เราอยู่คนเดียวมาสักพักจนเจอคนๆนึง
มีน้องม.4คนหนึ่งชื่อฟร้อง เรารู้จักกันตอนเรียนซัมเมอร์
เรารู้จักกันเพราะฟร้องพาเราข้ามถนน เราเองอยู่ม.6แล้วแต่ข้ามถนนไม่เป็นT T
เราคุยกับฟร้องไปสักพัก ก็ชวนเราไปเที่ยว ฟร้องโอเคนะ
เราเรียนชั้นเดียวกันเพราะอยู่ห้องเรียนพิเศษ แต่แทบไม่เจอกันเลย
ช่วงก่อนเปิดเทอมฟร้องบอกเราว่าจะไม่ต่อที่นี่
เพราะฟร้องสอบติดโรงเรียนรัฐบาลชายล้วน น้าเลยให้ฟร้องย้าย
ฟร้องดูแลเราดีมาก คอยอยู่ข้างๆเราตลอด
แล้วเราก็คบกัน หลังจากที่เราคบกันไม่กี่วัน
แพร เพื่อนในกลุ่มของฟร้องก็ลบเราออกจากเพื่อนในเฟส
เราก้ถามฟร้องนะ ว่าทำทำไม ฟร้องคงถามแพรและมาบอกเราว่า ก้แพรมันบอกว่ามันไม่รู้จัก
เราไม่อะไรนะ แต่เราว่ามันแปลกๆดีว่ะ ก็เปนเพื่อนในเฟสมาตั้งนาน
พอเราคบกับเพื่อนของน้อง แล้วน้องลบพี่ออกจากเพื่อนทำไมคะ?
เราเป็นคนค่อนข้างรุนแรงนะแต่เราคุยด้วยเหตุผล ถ้าไม่จบเราตบแน่
วันนั้นเป็นวันรับน้อง เด็กม.4 ทั้งห้องเรียนพิเศษและปกติ จะเข้าพิธีติดเข็ม
ตอนเดินลงจาตึกจะมีม.6คอยยืนต้อนรับน้องใหม่
แพรย้ายไปเรียนห้องเรียนปกติเพราะฐานะทางบ้าน
เรายืนรอน้องม.4 จนกระทั่งแพรเดินลงมา เราเรียกแพร แต่แพรเมินเรา
เราก็คิดว่าแบบนี้มีไรปะวะ? หรือแพรชอบฟร้อง ก็เป็นสนิทกันนิ
เราทักเฟสแพรไป แพรบอกว่าที่เรียกพี่เรียกเค้าไม่กล้าหันกลัวหันไปไม่เจอใคร แล้วแพรบอกว่าไม่รู้งะ ไม่เคยเป็นเพื่อน
นี่คือการแอ๊บ
ใสๆรอบแรกของนาง เราให้อภัยนางคะ
เราเห็นแพรทักฟร้องมาบ่อยมาก ชอบชวนคุย ก็รู้นะว่าสนิทแต่บางทีทำตัวเยอะไป
ถ่ายรูปเท้าส่งมาให้ฟร้อง แล้วถามว่า ตีนกูสวยมั้ย?
