ดีน่ะเพื่อนๆตอนนี้เรากำลังสับสนหว่ะ!!!เรยอยากขอความคิดเห็นเพื่อนๆอยากรู้มุมมองความรักของพวกแกว่า...คิดและจะตัดสินใจแบบไหน? คืองี้โดยส่วนตัวเราอะเคยเจ้าชู้มากมาก่อนคือจะบอกว่ายังไม่เคยสัมผัสกับความผิดหวังแบบจริงจังเรียกว่าอ่อนมากเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ชอบให้ใครมาดูถูกว่ารักใครไม่เป็นอะ...เพราะยังไม่เคยคิดจะรักใคร จนมาเจอผู้ชายคนนี้ แฟนเราเองง่ะชื่ออะตอม อายุห่างกับเราประมาณ 2ปี ขึ้นชื่อว่าประสบการณ์พอตัวอยู่น่ะ ก็ไม่อยากรับรู้อดีตอะไรของเค้ามากมายอะ เอาเป็นว่าเราเองก็เจ้าชู้แฟนเราก็เจ้าชู้ เอิ่มนึกภาพความรักไม่ออกเลยฮ่าๆๆ แต่โชคดีที่เราทั้งคู่วัดใจกันกล้าที่จะเสี่ยงกับความรักครั้งนี้ ช่วงแรกๆไม่ต้องสืบถึงความวุ่นวายของเราทั้งคู่กว่าจะจูนให้ตรงกันได้ก็ใช้เวลาพอสมควรน่ะ แต่เราก็สามารถรักกันและดูแลกันได้เป็นอย่างดีจนใครหลายคนชอบและเห็นด้วยกับความรักในครั้งนี้ อะตอมเป็นคนที่ไม่ค่อยจะมีโมเม้นหวานแหว๋วเซอไพรโน่นนี่นั่นมากมายและไม่ค่อยจะให้ความสำคัญกับวันพิเศษอะไรเลย 555 น้อยมากกกกก แต่สิ่งที่เราประทับใจในตัวเค้านั่นคือความสุภาพ และตามใจแต่ก็ไม่ได้ตามใจไปสะทุกอย่างเช่นอยากได้อะไรซื้อให้งี้น่ะ เค้าก็จะดูเหตุผลเป็นส่วนใหญ่ อะตอมดีน่ะเวลาไปไหนมาไหนก็จะไลน์บอกถ่ายรูปให้ดูโดยไม่ต้องเอ่ยปากถามสักนิด เค้าเป็นคนชอบเที่ยวกินเหล้าเบียร์อย่างคนทั่วไปแหละ เค้าใช้เวลาในแต่ละวัน คือ ตื่นนอนประมาณ 4 โมงเย็น อาบน้ำกินข้าว ออกไปกินเหล้าหรือถ้าไม่ออกก็เล่นเกมส์เพื่อนมาบ้านเมาแล้วหลับ วนอยู่แบบนี้สะเป็นส่วนใหญ่ สงสัยไหมว่า เวลาไหนที่เป็นของเราบ้าง55ตลกตัวเอง ก็จะเป็นเวลาที่เค้าไม่ได้กินเหล้าเล่นเกมส์หรือเที่ยวไงละ อาจจะมีไลน์บ้างโทรหาบ้างอย่างว่าอะจะให้เป็นเหมือนช่วงแรกๆที่คบกันได้ไง เราจะขอข้ามในส่วนที่ทำให้เรารักกันไปน่ะจะให้เล่าทั้งหมดคงขี้เกียจอ่านกันแน่ สรุปแร้วเราก็รักอะตอมมากอะก็ไม่เคยนอกใจและทำความเข้าใจในความเป็นเค้าให้มากที่สุด ให้อิสระในการเที่ยวซึ่งน่อยคนน่ะที่จะรุ้สึกดีมากเวลาฟนออกเที่ยวบ่อยๆจนไม่มีเวลาให้เราปล่อยให้เราเหงาซึ่งเราเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่ก็เพื่อความสบายใจของเค้าไงอะไรที่เค้าทำแล้วมีความสุขก้อให้เค้าทำไปเราขอแค่อย่างเดียวคือเวลากลับขอแค่ ไลน์บอก ว่ากลับ ว่านอนที่ไหน นั่นคือสิ่งเดียวที่จะทำให้เราสบายใจเพราะอะไรถามว่าเชื่อใจไหมเชื่อใจแล้วถามต่ออีกว่ากลัสไหมบอกเลยกลัวมากจนเกิดความระแวง เราเคยบอกความรุ้สึกนี้ให้เค้าได้รุ้และขอร้องเค้าให้เค้าทำ เค้าก้อรับปากเราทุกครั้งไปแต่ก็ทำให้ไม่ได้ทุกครั้งรอกคำตอบทุกครั้งที่เรามีปันหากันคือ เค้าเมามากใช่เรารู้ว่าเค้าเมาคนเมาคงไม่มามัวนั่งไลน์หาแฟนรอกใช่ไหม?เราก็พยายามที่จะเข้าใจเค้าแม้จะแลกกับความรุ้สึกระแวงอยู่ตลอดทุกครั้งก้อตาม พยายามเช้าใจเค้าให้มากที่สุดพยายามบอกเค้าว่าผิดคำพูดน่ะทุกครั้งแต่สุดท้ายเค้าก้อเหมือนเดิมจนเรารุ้สึกอดทนกับเหตุการณ์แบบนี้ไปโดยไม่รู้ตัวมันทรมานอะแกเข้าใจป่ะที่เห็นเค้ามีความสุขแต่เราต้องมานั้งคิดมากกับคำพูดที่เค้าไม่สามารถที่จะรักษามันได้เค้ารู้บ้างไหมว่าเรารู้สึกแย่แค่ไหนเรารู้น่ะว่ามันอาจจะเป็นปันหาปัญยาอาอ่อนของผู้หญิงคนนึง พอมองดูตัวเองแร้วอดสงสารไม่ได้ได้แต่ถามว่ารักเค้ามากไปรึป่าวใส่ใจยุคนเดวไม่เหนื่อยร้อเค้าเคยรับรุ้ความรุ้สึกเราบ้างไหมเราพยายามขนาดนี้แล้วมันดีขึ้นไหมรักกันแร้วมีความสุขรึป่าวคือคำถามมันวนเวียนยุแบบนี้จนเราว่าเราน่าจะบ้าแร้วแหละไม่ก้อเปนโรคประสาท55เค้ายังไม่ได้ทำอะไรให้เราเสียใจหรือผิดหวังร้ายแรงสักน่อยแค่นี้จะเปนจะตายแต่แกเชื่อไหมมันเปนความรุ้สึกแบบว่าบั่นทอนจิตใจไปแบบไม่รุ้ตัวคือจะต้องทำยังไงอะไม่สนใจก้ออดไม่ได้หันน่าคุยกันก้อแร้วก้อยังเหมือนเดิมคือจะให้ทำไง ยุหรือหนีไปจากความรุ้สึกนี้เลยรักก้อรัก สับสนกับสองเส้นทางข้างหน้าเพื่อนๆช่วยให้คำแนะนำเราทีทำไมความรักมันมีด้านมืดที่น่ากลัวและละเอียดอ่อนขนาดนี้😂
คนเจ้าชู้คบคนเจ้าชู้??เราควรจะหยุดดีไหม? เมื่อต้องเจออะไรซ้ำๆซากๆแบบนี้?