นี่เป็นกระทู้ของเรานะคะ อาจจะผิดพลาดไปบ้าง ก็ขออภัยนะ
เราคบกับแฟนมาได้สามปีกว่าแล้วค่ะ เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน เราอยู่หอกับแฟนมาได้เกือบปีแล้วค่ะ (แม่เรารู้มาโดยตลอดเพราะเราไม่เคยมีความลับกับท่าน เราสนิทกันเป็นเหมือนเพื่อนค่ะ และแฟนเราก็เข้าออกบ้านเราเป็นประจำด้วย) เราเป็นคนนิสัยขี้หึง ขี้หวง ขี้งอล เอาแต่ใจตัวเอง และก็ทะเลาะกับเขาบ่อยๆ ในหลายๆเรื่อง
จนกระทั่งเมื่อวานนี้ เราทะเลาะกันอีกค่ะ เรื่องก็ทำนองว่า เขาไม่สนใจเรา ไม่ค่อยแคร์เรา ประมาณนั้นค่ะ เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดอยู่แล้วค่ะ ส่วนเราอยากให้เขาพูดความรู้สึกของเขาออกมาบ้าง
เรามีปากมีเสียงกันอยู่สักพัก เราชอบบอกเลิกเขา เรารู้ว่าเราแย่มาก แต่เราแค่อยากให้เขาใส่ใจเราบ้างเหมือนวันที่เราคบกันแรกๆ และนั่นเป็นการทำให้เขาเบื่อเราค่ะ
เขาบอกเราว่า เขาเบื่อเรา เบื่อเวลาเราบอกเลิก เบื่อเวลาทะเลาะกัน ตอนอยู่ด้วยกันแรกๆ ก็มีความสุข แต่พอทะเลาะกันบ่อยๆ เข้า เขาก็อยากอยู่เงียบๆ คนเดียวมากกว่า แต่เขาไม่ได้มีคนอื่นนะคะ เขาไม่ใช่คนเจ้าชู้แบบนั้น ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิง และเราก็เป็นแฟนคนแรกของเขาด้วยค่ะ (คงเป็นเพราะเรารักเขามากเกินไป รักแบบลืมใส่ใจเขา อยากให้เขาเป็นของเราคนเดียว จนลืมเว้นช่องว่างให้เขาได้มีพื้นที่ส่วนตัว)
เขาบอกว่าเขาก็รู้สึกเฉยๆ ไปนะช่วงนี้ (เราเองก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน แต่เขาโทรมาหาก่อนนอนทุกวันนะคะ และก็ยังบอกรักเราทุกวัน) เราถามเขาว่า เวลาที่เราดีๆกัน เขารู้สึกเฉยๆ มั้ย ? เขาบอกว่า ก็รู้สึกดีนะ
เราถามเขาว่าแล้วจะเลิกกับเราหรือเปล่า เขาบอกว่าไม่ เราก็ถามว่าทำไม เขาบอกว่ายังรักเราอยู่
เราบอกงั้นมาเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ย มาปรับนิสัยกัน ใครชอบไม่ชอบอะไรขอให้บอกมาตรงๆ อย่าเก็บไว้ เพราะเวลามารู้ทีหลัง คนฟังมันเจ็บเนอะ
เขาก็บอกว่า ได้ๆ เราขอแค่ให้เขากลับมารักเรา เรายินดีปรับตัว เราเนี่ยมีแต่ข้อเสียจริงๆ เลยค่ะ ที่ผ่านมาไม่รู้ตัวเองเลย คิดว่าเขาคงไม่อะไร เพราะเขาไม่เคยพูด แต่ก็พอมองออกว่าเขามีเอือม มีเบื่อบ้างแหล่ะเวลาทะเลาะกัน
ปีนี้เรากับเขาต้องอยู่ด้วยกันอีกค่ะ เพราะเรายังหาเพื่อนมาเป็นรูมเมทไม่ได้ แต่ปีหน้าเราคงต้องยอมให้เขาอยู่คนเดียว เพื่อความสบายใจของเขา (แม่ของเรารู้เรื่องนี้ แต่แม่ของเขาไม่รู้ว่าเราอยู่ด้วยกัน เขาไม่อยากโกหกแม่น่ะค่ะ เพราะแม่เขาไม่อยากให้อยู่กับแฟนก่อน เขารักแม่เขามาก นั่นเป็นเหตุผลแรกของเขา เหตุผลที่สองก็คือเราเป็นต้นเหตุนั่นเอง)
อยากถามว่า.. เรามีวิธีการควบคุมอารมณ์ของเราได้อย่างไรคะ ?
การกระทำแบบนี้เขายังรักเราอยู่จริงๆ มั้ย ?