เรากับฟร้องไม่ได้เจอกันทุกวันนะ แต่บางวันฟร้องไปเรียนพิเศษกับแพรบ้าง
เราเคยทะเลาะกับฟร้องเรื่องแพรนะ แต่ก็แบบถ้ามันไม่มีอะไรเราจะปล่อยแพรไป
เราคบกับฟร้องไปเรื่อยๆ ก็รักวัยรุ่นแหละเนอะ
มีงี่เง่างอแง ทะเลาะกันบ้างเรื่อยๆ แต่เราไม่เคยคิดทิ้งกันไปเลย
ผ่านเวลา ผ่านอะไรด้วยกันมา ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ไปทำจิตอาสา ไปเที่ยวด้วยกัน ไปเรียนด้วยกัน
เราเองก็ไม่ใช่แฟนที่ดีไรนะ แต่ถ้าเทียบกับแฟนคนอื่นที่คบมา
ฟร้องดูแลเราดีกว่ามาก และฟร้องคือคนที่เราดูแลดีที่สุด
แต่เวลาผ่านไป มันคงจริงนะ ที่เขาบอกว่าเวลาเปลี่ยนอะไรๆก็เปลี่ยน
นานวันเราก็ไม่เข้าใจกันมากขึ้น ฟร้องพูดว่าเบื่อเราที่เราขี้บ่น
แต่ก้ยังรักเรานะ ใช่ เราเองก็เบื่อฟร้อง แต่เราไม่เคยคิดจะเลิกกับฟร้องเลย
เมื่อความรักของเรามันเดินทางมาถึงจุดๆนึง มันอ่อนแอแบบสุดๆ แต่มีคำว่ารักที่รั้งเราไว้
เราทักไปหาโทนเพื่อนของฟร้อง โทนบอกให้เราไปคุยกัน
เราคุยกับฟร้องนะแบบปรับความเข้าใจกัน เราว่ามันโอเคขึ้น มันดีขึ้น
แต่แพร เราไว้ใจน้องและพยายามไม่คิดอะไร แต่แพรเอาเรื่องที่เราเล่าให้แพรไปบอกฟร้อง
จากที่เราเริ่มโอเคกันแล้ว ฟร้องไปถามแพร แพรก็เล่าไป แต่เราไม่รู้ว่าแพรพูดอะไร
อยู่ๆ ฟร้องถามเราว่า เบื่อเค้าใช่ปะ? อยากไปจากเค้าใช่ปะ? อยากไปจากเค้ามากใช่ปะ?
มันเป็นจุดที่ความรักของเราอ่อนแอแบบสุดๆ
อีกวันเราไปเรียนพิเศษที่เดียวกัน ฟร้องบอกเราว่า เค้ารักเจ้นะ เค้าขอโทด แต่เค้าเหนื่อย
แล้วเรื่องของเรามันก็จบลงง่ายๆ เราเลิกกันทั้งๆที่ยังรักกัน
มันคือการเลิกกันที่
ที่สุด
ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคนแต่ทำไมตอนจบมันมากกว่าสอง
เราอยากให้ทุกอย่างพังลงด้วยมือของเรา แต่มันกลับไม่ได้พังเพราะแค่มือของเรา
มีคนบอกเราว่า ถึงฟร้องกับแพรจะสนิทกัน ก็เป็นเพราะพวกเขาเคยคบกัน
เรากับแป้กและอร เพื่อนขอองเรา ก็ตั้งแชทรวมเคลียกับแพร แต่แพรหนี แล้วไปฟ้องแม่
บอกว่ารับไม่ได้กับคำพูด แต่มันปกติมากนะ เหมือนน้องจะโลกสวย
ฟร้องมาคุยกับเรา เราบอกว่าถ้าแพรมาขอโทดเราจะจบ
แต่แม่ของแพรก็ถามว่าแพรผิดอะไรทำไมต้องขอโทดเรา
คือถ้ามันสมเหตุสมผลที่ต้องไม่ขอโทษก็แล้วไปแต่ถ้ารูว่าลูกตัวเองผิดแต่ยังไม่ให้ขอโทษก็แย่นะ
ฟร้องก็คุยกับแป้กและอร ฟร้องขอโทษเพื่อนเรา
ฟร้องมาขอโทษเราแล้วบอกว่าฟร้องผิดเอง ยอมรับผิดทุกอย่าง ฟร้องสั่งให้แพรไปบอกแม่
เราก็ทั้งด่าและว่าฟร้องนะ แต่เราจะไม่ทำไรฟร้องเลย เพราะเราทำคนที่เรารักไม่ลงหรอก
แต่เรารู้ดีว่าฟร้องเปนคนยังไง
เราบอกไปว่า ‘แกจำคำเจ้ไว้นะ ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้ ยังไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้คิดอะไรให้ละเอียดรอบคอบกว่านี้ ต่อให้แกสอบข้อเขียนผ่านแกจะไม่มีทางได้เป็นนักบิน’
พอมาโรงเรียน เราก็พูดนะว่าพี่เป็นคนตรงๆ มีไรก็ตรงๆ เคลียไม่จบคือตบ
แพรก็มาคุยกับเรา แป้กและอรก็อยู่ แพรบอกว่าเค้าทำไรผิด ทำไมเค้าต้องขอโทษพี่
คือฟร้องมันโยนความผิดมาให้เค้า ตอนแม่เค้าโทรไปฟร้องก้ปัดจะไม่ยอมคุยกับพี่ แม่เค้าก็เลยถามฟร้องว่าฟร้องเป็นลูกผู้ชายมั้ย?
