(ฉ 20+++++) วัดระดับความแซบพระเอกวรรณคดีไทย

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

แก้ไขที่ทุกท่านคอมเม้นท์เข้ามาให้หมดแล้วนะคะ บางอันผิดมาก ผิดน้อยก็ว่ากันไป ขอบคุณทุกคำติชม และกำลังใจค่ะ อิฉันรื้อความรู้จาก Gifted ภาษาไทยสมัยมัธยมของตัวเองออกมาอย่างชนิดที่ขุดถึงรากสมองเลยค่ะ การตีความบทกลอนในวรรณคดีอาจเป็นไปในมุมมองของแต่ละบุคคลซึ่งก็สองแง่สองง่ามอยู่ โดยเฉพาะบทอัศจรรย์นี่ตัวดีเลยค่ะ !!! ถ้าว่างจะหาบทใหม่มานั่งแปลให้อีกนะคะ

เด็กอายุน้อยกว่า 20 ควรอ่านโดนใช้วิจารณญาณอย่างถี่ถ้วนค่ะ กระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาเพื่อความอนาจาร แต่เพื่อการเรียนรู้ทางภาษา
ขอความกรุณาพันทิพอย่าสั่งแบนอิฉันเลยค่ะ กว่าจะแปลมาได้แต่ละบทอิฉันก็เลือดกำเดาพุ่งไปหลายลิตรอยู่

ช่วงนี้อิฉันเห็นมีกระทู้ความโหดเหี้ยมของวรรณคดีไทยซึ่งก็ทำลายมโนใสๆ ในวัยเด็กของอิฉันไปพอสมควร แต่ที่อิฉันติดใจ
คือ "บทอัศจรรย์" ค่ะคุณ
บทอัศจรรย์ในวรรณคดีคือบทร่วมรักเสพสังวาสกันอย่างถึงพริกถึงขิงตามแต่จินตนาการของกวีจะพาเตลิดกันไป ซึ่งก็มักจะเปรียบเทียบกับธรรมชาติอันสวยงามอย่างวิจิตรพิสดาร

ตอนเด็กอิฉันยังใสซื่อไร้เดียงสา อ่านผ่านๆ ยังไม่เห็นความลามกอนาจารตรงไหน มาอ่านตอนโตแล้วเพิ่งเข้าใจ

"ถึงขั้นนี้กันเลยเหรอ (วะ) ???"

และนี่จะเป็นการถอดความบทอัศจรรย์ของอิฉันตามมุมมองส่วนตัว และความรู้ทางภาษาที่มีอย่างมึนๆ อิฉันจึงคัดมาแต่บทที่คิดว่า
แซบบบบบบบบ ถึงเครื่อง นัวเนียเนื้อหนุบหนับกันจนฟ้าเปลี่ยนสี หากผู้ใดมั่นว่าเจอข้อผิดพลาด แจ้งเลยค่ะ อิฉันยินดีแก้

เริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ !!!
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview