สวัสดีคะ วันนี้อยากมาปรึกษาเรื่องพ่ออ่ะคะ (หนูรู้ขอเรียกตัวหนูว่าเรานะคะ หนูรู้ว่ามีคนอายุมากกว่าหนูจะอ่าน) เราอายุ 15 แล้ว พ่อเราอายุ 60ต้นๆๆ เรากับพ่อมี gap กันเยอะมาก พ่อเราชอบฟังธรรมะ ฟังเทศน์ พ่อเราชอบช่วยเหลือพระ แบบว่าถ้าพระต้องการทำให้ได้ ส่วนใหญ่จะเป็นพระจากต่างประเทศ แต่ที่พ่อเราชอบฟังธรรมะไม่ได้ทำให้พ่อเราใจสงบน่ะ พ่อเราเป็นคนเจ้าอารมณ์มากๆๆถึงที่สุด ทั้งตระกูลฝังพ่อเจ้าอารมณรวมถึงเราด้วย เราเป็นคนที่ทำงานบ้านงานเรือนไม่เป็นเลย พ่อ เราเลยจ้างแม่บ้านมาอยู่ด้วย2คน เราอยากทำเป็นนะเราเคยทำความสะอาดห้องแต่มันไม่ดูสะอาดแหมือนแม่ทำเลย แต่เราก็ทำอาหารเป็น เรามีพี่ชายพี่สาวที่มีครอบครัวแล้ว เราต่างจากพี่สาว11ปีพี่ชาย21ปี แต่พ่อตัดขาดกับพี่ชายพี่สาวตอนเรายังเด็ก แต่ตอนนี้ก็โอเคคุยกันอยู่ ตอนเด็กๆๆพ่อเราชอบปิดบังทุกเรื่องที่มีปัญหาพอโตมาเราก็ถามพ่อ พ่อก็ไม่ยอมบอกเรื่องอดีตแต่เราอยากรู้เลยถามแม่กับพี่สาว เรากับพ่อเป็นคนเจ้าอารมณ์เหมือนกัน เรากับพ่อเลยชอบมีเรื่องทะเลาะกันบ่อยเพราะความเจ้าอารมณ์ของเราตลอด แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนพ่อเราโกรธเราเเรงมาก
เรื่องมีอยู่ว่าเรานอนอยู่บนห้องเราตอน8โมงพ่อเราเรียกลงมา เราก็ยังง่วงอยู่แต่ก็ยังยิ้มแย้ม อยู่เเล้วพ่อเราให้เราอ่านใบเอกสารภาษาไทยให้พ่อเราก็อ่านให้ฟัง เราอ่านแบบไม่มีความโกรธเลยนะ หลังจากนั้นพ่อเราบอกให้เราพิมพ์เป็นภาษาไทยเราเลยบอกว่าเยอะจังป๋า(แบบยิ้มๆ) ป๋าก็ไม่ได้พูดไรน่ะหลังจากนีนั้นเลยบอกว่าสแกนเอาไม่ได้หรอ เราก็เลยลองทำ เราเลยไปทำหับโน้ตบุ๊กเราข้างบนห้องประมาณครึ่งชม พ่อเราก็เรียกลงมาแล้วก็ทุบตีตัวเองบอกว่า เรามันไม่ดีเองที่มีลูกอย่างเธอ เรามันโง่ที่สุดอะไรประมาณนี้เราก็งงไม่รู้จะพูดอะไรอีกเลย เราเลยบอกว่ามันสแกนแล้วพิมพ์ไม่ได้เพราะคำมันเยอะไปเราเลยบอกว่ามันมีแอปแต่งรูปให้สูงขึ้นเดียวใช้กับแอ)นั้นแล้วจะได้ต่อคำ พ่อเราก็ยิ่งโกรธแล้วด่าเราอีก ด่สแรงด้วยว่าถ้าพ่อตีเราเราอาจตายได้ พ่อเลยตีตัวเอง บอกว่าตอนที่เราเกิดพ่อเราไม่มีความสุขเลยมีแต่ความทุกข์เราเลยงงมากเลยเงียบไปแล้วกับมาคิดดูแล้วตลอดเวลาที่เรากับพ่อมีความสุขกันตอนที่เราทำคะแนโครตดี ตอนที่เราแข่งกิจกรรมเเล้วชนะ ตอนที่เราไปเที่ยวกัน ตอนที่เราแกล้งแม่โดนแม่ด่าด้วยกัน ตอนที่เราเล่นมุขกับพ่อ ตอนที่เราไปโรงเรียนแล้วได้เกรด4เกือบทุกตัวเรากระโดดใส่พ่อ ตอนที่เรากราบพ่อหลังจากไหว้พระเสร็จ ตอนที่เราทำอาหารไม่อร่อยแล้วพ่อบอกว่าอร่อย
