ตามหัวข้อเลยค่ะ
เริ่มปัญหามาจากที่เราได้เจอกับเพื่อนๆและสังคมของน้องที่มาที่บ้านบ่อยๆ เราก็เริ่มไม่ค่อยชอบใจตั้งแต่นั้นแต่ก็ไม่ถึงขั้นอคติ ในสังคมของน้องเรานั้นสามารถเรียกได้ว่าเป็นเด็กแว๊น เพราะจากที่น้องเริ่มชอบมอเตอร์ไซค์และพ่อก็ได้ซื้อและแต่งให้(พ่อเป็นคนชอบมอเตอร์ไซค์อยู่แล้ว) และเพราะน้องเป็นลูกชอยคนเดียวในบ้านคนจีน เมื่ออยากได้อะไรหรือทำอะไรผิดจะไม่มีใครกล้าว่านอกจากเราและเราก็จะโดนพ่อแม่ว่าหลังจากนั้นในทันที
เมื่อปิดเทอมที่ผ่านมาเพื่อนน้องก็ขี่มอเตอร์ไซค์มาที่บ้านในเวลากลางคืนประมาณหลัง3-4ทุ่มเป็นต้นไป สำหรับเรารู้สึกว่ามันไม่สมควรแม้แต่น้อยสำหรับเด็กม.3 แต่พ่อก็ได้ตำหนิไปแล้ว เราจึงคิดว่าน้องได้เลิกคบไปแล้ว
แต่จุดพีคอยู่ที่วันนี้เราเอาiPadน้องมาเล่นแต่น้องไม่ได้ log out facebook จึงทำให้เมื่อเพื่อนทักมามันก็จะเตือน และเราก็ได้ถือวิสาสะ(รู้ว่าไม่ควรไปยุ่งกับความเป็นส่วนตัว) เราเปิดไปเจอแชทที่น้องคุยกับเพื่อนๆ ประมาณว่าเพื่อนจะมาไถเงิน เพื่อนจะมาไถโน็ตบุ๊ค(ของเรา) เพื่อนจะมาทำร้าย เพื่อนขู่มาไถเงินไปกินเหล้า และเพื่อนก็มาขู่ขอให้ซื้อมีด(สปาต้า)ให้
และเหมือนน้องเราก็กลัวและบางครั้งพยายามเลี่ยงในเรื่องพวกนี้ แต่เพราะเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน และพวกนี้ก็เหมือนจะเป็นหัวโจก น้องเราก็เหมือนจะกลัวโดนเลิกคบ และบางครั้งก็ดูพยายามจะมีพฤติกรรมเลียนแบบในเรื่องที่น่ากลัวมากๆ(เช่น ทำตัวกร่างและห้าว)เพื่อที่จะสามารถอยู่ด้วยอย่างสันติ
เราไม่รู้ว่าเราจะคุยกับพ่อแม่ยังไงดี เพราะโรงเรียนนี้ก็เคยเป็นโรงเรียนที่ดีโรงเรียนหนึ่งแต่ปัจจุบันคุณภาพมันเปลี่ยนไปมาก เมื่อ4-10ปีที่แล้วบ้านเรามีคนที่จบจากโรงเรียนนี้ไปต่อมหาวิทยาลัยท็อป5หรือมีอนาคตที่ดีมากๆได้ จึงเป็นเหตุที่พ่อแม่เราชอบโรงเรียนนี้มากๆ พ่อและแม่เราเป็นคนหัวรั้น อะไรที่ตัวเองคิดว่าดี คนในบ้านพูดอะไรก็จะไม่ฟัง แต่ถ้าเป็นเพื่อนหรือคนไม่สนิทก็จะยอมฟังบ้าง และเมื่อโมโหเป็นคนอารมณ์รุนแรงทำร้ายข้าวของและพูดจาหยาบคายประชดประชัน โยนความผิดให้คนรอบตัว และถึงจะยอมรับผิดก็จะเป็นการยอมรับผิดแบบประชดอีกเช่นกัน
เรารู้ว่าหลายๆโรงเรียนแม้แต่โรงเรียนดังในเมืองก็มีเด็กที่มีพฤติกรรมแบบนี้อยู่ไม่น้อย และเราก็มีเพื่อนที่เป็นคนพวกนั้นไม่ว่าจะเป็นเตรียมอุดม สาธิตจุฬา สาธิตปทุมวัน อสช กท และพวกโรงเรียนอินเตอร์ แต่เปอร์เซ็นที่จะมีอนาคตที่ดี มหาวิทยาลัยดีๆ และสังคมที่ขึ้น มันมีเปอร์เซ็นต์ที่สูงกว่า
มีใครมีวิธีพูดคุยกับพ่อแม่บ้างมั๊ยคะ
ปล.ที่ไม่ได้ย้ายหรือเคยปฏิเสธการย้ายไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงินนะคะ แต่เป็นเพราะเขาบอกว่ามันไกลจากบ้านและบอกว่าน้องเรียนไม่เอาไหนย้ายไปก็อยู่ไม่ได้หรอกอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ
**ตั้งกระทู้จากมือถือ ถ้ามีอะไรผิดไป ขออภัยด้วยนะคะ**
ขอคำปรึกษาอยากย้ายโรงเรียนให้น้องค่ะ
เริ่มปัญหามาจากที่เราได้เจอกับเพื่อนๆและสังคมของน้องที่มาที่บ้านบ่อยๆ เราก็เริ่มไม่ค่อยชอบใจตั้งแต่นั้นแต่ก็ไม่ถึงขั้นอคติ ในสังคมของน้องเรานั้นสามารถเรียกได้ว่าเป็นเด็กแว๊น เพราะจากที่น้องเริ่มชอบมอเตอร์ไซค์และพ่อก็ได้ซื้อและแต่งให้(พ่อเป็นคนชอบมอเตอร์ไซค์อยู่แล้ว) และเพราะน้องเป็นลูกชอยคนเดียวในบ้านคนจีน เมื่ออยากได้อะไรหรือทำอะไรผิดจะไม่มีใครกล้าว่านอกจากเราและเราก็จะโดนพ่อแม่ว่าหลังจากนั้นในทันที
เมื่อปิดเทอมที่ผ่านมาเพื่อนน้องก็ขี่มอเตอร์ไซค์มาที่บ้านในเวลากลางคืนประมาณหลัง3-4ทุ่มเป็นต้นไป สำหรับเรารู้สึกว่ามันไม่สมควรแม้แต่น้อยสำหรับเด็กม.3 แต่พ่อก็ได้ตำหนิไปแล้ว เราจึงคิดว่าน้องได้เลิกคบไปแล้ว
แต่จุดพีคอยู่ที่วันนี้เราเอาiPadน้องมาเล่นแต่น้องไม่ได้ log out facebook จึงทำให้เมื่อเพื่อนทักมามันก็จะเตือน และเราก็ได้ถือวิสาสะ(รู้ว่าไม่ควรไปยุ่งกับความเป็นส่วนตัว) เราเปิดไปเจอแชทที่น้องคุยกับเพื่อนๆ ประมาณว่าเพื่อนจะมาไถเงิน เพื่อนจะมาไถโน็ตบุ๊ค(ของเรา) เพื่อนจะมาทำร้าย เพื่อนขู่มาไถเงินไปกินเหล้า และเพื่อนก็มาขู่ขอให้ซื้อมีด(สปาต้า)ให้
และเหมือนน้องเราก็กลัวและบางครั้งพยายามเลี่ยงในเรื่องพวกนี้ แต่เพราะเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน และพวกนี้ก็เหมือนจะเป็นหัวโจก น้องเราก็เหมือนจะกลัวโดนเลิกคบ และบางครั้งก็ดูพยายามจะมีพฤติกรรมเลียนแบบในเรื่องที่น่ากลัวมากๆ(เช่น ทำตัวกร่างและห้าว)เพื่อที่จะสามารถอยู่ด้วยอย่างสันติ
เราไม่รู้ว่าเราจะคุยกับพ่อแม่ยังไงดี เพราะโรงเรียนนี้ก็เคยเป็นโรงเรียนที่ดีโรงเรียนหนึ่งแต่ปัจจุบันคุณภาพมันเปลี่ยนไปมาก เมื่อ4-10ปีที่แล้วบ้านเรามีคนที่จบจากโรงเรียนนี้ไปต่อมหาวิทยาลัยท็อป5หรือมีอนาคตที่ดีมากๆได้ จึงเป็นเหตุที่พ่อแม่เราชอบโรงเรียนนี้มากๆ พ่อและแม่เราเป็นคนหัวรั้น อะไรที่ตัวเองคิดว่าดี คนในบ้านพูดอะไรก็จะไม่ฟัง แต่ถ้าเป็นเพื่อนหรือคนไม่สนิทก็จะยอมฟังบ้าง และเมื่อโมโหเป็นคนอารมณ์รุนแรงทำร้ายข้าวของและพูดจาหยาบคายประชดประชัน โยนความผิดให้คนรอบตัว และถึงจะยอมรับผิดก็จะเป็นการยอมรับผิดแบบประชดอีกเช่นกัน
เรารู้ว่าหลายๆโรงเรียนแม้แต่โรงเรียนดังในเมืองก็มีเด็กที่มีพฤติกรรมแบบนี้อยู่ไม่น้อย และเราก็มีเพื่อนที่เป็นคนพวกนั้นไม่ว่าจะเป็นเตรียมอุดม สาธิตจุฬา สาธิตปทุมวัน อสช กท และพวกโรงเรียนอินเตอร์ แต่เปอร์เซ็นที่จะมีอนาคตที่ดี มหาวิทยาลัยดีๆ และสังคมที่ขึ้น มันมีเปอร์เซ็นต์ที่สูงกว่า
มีใครมีวิธีพูดคุยกับพ่อแม่บ้างมั๊ยคะ
ปล.ที่ไม่ได้ย้ายหรือเคยปฏิเสธการย้ายไม่ใช่ปัญหาเรื่องเงินนะคะ แต่เป็นเพราะเขาบอกว่ามันไกลจากบ้านและบอกว่าน้องเรียนไม่เอาไหนย้ายไปก็อยู่ไม่ได้หรอกอะไรแบบนี้อ่ะค่ะ
**ตั้งกระทู้จากมือถือ ถ้ามีอะไรผิดไป ขออภัยด้วยนะคะ**