และถ้าเราลดนิสัยเสียๆ ของเราได้ เราจะทำให้เขารู้สึกดีๆ มากขึ้นมั้ยคะ จะรักเรามากขึ้นหรือเปล่า ถ้าเรายอมให้เขาทำตามที่เขาอยากทำ ไม่ไปวุ่นวายให้เขารำคาญใจอีก คือยอมทุกอย่างเลยค่ะ เราเอาแต่ใจตัวเองมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องตามใจเขาบ้าง
แฟนบอกว่าเบื่อ แต่ไม่เลิกกับเรา
เราคบกับแฟนมาได้สามปีกว่าแล้วค่ะ เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน เราอยู่หอกับแฟนมาได้เกือบปีแล้วค่ะ (แม่เรารู้มาโดยตลอดเพราะเราไม่เคยมีความลับกับท่าน เราสนิทกันเป็นเหมือนเพื่อนค่ะ และแฟนเราก็เข้าออกบ้านเราเป็นประจำด้วย) เราเป็นคนนิสัยขี้หึง ขี้หวง ขี้งอล เอาแต่ใจตัวเอง และก็ทะเลาะกับเขาบ่อยๆ ในหลายๆเรื่อง
จนกระทั่งเมื่อวานนี้ เราทะเลาะกันอีกค่ะ เรื่องก็ทำนองว่า เขาไม่สนใจเรา ไม่ค่อยแคร์เรา ประมาณนั้นค่ะ เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยพูดอยู่แล้วค่ะ ส่วนเราอยากให้เขาพูดความรู้สึกของเขาออกมาบ้าง
เรามีปากมีเสียงกันอยู่สักพัก เราชอบบอกเลิกเขา เรารู้ว่าเราแย่มาก แต่เราแค่อยากให้เขาใส่ใจเราบ้างเหมือนวันที่เราคบกันแรกๆ และนั่นเป็นการทำให้เขาเบื่อเราค่ะ
เขาบอกเราว่า เขาเบื่อเรา เบื่อเวลาเราบอกเลิก เบื่อเวลาทะเลาะกัน ตอนอยู่ด้วยกันแรกๆ ก็มีความสุข แต่พอทะเลาะกันบ่อยๆ เข้า เขาก็อยากอยู่เงียบๆ คนเดียวมากกว่า แต่เขาไม่ได้มีคนอื่นนะคะ เขาไม่ใช่คนเจ้าชู้แบบนั้น ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิง และเราก็เป็นแฟนคนแรกของเขาด้วยค่ะ (คงเป็นเพราะเรารักเขามากเกินไป รักแบบลืมใส่ใจเขา อยากให้เขาเป็นของเราคนเดียว จนลืมเว้นช่องว่างให้เขาได้มีพื้นที่ส่วนตัว)
เขาบอกว่าเขาก็รู้สึกเฉยๆ ไปนะช่วงนี้ (เราเองก็รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน แต่เขาโทรมาหาก่อนนอนทุกวันนะคะ และก็ยังบอกรักเราทุกวัน) เราถามเขาว่า เวลาที่เราดีๆกัน เขารู้สึกเฉยๆ มั้ย ? เขาบอกว่า ก็รู้สึกดีนะ
เราถามเขาว่าแล้วจะเลิกกับเราหรือเปล่า เขาบอกว่าไม่ เราก็ถามว่าทำไม เขาบอกว่ายังรักเราอยู่
เราบอกงั้นมาเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ย มาปรับนิสัยกัน ใครชอบไม่ชอบอะไรขอให้บอกมาตรงๆ อย่าเก็บไว้ เพราะเวลามารู้ทีหลัง คนฟังมันเจ็บเนอะ
เขาก็บอกว่า ได้ๆ เราขอแค่ให้เขากลับมารักเรา เรายินดีปรับตัว เราเนี่ยมีแต่ข้อเสียจริงๆ เลยค่ะ ที่ผ่านมาไม่รู้ตัวเองเลย คิดว่าเขาคงไม่อะไร เพราะเขาไม่เคยพูด แต่ก็พอมองออกว่าเขามีเอือม มีเบื่อบ้างแหล่ะเวลาทะเลาะกัน
ปีนี้เรากับเขาต้องอยู่ด้วยกันอีกค่ะ เพราะเรายังหาเพื่อนมาเป็นรูมเมทไม่ได้ แต่ปีหน้าเราคงต้องยอมให้เขาอยู่คนเดียว เพื่อความสบายใจของเขา (แม่ของเรารู้เรื่องนี้ แต่แม่ของเขาไม่รู้ว่าเราอยู่ด้วยกัน เขาไม่อยากโกหกแม่น่ะค่ะ เพราะแม่เขาไม่อยากให้อยู่กับแฟนก่อน เขารักแม่เขามาก นั่นเป็นเหตุผลแรกของเขา เหตุผลที่สองก็คือเราเป็นต้นเหตุนั่นเอง)
อยากถามว่า.. เรามีวิธีการควบคุมอารมณ์ของเราได้อย่างไรคะ ?
การกระทำแบบนี้เขายังรักเราอยู่จริงๆ มั้ย ?
และถ้าเราลดนิสัยเสียๆ ของเราได้ เราจะทำให้เขารู้สึกดีๆ มากขึ้นมั้ยคะ จะรักเรามากขึ้นหรือเปล่า ถ้าเรายอมให้เขาทำตามที่เขาอยากทำ ไม่ไปวุ่นวายให้เขารำคาญใจอีก คือยอมทุกอย่างเลยค่ะ เราเอาแต่ใจตัวเองมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องตามใจเขาบ้าง