[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ชีวิตวัยรุ่นมีแต่สิ่งสวยงาม และสิ่งสวยงามนั้นก็นำพาเรื่องราวมาผูกร้อยกับหลายชีวิตในอนาคตต่อมา..'พลอยแดง'
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้http://pantip.com/topic/33918271 ตอนแรก
http://pantip.com/topic/33931919 ตอนที่ 2
หลังจากครบกำหนดทำงานหน้าร้อนแล้ว ดาก็ไปเรียนตามปกติ แต่แล้วในวันหนึ่งขณะที่ดาและเพื่อนๆกำลังลงช็อบ(shop)
ทำงานอยู่อีกแผนกหนึ่ง เพื่อปฏิบัติงานฝึกทักษะเบื้องต้นตามหลักวิศวกรรมเยอรมัน ซึ่งหนังสือเรียนภาษาเยอรมันก็มีศัพท์ช่างมากมายที่เกี่ยวข้องด้วย ในหัวดามีศัพท์สองภาษาโดยอัตโนมัติ อาจารย์คุมช็อบก็เดินบอกดาว่ามีคนมาหา พอเหลือบไปไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าเป็นคนนั้นแทบจะอุทานออกมาเป็นสองภาษาเลยว่า
" Oh Gott, Herrn Ehrmann ist da !" , " Oh, God , Mr. Ehrmann is there , how come ? "
ภาษาอังกฤษสำหรับตนเอง ภาษาเยอรมันสำหรับนาย เอรร์มันน์
เมื่อเดินตามอาจารย์เข้ามาหา เอามือเช็ดกางเกงชุดหมีแล้วก็เช็คแฮนด์กับนายเก่า ทักไปว่า " Guten Tag " ตามที่เคยทัก
ด้วยตอนทำงานด้วยกัน นาย เอรร์มันน์ก็บอกว่าอยากมาดูว่าเรียนแบบไหน ด้วยสนใจว่าเป็นระบบเยอรมัน ยืนคุยสักพักก็ได้
พานายขึ้นไปยังแผนกที่ตึกชั้นสอง เพื่อดูแผนกที่ดาเรียนอยู่ อาจารย์หัวหน้าแผนกได้ออกมาคุยด้วยภาษาเยอรมัน เพราะหัว
หน้าแผนกแทบจะทุกคนที่จบมาจากเยอรมัน เมื่อนายลากลับด้วยคำพูดที่ว่า เรียนจบแล้วไปทำงานด้วยกัน...
เรื่องฝรั่งมาตามนักศึกษาถึงสถาบันก็เป็นที่โจษจันกันไปพักหนึ่ง
กิจกรรมทัศนศึกษานอกสถานที่ทำให้แผนกของคุณอนาวิลที่ให้เบอร์โทรศัพท์ที่บานประตูและแผนกเครื่องกลที่เรียนรวมกับแผนกของดาได้มีโอกาสไปดู
งานที่โรงปูนซีเมนต์ท่าลาน จ. สระบุรี การชมโรงงานนอกอาคารทำให้ทุกคนรู้สึกร้อนกับการเดินและแสงแดด หากแต่ว่าบางขณะก็ได้เดินมารวมกลุ่มกับคุณอนาวิลกับเพื่อนคู่หูของเขา การได้มีโอกาสพูดคุยสั้นๆทำให้บรรยากาศคลายร้อนไปมากทีเดียว
ภายหลังได้เห็นภาพถ่ายที่มีผู้นำมาติดบอร์ดว่าเป็นกิจกรรมประจำเดือน รูปที่มีกลุ่มของดาที่เป็นผู้หญิงมีหลายรูป หลายอิริยาบทเสียจริง
ทุกเช้านักศึกษาต้องเข้าแถวเคารพธงชาติและสวดมนต์ หลังจากนั้นอาจารย์เยอรมันก็จะพูดออกไมโครโฟนด้วยภาษาเยอรมันโดยมีอาจารย์ไทยคอยแปลเป็นไทยอยู่อีกไมโครโฟนหนึ่ง ด้วยบอกข้อข่าวและกิจกรรมที่นักศึกษาต้องรับรู้ในแต่ละวัน