เราบอกแพรว่างั้นก็โทรหาฟร้องจะได้เคลียทุกฝ่าย
ตอนนั้นเราก็คุยไลน์กับฟร้องอยู่นะ แต่เพื่อนของแพรบอกว่าฟร้องไม่รับสายคงไม่ว่าง
แต่ถ้าฟร้องไม่ว่างฟร้องจะไม่เล่นไลน์ แล้วนี่ก็เป็นเวลาเลิกเรียน
เราให้ทุกอย่างมันจบ แต่แค่นี้มันก็ดูรู้แล้วแหละ อีกคนยอมรับผิดทั้งหมด ในขณะที่อีกคนกำลังบอกว่าตัวเองไม่ผิด โยนความผิดให้คนอื่น และให้คนอื่นขอโทษ
เรื่องนี้ไปถึงหูมิสเพราะ นิน เพื่อนของแพรเอาไปบอก เข้าข้างเพื่อนตัวเองโดยไม่รู้เรื่องไรเลย
เราก็อธิบายให้มิสฟัง มิสก็ไม่ได้อะไรนะ
โอเคเรื่องจบ ใครมาถามเราก็ไม่เล่า ไม่พูดต่อ แต่แพรเอาไปเล่าให้หลายๆคนฟังแล้วเล่าในส่วนที่ให้คนอื่นมองว่าตัวเองถูกและมองว่าเราผิด
เพื่อนๆหลายคนก็มาถามแต่เราไม่ตอบนะ เราคิดว่าไม่ใช่เรื่องของคนพวกนั้นจะเล่าทำไม
แต่เพราะเรื่องนี้นี่แหละ เพราะแพรที่เอาไปพูด เพื่อนสายศิลป์ห้องเรียนพิเศษบางคนที่ไม่สนิทกับเราก็มองเราผิดไป ยังไม่รวมถึงเด็กห้องปกติหลายๆคน
วันนี้เป็นวันเกิดของแกนะฟร้อง โตขึ้นได้แล้ว จะทำอะไรก็คิดดีๆนะ ขอให้แกมีความสุขกับคนใหม่และรักครั้งใหม่ที่จะเข้ามาในชีวิต รักเขาให้มากกว่าที่รักเจ้ ดูแลเขาให้ดีกว่าที่ดูแลเจ้ อย่าทิ้งเขาแบบที่ทิ้งเจ้ ขอให้เจอคนดีๆนะ J
ถึงเราจะเลิกกันแล้วแต่เรายังคุยกันทุกวันบอกฝันดีกันทุกคืนแต่เรากลับมารักกันไม่ได้..
เราเอาเรื่องนี้มาเขียนและอยากเตือนทุกคนว่า เวลาที่คุณทะเลาะกับแฟนอย่าให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล กว่าที่เราจะรักกันมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
อย่าเลิกกันเพราะแค่เบื่อกัน
อย่าเลิกกันเพราะคำพูดของคนอื่น
อย่าเลิกกันทั้งๆที่ยังรักกัน
เพราะคนรักกันเวลามีปัญหาจะหันหน้าคุยกันไม่ใช่หันหลังให้กันแล้วเดินจากไป
แฟนหาไม่ยากหรอกคะ แต่คนที่รักเราจริงๆหายาก
เวลาทะเลาะกันอย่าเงียบอย่าเก็บมันไว้คนเดียวพูดคุยกันคะ
เลิกกันทั้งที่ยังรักความรักไม่ผิด
มีน้องม.4คนหนึ่งชื่อฟร้อง เรารู้จักกันตอนเรียนซัมเมอร์
เรารู้จักกันเพราะฟร้องพาเราข้ามถนน เราเองอยู่ม.6แล้วแต่ข้ามถนนไม่เป็นT T
เราคุยกับฟร้องไปสักพัก ก็ชวนเราไปเที่ยว ฟร้องโอเคนะ
เราเรียนชั้นเดียวกันเพราะอยู่ห้องเรียนพิเศษ แต่แทบไม่เจอกันเลย
ช่วงก่อนเปิดเทอมฟร้องบอกเราว่าจะไม่ต่อที่นี่
เพราะฟร้องสอบติดโรงเรียนรัฐบาลชายล้วน น้าเลยให้ฟร้องย้าย
ฟร้องดูแลเราดีมาก คอยอยู่ข้างๆเราตลอด
แล้วเราก็คบกัน หลังจากที่เราคบกันไม่กี่วัน
แพร เพื่อนในกลุ่มของฟร้องก็ลบเราออกจากเพื่อนในเฟส
เราก้ถามฟร้องนะ ว่าทำทำไม ฟร้องคงถามแพรและมาบอกเราว่า ก้แพรมันบอกว่ามันไม่รู้จัก
เราไม่อะไรนะ แต่เราว่ามันแปลกๆดีว่ะ ก็เปนเพื่อนในเฟสมาตั้งนาน
พอเราคบกับเพื่อนของน้อง แล้วน้องลบพี่ออกจากเพื่อนทำไมคะ?
เราเป็นคนค่อนข้างรุนแรงนะแต่เราคุยด้วยเหตุผล ถ้าไม่จบเราตบแน่
วันนั้นเป็นวันรับน้อง เด็กม.4 ทั้งห้องเรียนพิเศษและปกติ จะเข้าพิธีติดเข็ม
ตอนเดินลงจาตึกจะมีม.6คอยยืนต้อนรับน้องใหม่
แพรย้ายไปเรียนห้องเรียนปกติเพราะฐานะทางบ้าน
เรายืนรอน้องม.4 จนกระทั่งแพรเดินลงมา เราเรียกแพร แต่แพรเมินเรา
เราก็คิดว่าแบบนี้มีไรปะวะ? หรือแพรชอบฟร้อง ก็เป็นสนิทกันนิ
เราทักเฟสแพรไป แพรบอกว่าที่เรียกพี่เรียกเค้าไม่กล้าหันกลัวหันไปไม่เจอใคร แล้วแพรบอกว่าไม่รู้งะ ไม่เคยเป็นเพื่อน
นี่คือการแอ๊บ
เราเห็นแพรทักฟร้องมาบ่อยมาก ชอบชวนคุย ก็รู้นะว่าสนิทแต่บางทีทำตัวเยอะไป
ถ่ายรูปเท้าส่งมาให้ฟร้อง แล้วถามว่า ตีนกูสวยมั้ย?
เรากับฟร้องไม่ได้เจอกันทุกวันนะ แต่บางวันฟร้องไปเรียนพิเศษกับแพรบ้าง
เราเคยทะเลาะกับฟร้องเรื่องแพรนะ แต่ก็แบบถ้ามันไม่มีอะไรเราจะปล่อยแพรไป
เราคบกับฟร้องไปเรื่อยๆ ก็รักวัยรุ่นแหละเนอะ
มีงี่เง่างอแง ทะเลาะกันบ้างเรื่อยๆ แต่เราไม่เคยคิดทิ้งกันไปเลย
ผ่านเวลา ผ่านอะไรด้วยกันมา ไปไหนมาไหนด้วยกัน
ไปทำจิตอาสา ไปเที่ยวด้วยกัน ไปเรียนด้วยกัน
เราเองก็ไม่ใช่แฟนที่ดีไรนะ แต่ถ้าเทียบกับแฟนคนอื่นที่คบมา
ฟร้องดูแลเราดีกว่ามาก และฟร้องคือคนที่เราดูแลดีที่สุด
แต่เวลาผ่านไป มันคงจริงนะ ที่เขาบอกว่าเวลาเปลี่ยนอะไรๆก็เปลี่ยน
นานวันเราก็ไม่เข้าใจกันมากขึ้น ฟร้องพูดว่าเบื่อเราที่เราขี้บ่น
แต่ก้ยังรักเรานะ ใช่ เราเองก็เบื่อฟร้อง แต่เราไม่เคยคิดจะเลิกกับฟร้องเลย
เมื่อความรักของเรามันเดินทางมาถึงจุดๆนึง มันอ่อนแอแบบสุดๆ แต่มีคำว่ารักที่รั้งเราไว้
เราทักไปหาโทนเพื่อนของฟร้อง โทนบอกให้เราไปคุยกัน
เราคุยกับฟร้องนะแบบปรับความเข้าใจกัน เราว่ามันโอเคขึ้น มันดีขึ้น
แต่แพร เราไว้ใจน้องและพยายามไม่คิดอะไร แต่แพรเอาเรื่องที่เราเล่าให้แพรไปบอกฟร้อง
จากที่เราเริ่มโอเคกันแล้ว ฟร้องไปถามแพร แพรก็เล่าไป แต่เราไม่รู้ว่าแพรพูดอะไร
อยู่ๆ ฟร้องถามเราว่า เบื่อเค้าใช่ปะ? อยากไปจากเค้าใช่ปะ? อยากไปจากเค้ามากใช่ปะ?
มันเป็นจุดที่ความรักของเราอ่อนแอแบบสุดๆ
อีกวันเราไปเรียนพิเศษที่เดียวกัน ฟร้องบอกเราว่า เค้ารักเจ้นะ เค้าขอโทด แต่เค้าเหนื่อย
แล้วเรื่องของเรามันก็จบลงง่ายๆ เราเลิกกันทั้งๆที่ยังรักกัน
มันคือการเลิกกันที่
ความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคนแต่ทำไมตอนจบมันมากกว่าสอง
เราอยากให้ทุกอย่างพังลงด้วยมือของเรา แต่มันกลับไม่ได้พังเพราะแค่มือของเรา
มีคนบอกเราว่า ถึงฟร้องกับแพรจะสนิทกัน ก็เป็นเพราะพวกเขาเคยคบกัน
เรากับแป้กและอร เพื่อนขอองเรา ก็ตั้งแชทรวมเคลียกับแพร แต่แพรหนี แล้วไปฟ้องแม่
บอกว่ารับไม่ได้กับคำพูด แต่มันปกติมากนะ เหมือนน้องจะโลกสวย
ฟร้องมาคุยกับเรา เราบอกว่าถ้าแพรมาขอโทดเราจะจบ
แต่แม่ของแพรก็ถามว่าแพรผิดอะไรทำไมต้องขอโทดเรา
คือถ้ามันสมเหตุสมผลที่ต้องไม่ขอโทษก็แล้วไปแต่ถ้ารูว่าลูกตัวเองผิดแต่ยังไม่ให้ขอโทษก็แย่นะ
ฟร้องก็คุยกับแป้กและอร ฟร้องขอโทษเพื่อนเรา
ฟร้องมาขอโทษเราแล้วบอกว่าฟร้องผิดเอง ยอมรับผิดทุกอย่าง ฟร้องสั่งให้แพรไปบอกแม่
เราก็ทั้งด่าและว่าฟร้องนะ แต่เราจะไม่ทำไรฟร้องเลย เพราะเราทำคนที่เรารักไม่ลงหรอก
แต่เรารู้ดีว่าฟร้องเปนคนยังไง
เราบอกไปว่า ‘แกจำคำเจ้ไว้นะ ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้ ยังไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ให้ดีกว่านี้คิดอะไรให้ละเอียดรอบคอบกว่านี้ ต่อให้แกสอบข้อเขียนผ่านแกจะไม่มีทางได้เป็นนักบิน’
พอมาโรงเรียน เราก็พูดนะว่าพี่เป็นคนตรงๆ มีไรก็ตรงๆ เคลียไม่จบคือตบ
แพรก็มาคุยกับเรา แป้กและอรก็อยู่ แพรบอกว่าเค้าทำไรผิด ทำไมเค้าต้องขอโทษพี่
คือฟร้องมันโยนความผิดมาให้เค้า ตอนแม่เค้าโทรไปฟร้องก้ปัดจะไม่ยอมคุยกับพี่ แม่เค้าก็เลยถามฟร้องว่าฟร้องเป็นลูกผู้ชายมั้ย?
