ที่รร.เก่าเราเป็นคนที่ร่าเริงและกล้าแสดงออกค่ะ เป็นคนที่พูดมาก แต่จะแนวแกล้งๆแซวๆมากกว่า เอาเข้าจริงเป็นคนชวนคุยไม่เก่งค่ะ จะออกแนวชอบรับมุขคนอื่นมากกว่า เพื่อนๆก็เข้าใจนะ
เป็นว่าพอย้ายรร. เรามากับเพื่อนคนนึงที่เป็นเหมือนพวกเด็กเรียน เรียบร้อย แล้วเค้าก็จะชวนคุยแต่เรื่องเรียน ไม่เคยออกนอกเรื่องเฮฮาเลย ด้วยความที่ชวนคุยไม่เก่ง เลยกลายเป็นว่าเราสองคนกลายเป็นพวกเงียบๆ เป็นคนที่ไม่น่าคบหา เป็นเด็กเนิร์ด พอเราแสดงตัวตนของเราออกมากลายเป็นว่าเป็นพวกแรดเงียบซะงั้น

มีอย่างหนึ่งคือเราเป็นคนที่ตั้งใจทำงานมากค่ะ เราทำหน้าที่ได้ดีทุกครั้ง อยู่รร.เก่าเพื่อนๆก็อยากให้อยู่กลุ่มด้วย แต่พอมาที่นี่เค้ามองที่นิสัยมากกว่าผลงานมั้งคะ เค้าเลยไม่เอาเราเข้ากลุ่ม พอขอใครเข้าเค้าก็บอกว่าแป๊บนะ คิดดูก่อน แล้วก็รับคนอื่นเข้ามาแทน ทั้งๆที่คนอื่นไม่ได้คิดดูก่อนอะไรเลย
แบบเสียความรู้สึกมากกกก แค่เราชวนคุยไม่เก่งกลายเป็นคนที่โดดเดี่ยวไม่มีเพื่อนคบ ทำงานกลุ่มจากที่ทำงานดีมาตลอดมีแต่คนแย่ง กลับกลายเป็นว่าไม่มีใครให้เข้ากลุ่มเป็นเศษ ความรู้สึกคือเศร้ามากค่ะ ท้อ เหงา ไม่มีเพื่อน ไม่มีกลุ่ม เพื่อนที่มีคนเดียวก็ไม่เทคแคร์เรา ไม่อยากไปเรียนเลย