สวัสดีครับ ที่ผมตั้งกระทู้ "หากเราพบคนหนึ่งที่เราอยากจะหยุดที่เขา. . . . . " เพราะว่า ผมมีปัญหาที่ต้องการให้ใครสักคน ช่วยหาคำตอบครับ
ก่อนอื่นผมขอใช้นามสมมุติว่า " เวส (Ves) " นะครับ
###### หากไม่อยากอ่านผมสรุปคำถามไว้ล่างสุดแล้วครับ ######
เรื่องมันเกิดตั้งแต่ผมจบ ม.ต้น ก่อนที่ผมจะจบการศึกษาผมมีแฟนคนนึงที่ผมแอบรักเขาเหมือนกัน แต่ผมก็รู้สึกสมหวังที่ได้บอกรักไปผมกับเขา
คบกันได้ 4 เดือนกว่าๆ (สั้นเนอะ) แต่การจบการศึกษาทำให้รักนี้จบลง ทำให้ผมคิดที่ว่า การรักใครคนนึงตลอดไป แม้เราจะทำได้ แต่อีกฝ่ายเนี้ยสิ
เขาไปกับเราไม่ได้ ผมก็ยอมรับเพราะผมมีความสุขมากๆ พอแล้ว แล้วที่ได้พบกับเขา หลังจากนั้นทำให้ผมพูดกับตัวเองเสมอ "เก็บใจเอาไว้ก่อน"
ทำให้เป็นเรื่องราวต่อไปนี้ครับ
ผมได้เข้าเรียนในสถานศึกษาใหม่ ซึ่งจุดเริ่มต้นทั้งหมดก็เริ่มตรงนี้ครับ
สิ่งที่เกิดขึ้นที่ตามมาคือ คือ ผมไปตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เธอคนนั้น เข้าเรียนสาขาเดียวกับผม สิ่งที่เป็นปัญหาตามมาคือ "แอบรัก" อีกแล้วครับ
จุดเริ่มต้นเหตุการณ์ มันจะเริ่มจากทุกอย่างที่เปลี่ยนไป จากที่ผมเคยถูกบอกว่า "เป็นคนดีเกิน,สุภาพบุรุษ,เพื่อนที่ดี" มันทำให้การกระทำผมฝังลึกเกินไป
คือ ความเกรงใจครับ ผมมักจะไม่กล้าเข้าหาใครเลย นอกเสียจากการเป็นคนที่สนิทมากๆ (ประมาณว่าตบหัว แล้วเลี้ยงขนม 555+) แต่ความเกรงใจเนี้ยละ
ทำให้ผมแอบรัก หลายต่อหลายคน ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม ผ่านไปด้วยคำว่าเพื่อน และคนที่เคยพบกัน ผมจึงพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้เข้ากับ
สังคมใหม่ เพื่อนใหม่ จากที่ไม่ค่อยพูดคำหยาบ ก็เริ่มจะพูดบางครั้งเวลาโกรธ (อย่าหาว่าผมโลกสวยนะครับ แต่ผมถูกยายสอนมาแบบนี้จริงๆ ) มันยากนะครับ ถ้าพยายามสิ่งที่เป็นตัวเรา ตั้งแต่เด็กๆ แต่สุดท้าย การที่ผมแอบรักก็ผ่านไป 1 ปีฟรีๆ ซึ่ง 1 ปีที่ผ่านมา ผมมัวแต่ ตั้งใจเรียน,เล่น,เที่ยว,อื่นๆ มันก็ทำให้
สิ่งที่ผมพยายามเปลี่ยน กลับไปเป็นแบบเดิม ซึ่ง 1 ปีที่ผ่านเนี้ย ผมไม่รู้เลยว่าเขามีแฟน ซึ่งกำลังคบกันอยู่ จนกระทั่งผมขึ้นปี 2
