สวัสดีค่ะเพื่อนๆชาวพันทิปวีนนี้จะมาเล่าเรื่องราวความรักให้เพื่อนๆชาวพันทิปได้ฟังกันนะค่ะ
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าตอนอยู่มัธยมปลายดิฉันอยู่ศิลป์คำนวนค่ะแล้วคือการที่เราอยู่ศิลป์ก็ต้องมีพี่รหัสเป็นห้องห้องเดียวกัยคือตอนนั้นฉันอยู่ห้อง ม.4/3 แล้วก็ต้องมีพี่รหัสอยู่ ม.5/3 แล้วคือต้องไปร่วมกิจกรรมรับน้องกับพวกพี่ๆและก็ได้พี่รหัสเป็นผู้หญิงค่ะซึ่งเป็นแฟนกับพี่รหัสของเพื่อนซึ่งเป็นผู้ชาย(พี่คนนี้เค้าเป็นแบบประมาณว่าเป็นเด็กที่แบบออกแนงนักเลงนะค่ะ)แล้วคือหนูก็ไม่ได้สนใจมากหรอกค่ะแค่รู้ว่าพี่เค้าชื่ออะไรเป็นคนแบบไหนแค่นั้นหรอกค่ะแล้วตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมาฉันก็อยู่กับแฟนของฉันอยู่ในโลกของฉันไม่ค่อยได้ไปยุ่งเกี่ยวกับรุ่นพี่เลย พอฉันอยู่ ม.6 ก็ไม่ได้คือตอนนั้นก็หาที่เรียนต่อกันวุ่นวายพอได้ที่เรียนฉันกับแฟนก็ต้องห่างกันเพราะว่าเราอยู่คนละมหาลัยแต่ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยค่ะแฟนยังยังน่ารักและดูแลฉันดีเหมือนเดิมถึงแม้ว่าเราจะอยู่ห่างกันก็ตามค่ะ และแล้วพี่คนที่เป็นแฟนพี่รหัสของฉันก็มาอยู่มหาลัยเดียวกับฉันและมันน่าแปลกกว่านั้นก็คือฉันกับพี่เต้าอยู่คณะเดียวกันและสาขาเดียวกันอีกและก็ได้คุยกันค่ะก็ไม่รู้ว่าเราคุยกันแบบไหนแบบชู้สาวก็ไม่เชิงนะค่ะส่วนใหญ่ออกแนวพี่น้องกันมากกว่าและเราก็คุยกันมาได้ 5 เดือนก็เหมือนแบบฉันก็แอบๆคิดไปไกลกว่าพี่น้องค่ะและเวลาผ่านไปแฟนของฉันก็ยังเหมือนเดิมเอาใจใส่ดีเหมือนเดิมแต่กลับเป็นฉันเองที่รู้สึกรักน้อยลงเพราะฉันมีรักใหม่และก็ไม่รู้ว่ารักครั้งใหม่จะดีกว่าเดิมไหมและแล้วฉันก็เองกับแฟนของฉันค่ะโดยมีเหตุลที่เวลาเราอยู่ไกลกันเกินไปเวลาเราก็ไม่มีให้กันและฉันตั้งใจว่าจะลงบอกพี่เค้าว่าแอบชอบแต่ก็ไม่ได้บอกเพราะว่าพี่เค้าเลิกคุยกับฉันไปก่อนทั้งบ๊อกเฟส ลบไลน์ ทำทุกหนทางไม่ให้เราได้ติดต่อกันเลย ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะค่ะฉันเสียในมากฉันก็เลยทักแฟนเก่าของฉันไปและเล่าเรื่องทั้งหมดให้เค้าฟังและเค้าก็ดีนะค่ะพร้อมที่จะฟังเรื่องของฉันและให้คำปรึกษาและฉันก็เลยกลับไปขอคืนดีกับเค้าและเค้าก็ยอมกลับมาคบกับฉันอีกครั้งและตอนี้เราเริ่มรักครั่งใหม่กันมได้ 1 ปีกว่าๆแล้วค่ะแม่ว่าเราจะอยู่ไกลกันก็ตามค่ะ และขอบอกว่าฉันเชื่อใจเค้าค่ะว่าเค้าจะไม่มีคนอื่น
....................คือฉันอยากจะบอกเพื่อนๆว่าการที่เราอยู่กับคนที่เข้าใจและคนที่ยอมรับฟังปัญหาเราในทุกๆเรื่องเราไม่ควรจะทิ้งเค้านะค่ะ...........................
