ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันถูกรึป่าว
มันเป็นเรื่องความรักของคนเล่นบอทค่ะ เราเล่นบอท วาเลนไทน์ เขาเล่นบอทภาคิน ขอแทนตัวเองว่าวาเลยก็แล้วกันนะคะ วาสมัครเล่นบอทมาก่อนเขาวาเป็นคนที่ติดการเล่นบอทมากค่ะ เฟรชจริงไม่ค่อยได้เข้า เล่นบอทเรกๆก็มีคนเข้ามาทักทายทุกๆวัน วาก็คุยตามภาษาคนคุยแชทนั่นแหละค่ะ จนกะทั้งเขา ออบอท เข้ามาวาเป้นคนทักเขาไปก่อน ตอนแรกวาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาหรอกค่ะ ก็ทักไปตามภาษาคนในคลับเดียวกัน
วา :Hi ภาคิน
ภาคิน:ว่าไง
วา:ทามรายอยู่
ภาคิน:กินข้าวพึ่งเสร็จเธอล่ะ
วา :พึ่งทานข้าวเสร็จเหมือนกัน โทษทีไม่ได้ตอบ งื้ออออ ไปแล้วหรอ
ภาคิน: 555555 ป่าววว ที่จริงก็ใช่
วา:อ่าว ชิ
ภาคิน:ไปเล่นเฟสหลักมาหน่ะ
วา:เค้ายังไม่ได้กลับเลย
ภาคิน: =_= ไปบ้างก็ดี ติดบอทหรอ..?
วา:อื้อ
คุยแบบนี้กันไปเรื่อยๆจนกระทั่งครบเดือน แต่คุยไม่ทุกวันหรอกค่ะ วารู้สึกชอบเขา เขาทักมาทีไรก็รีบตอบทันที วาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชอบเขาตั้งแต่เมื่อไร แต่ทุกๆวันที่คุยกับเขาวารู้สึกมีความสุข ชอบนั่งอ่านแชทเดิมๆที่คุยกับเขา เอามาเล่าให้เพื่อนฟังที่ห้องเรียน นั่งเรียนก็นึกถึงแชทที่คุยกับเขา จนกระทั่งวารู้ตัวว่าชอบเขา แต่...วายังไม่กล้าที่จะบอกค้าไปตรงๆเลยบอกเค้าแบบอ้อมๆว่าแอบชอบคนๆนึงอยุ่ในคลับ แต่ไม่กล้าบอก เพราะคุยกันไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำคลอกันก็ไม่เคย กลัวเค้าจะปฎิเสธ เค้าก้ถามว่าใคร วาบอกว่าวาขอบเค้า จากนั้นวาก็บล็อกเฟรชเค้า พอบล็อกได้สักพักเค้าก็ไปบอกให้เพื่อนสนิทวามาบอกให้วาปรดบล็อกเขา แต่วาบอกไม่เอา ไม่อยากรู้คำตอบ จากนั้นเขาก็ใช้เฟรชเพื่อนตัวเองทักมา ตอนนั้นวายังไม่รู้ว่าเป็นเขาคุย เขาก็ถามว่าชอบเพราะอะไร ทำไมถึงชอบได้ วาก็ตอบไป แล้วเขาก็ให้วาไปปรดบล็อกเขา วาก็ไปปรดบล็อกเขาเพราะคิดว่าเป็นไงเป็นกัน