เรื่องมีอยู่ว่าตอนนี้เราเพิ่งเลิกกับแฟนมา
ยอมรับว่าเราเป็นคนงี่เง่าขี้กังวลและคิดมาก
รักเค้ามากจนผูกตัวเราไว้กับเค้า
จนอาจจะทำให้เค้าอึดอัด
แฟนเป็นคนแรกของเราด้วยค่ะ
แฟนกับเราก็เรียนกันคนละที่ด้วย
นานเลยค่ะกว่าจะได้เจอกัน
เรายิ่งกังวลคิดมาก
ตอนเลิกกันแฟนเป็นคนบอกเลิกค่ะ
โดยใช้เหตุผลว่าเบื่อเราค่ะ
ตอนที่เค้าจีบเราก็อายุยังเด็ก
พอโตขึ้นมุมมองเลยเปลี่ยนไป
เค้าอยากไปเจออะไรใหม่ๆบ้าง
เพราะเราก็เพิ่งจะอายุ20ต้นๆเอง
เค้าบอกกับเราว่าเค้ายังรักเราค่ะ
ตอนห่างๆกันเค้าคิดถึงเวลามีอะไรกับเรา
เราเลยตกลงคบกันแบบไม่ผูกมัด
มีอะไรกันได้ คุยกันแก้เหงา
จะมีใครหรือคุยกับใครก็ได้
เราพยายามไม่เข้าใกล้มากเกินไป
เพื่อไม่ให้เค้าอึดอัด
ยอมรับค่ะว่าเรารักเค้ามาก
แต่เราก็เจ็บเหมือนกัน
เราทนไม่ได้ค่ะที่จะเห็นเค้ามีคนอื่น
เราลองไปคุยกับคนอื่นมาแล้ว
แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรด้วยเลย
รู้สึกเหนื่อยที่จะต้องไปเริ่มต้นกับใครใหม่
สร้างความทรงจำใหม่ๆ
เพราะเรารักใครยากและรักใครจริงด้วยค่ะ
เราควรจะทำยังไงต่อไปดีค่ะ?
ควรหยุดหรือไปต่อดี(18+ )
ยอมรับว่าเราเป็นคนงี่เง่าขี้กังวลและคิดมาก
รักเค้ามากจนผูกตัวเราไว้กับเค้า
จนอาจจะทำให้เค้าอึดอัด
แฟนเป็นคนแรกของเราด้วยค่ะ
แฟนกับเราก็เรียนกันคนละที่ด้วย
นานเลยค่ะกว่าจะได้เจอกัน
เรายิ่งกังวลคิดมาก
ตอนเลิกกันแฟนเป็นคนบอกเลิกค่ะ
โดยใช้เหตุผลว่าเบื่อเราค่ะ
ตอนที่เค้าจีบเราก็อายุยังเด็ก
พอโตขึ้นมุมมองเลยเปลี่ยนไป
เค้าอยากไปเจออะไรใหม่ๆบ้าง
เพราะเราก็เพิ่งจะอายุ20ต้นๆเอง
เค้าบอกกับเราว่าเค้ายังรักเราค่ะ
ตอนห่างๆกันเค้าคิดถึงเวลามีอะไรกับเรา
เราเลยตกลงคบกันแบบไม่ผูกมัด
มีอะไรกันได้ คุยกันแก้เหงา
จะมีใครหรือคุยกับใครก็ได้
เราพยายามไม่เข้าใกล้มากเกินไป
เพื่อไม่ให้เค้าอึดอัด
ยอมรับค่ะว่าเรารักเค้ามาก
แต่เราก็เจ็บเหมือนกัน
เราทนไม่ได้ค่ะที่จะเห็นเค้ามีคนอื่น
เราลองไปคุยกับคนอื่นมาแล้ว
แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรด้วยเลย
รู้สึกเหนื่อยที่จะต้องไปเริ่มต้นกับใครใหม่
สร้างความทรงจำใหม่ๆ
เพราะเรารักใครยากและรักใครจริงด้วยค่ะ
เราควรจะทำยังไงต่อไปดีค่ะ?