ผมขึ้นปี 2 ก็ไม่ต่างจากเดิม นิสัยเดิมๆ ของผู้ชายที่เกรงใจไปซะทุกเรื่อง มันทำให้ไม่กล้าเข้าหาเธอเข้าไปใหญ่ แต่ปีสอง ณ ปีนี้ละครับ ที่ทำให้ผมตัดสินใจมาตั้งกระทู้ อยากหาคำตอบ เหตุการณ์คือ เธอคนนั้นเลิกกับแฟนแล้วครับ ผมรู้สึกเจ็บมากๆ ที่เห็นเธอ อัพสเตตัส ต่างๆ มากมาย ไม่อยากให้เธอเสียใจนะ แต่มันก็มักจะติดที่ว่า "เพื่อนก็ไม่ใช่ รู้จักกันก็จริง แต่ไม่เคยพูดด้วยกันเลย" มันแปลกที่ว่า ผมนอนนึกทุกคืน ผมรักเธอ จริงๆหรอ คิดเข้าๆ ผมก็รู้
ว่าผม มักจะเป็นห่วงคนอื่นเสมอ มันทำให้ผมคิดว่าอาจจะไม่รักเธอ นี้ละครับทำให้ผมยิ่งรักเธอเข้าไปใหญ่ เพราะไปนอนคิดถึงเธอ(ซะทุกคืนเลย)
ผมตัดสินใจครับ เพราะความไม่กล้าเลยใช้คอมพิวเตอร์ที่ผมรักเนี้ยละ บังหน้าผมไว้ แล้วขอเพื่อนเธอคนนั้นผ่าน Facebook เธอ Hot มากอยู่แล้ว เลยไม่เปิดรับใครเข้ากลุ่มเพื่อนของเขาใน FB นั่นละไงงานช้างเขาให้ทัก FB ไปว่าขอเพื่อน นั่นไงยิ่งกล้าๆ กลัวๆ ผมก็พิมพ์ข้อความไป พร้อมส่งคำขอ
นั่นไง ปัญหาอีกละ รอนานมากกกกกกก กว่าจะรับ เอิ่ม รอนานนะ แต่สุดท้ายเขาก็รับครับ แต่ดันเกิดเหตุการณ์หนึ่งครับ ที่ทำให้ผมเป็นคนโง่ทันทีเลย
5555+ ผู้ชายที่หล่อกว่าผมตั้งมากมาย คุยกับเธอทุกๆ วัน เธอคงไม่สนใจผม (ลบเพื่อน
) นั่นละครับท่านผู้ชม ยังไม่เคยแชทกันเลย ผมด่วนตัดสินใจไป แต่เพราะการที่ผมรักเธอมากๆ ผมตัดสินใจครับ เปลี่ยนแปลงตัวเอง หลายๆ อย่าง หลายๆ อย่างทำให้ผมตั้งคำถามกับตัวเองว่า
"ผมกลัวคนที่ผมรักหรอ" ผมจึงส่งคำขอไปอีกรอบ พร้อมกับข้อความ ที่ดูเหมือนคุยกับเพื่อนที่สุดแล้ว(มั้ง) สุดท้ายก็รอนานเหมือนเคย 555555+
หลังจากรอสักระยะ แต่รอบนี้เหมือนจะไวขึ้น(ละมั้ง) การเปิดแชทสนทนาครั้งแรกของผมคือ "ขอบคุณที่รับแอดครับ ฝันดีครับผม ^^" นั่นไงเยี่ยมยอด
55555 ผมนี้เข้าหาใครไม่เป็นเลย ผมก็บอกฝันดีเธอทุกๆ วัน จนทำให้พักหลังนี้ ผมรู้สึกว่ามีคนกำลังมอง หรือ คิดถึงผมอยู่อาจจะไม่ใช่ แต่ผมรู้สึกบางอย่าง ที่เปลี่ยนไปจากเดิม ผมแอบมองเธอบ่อยๆ เหมือนเธอจะรู้ด้วยนะ แต่ก็เพราะ "ความไม่ชัดเจน" ทำให้ผมเริ่มรู้สึกท้อ ผมมักไม่เคยชัดเจนกับใครเลย
ไม่เคยแสดงออก 100% ทำให้เหมือนความรักของผม มันก็แค่ 5% ที่พยายามส่งผ่านข้อความว่า "ฝันดีครับ" ผมท้อครับ แต่ความรักนี้ผมไม่อยากให้
