คือคบกับแฟนมานานมากแค่ไม่ได้จดทะเบียนกัน
แต่เนื่องจากแฟนเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้โมโห
เวลาโกรธจะพูดไม่คิดเลย
ส่วนเราเงียบสงบสยบความวุ่นวาย ไม่ใช่ว่าเราดีไม่มีข้อเสียนะคะเราก็มีค่ะ
ถ้าในแง่ของแม่บ้านแล้วเราไม่เอาไหนเลย ทำได้แต่ไม่เนี๊ยบ
เป็นผู้หญิงบ้าช้อป แต่เราใช้เงินตัวเองนะคะ
เราแยกกระเป๋ากันค่ะ
แต่คุณแฟนจะต่อว่าเราแรงๆเสมอเวลาเราซื้อของ
ซึ่งสองสามปีหลังมานี้เราลดลงไปเยอะมากแล้วจนเกือบปกติแล้วนะคะ
ถ้าเราโพสสับสนต้องขออภัยนะคะ เราโพสผ่านมือถือ สายตาไม่ค่อยจะดี
เรามีอาการนอนไม่หลับ ซึมเศร้า ต้องทานยาช่วยถึงจะหลับ (ตอนนี้เราหาหมอตลอดค่ะ)
ปัญหาของเราคือแฟนมาชวนเราจดทะเบียน ซึ่งเราออกแนวเฉยๆปนกลัวๆ
คือเรากับแฟนอยู่กันคนละประเทศจะเจอกันทุกสองเดือน
อยู่ด้วยกันเดือนสองเดือนก็เว้นไปแบบนี้ตลอดค่ะ
ซึ่งเจอกันทุกครั้งก็จะมีเรื่องทะเลาะกันทุกครั้ง มากน้อยรุนแรงต่างกันไป
แฟนไม่เคยทำร้ายร่างกายนะคะ แต่ทำร้ายจิตใจนี่มากมายเพราะความปากร้ายและคงเป็นที่ภาษาเราต่างกัน
ร่ายมายาวมาก คือเราถึงจุดที่คิดว่าเราไปกันไม่รอดแน่ๆ
เราทั้งรัก ทั้งกลัวแฟนเราค่ะ
เราคิดว่ามันคือความผูกพันกันนะคะ อยู่ด้วยกันมานานมาก
เราเริ่มอยากเลิกกับแฟนมากๆและเลิกไปหนนึงเมื่อสามปีที่แล้ว
แต่แฟนมาง้อก็กลับไปดีกัน พอมาถึงวันนี้จากที่เค้าดีขึ้นก็เริ่มเหมือนเดิม
จนเราจะทนไม่ไหวอีกแล้ว เราก็อายุไม่น้อยแล้ว
ไม่ใช่ว่าเราจะไปเริ่มใหม่มีใคร แต่เราเหนื่อยเราท้อกับความพยายามที่ไม่รู้ทำไปเพื่ออะไร
ตอนนี้เราสับสน เครียด หดหู่มากมาย
ขนาดยังไม่จดทะเบียน ยังไม่ย้ายไปอยู่กับเขา
เราก็มองออกแล้วว่าอนาคตเราคงไม่ใช่อย่างที่เราหวังไว้
เราเข้าใจนะว่าชีวิตคู่มันไม่เพอร์เฟกต์ แต่นี่มันมากไป เกินไปมาก
เพื่อนๆมีวีธีไหนที่จะพูดกับคนแบบนี้ให้เข้าใจและไม่ต้องทะเลาะกันไหมคะ
เราไม่ได้เกลียดเค้า เราไม่ได้มีใครใหม่
อยู่ๆมันเหมือนกับ..ชีวิตเราต้องการแบบนี้แน่หรือ
ซึ่งเราคิดแล้วคิดอีกมันไม่ใช่ รบกวนขอคำแนะนำด้วยนะคะ
ถ้าอ่านยากขออภัยนะคะ ปกติเราอ่านอย่างเดียวแทบไม่เคยโพสเลยขอบคุณค่ะ