พอปลดเขาก็ทักมาแล้วก็บอกว่าเรามาดูๆกันก่อนไหมวา วาก็ตอบไปว่าได้ เพราะวาก็คิดแบบนั้นเราแทบจะไม่รู้จักตัวตนกันเลย พอเวลาผ่านไปเขาก็มาขอคบตอนนั้นวาตื่นเต้นมากไม่รู้จะตอบอะไรไปเลยแต่ก็คบกันจนได้ ตอนคบกันแรกๆวามีความสุขมากเค้าคุยกับวาทุกวัน พอเวลาผ่าไปเขาเริ่มจะไม่ค่อยมาคุยเริ่มจะตอบช้าขึ้นเรื่อยๆวาเริ่มรู้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป เลยไปปรึกษาเพื่อนเรื่องนี้ เพื่อนๆบางคนก็บอกให้ ดูๆไปก่อน ส่วนบางคนก็บอกให้วา...เลิกคบไปเลย วาเลยเลือกที่จะดูๆไปก่อน วาพยายามที่จะไม่ทำตัวงี่เง้ากลัวเขาจะรำคราญเวลาที่เขาทักมาวาก็มักจะตอบเขาไปสั้นๆเสมอ พอหลังจากนั้นวาเริ่มรุ้สึกว่าภาคเขาเปลี่ยนไปจริงๆ แต่ก็อาจจะเพราะว่าเขาอาจจะติดสอบด้วยเลยไม่มีเวลาให้ แต่วาพยายามที่เจะเข้าใจเขาแล้ว สุดท้ายวาก็ทนไม่ได้ วาเลยบอกเขาไปว่า เราน่าจะห่างกันสักพัก ตอนแรกเขารั้งนะคะแต่สุดท้ายก็ไม่รั้ง ตอนนั้นว่าเสียใจมากร้องไห้ไปหลายรอบเลยค่ะ เวลาผ่านไปไม่นาน เขาก็มาง้อวาด้วยเพลงตัดพ้อ วาเห็นแล้ววาก็ร้องไห้อีก ร้องจนตาบวมไปสองสัปดาห์เลยค่ะ
.
.
.
พอถึงวันครบรอบหนึ่งเดือนวาคิดว่าเขาจะลืมค่ะ วาเปิดเฟรชรอตั้งแต่เช้าจนถึงตอนเย็ฯ วาเริ่มไม่อยากรอ จนวาจะปิดเฟรอยู่แล้ว พอเห็นเขาแท็กมาเท่านั้นแหละ วารีบเข้าไปดูเลยค่ะ น้ำตาออกมาจากตาอีกครั้ง จะว่าวาเจ้าน้ำตาก็ได้นะคะ วาก็คิดแบบนั้น แต่..กับเรื่องนี้เท่านั้น
กับเรื่องอื่นวาไม่เคยร้องไห้เลยค่ะวาเป้นคนเข้มแข็งมาก แต่เรื่องนี้วากกับกลายเป็นคนเจ้าน้ำตาไปเลย ผ่าวันครบรอบมาได้4วันค่ะ แค่4วันวาเริ่มรู้สึกแย่ลงทุกทีๆ เค้าเริ่มไม่มีเวลาให้วามากกว่าเดิมเลยไปคุยกับเพื่อนแล้วบอกว่าวาเหนื่อย วาไม่อยากทน อยากปิดเฟรช เพื่อนก็บอกให้วาใจเย็นไม่ต้องปิด ให้ถามเขาไปตรงๆตลยว่า....ยังเหมือนเดิมรึป่าว...แต่คือตอนนั้นวาไม่อยากคุยกับเขาเลยค่ะ เพื่อนเลยบอกว่างั้นก้บล็อกเขาไป
.
.