ผ่านไปอีกแล้ว ผมตัดสินใจกับตัวเอง "ผมขอหยุดที่เธอคนนี้ จนกว่าจะมีคนที่ผ่านเข้ามา" ผมรักเธอมากขึ้น มากขึ้นทุกๆ วัน ทำให้ผมนั้นรู้สึกว่า ความรัก
100% ที่อยู่ในใจผมจะกลายเป็น Infinity (∞) รักเธอมากๆ แต่ก็เสียใจที่ไม่ได้พูดกับเธอเลย เหมือนความรักนั้น ถูกลดไปทุกๆ วัน แต่ก็ยังคงที่เสมอและตลอดมา ทุกๆ เหตุการณ์ต้นเทอม ปี2 นี้ละครับ เป็นสิ่งที่ยืนยันตัวผมได้แล้ว ว่าผมรักเธอจริงๆ รักเธอได้ยืนยาวเท่าเพียงที่ผมจะรักได้ ตราบใดที่ผมยังไม่
กระอักความรักตายไปซะก่อน 5555+ มันถือว่าเป็นสิ่งยืนยันที่ดีนะ แต่ผมก็คิดว่า แล้วเธอละ จะคิดเหมือนกันรึป่าว เธอจะคิดเหมือนผม ที่ผมคิดถึงเธอทุกๆคืนหรือป่าว เหตุการณ์เยอะแยะมากมายที่เป็นผมทำให้ผมมักคิดไปคนเดียวว่า เขาชอบผมเหมือนกันนะ แต่รอผมเข้าไปหา ซึ่งมันก็แย่ผมเข้าหาใครไม่เป็นเลย อีกทั้งรอให้มันชัดเจนมากกว่าที่ผมคิด(ประมาณว่า รักนายนะ) เท่านั้นละผมจะแสดงออกไป 74.78% สิ่งที่ผมคิด มักไม่เป็นตามที่หวัง เหมือนอกหัก
ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เริ่ม สิ่งที่เห็นคือผู้ชาย ปี 1 มากมายหลายคนมาจีบเธอตั้งมากมาย เหมือนเธอจะสนใจด้วยสิ เอาแล้วไงละ ท้อซะแล้วสิเราทั้งๆ ที่ยังไม่ได้
ทำอะไรเลย เหมือนผมหยุดก้าวทั้งๆ ที่ผมก้าวไปแล้วครึ่งนึง ผมพยายามแล้วนะ แต่หลายปัจจัยทำให้ผม "ท้อ. . ." ผมพยายามแชทกับเธอมากขึ้น เริ่มหัวข้อสนทนาต่างๆ นาๆ ตามคำแนะนำจาก PANTIP นี้ละครับ ไปจบตรงที่ " 9 นาฬิกา : SPF "
(แปะ
https://www.youtube.com/watch?v=OvARw3IxYlM)
กับเพลง "ทิ้งไว้กลางทาง" (ไม่แปะนะกลัวยาวเกิน) สองเพลงนี้ละครับทำให้ผมไปเจอเหตุการณ์มากมายที่จะทำให้ผมรู้สึกเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน
ผมคิดว่า เพลงจะเป็นสิ่งที่บอกความหมายของความคิดความรู้สึกของคนฟัง ณ ปัจจุบันว่าอารมณ์เขาประมาณไหน (คิดไปเองป่าว) มันอาจจะเป็นอีก
เหตุผลที่ทำให้ผมก้าวเดินต่อ จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมนั่งอยู่คนเดียว(รอเพื่อน ณ ระเบียงทางเดินตึกอยู่ทางซ้าย(นึกภาพนะ ^^) เธอเดินลงมาจากชั้น 2