คบกับแฟนมาสิบกว่าปี พอจะแต่งงานกลับคิดว่าไปกันไม่ได้ ทำยังไงดีคะที่จะยังเป็นเพื่อนกันได้หรือเลิกกันโดยไม่ต้องทะเลาะกัน
แต่เนื่องจากแฟนเป็นคนอารมณ์ร้อน ขี้โมโห
เวลาโกรธจะพูดไม่คิดเลย
ส่วนเราเงียบสงบสยบความวุ่นวาย ไม่ใช่ว่าเราดีไม่มีข้อเสียนะคะเราก็มีค่ะ
ถ้าในแง่ของแม่บ้านแล้วเราไม่เอาไหนเลย ทำได้แต่ไม่เนี๊ยบ
เป็นผู้หญิงบ้าช้อป แต่เราใช้เงินตัวเองนะคะ
เราแยกกระเป๋ากันค่ะ
แต่คุณแฟนจะต่อว่าเราแรงๆเสมอเวลาเราซื้อของ
ซึ่งสองสามปีหลังมานี้เราลดลงไปเยอะมากแล้วจนเกือบปกติแล้วนะคะ
ถ้าเราโพสสับสนต้องขออภัยนะคะ เราโพสผ่านมือถือ สายตาไม่ค่อยจะดี
เรามีอาการนอนไม่หลับ ซึมเศร้า ต้องทานยาช่วยถึงจะหลับ (ตอนนี้เราหาหมอตลอดค่ะ)
ปัญหาของเราคือแฟนมาชวนเราจดทะเบียน ซึ่งเราออกแนวเฉยๆปนกลัวๆ
คือเรากับแฟนอยู่กันคนละประเทศจะเจอกันทุกสองเดือน
อยู่ด้วยกันเดือนสองเดือนก็เว้นไปแบบนี้ตลอดค่ะ
ซึ่งเจอกันทุกครั้งก็จะมีเรื่องทะเลาะกันทุกครั้ง มากน้อยรุนแรงต่างกันไป
แฟนไม่เคยทำร้ายร่างกายนะคะ แต่ทำร้ายจิตใจนี่มากมายเพราะความปากร้ายและคงเป็นที่ภาษาเราต่างกัน
ร่ายมายาวมาก คือเราถึงจุดที่คิดว่าเราไปกันไม่รอดแน่ๆ
เราทั้งรัก ทั้งกลัวแฟนเราค่ะ
เราคิดว่ามันคือความผูกพันกันนะคะ อยู่ด้วยกันมานานมาก
เราเริ่มอยากเลิกกับแฟนมากๆและเลิกไปหนนึงเมื่อสามปีที่แล้ว
แต่แฟนมาง้อก็กลับไปดีกัน พอมาถึงวันนี้จากที่เค้าดีขึ้นก็เริ่มเหมือนเดิม
จนเราจะทนไม่ไหวอีกแล้ว เราก็อายุไม่น้อยแล้ว
ไม่ใช่ว่าเราจะไปเริ่มใหม่มีใคร แต่เราเหนื่อยเราท้อกับความพยายามที่ไม่รู้ทำไปเพื่ออะไร
ตอนนี้เราสับสน เครียด หดหู่มากมาย
ขนาดยังไม่จดทะเบียน ยังไม่ย้ายไปอยู่กับเขา
เราก็มองออกแล้วว่าอนาคตเราคงไม่ใช่อย่างที่เราหวังไว้
เราเข้าใจนะว่าชีวิตคู่มันไม่เพอร์เฟกต์ แต่นี่มันมากไป เกินไปมาก
เพื่อนๆมีวีธีไหนที่จะพูดกับคนแบบนี้ให้เข้าใจและไม่ต้องทะเลาะกันไหมคะ
เราไม่ได้เกลียดเค้า เราไม่ได้มีใครใหม่
อยู่ๆมันเหมือนกับ..ชีวิตเราต้องการแบบนี้แน่หรือ
ซึ่งเราคิดแล้วคิดอีกมันไม่ใช่ รบกวนขอคำแนะนำด้วยนะคะ
ถ้าอ่านยากขออภัยนะคะ ปกติเราอ่านอย่างเดียวแทบไม่เคยโพสเลยขอบคุณค่ะ