เราเคยคุยกับผช.คนนึง ตอนม.ปลาย เราเจอกันตอนไปค่าย เรากับเขาเหมือนต่างคนต่างชอบกันพอจบค่ายเรา2คนก็เลยติดต่อกัน เราอยู่กันคนละจังหวัดช่วงม.6 เขาก็มาหาเรา มาดูหนังบ้าง ชวนไปถ่ายรูปเป็นเพื่อนเขาบ้าง ให้เราติวแกตให้บ้าง ตอนนั้นเราชอบเขามากนะแต่เราก็ไม่เคยพูดกันตรงๆว่าชอบกัน เราก็คุยกันมาหากันแบบนี้เรื่อยๆ จนช่วงสอบเข้ามหาลัยก็เหมือนต่างคนต่างยุ่งๆก็เลยหายกันไป จนวันที่เราไปสัมภาษณ์ที่มหาลัย เราบังเอิญเจอเขาไปสอบสัมภาษณ์เหมือนกันก็ตกใจเหมือนกันไม่คิดว่าจะเจอกันอีก เราก็ทักทายกันแบบเพื่อนทั่วไปเพราะตอนนี้เราไม่ได้ชอบเขาแล้ว จนถึงตอนเรียน เราบังเอืญอีกครั้งตอนเรียนวิชาทั่วไปเซคเดียวกับเขา มันบังเอิญมากๆคือเราเรียนมนุษยศาสตร์แต่เขาเรียนโลจิสติก แต่ดันมาเรียนเซคเดียวกันได้ พอเจอกันบ่อยขึ้นเขาก็ทักเฟสเรามาบ่อยๆจนกลายเป็นทักทุกวัน ชวนเราคุยตลอด เราก็คุยแบบไม่ได้คิดอะไร จนวันนึงเขาขอเราคบ เรางงมาก ซึ่งเราไม่คิดอะไรจริงๆ แต่พอเรารู้ว่าเขาคิดกับเราแบบจริงจัง จริงจังกว่าครั้งที่ผ่านมา เรากลับไม่รู้สึกอะไร ไม่ดีใจหรืออะไรเลย ทั้งๆที่กลับมาครั้งนี้เขาดีกับเรามากกว่าก่อน ดูจริงจังกับเรามาก แต่เรารู้สึกไปมากกว่านี้ไม่ได้จริงๆ เราเองก็ยังไม่มีใคร เขาก็ดีพร้อมทุกอย่าง และทั้งๆที่เราก็เคยชอบเขามากแต่ตอนนี้เขาขอคบเราจะไม่คบไม่รู้สึกอะไรจริงๆเลยหรอ เราอยากคบนะ แต่เราไม่รู้สึกจริงๆ
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมค่ะ เราจะกลับไปรู้สึกแบบเดิมอีกไม่ได้แล้วจริงๆหรอ?
คนที่มันเคยใช่ มันจะกลับไปใช่อีกครั้งไม่ได้จริงๆหรือ?
มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมค่ะ เราจะกลับไปรู้สึกแบบเดิมอีกไม่ได้แล้วจริงๆหรอ?