วันหนึ่งเป็นที่สังเกตว่าพวกผู้ชายที่เข้าแถวด้านหน้าของแผนกของดา หายไปไหนกันแทบหมด เมื่อซักถามตอนเลิกแถวจึงได้รู้ว่าพวกเขาที่ไปฝึกงานทีวีช่องหนึ่งไปถ่ายทำทีวีเกี่ยวกับการถ่ายทอดขบวนแห่ฉลองนางงามจักรวาลที่อาภัสราได้รับตำแหน่ง ข่าวนี้เป็นข่าวดีและตื่นเต้นมากสำหรับคนไทยทั้งประเทศ
ที่ตรงกลางห้องใหญ่ของแผนกที่มีนักศึกษาสามปีอยู่ร่วมกัน มีโต๊ะยาวใหญ่ตรงกลางสำหรับวางของอเนกประสงค์
พวกนักศึกษาได้ช่วยกันทำหรีดพวงมาลาวันปิยะมหาราช และเผอิญเป็นปีที่น้ำท่วมลานพระบรมรูป ดาจำได้ติดตาเมื่อต้องเดินตามพวกผู้ชายที่ยกพวงมาลานำหน้าไปวาง พร้อมทั้งลุยน้ำถวายความเคารพด้วย
ที่โต๊ะกลางนี้เองที่หลายคนใช้นั่งเล่นคุยกัน มีอยู่ครั้งหนึ่งคุยกันหลายเรื่อง จู่ๆคนชื่อวิศาลก็เอ่ยปากออกมาถามดาว่า
"ดา ทำไมเธอต้องใส่ถุงน่องมาเรียนด้วย "
ดางงกับคำถามพร้อมผู้อื่นที่เริ่มยิ้ม โดยเฉพาะผู้หญิง แล้วดาก็นึกได้ถามกลับว่า
" แล้วทำไมเธอต้องว่าเราใส่ถุงน่องมาด้วยล่ะ"
" ก็มันไม่ควรนะ " เขาตอบพร้อมกับเสียงหัวเราะของเพื่อนๆรอบข้าง
" เธอลองมาจับดูซิวิศาล แล้วก็ไปหาแว่นมาใส่ได้แล้ว " ดาเดินไปยกขาสูงขึ้นมานิดหนึ่งแล้วก็หัวเราะ นั่นทำให้คนชื่อวิศาลหน้าแตกจนเป็นเรื่องเล่าว่าเขาหาเรื่องกับดา แต่ดาว่าถ้าเขารู้ความจริงเขาคงไม่อยากทำตัวให้เป็นที่อับอายหรอก เรื่องนี้ทำให้ดารู้ว่าผู้ชายเขามองพวกผู้หญิงไปตั้งแต่หัวจรดเท้าทีเดียว คงยังมีอีกหลายคนที่เข้าใจผิดว่าน่องเรียวผิวนวลเป็นใยของดาคือถุงน่อง แต่ดาไม่เคยนึกถึงความงามส่วนไหนเพราะดาคุ้นเคยกับตนเองมาตั้งแต่เกิด และมั่นใจว่าพวกที่มาสนใจดาไม่ได้สนใจแต่ขาของดาแน่ๆ
วันหนึ่งเกิดที่โต๊ะตัวนี้ ถึงเวลากลางวันพักเที่ยงดารอเพื่อนเดินไปเข้าห้องน้ำก่อนลงไปทานอาหารที่โรงอาหารด้านหลังตึก
ดาสังเกตว่าพรชัยเพื่อนร่วมรุ่นที่ย้ายมาจากทางอิสานไม่ลงไปทานข้าว ดาเดาจากที่รับรู้มาว่าเขาขัดสนเงิน ก่อนเพื่อนของดา
กลับมาจากห้องน้ำดาก็เรียกพรชัยว่า
" พรชัย เอ้า.." พร้อมทั้งสไลค์เหรียญห้าบาทไปกับพื้นโต๊ะสู่ตัวเขาที่นั่งอ่านอะไรอยู่ โดยเพื่อนผู้หญิงที่ดารอไม่ทันสังเกตเห็น
ราคาข้าวแกงจานละหนึ่งบาทห้าสิบเท่านั้น ต่อมาดาก็ให้เงินเขากินข้าวอีกสี่ห้าครั้ง เขาคงจำดาได้ดี
สายวันหนึ่งอาจารย์ฝ่ายกิจกรรมมาที่แผนกขอนักศึกษาหญิงไปช่วยร้องเพลงวงดนตรีแบนด์ของสถาบัน ได้อาสาสมัครหญิงหนึ่งคนที่อยู่ตอนเย็นฝึกซ้อมได้ เธอก็เลยมาชวนดาให้ไปร้องเป็นเพื่อนกัน ดาอ้างว่าเสียงไม่ไพเราะจริงๆและต้องไปเรียนเกอเธ่ด้วย ผลปรากฏว่าดาต้องไปร้องเป็นเพื่อนเขาสามวัน อีกสองวันเรียนเกอเธ่ งานที่ซ้อมนี้ คณะของสถาบันเตรียมไปออกงานในการทำพิธีฉลองหนึ่งในการก่อตั้งสถาบันพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร ที่นักศึกษาทางสถาบันของเราได้ไปร่วมเริ่มก่อสร้างสถาบัน
