คือเราเป็นคนค่อนข้างเงียบๆ คุยไม่ค่อยเก่ง บางทีชวนคนอื่นคุยก็แบบถามคำตอบคำ จนเราเฟลมาก นึกในใจว่านี่เราคุยไม่สนุกขนาดนี้เลยหรอ จนเราแบบไม่อยากคุยแล้ว ยิ่งอยู่กับเพื่อนเยอะๆเป็นสิบๆคน เรานี่แทบจะไม่มีบทเลย ยืนฟังเค้าคุยกันเหมือนเราเป็นตัวประกอบฉากอะไรซักอย่าง ทั้งๆที่เพื่อนเราบางคนก็ไม่ได้ชวนคุยนะ แต่เพื่อนคนอื่นกลับเลือกที่จะคุยกับเพื่อนคนนั้นแทน บางคนก็บอกว่าเราหน้าดุ ไม่ค่อยกล้าเข้ามาคุยไรงี้ แถมหน้าตาปกติก็จะดูนิ่งๆไร้อารมณ์อีก (ทั้งๆที่เราก็พยายามยิ้มบ่อยๆแล้วนะ)
แบบบางทีเพื่อนเราเครียดๆ เราก็ให้คำปรึกษา ช่วยมันทำงาน มีอะไรเราก็ช่วยทุกอย่าง แต่พอมันดีขึ้น มันก็แบบไม่คุยกับเราอ่ะ เราไม่เข้าใจว่ามันเห็นเราเป็นตัวอะไร TT
แต่ถ้าเราสนิทกับใคร เราก็จะกลายเป็นคนละคนเลย แบบว่าพูดมาก เฮฮาสุดๆ เพื่อนนี่ขำมุกเราตลอด
เราเลยอยากรู้ว่วามีใครเป็นเหมือนเราบ้าง แล้วก็อยากได้คำแนะนำในการเข้าหาเพื่อนๆ หรือคนอื่นๆหน่อย เผื่อเราจะเอาไปใช้ได้บ้าง
เคยมั้ย อยู่กับเพื่อนเยอะมาก แต่กลับรู้สึกโดดเดี่ยว
แบบบางทีเพื่อนเราเครียดๆ เราก็ให้คำปรึกษา ช่วยมันทำงาน มีอะไรเราก็ช่วยทุกอย่าง แต่พอมันดีขึ้น มันก็แบบไม่คุยกับเราอ่ะ เราไม่เข้าใจว่ามันเห็นเราเป็นตัวอะไร TT
แต่ถ้าเราสนิทกับใคร เราก็จะกลายเป็นคนละคนเลย แบบว่าพูดมาก เฮฮาสุดๆ เพื่อนนี่ขำมุกเราตลอด
เราเลยอยากรู้ว่วามีใครเป็นเหมือนเราบ้าง แล้วก็อยากได้คำแนะนำในการเข้าหาเพื่อนๆ หรือคนอื่นๆหน่อย เผื่อเราจะเอาไปใช้ได้บ้าง