ทางขวา เธอคนนั้นทำให้ผมหัวใจเต้นรัวมากๆ รู้สึกได้เลย เธอเดินมา ผมมองไปที่เธอนานกว่าทุกๆ ครั้ง เหมือนเธอจะมองมาที่ผมด้วย ผมสู้สายตาเธอ
ไม่ไหวเขิน 5555+ หลับหันหน้ากลับทางซ้าย สักพักเธอก็นั่งห่างไปประมาณ 5 เมตร นั่งลงแล้วหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา ผมก็สังสัยเธอทำให้ไร ผมจึงหยิบ
ขึ้นมาด้วยเข้า Facebook อื้ม สิ่งที่เธอทำคือ โพสต์สเตตัสเป็นเนื้อเพลง 9 นาฬิกา ผมกดไลค์แล้วผมเลิกมองโทรศัพท์ของผม แล้วมองไปที่เธอ แต่ก็พบว่าเธอนั่งเล่นโทรศัพท์ต่อ แล้วยิ้ม =_= เอิ่มสงสัยคิดไปเอง ผมนั่งสักพักเพื่อนที่ผมรอก็มาผมก็เลยลุก แล้วมองครั้งสุดท้ายที่เธอ แล้วก็กลับบ้าน
หลังจากนั้นก็มีหลายเหตุการณ์ที่เล่าไม่ได้เพราะมันยาวมากๆ ที่มันทำให้ผมชอบคิดไปคนเดียวตลอด ผมจึงสงสัยในตัวเองตั้งแต่วันนั้น ปล่อยให้เป็น
แบบนี้ดีแล้วหรอ
########## คำถาม/ปรึกษา ##########
ผมอยากให้หลายๆ คนช่วยตอบหน่อยว่า สิ่งที่ผมเป็นมันดีแล้วหรือป่าว ที่รักคนๆ นึงมากเกินไปจนทำให้หลายต่อหลายครั้ง ที่ชอบคิดไปคนเดียว
สิ่งสุดท้ายที่ผมคิดคือ "รักเธอแต่ไม่กล้าที่จะพูดออกไป" เพราะกลัวสิ่งที่ผมรักที่สุด กลัวมากกว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีก สิ่งที่ผมกลัวคือ จะทำให้เธอเสียใจภายหลัง เพราะผมไม่ใช่คนที่หล่อ ไม่ใช่คนที่ดีมากมาย สิ่งที่คอยทำให้ผมตกหลุมรักเธอเข้าทุกๆ วัน มันเป็นเพราะรัก หรือ หลง ผมควรจะให้มันผ่านไปแล้วเก็บไว้เป็นความทรงจำดีครับ
###### ขอบคุณสำหรับคำตอบครับผม ######
สิ่งที่ผมเล่าอาจจะยาว อ่านแล้วงงๆ ขออภัย ณ หลังเส้น กรอบข้อความด้วยครับ กระทู้แรกสำหรับผม ได้เท่านี้จริงๆ ขอบคุณอีกครั้งที่ให้คำปรึกษาครับ
เก็บตก #หากเราพบคนหนึ่งที่เราอยากจะหยุดที่เขา. . . . .
มีวันหนึ่งครับ กำลังเข้าแถวหน้าห้องเรียนก่อนที่จะเรียนคาบบ่าย ทุกคนเข้าแถวปกติ ยกเว้นเธอ เธอคนนั้นนั่งก้มหน้า เหมือนร้องไห้อยู่ ผมคิดในใจจะเข้าไปถามดีไหม แต่คิดว่าไม่ต้องแล้ว เพราะคนที่ห่วงเธออยู่ตรงนั้นเต็ม ผมตั้งใจเรียนไม่ได้เลย(มั้ง) เป็นห่วงงงงงงงงง เธอไปทำอะไรมาถึง เป็นแบบนั้น
เสียใจหรอถามตัวเองคิดมากไปเองครับ สุดท้ายแค่เจ็บท้องประจำเดือน 55555555555+
หากเราพบคนหนึ่งที่เราอยากจะหยุดที่เขา. . . . .
