คือ....สับสนกับตัวเองมาก ปรกติเป็นคนที่ทำอะไรไตร่ตรอง รอบคอบ มีเหตุผล ทำแต่สิ่งที่ดีและถูกต้อง
มาตลอดๆเวลา30กว่าปีชีวิตที่ดูแลตัวเอง ดูแลน้องกับแม่ก็ดีมาตลอดจะยาก ลำบากขนาดใหนก็คิดว่า
เราทำดีที่สุดแล้วมันต้องใด้ดีสิน่า.....ตอนนี้อะไรๆวนชีวิตก็ดี..แต่ไม่มีความสุขเลย กลาย เป็นคนมีกรอบ
มากเกินไป กลายเป็นหวังหวังของคนอื่นไป ต้องดีตลอด ต้องสวยตลอด ต้องมีเงินตลอด ต้องๆๆๆ
จะเมาทีก็ต้องแอบ จะแรดทีก็ต้องแอบ จะทำตัวแย่ๆไม่ใด่เลย..เบื่อมาก..เบื่อที่คนรอบข้างมาคาดหวัง
กับเรา.....คนเรานี่ มันต้องดีตลอดเวลาเลยเหรอค่ะ...โกหกบ้าง สร้างภาพบ้าง มีกิกบ้าง จนบ้าง อ้วนบ้าง
มันเลวร้ายมากเหรอ???
เฮ้อ....เพลียกะตัวเอง
ปล.ถามจริงๆแต่อย่าดร่ามานะคะ ชีวิต นานาจิตตัง