เราบอกแพรว่างั้นก็โทรหาฟร้องจะได้เคลียทุกฝ่าย
ตอนนั้นเราก็คุยไลน์กับฟร้องอยู่นะ แต่เพื่อนของแพรบอกว่าฟร้องไม่รับสายคงไม่ว่าง
แต่ถ้าฟร้องไม่ว่างฟร้องจะไม่เล่นไลน์ แล้วนี่ก็เป็นเวลาเลิกเรียน
เราให้ทุกอย่างมันจบ แต่แค่นี้มันก็ดูรู้แล้วแหละ อีกคนยอมรับผิดทั้งหมด ในขณะที่อีกคนกำลังบอกว่าตัวเองไม่ผิด โยนความผิดให้คนอื่น และให้คนอื่นขอโทษ
เรื่องนี้ไปถึงหูมิสเพราะ นิน เพื่อนของแพรเอาไปบอก เข้าข้างเพื่อนตัวเองโดยไม่รู้เรื่องไรเลย
เราก็อธิบายให้มิสฟัง มิสก็ไม่ได้อะไรนะ
โอเคเรื่องจบ ใครมาถามเราก็ไม่เล่า ไม่พูดต่อ แต่แพรเอาไปเล่าให้หลายๆคนฟังแล้วเล่าในส่วนที่ให้คนอื่นมองว่าตัวเองถูกและมองว่าเราผิด
เพื่อนๆหลายคนก็มาถามแต่เราไม่ตอบนะ เราคิดว่าไม่ใช่เรื่องของคนพวกนั้นจะเล่าทำไม
แต่เพราะเรื่องนี้นี่แหละ เพราะแพรที่เอาไปพูด เพื่อนสายศิลป์ห้องเรียนพิเศษบางคนที่ไม่สนิทกับเราก็มองเราผิดไป ยังไม่รวมถึงเด็กห้องปกติหลายๆคน
วันนี้เป็นวันเกิดของแกนะฟร้อง โตขึ้นได้แล้ว จะทำอะไรก็คิดดีๆนะ ขอให้แกมีความสุขกับคนใหม่และรักครั้งใหม่ที่จะเข้ามาในชีวิต รักเขาให้มากกว่าที่รักเจ้ ดูแลเขาให้ดีกว่าที่ดูแลเจ้ อย่าทิ้งเขาแบบที่ทิ้งเจ้ ขอให้เจอคนดีๆนะ J
ถึงเราจะเลิกกันแล้วแต่เรายังคุยกันทุกวันบอกฝันดีกันทุกคืนแต่เรากลับมารักกันไม่ได้..
เราเอาเรื่องนี้มาเขียนและอยากเตือนทุกคนว่า เวลาที่คุณทะเลาะกับแฟนอย่าให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล กว่าที่เราจะรักกันมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
อย่าเลิกกันเพราะแค่เบื่อกัน
อย่าเลิกกันเพราะคำพูดของคนอื่น
อย่าเลิกกันทั้งๆที่ยังรักกัน
เพราะคนรักกันเวลามีปัญหาจะหันหน้าคุยกันไม่ใช่หันหลังให้กันแล้วเดินจากไป
แฟนหาไม่ยากหรอกคะ แต่คนที่รักเราจริงๆหายาก
เวลาทะเลาะกันอย่าเงียบอย่าเก็บมันไว้คนเดียวพูดคุยกันคะ