ก่อนอื่นผมขอใช้นามสมมุติว่า " เวส (Ves) " นะครับ
###### หากไม่อยากอ่านผมสรุปคำถามไว้ล่างสุดแล้วครับ ######
เรื่องมันเกิดตั้งแต่ผมจบ ม.ต้น ก่อนที่ผมจะจบการศึกษาผมมีแฟนคนนึงที่ผมแอบรักเขาเหมือนกัน แต่ผมก็รู้สึกสมหวังที่ได้บอกรักไปผมกับเขา
คบกันได้ 4 เดือนกว่าๆ (สั้นเนอะ) แต่การจบการศึกษาทำให้รักนี้จบลง ทำให้ผมคิดที่ว่า การรักใครคนนึงตลอดไป แม้เราจะทำได้ แต่อีกฝ่ายเนี้ยสิ
เขาไปกับเราไม่ได้ ผมก็ยอมรับเพราะผมมีความสุขมากๆ พอแล้ว แล้วที่ได้พบกับเขา หลังจากนั้นทำให้ผมพูดกับตัวเองเสมอ "เก็บใจเอาไว้ก่อน"
ทำให้เป็นเรื่องราวต่อไปนี้ครับ
ผมได้เข้าเรียนในสถานศึกษาใหม่ ซึ่งจุดเริ่มต้นทั้งหมดก็เริ่มตรงนี้ครับ
สิ่งที่เกิดขึ้นที่ตามมาคือ คือ ผมไปตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เธอคนนั้น เข้าเรียนสาขาเดียวกับผม สิ่งที่เป็นปัญหาตามมาคือ "แอบรัก" อีกแล้วครับ
จุดเริ่มต้นเหตุการณ์ มันจะเริ่มจากทุกอย่างที่เปลี่ยนไป จากที่ผมเคยถูกบอกว่า "เป็นคนดีเกิน,สุภาพบุรุษ,เพื่อนที่ดี" มันทำให้การกระทำผมฝังลึกเกินไป
คือ ความเกรงใจครับ ผมมักจะไม่กล้าเข้าหาใครเลย นอกเสียจากการเป็นคนที่สนิทมากๆ (ประมาณว่าตบหัว แล้วเลี้ยงขนม 555+) แต่ความเกรงใจเนี้ยละ
ทำให้ผมแอบรัก หลายต่อหลายคน ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผม ผ่านไปด้วยคำว่าเพื่อน และคนที่เคยพบกัน ผมจึงพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้เข้ากับ
สังคมใหม่ เพื่อนใหม่ จากที่ไม่ค่อยพูดคำหยาบ ก็เริ่มจะพูดบางครั้งเวลาโกรธ (อย่าหาว่าผมโลกสวยนะครับ แต่ผมถูกยายสอนมาแบบนี้จริงๆ ) มันยากนะครับ ถ้าพยายามสิ่งที่เป็นตัวเรา ตั้งแต่เด็กๆ แต่สุดท้าย การที่ผมแอบรักก็ผ่านไป 1 ปีฟรีๆ ซึ่ง 1 ปีที่ผ่านมา ผมมัวแต่ ตั้งใจเรียน,เล่น,เที่ยว,อื่นๆ มันก็ทำให้
สิ่งที่ผมพยายามเปลี่ยน กลับไปเป็นแบบเดิม ซึ่ง 1 ปีที่ผ่านเนี้ย ผมไม่รู้เลยว่าเขามีแฟน ซึ่งกำลังคบกันอยู่ จนกระทั่งผมขึ้นปี 2