ใหม่มานานแล้ว หากแต่จะมีการฉลองในงานกลางคืนด้วย เมื่อได้ซ้อมจนคิดว่าร้องได้แล้ว การไปแสดงต่อหน้าชาวลาดกระบังก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี นับว่าเป็นการแสดงต่อหน้าสาธารณชนที่ดาได้ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก
วันหนึ่ง ครูมีข่าวดีมาบอกว่าครูจะได้เข้าเฝ้าในหลวง ในหลวงทรงพระกรุณาให้ Peace Corps ได้ร่วมขับร้องเพลงกับวง อส ของพระองค์ที่พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต เพลงที่ครูจะร้องคือเพลง บัวขาว แต่ครูมักจะร้องเป็น บัวเขา ทุกที คำยากคือคำบึงใหญ่ บุบผชาติ ต่อมาไม่นานครูก็ต้องมาหัดร้องเพลงภาษาไทยให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ต้องฝึกกันเข้มข้นมาก ครูตื่นเต้นมากที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าอย่างใกล้ชิด เป็นมหามงคลแก่คนต่างชาติเลยทีเดียว รูปที่ถ่ายมาครูตั้งโชว์ไว้ที่ห้อง และส่งกลับไปบ้านที่อเมริกาด้วย
(มีต่อค่ะ)
๐๐๐--- อยู่กับฝรั่ง ---3 ๐๐๐
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
หลังจากครบกำหนดทำงานหน้าร้อนแล้ว ดาก็ไปเรียนตามปกติ แต่แล้วในวันหนึ่งขณะที่ดาและเพื่อนๆกำลังลงช็อบ(shop)
ทำงานอยู่อีกแผนกหนึ่ง เพื่อปฏิบัติงานฝึกทักษะเบื้องต้นตามหลักวิศวกรรมเยอรมัน ซึ่งหนังสือเรียนภาษาเยอรมันก็มีศัพท์ช่างมากมายที่เกี่ยวข้องด้วย ในหัวดามีศัพท์สองภาษาโดยอัตโนมัติ อาจารย์คุมช็อบก็เดินบอกดาว่ามีคนมาหา พอเหลือบไปไม่อยากจะเชื่อสายตาว่าเป็นคนนั้นแทบจะอุทานออกมาเป็นสองภาษาเลยว่า
" Oh Gott, Herrn Ehrmann ist da !" , " Oh, God , Mr. Ehrmann is there , how come ? "
ภาษาอังกฤษสำหรับตนเอง ภาษาเยอรมันสำหรับนาย เอรร์มันน์
เมื่อเดินตามอาจารย์เข้ามาหา เอามือเช็ดกางเกงชุดหมีแล้วก็เช็คแฮนด์กับนายเก่า ทักไปว่า " Guten Tag " ตามที่เคยทัก
ด้วยตอนทำงานด้วยกัน นาย เอรร์มันน์ก็บอกว่าอยากมาดูว่าเรียนแบบไหน ด้วยสนใจว่าเป็นระบบเยอรมัน ยืนคุยสักพักก็ได้
พานายขึ้นไปยังแผนกที่ตึกชั้นสอง เพื่อดูแผนกที่ดาเรียนอยู่ อาจารย์หัวหน้าแผนกได้ออกมาคุยด้วยภาษาเยอรมัน เพราะหัว
หน้าแผนกแทบจะทุกคนที่จบมาจากเยอรมัน เมื่อนายลากลับด้วยคำพูดที่ว่า เรียนจบแล้วไปทำงานด้วยกัน...