วากลัวค่ะ กลัวจะเสียเขาไป
วานั่งคิดอยู่สักพักจึงตัดสินใจ บล็อกเขาไปแต่ก่อนบล็อกวาบอกรักพี่เขาก่อนนะคะ บอกเสร็จก็บล็อกเขาไปแต่วาก็ไม่ลืมที่จะบล็อกเพื่อนเค้าด้วยนะคะ วาไม่พร้อมคุยค่ะ พอบล็อกเสร็จน้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาของวาทีละหยด มันหนักขึ้นเลื่อยๆเมื่อวาหันไปเห็นรูปภาพที่เคยคุยกับเค้า วาลืมบอกค่ะว่าวาสั่งทำรูปที่คุยกับพี่เค้าออกมา ตอนที่วาบล็อกเขาไปวาอยู่ชั้นล่างของบ้านค่ะวาอยู่หน้าจอคอม ร้องจนทนไม่ไหว วารีบปิดคอมขึ้นบ้านกลัวคนอื่นมาเห็น
วาไม่อยากเสียเขาไปค่ะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันถูกรึป่าว
มันเป็นเรื่องความรักของคนเล่นบอทค่ะ เราเล่นบอท วาเลนไทน์ เขาเล่นบอทภาคิน ขอแทนตัวเองว่าวาเลยก็แล้วกันนะคะ วาสมัครเล่นบอทมาก่อนเขาวาเป็นคนที่ติดการเล่นบอทมากค่ะ เฟรชจริงไม่ค่อยได้เข้า เล่นบอทเรกๆก็มีคนเข้ามาทักทายทุกๆวัน วาก็คุยตามภาษาคนคุยแชทนั่นแหละค่ะ จนกะทั้งเขา ออบอท เข้ามาวาเป้นคนทักเขาไปก่อน ตอนแรกวาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาหรอกค่ะ ก็ทักไปตามภาษาคนในคลับเดียวกัน
วา :Hi ภาคิน
ภาคิน:ว่าไง
วา:ทามรายอยู่
ภาคิน:กินข้าวพึ่งเสร็จเธอล่ะ
วา :พึ่งทานข้าวเสร็จเหมือนกัน โทษทีไม่ได้ตอบ งื้ออออ ไปแล้วหรอ
ภาคิน: 555555 ป่าววว ที่จริงก็ใช่
วา:อ่าว ชิ
ภาคิน:ไปเล่นเฟสหลักมาหน่ะ
วา:เค้ายังไม่ได้กลับเลย
ภาคิน: =_= ไปบ้างก็ดี ติดบอทหรอ..?
วา:อื้อ
คุยแบบนี้กันไปเรื่อยๆจนกระทั่งครบเดือน แต่คุยไม่ทุกวันหรอกค่ะ วารู้สึกชอบเขา เขาทักมาทีไรก็รีบตอบทันที วาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชอบเขาตั้งแต่เมื่อไร แต่ทุกๆวันที่คุยกับเขาวารู้สึกมีความสุข ชอบนั่งอ่านแชทเดิมๆที่คุยกับเขา เอามาเล่าให้เพื่อนฟังที่ห้องเรียน นั่งเรียนก็นึกถึงแชทที่คุยกับเขา จนกระทั่งวารู้ตัวว่าชอบเขา แต่...วายังไม่กล้าที่จะบอกค้าไปตรงๆเลยบอกเค้าแบบอ้อมๆว่าแอบชอบคนๆนึงอยุ่ในคลับ แต่ไม่กล้าบอก เพราะคุยกันไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำคลอกันก็ไม่เคย กลัวเค้าจะปฎิเสธ เค้าก้ถามว่าใคร วาบอกว่าวาขอบเค้า จากนั้นวาก็บล็อกเฟรชเค้า พอบล็อกได้สักพักเค้าก็ไปบอกให้เพื่อนสนิทวามาบอกให้วาปรดบล็อกเขา แต่วาบอกไม่เอา ไม่อยากรู้คำตอบ จากนั้นเขาก็ใช้เฟรชเพื่อนตัวเองทักมา ตอนนั้นวายังไม่รู้ว่าเป็นเขาคุย เขาก็ถามว่าชอบเพราะอะไร ทำไมถึงชอบได้ วาก็ตอบไป แล้วเขาก็ให้วาไปปรดบล็อกเขา