ผมขึ้นปี 2 ก็ไม่ต่างจากเดิม นิสัยเดิมๆ ของผู้ชายที่เกรงใจไปซะทุกเรื่อง มันทำให้ไม่กล้าเข้าหาเธอเข้าไปใหญ่ แต่ปีสอง ณ ปีนี้ละครับ ที่ทำให้ผมตัดสินใจมาตั้งกระทู้ อยากหาคำตอบ เหตุการณ์คือ เธอคนนั้นเลิกกับแฟนแล้วครับ ผมรู้สึกเจ็บมากๆ ที่เห็นเธอ อัพสเตตัส ต่างๆ มากมาย ไม่อยากให้เธอเสียใจนะ แต่มันก็มักจะติดที่ว่า "เพื่อนก็ไม่ใช่ รู้จักกันก็จริง แต่ไม่เคยพูดด้วยกันเลย" มันแปลกที่ว่า ผมนอนนึกทุกคืน ผมรักเธอ จริงๆหรอ คิดเข้าๆ ผมก็รู้
ว่าผม มักจะเป็นห่วงคนอื่นเสมอ มันทำให้ผมคิดว่าอาจจะไม่รักเธอ นี้ละครับทำให้ผมยิ่งรักเธอเข้าไปใหญ่ เพราะไปนอนคิดถึงเธอ(ซะทุกคืนเลย)
ผมตัดสินใจครับ เพราะความไม่กล้าเลยใช้คอมพิวเตอร์ที่ผมรักเนี้ยละ บังหน้าผมไว้ แล้วขอเพื่อนเธอคนนั้นผ่าน Facebook เธอ Hot มากอยู่แล้ว เลยไม่เปิดรับใครเข้ากลุ่มเพื่อนของเขาใน FB นั่นละไงงานช้างเขาให้ทัก FB ไปว่าขอเพื่อน นั่นไงยิ่งกล้าๆ กลัวๆ ผมก็พิมพ์ข้อความไป พร้อมส่งคำขอ
นั่นไง ปัญหาอีกละ รอนานมากกกกกกก กว่าจะรับ เอิ่ม รอนานนะ แต่สุดท้ายเขาก็รับครับ แต่ดันเกิดเหตุการณ์หนึ่งครับ ที่ทำให้ผมเป็นคนโง่ทันทีเลย
5555+ ผู้ชายที่หล่อกว่าผมตั้งมากมาย คุยกับเธอทุกๆ วัน เธอคงไม่สนใจผม (ลบเพื่อน
"ผมกลัวคนที่ผมรักหรอ" ผมจึงส่งคำขอไปอีกรอบ พร้อมกับข้อความ ที่ดูเหมือนคุยกับเพื่อนที่สุดแล้ว(มั้ง) สุดท้ายก็รอนานเหมือนเคย 555555+
หลังจากรอสักระยะ แต่รอบนี้เหมือนจะไวขึ้น(ละมั้ง) การเปิดแชทสนทนาครั้งแรกของผมคือ "ขอบคุณที่รับแอดครับ ฝันดีครับผม ^^" นั่นไงเยี่ยมยอด
55555 ผมนี้เข้าหาใครไม่เป็นเลย ผมก็บอกฝันดีเธอทุกๆ วัน จนทำให้พักหลังนี้ ผมรู้สึกว่ามีคนกำลังมอง หรือ คิดถึงผมอยู่อาจจะไม่ใช่ แต่ผมรู้สึกบางอย่าง ที่เปลี่ยนไปจากเดิม ผมแอบมองเธอบ่อยๆ เหมือนเธอจะรู้ด้วยนะ แต่ก็เพราะ "ความไม่ชัดเจน" ทำให้ผมเริ่มรู้สึกท้อ ผมมักไม่เคยชัดเจนกับใครเลย
ไม่เคยแสดงออก 100% ทำให้เหมือนความรักของผม มันก็แค่ 5% ที่พยายามส่งผ่านข้อความว่า "ฝันดีครับ" ผมท้อครับ แต่ความรักนี้ผมไม่อยากให้
ผ่านไปอีกแล้ว ผมตัดสินใจกับตัวเอง "ผมขอหยุดที่เธอคนนี้ จนกว่าจะมีคนที่ผ่านเข้ามา" ผมรักเธอมากขึ้น มากขึ้นทุกๆ วัน ทำให้ผมนั้นรู้สึกว่า ความรัก