ความบังเอิญ
คือเรื่องมันมีอยู่ว่าตอนอยู่มัธยมปลายดิฉันอยู่ศิลป์คำนวนค่ะแล้วคือการที่เราอยู่ศิลป์ก็ต้องมีพี่รหัสเป็นห้องห้องเดียวกัยคือตอนนั้นฉันอยู่ห้อง ม.4/3 แล้วก็ต้องมีพี่รหัสอยู่ ม.5/3 แล้วคือต้องไปร่วมกิจกรรมรับน้องกับพวกพี่ๆและก็ได้พี่รหัสเป็นผู้หญิงค่ะซึ่งเป็นแฟนกับพี่รหัสของเพื่อนซึ่งเป็นผู้ชาย(พี่คนนี้เค้าเป็นแบบประมาณว่าเป็นเด็กที่แบบออกแนงนักเลงนะค่ะ)แล้วคือหนูก็ไม่ได้สนใจมากหรอกค่ะแค่รู้ว่าพี่เค้าชื่ออะไรเป็นคนแบบไหนแค่นั้นหรอกค่ะแล้วตลอดระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมาฉันก็อยู่กับแฟนของฉันอยู่ในโลกของฉันไม่ค่อยได้ไปยุ่งเกี่ยวกับรุ่นพี่เลย พอฉันอยู่ ม.6 ก็ไม่ได้คือตอนนั้นก็หาที่เรียนต่อกันวุ่นวายพอได้ที่เรียนฉันกับแฟนก็ต้องห่างกันเพราะว่าเราอยู่คนละมหาลัยแต่ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยค่ะแฟนยังยังน่ารักและดูแลฉันดีเหมือนเดิมถึงแม้ว่าเราจะอยู่ห่างกันก็ตามค่ะ และแล้วพี่คนที่เป็นแฟนพี่รหัสของฉันก็มาอยู่มหาลัยเดียวกับฉันและมันน่าแปลกกว่านั้นก็คือฉันกับพี่เต้าอยู่คณะเดียวกันและสาขาเดียวกันอีกและก็ได้คุยกันค่ะก็ไม่รู้ว่าเราคุยกันแบบไหนแบบชู้สาวก็ไม่เชิงนะค่ะส่วนใหญ่ออกแนวพี่น้องกันมากกว่าและเราก็คุยกันมาได้ 5 เดือนก็เหมือนแบบฉันก็แอบๆคิดไปไกลกว่าพี่น้องค่ะและเวลาผ่านไปแฟนของฉันก็ยังเหมือนเดิมเอาใจใส่ดีเหมือนเดิมแต่กลับเป็นฉันเองที่รู้สึกรักน้อยลงเพราะฉันมีรักใหม่และก็ไม่รู้ว่ารักครั้งใหม่จะดีกว่าเดิมไหมและแล้วฉันก็เองกับแฟนของฉันค่ะโดยมีเหตุลที่เวลาเราอยู่ไกลกันเกินไปเวลาเราก็ไม่มีให้กันและฉันตั้งใจว่าจะลงบอกพี่เค้าว่าแอบชอบแต่ก็ไม่ได้บอกเพราะว่าพี่เค้าเลิกคุยกับฉันไปก่อนทั้งบ๊อกเฟส ลบไลน์ ทำทุกหนทางไม่ให้เราได้ติดต่อกันเลย ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะค่ะฉันเสียในมากฉันก็เลยทักแฟนเก่าของฉันไปและเล่าเรื่องทั้งหมดให้เค้าฟังและเค้าก็ดีนะค่ะพร้อมที่จะฟังเรื่องของฉันและให้คำปรึกษาและฉันก็เลยกลับไปขอคืนดีกับเค้าและเค้าก็ยอมกลับมาคบกับฉันอีกครั้งและตอนี้เราเริ่มรักครั่งใหม่กันมได้ 1 ปีกว่าๆแล้วค่ะแม่ว่าเราจะอยู่ไกลกันก็ตามค่ะ และขอบอกว่าฉันเชื่อใจเค้าค่ะว่าเค้าจะไม่มีคนอื่น
....................คือฉันอยากจะบอกเพื่อนๆว่าการที่เราอยู่กับคนที่เข้าใจและคนที่ยอมรับฟังปัญหาเราในทุกๆเรื่องเราไม่ควรจะทิ้งเค้านะค่ะ...........................