เรื่องฝรั่งมาตามนักศึกษาถึงสถาบันก็เป็นที่โจษจันกันไปพักหนึ่ง
กิจกรรมทัศนศึกษานอกสถานที่ทำให้แผนกของคุณอนาวิลที่ให้เบอร์โทรศัพท์ที่บานประตูและแผนกเครื่องกลที่เรียนรวมกับแผนกของดาได้มีโอกาสไปดู
งานที่โรงปูนซีเมนต์ท่าลาน จ. สระบุรี การชมโรงงานนอกอาคารทำให้ทุกคนรู้สึกร้อนกับการเดินและแสงแดด หากแต่ว่าบางขณะก็ได้เดินมารวมกลุ่มกับคุณอนาวิลกับเพื่อนคู่หูของเขา การได้มีโอกาสพูดคุยสั้นๆทำให้บรรยากาศคลายร้อนไปมากทีเดียว
ภายหลังได้เห็นภาพถ่ายที่มีผู้นำมาติดบอร์ดว่าเป็นกิจกรรมประจำเดือน รูปที่มีกลุ่มของดาที่เป็นผู้หญิงมีหลายรูป หลายอิริยาบทเสียจริง
ทุกเช้านักศึกษาต้องเข้าแถวเคารพธงชาติและสวดมนต์ หลังจากนั้นอาจารย์เยอรมันก็จะพูดออกไมโครโฟนด้วยภาษาเยอรมันโดยมีอาจารย์ไทยคอยแปลเป็นไทยอยู่อีกไมโครโฟนหนึ่ง ด้วยบอกข้อข่าวและกิจกรรมที่นักศึกษาต้องรับรู้ในแต่ละวัน
วันหนึ่งเป็นที่สังเกตว่าพวกผู้ชายที่เข้าแถวด้านหน้าของแผนกของดา หายไปไหนกันแทบหมด เมื่อซักถามตอนเลิกแถวจึงได้รู้ว่าพวกเขาที่ไปฝึกงานทีวีช่องหนึ่งไปถ่ายทำทีวีเกี่ยวกับการถ่ายทอดขบวนแห่ฉลองนางงามจักรวาลที่อาภัสราได้รับตำแหน่ง ข่าวนี้เป็นข่าวดีและตื่นเต้นมากสำหรับคนไทยทั้งประเทศ
ที่ตรงกลางห้องใหญ่ของแผนกที่มีนักศึกษาสามปีอยู่ร่วมกัน มีโต๊ะยาวใหญ่ตรงกลางสำหรับวางของอเนกประสงค์
พวกนักศึกษาได้ช่วยกันทำหรีดพวงมาลาวันปิยะมหาราช และเผอิญเป็นปีที่น้ำท่วมลานพระบรมรูป ดาจำได้ติดตาเมื่อต้องเดินตามพวกผู้ชายที่ยกพวงมาลานำหน้าไปวาง พร้อมทั้งลุยน้ำถวายความเคารพด้วย
ที่โต๊ะกลางนี้เองที่หลายคนใช้นั่งเล่นคุยกัน มีอยู่ครั้งหนึ่งคุยกันหลายเรื่อง จู่ๆคนชื่อวิศาลก็เอ่ยปากออกมาถามดาว่า
"ดา ทำไมเธอต้องใส่ถุงน่องมาเรียนด้วย "
ดางงกับคำถามพร้อมผู้อื่นที่เริ่มยิ้ม โดยเฉพาะผู้หญิง แล้วดาก็นึกได้ถามกลับว่า
" แล้วทำไมเธอต้องว่าเราใส่ถุงน่องมาด้วยล่ะ"
" ก็มันไม่ควรนะ " เขาตอบพร้อมกับเสียงหัวเราะของเพื่อนๆรอบข้าง
" เธอลองมาจับดูซิวิศาล แล้วก็ไปหาแว่นมาใส่ได้แล้ว " ดาเดินไปยกขาสูงขึ้นมานิดหนึ่งแล้วก็หัวเราะ นั่นทำให้คนชื่อวิศาลหน้าแตกจนเป็นเรื่องเล่าว่าเขาหาเรื่องกับดา แต่ดาว่าถ้าเขารู้ความจริงเขาคงไม่อยากทำตัวให้เป็นที่อับอายหรอก เรื่องนี้ทำให้ดารู้ว่าผู้ชายเขามองพวกผู้หญิงไปตั้งแต่หัวจรดเท้าทีเดียว คงยังมีอีกหลายคนที่เข้าใจผิดว่าน่องเรียวผิวนวลเป็นใยของดาคือถุงน่อง แต่ดาไม่เคยนึกถึงความงามส่วนไหนเพราะดาคุ้นเคยกับตนเองมาตั้งแต่เกิด และมั่นใจว่าพวกที่มาสนใจดาไม่ได้สนใจแต่ขาของดาแน่ๆ
