ผมเชื่อว่าทุกคนเคยมีแฟนนะ แต่เรื่องราวของผมมันอาจยืดเยื้อให้ดูน่าเบื่อ ดูเซ็งๆ แต่ลองอ่านหน่อยนะ
คือเรื่องมันก็มีอยู่ว่าผมไปชอบคนที่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แล้วเค้าก็คุยกับผมคบกับผม ทั้งๆ ที่ตัวผมก็รู้ว่าเค้ามีแฟนอยู่ (เค้าเป็นคนบอก)
แต่ว่าหลายอาทิตย์มานี้ปัญหามันเกิดขึ้นทำให้ผมไม่ได้คุยกับเค้า เค้าไม่เคยบอกเลิกผม แต่พอเค้าคุยกับเพื่อนเค้าบอกเพื่อนเค้าว่า
"กูเลิกหวะ แต่มันไม่เลิก" ผมเห็นอย่างนี้ผมก็งงเหมือนกันนะ อีกอย่างคือตั้งแต่ห่างกันมา เค้ามีคนคุยตลอด แต่ทำไมผมทำแบบเค้า
ไม่ได้เลยสักนิดเดียว ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่ตั้งใจจะทำมันดูหม่น (ชีวิตผมกำลังพังใช่มั้ย?) ทุกวันนี้ผมอยู่โดยไม่มี
เค้าไม่ได้แล้ว ผมยอมเอาตังเก็บที่ผมมี ซื้อจอคอมพ์ เพื่อมาตามดูเค้า แต่ผลที่ได้คือเจ็บ เจ็บกว่าเดิมเมื่อต้องเห็นเค้าคุยกับคนอื่น
แบบมีความสุข แล้วผมหละ ผมพยายามหาคนคุย คุยกับเพื่อนเล่นเกมส์ ก็ดูเฮฮาดีใช่มั้ย แต่ลึกๆ แล้ว ไม่เลยครับ เฮฮาในช่วงเวลา
นั้นๆ พอเลิกเล่นตกดึก ผมแย่ ผมแย่ ผมแย่มากเลย ผมรู้ชีวิตประจำวันเค้าหมด แต่ก่อนตอนคบผมรู้ว่าเวลานี้เค้าทำอะไร แต่ตอนนี้
ใช่ครับเค้าทำเหมือนก่อนที่จะคบกับผม เค้าหาคนคุยเพิ่มแบบไม่แคร์ความรู้สึกอะไร บทสนทนาของผมกับเค้าจะเกิดขึ้นต่อเมื่อมีเรื่อง
เกมส์เข้ามาเกี่ยวแค่นั้น ผมพยายามทำใจหลายรอบ เลิกคิดหลายรอบ แต่ทุกอย่างมันกลับพังหมดทุกอย่าง พังเพราะเค้า แค่ผมเห็นเค้า
ทุกอย่างที่เตรียมใจมามันหาย ผมเป็นสภาพเดิม
ระยะเวลา 7เดือนผมผูกพันธ์กับเค้ามาก ไม่ว่าจะเรื่องอะไร มีเค้าเข้ามาเกี่ยวในทุกๆ เรื่อง เช่นตอนนี้ผมกำลังแย่แต่เค้าไม่สนใจใยดี
คิดจะทิ้งผมไปง่ายๆ (ตอนจะรักช่วยกันคิด ตอนจะทิ้งทำไมคิดคนเดียว?) เค้าเลือกทิ้งผมแบบหักมุม ไม่มีการค่อยๆ หายอะไรทั้งนั้น
แต่อยู่ดีๆ หายเลย ผมต้องมานั่งคิดถึง เป็นห่วง เพราะอะไรหละครับ ที่ผ่านมาผมคิดไปเองคนเดียวมาตลอดเลยใช่มั้ย? หรือเค้ามา
หลอกผม มาแก้เหงากับผมหรอ? แต่ความรู้สึกผมหละ มันไม่ได้เหงาเป็นพักๆ เหมือนที่เค้ามาเป็นกับผม หรือผมเป็นผู้ชายที่มีไม่พร้อม
ผมไม่เคยขอให้เค้ามาดูแลผม ผมรู้ว่าเค้าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ผมพยายามเป็นอย่างที่เค้าอยากให้เป็น ทะเลาะกันกี่ครั้งผมพยายามง้อ
ผมไม่เคยปล่อยให้เค้าคิดคนเดียว ผมพยายามบอกว่า ผมรักเค้านะ ผมเป็นห่วงเค้านะ คอยบอกฝันดี เคยโทรปลุก ทุกวันนี้ชีวิตผมแย่ลง
ทุกวัน แล้วมันจะต้องแย่ไปถึงขนาดไหน พยายามออกไปเที่ยวทั้งๆ ที่ไม่ค่อยออก กินเหล้ากินเบียร์ ทั้งๆ ที่ไม่ชอบกิน แต่มันทำให้แย่ แย่ลง
พอจะมีวิธีอะไร ที่ทำให้ผมลืมเค้าได้ อย่างที่เค้าลืมผมมั้ย? (หรือผมเด็กไป ไม่มีประสบการณ์) ถ้าได้เข้ามาอ่าน ก็ขอบคุณและขอให้เข้าใจ
..ที่ผ่านมาผมไม่เคยคิดว่าคุณเป็นคนคั้นเวลา คนแก้เหงา คุณเป็นตัวจริงสำหรับผม แล้วผมหละ? ต้องจัดการความรู้สึกยังไง บอกให้ผมหาอนาคต
แล้วกว่าจะถึงอนาคต ผมจะผ่านเรื่องราวตรงนี้ไปได้ยังไง! พูดมาง่ายๆ ผมคงทำได้ตอนนี้เลยมั้ง ขอหละช่วยเข้าใจ ครั้งสุดท้าย ขอผมเถอะ
ผมจะดูแลคุณเอง ผมจะโตขึ้นกว่านี้ ผมจะพยายามทำ ทำทุกๆ อย่างที่อยากให้ทำ ขอแค่กลับมาหาผม มารักผม ผมไม่เหลือใครเลยจริงๆ...
