เชียงคาน...เมืองที่เวลาไม่มีผลต่อชีวิต

รีวิวครั้งแรกครับ ผิดผลาดขออภัยนะครับ ทริปนี้ไปแบบไม่มีแผนอะไรทั้งนั้น เริ่มต้นที่ดอนเมือง14.30น ถึงสนามบินเลย ประมาณ15.44น ผมนั่งรถต่อไปที่ขนส่งเพื่อต่อรถไปเชียงคานอีกทีใช้เวลาประมาณ1.30ชม กว่าจะถึงเชียงคาน ถึงประมาน18.00น สิ่งที่คิดไม่เป็นจริง ตอนแรกกะไปขออยู่ตามบ้านคนแต่ความเป็นจริงไม่มี โชคดีที่เจอรถสามล้อพอดี เลยให้ช่วยไปหาที่พักให้ คืนที่1พักที่เชียงคานวิลเลจติดแม่น้ำโขงพอดี บรรยากาศเหงาดีแท้เก็บของเสร็จ ออกมาเดินถนนคนเดิน พอดีไปช่วงที่คนน้อยร้านค้าเปิดไมเยอะมาก จบวันแรกด้วยความเพลีย เช้าวันที่2 ตื่นมาตอน6โมงเช้าที่นี้เค้ามีตักบาตรข้าวเหนียวกัน แวะกินไข่กระทะอาหารยอดฮิดของที่นี่ ผมเดินเล่นตามซอยต่างๆ เวลาที่นี่เดินช้ามากๆ ดูนาฬิกาเพิ่ง9โมงเช้าทั้งๆที่ผมคิดว่าน่าจะบ่ายแล้ว จากนั้นไปที่แก่งคุดคู้ต่อ ก็ไม่มีไรมากภูเขาทะเลสาปทั่วไปแต่บรรยากาสวังเวงดี พอถึง5โมงเย็นก็นั่งเรือไปตามโขงแต่โชคร้ายไปครึ่งทางฝนตกลงมาทำให้ต้องกลับที่พัก คืนที่2ฝนตกทั้งคืน เลยนั่งคุยกับป้าที่ห้องพักผมรู้สึกเหมือนเด็กน้อยทันที เช้าวันที่3 ตื่นไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ภูทอก อากาศเย็นๆ มีหมอกจากฝน ต่อด้วยไปที่วัดควายเหล็ก กระต่ายเยอะมาก กลับที่พักเก็บของกลับกรุงเทพ
สรุป : การเดินทางที่ไม่มีแผนเลยบางที่ก็ไม่ดีเหมือนกัน ไปคนเดียวเรื่องค่ารถในเชียงคานจะสูงหน่อย คือต้องเหมาอย่างเดียว ที่นี่เหมาะกับใครที่ต้องการความสงบจริงๆ ไปหาแรงบันดาลใจประมาณนั้น ผมได้ข้อคิดจากทริปนี้คือ เรื่องเวลา จากที่อยู่กทม ทุกอย่างต้องรีบร้อนไปหมด แต่ที่นี่ตรงข้ามกันหมด ชีวิตที่ไม่ถูกกำหนดด้วยเวลาคือชีวิตที่ดีที่สุด สุดท้ายผมหวังว่าจะได้กลับไปอีกครั้ง











javascript:void(0);