100% ที่อยู่ในใจผมจะกลายเป็น Infinity (∞) รักเธอมากๆ แต่ก็เสียใจที่ไม่ได้พูดกับเธอเลย เหมือนความรักนั้น ถูกลดไปทุกๆ วัน แต่ก็ยังคงที่เสมอและตลอดมา ทุกๆ เหตุการณ์ต้นเทอม ปี2 นี้ละครับ เป็นสิ่งที่ยืนยันตัวผมได้แล้ว ว่าผมรักเธอจริงๆ รักเธอได้ยืนยาวเท่าเพียงที่ผมจะรักได้ ตราบใดที่ผมยังไม่
กระอักความรักตายไปซะก่อน 5555+ มันถือว่าเป็นสิ่งยืนยันที่ดีนะ แต่ผมก็คิดว่า แล้วเธอละ จะคิดเหมือนกันรึป่าว เธอจะคิดเหมือนผม ที่ผมคิดถึงเธอทุกๆคืนหรือป่าว เหตุการณ์เยอะแยะมากมายที่เป็นผมทำให้ผมมักคิดไปคนเดียวว่า เขาชอบผมเหมือนกันนะ แต่รอผมเข้าไปหา ซึ่งมันก็แย่ผมเข้าหาใครไม่เป็นเลย อีกทั้งรอให้มันชัดเจนมากกว่าที่ผมคิด(ประมาณว่า รักนายนะ) เท่านั้นละผมจะแสดงออกไป 74.78% สิ่งที่ผมคิด มักไม่เป็นตามที่หวัง เหมือนอกหัก
ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เริ่ม สิ่งที่เห็นคือผู้ชาย ปี 1 มากมายหลายคนมาจีบเธอตั้งมากมาย เหมือนเธอจะสนใจด้วยสิ เอาแล้วไงละ ท้อซะแล้วสิเราทั้งๆ ที่ยังไม่ได้
ทำอะไรเลย เหมือนผมหยุดก้าวทั้งๆ ที่ผมก้าวไปแล้วครึ่งนึง ผมพยายามแล้วนะ แต่หลายปัจจัยทำให้ผม "ท้อ. . ." ผมพยายามแชทกับเธอมากขึ้น เริ่มหัวข้อสนทนาต่างๆ นาๆ ตามคำแนะนำจาก PANTIP นี้ละครับ ไปจบตรงที่ " 9 นาฬิกา : SPF "
(แปะ https://www.youtube.com/watch?v=OvARw3IxYlM)
กับเพลง "ทิ้งไว้กลางทาง" (ไม่แปะนะกลัวยาวเกิน) สองเพลงนี้ละครับทำให้ผมไปเจอเหตุการณ์มากมายที่จะทำให้ผมรู้สึกเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน
ผมคิดว่า เพลงจะเป็นสิ่งที่บอกความหมายของความคิดความรู้สึกของคนฟัง ณ ปัจจุบันว่าอารมณ์เขาประมาณไหน (คิดไปเองป่าว) มันอาจจะเป็นอีก
เหตุผลที่ทำให้ผมก้าวเดินต่อ จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมนั่งอยู่คนเดียว(รอเพื่อน ณ ระเบียงทางเดินตึกอยู่ทางซ้าย(นึกภาพนะ ^^) เธอเดินลงมาจากชั้น 2
ทางขวา เธอคนนั้นทำให้ผมหัวใจเต้นรัวมากๆ รู้สึกได้เลย เธอเดินมา ผมมองไปที่เธอนานกว่าทุกๆ ครั้ง เหมือนเธอจะมองมาที่ผมด้วย ผมสู้สายตาเธอ
