สวัสดีครับ ผมสมาชิกใหม่ครับ ชื่อฟร๊องซ์ คือผมเห็นหลายๆคน ตั้งกระทู้กันต่างๆนาๆ แล้วผมก็มีความรู้สึกดีๆอย่างตั้งกระทู้มั่งครับ อาจจะไม่ดีมากสำหรับบางคน เรื่องมีอยู่ว่านะครับ ผมอายุ17 ปี ม.5 โสดมา17 ปีครับ ^-^ แล้ว พอมาทุกวันนี้ผมได้คุยกับรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง ม.6 ชื่อย่อ ฟ. เค้าเป็นคนที่น่ารักมากครับ ทั้งรูปร่างและหน้าตา ซึ่งต่างจากผมเลยผมแมร่งหน้าตาอย่างกับหมาตกชักโครก (มันเป็นยังไงฟะ) ผมเป็นโรคอย่างนึงครับ เวลาอยู่หน้าจอ ผมกล้สคุยกับเค้าทุกอย่างชวนคุยเรื่อยๆ แต่พอเจอตัวจริงเค้าทีไร ชอบเขิล และอายกับเค้า มีวันหนึ่งหลังจากนั้น (ลืมบอกไปครับ เรา2คนเป็นนักบาส ด้วยกัน) วันนึงผมกับเค้า ก็ซ้อมบาสกันเสร็จ ผมกำลังจะกลับบ้าน เลยจะทักเฟสไปบอกเค้าไป
ฟร็อง: พี่อยู่ไหนครับผมกำลังกลับบ้านแล้วนะครับ (เราก็บ้านทางเดียวกันนิหว่า) พี่จะกลับยังครับผมจะได้รอพี่
ฟ. : พี่กำลังออกจากโรงเรียนพอดีเลยค้ะ แต่พี่จะไปกินข้าวกับเพื่อนพี่ต่อนะคะ
ฟร็อง: ครับผมเดี๋ยวผมไปกินด้วย (พูดเล่นๆ)
ฟ. :งั้นมาเลยค้ะ แต่เพื่อนพี่เยอะนะ กล้ามาเหรอ
ฟร็อง: (ในใจคิดกลัวนะครับ) ครับผมงั้นผมไม่ไปก็ได้ครับกลัว
ระหว่างผมกำลังเดินไปที่คิวรถกลับบ้านเค้าบอกผมว่าให้หันไปทางขวา ผมหันไปปุ๊ป พวกเพื่อนๆเค้าโบกมือให้ผมไปหาในร้าน ผมนี้ขาสั่นตัวสั่น เดินเข้าไปแบบ เกร็งๆเลยครับ
พวกเพื่อนๆ ของพี่ ฟ. ก็เว้นที่นั่งข้างๆ พี่ ฟ. ไว้ให้ผม ผมก็เลยได้นั่งข้างพี่ ฟ. สมใจนึกครับผม ก็สั่งอาหารมานิดๆหน่อยๆ ครับ แต่ผมก็ไม่กล้าคุยกับพี่เค้า เพราะผมสั่นมากๆ ตอนนั้นเป็นครั้งแรกเลยครับ ที่เคยได้นั่งใกล้ผู้หญิง แบบใกล้ชิดแบบนี้ เขิลแบบสุดๆ พอพวกผมกินกันเสร็จกำลังกลับบ้าน
พวกเพื่อนๆเค้าก็แยกทางกัน เหลือ เพียง ผม พี่ ฟ. และเพื่อนเค้าอีก 1คน แต่พอขึ้นรถ เพื่อนของเค้า ก็ดันไปนั่งข้างหน้า แล้วทีน้เบาะหลังก็เหลือ เพียง2ที่ อย่างที่คิดเลยครับ 55555 ผมนั่งตัวติดกันครับ แบบ เอื้อ เขิลลลลลลล จนไม่รู้จะทำอะไรเลย เขิลลลลลลลลล ครั้งแรกของชีวิต แต่ผมก็ไม่กล้าคุยอะไรกับเค้ามากครับ เพราะเขิลลลลลล ^-^
ขอบคุณที่อ่านนะครับผมไม่รู้จะไประบายที่ไหน ขอบคุณพื้นที่ดีๆครับผม
เขิล EP.1
ฟร็อง: พี่อยู่ไหนครับผมกำลังกลับบ้านแล้วนะครับ (เราก็บ้านทางเดียวกันนิหว่า) พี่จะกลับยังครับผมจะได้รอพี่
ฟ. : พี่กำลังออกจากโรงเรียนพอดีเลยค้ะ แต่พี่จะไปกินข้าวกับเพื่อนพี่ต่อนะคะ
ฟร็อง: ครับผมเดี๋ยวผมไปกินด้วย (พูดเล่นๆ)
ฟ. :งั้นมาเลยค้ะ แต่เพื่อนพี่เยอะนะ กล้ามาเหรอ
ฟร็อง: (ในใจคิดกลัวนะครับ) ครับผมงั้นผมไม่ไปก็ได้ครับกลัว
ระหว่างผมกำลังเดินไปที่คิวรถกลับบ้านเค้าบอกผมว่าให้หันไปทางขวา ผมหันไปปุ๊ป พวกเพื่อนๆเค้าโบกมือให้ผมไปหาในร้าน ผมนี้ขาสั่นตัวสั่น เดินเข้าไปแบบ เกร็งๆเลยครับ
พวกเพื่อนๆ ของพี่ ฟ. ก็เว้นที่นั่งข้างๆ พี่ ฟ. ไว้ให้ผม ผมก็เลยได้นั่งข้างพี่ ฟ. สมใจนึกครับผม ก็สั่งอาหารมานิดๆหน่อยๆ ครับ แต่ผมก็ไม่กล้าคุยกับพี่เค้า เพราะผมสั่นมากๆ ตอนนั้นเป็นครั้งแรกเลยครับ ที่เคยได้นั่งใกล้ผู้หญิง แบบใกล้ชิดแบบนี้ เขิลแบบสุดๆ พอพวกผมกินกันเสร็จกำลังกลับบ้าน
พวกเพื่อนๆเค้าก็แยกทางกัน เหลือ เพียง ผม พี่ ฟ. และเพื่อนเค้าอีก 1คน แต่พอขึ้นรถ เพื่อนของเค้า ก็ดันไปนั่งข้างหน้า แล้วทีน้เบาะหลังก็เหลือ เพียง2ที่ อย่างที่คิดเลยครับ 55555 ผมนั่งตัวติดกันครับ แบบ เอื้อ เขิลลลลลลล จนไม่รู้จะทำอะไรเลย เขิลลลลลลลลล ครั้งแรกของชีวิต แต่ผมก็ไม่กล้าคุยอะไรกับเค้ามากครับ เพราะเขิลลลลลล ^-^
ขอบคุณที่อ่านนะครับผมไม่รู้จะไประบายที่ไหน ขอบคุณพื้นที่ดีๆครับผม