วันหนึ่งเกิดที่โต๊ะตัวนี้ ถึงเวลากลางวันพักเที่ยงดารอเพื่อนเดินไปเข้าห้องน้ำก่อนลงไปทานอาหารที่โรงอาหารด้านหลังตึก
ดาสังเกตว่าพรชัยเพื่อนร่วมรุ่นที่ย้ายมาจากทางอิสานไม่ลงไปทานข้าว ดาเดาจากที่รับรู้มาว่าเขาขัดสนเงิน ก่อนเพื่อนของดา
กลับมาจากห้องน้ำดาก็เรียกพรชัยว่า
" พรชัย เอ้า.." พร้อมทั้งสไลค์เหรียญห้าบาทไปกับพื้นโต๊ะสู่ตัวเขาที่นั่งอ่านอะไรอยู่ โดยเพื่อนผู้หญิงที่ดารอไม่ทันสังเกตเห็น
ราคาข้าวแกงจานละหนึ่งบาทห้าสิบเท่านั้น ต่อมาดาก็ให้เงินเขากินข้าวอีกสี่ห้าครั้ง เขาคงจำดาได้ดี
สายวันหนึ่งอาจารย์ฝ่ายกิจกรรมมาที่แผนกขอนักศึกษาหญิงไปช่วยร้องเพลงวงดนตรีแบนด์ของสถาบัน ได้อาสาสมัครหญิงหนึ่งคนที่อยู่ตอนเย็นฝึกซ้อมได้ เธอก็เลยมาชวนดาให้ไปร้องเป็นเพื่อนกัน ดาอ้างว่าเสียงไม่ไพเราะจริงๆและต้องไปเรียนเกอเธ่ด้วย ผลปรากฏว่าดาต้องไปร้องเป็นเพื่อนเขาสามวัน อีกสองวันเรียนเกอเธ่ งานที่ซ้อมนี้ คณะของสถาบันเตรียมไปออกงานในการทำพิธีฉลองหนึ่งในการก่อตั้งสถาบันพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร ที่นักศึกษาทางสถาบันของเราได้ไปร่วมเริ่มก่อสร้างสถาบัน
ใหม่มานานแล้ว หากแต่จะมีการฉลองในงานกลางคืนด้วย เมื่อได้ซ้อมจนคิดว่าร้องได้แล้ว การไปแสดงต่อหน้าชาวลาดกระบังก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี นับว่าเป็นการแสดงต่อหน้าสาธารณชนที่ดาได้ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก
วันหนึ่ง ครูมีข่าวดีมาบอกว่าครูจะได้เข้าเฝ้าในหลวง ในหลวงทรงพระกรุณาให้ Peace Corps ได้ร่วมขับร้องเพลงกับวง อส ของพระองค์ที่พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต เพลงที่ครูจะร้องคือเพลง บัวขาว แต่ครูมักจะร้องเป็น บัวเขา ทุกที คำยากคือคำบึงใหญ่ บุบผชาติ ต่อมาไม่นานครูก็ต้องมาหัดร้องเพลงภาษาไทยให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ต้องฝึกกันเข้มข้นมาก ครูตื่นเต้นมากที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าอย่างใกล้ชิด เป็นมหามงคลแก่คนต่างชาติเลยทีเดียว รูปที่ถ่ายมาครูตั้งโชว์ไว้ที่ห้อง และส่งกลับไปบ้านที่อเมริกาด้วย
(มีต่อค่ะ)