ไม่ไหวเขิน 5555+ หลับหันหน้ากลับทางซ้าย สักพักเธอก็นั่งห่างไปประมาณ 5 เมตร นั่งลงแล้วหยิบโทรศัพท์เธอขึ้นมา ผมก็สังสัยเธอทำให้ไร ผมจึงหยิบ
ขึ้นมาด้วยเข้า Facebook อื้ม สิ่งที่เธอทำคือ โพสต์สเตตัสเป็นเนื้อเพลง 9 นาฬิกา ผมกดไลค์แล้วผมเลิกมองโทรศัพท์ของผม แล้วมองไปที่เธอ แต่ก็พบว่าเธอนั่งเล่นโทรศัพท์ต่อ แล้วยิ้ม =_= เอิ่มสงสัยคิดไปเอง ผมนั่งสักพักเพื่อนที่ผมรอก็มาผมก็เลยลุก แล้วมองครั้งสุดท้ายที่เธอ แล้วก็กลับบ้าน
หลังจากนั้นก็มีหลายเหตุการณ์ที่เล่าไม่ได้เพราะมันยาวมากๆ ที่มันทำให้ผมชอบคิดไปคนเดียวตลอด ผมจึงสงสัยในตัวเองตั้งแต่วันนั้น ปล่อยให้เป็น
แบบนี้ดีแล้วหรอ
########## คำถาม/ปรึกษา ##########
ผมอยากให้หลายๆ คนช่วยตอบหน่อยว่า สิ่งที่ผมเป็นมันดีแล้วหรือป่าว ที่รักคนๆ นึงมากเกินไปจนทำให้หลายต่อหลายครั้ง ที่ชอบคิดไปคนเดียว
สิ่งสุดท้ายที่ผมคิดคือ "รักเธอแต่ไม่กล้าที่จะพูดออกไป" เพราะกลัวสิ่งที่ผมรักที่สุด กลัวมากกว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีก สิ่งที่ผมกลัวคือ จะทำให้เธอเสียใจภายหลัง เพราะผมไม่ใช่คนที่หล่อ ไม่ใช่คนที่ดีมากมาย สิ่งที่คอยทำให้ผมตกหลุมรักเธอเข้าทุกๆ วัน มันเป็นเพราะรัก หรือ หลง ผมควรจะให้มันผ่านไปแล้วเก็บไว้เป็นความทรงจำดีครับ
###### ขอบคุณสำหรับคำตอบครับผม ######
สิ่งที่ผมเล่าอาจจะยาว อ่านแล้วงงๆ ขออภัย ณ หลังเส้น กรอบข้อความด้วยครับ กระทู้แรกสำหรับผม ได้เท่านี้จริงๆ ขอบคุณอีกครั้งที่ให้คำปรึกษาครับ
เก็บตก #หากเราพบคนหนึ่งที่เราอยากจะหยุดที่เขา. . . . .
มีวันหนึ่งครับ กำลังเข้าแถวหน้าห้องเรียนก่อนที่จะเรียนคาบบ่าย ทุกคนเข้าแถวปกติ ยกเว้นเธอ เธอคนนั้นนั่งก้มหน้า เหมือนร้องไห้อยู่ ผมคิดในใจจะเข้าไปถามดีไหม แต่คิดว่าไม่ต้องแล้ว เพราะคนที่ห่วงเธออยู่ตรงนั้นเต็ม ผมตั้งใจเรียนไม่ได้เลย(มั้ง) เป็นห่วงงงงงงงงง เธอไปทำอะไรมาถึง เป็นแบบนั้น
เสียใจหรอถามตัวเองคิดมากไปเองครับ สุดท้ายแค่เจ็บท้องประจำเดือน 55555555555+