปจากบ้านผมพรุ่งนี้เช้า ให้คนใหม่ของเธอมารับ เธอก็ร้องไห้ และผมก็เอาโทรศัพท์เธอโทรไปหาผู้ชายคนนั้น แล้วก็พูดว่า หยาบนิดนะครับ อยากได้ของๆกูมากใช่ไหม งั้นเอาไปเลย แล้วดูแลเค้าให้ดีๆ แล้วผมก็วางสายไป ระหว่างที่ผมนั่งคุยกันเรื่องเก็บของ ผู้ชายคนนั้นก็โทรมาเรื่อยๆ และไอที่ผมเจ็บใจคือ พูดเหมือนเป็นแฟนกันแล้ว เรียกกัน ตัวเอง ตัวๆๆ อะไรประมาณนี้ ต่อหน้าผม ... ผมนี่แบบ อยากน้ำตาไหลมาก แต่มันไหลไม่ออกจริงๆครับ จุกมากๆๆ แล้วผมก็ตัดสินใจ ให้เธอเก็บของแล้วโทรหาผู้ชายคนนั้นสะ ให้มารับตอนนี้ เธอพยายามจะยื้อไว้แต่ผมไม่ไหวแล้วครับ ถึงเธอทำผิดจะเป็นครั้งแรกแบบจังๆ แต่นี่คือบ้านผม พ่อแม่ผมรับรู้ ทุกอย่าง แล้วคุณมาทำแบบนี้ ผมรู้สึกแย่มากครับ ผมจึงช่วยเธอเก็บของ หาของ ของเธอทุกอย่าง ใส่ถุงให้ แล้วก็รอให้ผู้ชายคนนั้นมารับ ซึ่งตอนนั้นฝนก็ตก ใจผมก็สงสารแต่ก็คิดในใจว่า แฟนใหม่ขับรถเก๋งนี่ ฝนคงไม่ต้องกลัวหรอก ... พอผู้ชายคนนั้นมา ก็เดินลงมา ผมจึงพูดกับเขาไปว่า นี่
ปล.ผมรู้แล้วว่าอกหักเป็นยังไง รักกันมากก็ต้องมีหมดรัก เงินซื้อได้ทุกสิ่งอย่าง ยกเว้นคนตายให้ฟื้นคืนมาไม่ได้
ปล.2 ผู้ชายคนนั้นเป็นหัวหน้าที่ร้านของเธอนั่นเอง.....และผมก็เจอบ่อยด้วย 555555 เจ็บsaaaaaaddddd
ปล.สุดท้าย ขออภัยถ้าพิมพ์ผิดพลาด และขอโทษที่ดีไม่พอ......................