ตอนที่วันพ่อที่เราล้างเท้าพ่อทำการด์วันพ่อให้ล่ะ พ่อเราไม่มีความสุขเลยหรอ แต่ที่รู้เรามีความสุขมากมากจนไม่ขออะไรแล้ว หลังจากนั้นที่พ่อก็บอกให้พิมให้เสร็จภายในชม1 เราก็ทำเสร็จแล้วเขียนโน็ตว่าเราพิมเสร็จแล้วแล้วก็พิมเรามีความคิดที่แตกต่างกันเพราะอายุห่างกันมากและบอกว่าเราไม่โกรธที่ป๋าสั่งงานเรายิ้มด้วย แล้วพ่อเราก็ขับรถออกจากบ้าน เราก็ลงไปว่าป๋าทิ้งกระดาษเราภวานาว่าเขาคงไม่ทิ้งหรอกที่เราไม่เห็นกระดาษเราเลยไปดูในถังขยะ พ่อเราฉีกกระดาษที่เราพิมแต่พ่อเอาอีกกระดาษไป แต่โน็ตที่เราเขียนพ่อเราขยำมันแล้วมีนําสกปรกด้วยตอนนั้นเราแบบยิบออกมาแล้วมันปวดใจมากกเหมือนใจแตกอะ เรานังร้องไห้อยู่บนพื้นใกล้ถังขยะ ตอนนั้นแบบเราอยากตายมากกก คือคิดอย่างเดียวว่าถ้าเราตายแล้วป๋ากับม๋าจะไม่ต้องทำงานหนัก และป๋าจะมีความสุข เราจะได้ไม่ต้องเป็นภาระให้ แต่เราพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเราอยากเรียนจบ อยากทำงานหาเงินแล้วสร้างบ้านความฝันเราเลยล้มเลิกคิดที่จะตาย วันนั้นพ่อกลับมาดึกด้วยเราไม่ได้ลงไปรับเราตาบวมมากกไม่อยากลงไป จนหลังจากวันนั้นเราไม่ลงไปกินข้างเลย นั่งอยู่บนห้องป๋าก็ไม่เรียกด้วยแล้วเมื่อวานเราม๋ามาเรากับม๋าไปซื้อของตามปรกติ เรายังไม่บอกแม่เพราะเดียวแม่จะเครียดตามไปด้วยแต่ตอนดึกแม่รู้ว่าเราทะเลาะกัน ตอนเช้าแม่ก็ตีเราแล้วบอกว่าทำไมเราเป็นอย่างงี้เราก็บอกแม่ว่าเรื่องมันเป็นอย่างงี้แม่เราก็ด่าว่าอยู่ที่บ้านแม่ก็ทำตัวนิสัยเหมือนกันแล้วบอกด้วยว่าถ้าเราตายก็ดีจะได้อยู่กับน้องที่ตายไปแล้ว เราเสียใจมากที่แม่เราพูดแบบนี้บางครั้งเราก็คิดนะเราไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่ อาจเป็นลูกของอีกแม่ แม่ก็โกรธเราไปเลยเราเเบบเสียมากเราอยากให้แม่อยู่ข้างๆแต่เเม่กลับไม่อยู่แถบสำเติมเราอีกเราเสียใจมาก เราเลยคิดว่าเรามันแย่ขนาดนั้นเลยหรอขนาดที่จะแจกรอยยิ้มแต่พวกเขาเขามันมาเป็นความโกรธ เราเสียใจจริงๆและไม่รู้จะทำไรแล้ว ถึงวันนี้ก็ยังไม่คุยกันเลยเราก็อยากให้พ่อเราเข้าใจว่าอายุเรามันห่างกันความคิดก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้วอยากให้เขามาเขาใจเราบาง ถึงเราจะไม่ค่อยเข้าใจเขามากแต่ก็จะพยายามอยู่ แต่เราทำให้ป๋ากับมาทุกข์ขนาดนั้นเลยหรอ