เริ่มเรื่องเลยนะ
วันที่เค้าบอกเลิก คือวันศุกร์ที่ 17 ก.ค. 58 วันนั้นตกลงเรื่องเลิกกันไม่ได้ และเค้าก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ จึงบรรดาลโทสะด้วยการทำร้ายร่างกายค่ะ
และเค้าพูดคำนึงว่า จำวันนี้ไว้ และก็เลิกกับเราไป ออกจากห้องไป
ส่วนเราก็ไปแจ้งความดำเนินคดีค่ะ เพราะเราก็ทนที่จะเป็นกระสอบทรายอีกต่อไปไม่ได้แล้ว ในวันที่เราไปแจ้งความและไปตรวจร่างกาย
เค้าก็ยังโทรมาถามว่าเป็นยังไงบ้าง...เจ็บตรงไหนไหม...พี่ขอโทษจิงๆๆนะ...พี่รู้สึกผิด ให้อภัยพี่ได้ไหม...อโหสิกรรมให้พี่นะ
แต่เราเงียบค่ะ...และบอกว่ามีอะไรคุยกับตำรวจนะ....แล้วเราก็วางสายไป หลังจากวันนั้นเค้าก็ไม่เคยโทรมาอีกเลยค่ะ เราก็รักษาร่างกายตัวเองคนเดียว
มาวันนี้ วันที่ 21 ก.ค. 58 เค้าโทรมาถามว่า เป็นยังไงบ้าง อยากรู้ความเป็นไป เราก็บอกไปว่า ก็ดีเรื่อยๆๆ กำลังหาที่อยู่ใหม่ หางานใหม่
เรื่องทำร้ายร่างกายไม่ได้ติดใจอะไรแล้ว..เพราะให้มันเป็นเรื่องของกฏหมาย แต่ถ้ารักไหมยังรักอยู่ ลืมไหม ไม่ลืม แต่ก็จะไม่พยายามไปฝืนมันให้ลืม
ให้มันอยู่แบบนี้ต่อไป เพราะคนสองคนเข้าใจกันไม่ได้ก็ต้องเดินคนละทาง มันก็เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว..มีเท่านี้ที่จะบอกความเป็นไป
เค้าก็บอกว่า ยังเป็นห่วงอยู่นะ ยังอยากเห็นวันที่มีชีวิตที่ดี..แต่ก็อยากให้ห่างจากเค้า แค่นั้นแหละค่ะ
เรื่องที่กำลังคิดและหาทางออกไม่เจอ คือ
1. เรื่องมันจบไปตั้งแต่วันทีทำร้ายร่างกายแล้วเพราะเค้าก็บอกเลิกเราแล้ว ทำไมวันนี้ยังมาบอกว่าอยากให้ห่าง จบคือจบไม่ใช่หรอ
2. เค้าพูดว่าจะหลุดไปจากวงจรนี้ให้ได้...แล้วเค้าจะโทรมาทำไม
ถ้าเพื่อนๆๆ เจอเรื่องแบบเรานี้...เพื่อนๆจัดการกับความคิดของตัวเองยังไงค่ะ...เราก็คิดไม่ออกค่ะ..ช่วยทีนะค่ะ ขอบคุณค่ะ
บอกยังเป็นห่วง แต่อยากให้ห่างจากเค้า
วันที่เค้าบอกเลิก คือวันศุกร์ที่ 17 ก.ค. 58 วันนั้นตกลงเรื่องเลิกกันไม่ได้ และเค้าก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ จึงบรรดาลโทสะด้วยการทำร้ายร่างกายค่ะ
และเค้าพูดคำนึงว่า จำวันนี้ไว้ และก็เลิกกับเราไป ออกจากห้องไป
ส่วนเราก็ไปแจ้งความดำเนินคดีค่ะ เพราะเราก็ทนที่จะเป็นกระสอบทรายอีกต่อไปไม่ได้แล้ว ในวันที่เราไปแจ้งความและไปตรวจร่างกาย
เค้าก็ยังโทรมาถามว่าเป็นยังไงบ้าง...เจ็บตรงไหนไหม...พี่ขอโทษจิงๆๆนะ...พี่รู้สึกผิด ให้อภัยพี่ได้ไหม...อโหสิกรรมให้พี่นะ
แต่เราเงียบค่ะ...และบอกว่ามีอะไรคุยกับตำรวจนะ....แล้วเราก็วางสายไป หลังจากวันนั้นเค้าก็ไม่เคยโทรมาอีกเลยค่ะ เราก็รักษาร่างกายตัวเองคนเดียว
มาวันนี้ วันที่ 21 ก.ค. 58 เค้าโทรมาถามว่า เป็นยังไงบ้าง อยากรู้ความเป็นไป เราก็บอกไปว่า ก็ดีเรื่อยๆๆ กำลังหาที่อยู่ใหม่ หางานใหม่
เรื่องทำร้ายร่างกายไม่ได้ติดใจอะไรแล้ว..เพราะให้มันเป็นเรื่องของกฏหมาย แต่ถ้ารักไหมยังรักอยู่ ลืมไหม ไม่ลืม แต่ก็จะไม่พยายามไปฝืนมันให้ลืม
ให้มันอยู่แบบนี้ต่อไป เพราะคนสองคนเข้าใจกันไม่ได้ก็ต้องเดินคนละทาง มันก็เป็นไปไม่ได้อีกแล้ว..มีเท่านี้ที่จะบอกความเป็นไป
เค้าก็บอกว่า ยังเป็นห่วงอยู่นะ ยังอยากเห็นวันที่มีชีวิตที่ดี..แต่ก็อยากให้ห่างจากเค้า แค่นั้นแหละค่ะ
เรื่องที่กำลังคิดและหาทางออกไม่เจอ คือ
1. เรื่องมันจบไปตั้งแต่วันทีทำร้ายร่างกายแล้วเพราะเค้าก็บอกเลิกเราแล้ว ทำไมวันนี้ยังมาบอกว่าอยากให้ห่าง จบคือจบไม่ใช่หรอ
2. เค้าพูดว่าจะหลุดไปจากวงจรนี้ให้ได้...แล้วเค้าจะโทรมาทำไม
ถ้าเพื่อนๆๆ เจอเรื่องแบบเรานี้...เพื่อนๆจัดการกับความคิดของตัวเองยังไงค่ะ...เราก็คิดไม่ออกค่ะ..ช่วยทีนะค่ะ ขอบคุณค่ะ