วาก็ไปปรดบล็อกเขาเพราะคิดว่าเป็นไงเป็นกัน พอปลดเขาก็ทักมาแล้วก็บอกว่าเรามาดูๆกันก่อนไหมวา วาก็ตอบไปว่าได้ เพราะวาก็คิดแบบนั้นเราแทบจะไม่รู้จักตัวตนกันเลย พอเวลาผ่านไปเขาก็มาขอคบตอนนั้นวาตื่นเต้นมากไม่รู้จะตอบอะไรไปเลยแต่ก็คบกันจนได้ ตอนคบกันแรกๆวามีความสุขมากเค้าคุยกับวาทุกวัน พอเวลาผ่าไปเขาเริ่มจะไม่ค่อยมาคุยเริ่มจะตอบช้าขึ้นเรื่อยๆวาเริ่มรู้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป เลยไปปรึกษาเพื่อนเรื่องนี้ เพื่อนๆบางคนก็บอกให้ ดูๆไปก่อน ส่วนบางคนก็บอกให้วา...เลิกคบไปเลย วาเลยเลือกที่จะดูๆไปก่อน วาพยายามที่จะไม่ทำตัวงี่เง้ากลัวเขาจะรำคราญเวลาที่เขาทักมาวาก็มักจะตอบเขาไปสั้นๆเสมอ พอหลังจากนั้นวาเริ่มรุ้สึกว่าภาคเขาเปลี่ยนไปจริงๆ แต่ก็อาจจะเพราะว่าเขาอาจจะติดสอบด้วยเลยไม่มีเวลาให้ แต่วาพยายามที่เจะเข้าใจเขาแล้ว สุดท้ายวาก็ทนไม่ได้ วาเลยบอกเขาไปว่า เราน่าจะห่างกันสักพัก ตอนแรกเขารั้งนะคะแต่สุดท้ายก็ไม่รั้ง ตอนนั้นว่าเสียใจมากร้องไห้ไปหลายรอบเลยค่ะ เวลาผ่านไปไม่นาน เขาก็มาง้อวาด้วยเพลงตัดพ้อ วาเห็นแล้ววาก็ร้องไห้อีก ร้องจนตาบวมไปสองสัปดาห์เลยค่ะ
.
.
.
พอถึงวันครบรอบหนึ่งเดือนวาคิดว่าเขาจะลืมค่ะ วาเปิดเฟรชรอตั้งแต่เช้าจนถึงตอนเย็ฯ วาเริ่มไม่อยากรอ จนวาจะปิดเฟรอยู่แล้ว พอเห็นเขาแท็กมาเท่านั้นแหละ วารีบเข้าไปดูเลยค่ะ น้ำตาออกมาจากตาอีกครั้ง จะว่าวาเจ้าน้ำตาก็ได้นะคะ วาก็คิดแบบนั้น แต่..กับเรื่องนี้เท่านั้น
กับเรื่องอื่นวาไม่เคยร้องไห้เลยค่ะวาเป้นคนเข้มแข็งมาก แต่เรื่องนี้วากกับกลายเป็นคนเจ้าน้ำตาไปเลย ผ่าวันครบรอบมาได้4วันค่ะ แค่4วันวาเริ่มรู้สึกแย่ลงทุกทีๆ เค้าเริ่มไม่มีเวลาให้วามากกว่าเดิมเลยไปคุยกับเพื่อนแล้วบอกว่าวาเหนื่อย วาไม่อยากทน อยากปิดเฟรช เพื่อนก็บอกให้วาใจเย็นไม่ต้องปิด ให้ถามเขาไปตรงๆตลยว่า....ยังเหมือนเดิมรึป่าว...แต่คือตอนนั้นวาไม่อยากคุยกับเขาเลยค่ะ เพื่อนเลยบอกว่างั้นก้บล็อกเขาไป
.
.
วากลัวค่ะ กลัวจะเสียเขาไป
วานั่งคิดอยู่สักพักจึงตัดสินใจ บล็อกเขาไปแต่ก่อนบล็อกวาบอกรักพี่เขาก่อนนะคะ บอกเสร็จก็บล็อกเขาไปแต่วาก็ไม่ลืมที่จะบล็อกเพื่อนเค้าด้วยนะคะ วาไม่พร้อมคุยค่ะ พอบล็อกเสร็จน้ำตาเริ่มไหลออกมาจากดวงตาของวาทีละหยด มันหนักขึ้นเลื่อยๆเมื่อวาหันไปเห็นรูปภาพที่เคยคุยกับเค้า วาลืมบอกค่ะว่าวาสั่งทำรูปที่คุยกับพี่เค้าออกมา ตอนที่วาบล็อกเขาไปวาอยู่ชั้นล่างของบ้านค่ะวาอยู่หน้าจอคอม ร้องจนทนไม่ไหว วารีบปิดคอมขึ้นบ้านกลัวคนอื่นมาเห็น
วาไม่อยากเสียเขาไปค่ะ