*โทษทีนะครับ ถ้ากระทู้รบกวนหรืออะไร ผมแค่อยากระบาย ก็เท่านั้น ระบายออกไปเท่าไหร่ มันก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตผมดีขึ้นเลย รู้สึกแย่*
ทำไมเค้าไม่รู้สึกผูกพันธ์อะไรบ้างเลยหรอ?
คือเรื่องมันก็มีอยู่ว่าผมไปชอบคนที่เค้ามีแฟนอยู่แล้ว แล้วเค้าก็คุยกับผมคบกับผม ทั้งๆ ที่ตัวผมก็รู้ว่าเค้ามีแฟนอยู่ (เค้าเป็นคนบอก)
แต่ว่าหลายอาทิตย์มานี้ปัญหามันเกิดขึ้นทำให้ผมไม่ได้คุยกับเค้า เค้าไม่เคยบอกเลิกผม แต่พอเค้าคุยกับเพื่อนเค้าบอกเพื่อนเค้าว่า
"กูเลิกหวะ แต่มันไม่เลิก" ผมเห็นอย่างนี้ผมก็งงเหมือนกันนะ อีกอย่างคือตั้งแต่ห่างกันมา เค้ามีคนคุยตลอด แต่ทำไมผมทำแบบเค้า
ไม่ได้เลยสักนิดเดียว ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่ตั้งใจจะทำมันดูหม่น (ชีวิตผมกำลังพังใช่มั้ย?) ทุกวันนี้ผมอยู่โดยไม่มี
เค้าไม่ได้แล้ว ผมยอมเอาตังเก็บที่ผมมี ซื้อจอคอมพ์ เพื่อมาตามดูเค้า แต่ผลที่ได้คือเจ็บ เจ็บกว่าเดิมเมื่อต้องเห็นเค้าคุยกับคนอื่น
แบบมีความสุข แล้วผมหละ ผมพยายามหาคนคุย คุยกับเพื่อนเล่นเกมส์ ก็ดูเฮฮาดีใช่มั้ย แต่ลึกๆ แล้ว ไม่เลยครับ เฮฮาในช่วงเวลา
นั้นๆ พอเลิกเล่นตกดึก ผมแย่ ผมแย่ ผมแย่มากเลย ผมรู้ชีวิตประจำวันเค้าหมด แต่ก่อนตอนคบผมรู้ว่าเวลานี้เค้าทำอะไร แต่ตอนนี้
ใช่ครับเค้าทำเหมือนก่อนที่จะคบกับผม เค้าหาคนคุยเพิ่มแบบไม่แคร์ความรู้สึกอะไร บทสนทนาของผมกับเค้าจะเกิดขึ้นต่อเมื่อมีเรื่อง
เกมส์เข้ามาเกี่ยวแค่นั้น ผมพยายามทำใจหลายรอบ เลิกคิดหลายรอบ แต่ทุกอย่างมันกลับพังหมดทุกอย่าง พังเพราะเค้า แค่ผมเห็นเค้า
ทุกอย่างที่เตรียมใจมามันหาย ผมเป็นสภาพเดิม
ระยะเวลา 7เดือนผมผูกพันธ์กับเค้ามาก ไม่ว่าจะเรื่องอะไร มีเค้าเข้ามาเกี่ยวในทุกๆ เรื่อง เช่นตอนนี้ผมกำลังแย่แต่เค้าไม่สนใจใยดี
คิดจะทิ้งผมไปง่ายๆ (ตอนจะรักช่วยกันคิด ตอนจะทิ้งทำไมคิดคนเดียว?) เค้าเลือกทิ้งผมแบบหักมุม ไม่มีการค่อยๆ หายอะไรทั้งนั้น
แต่อยู่ดีๆ หายเลย ผมต้องมานั่งคิดถึง เป็นห่วง เพราะอะไรหละครับ ที่ผ่านมาผมคิดไปเองคนเดียวมาตลอดเลยใช่มั้ย? หรือเค้ามา
หลอกผม มาแก้เหงากับผมหรอ? แต่ความรู้สึกผมหละ มันไม่ได้เหงาเป็นพักๆ เหมือนที่เค้ามาเป็นกับผม หรือผมเป็นผู้ชายที่มีไม่พร้อม
ผมไม่เคยขอให้เค้ามาดูแลผม ผมรู้ว่าเค้าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ผมพยายามเป็นอย่างที่เค้าอยากให้เป็น ทะเลาะกันกี่ครั้งผมพยายามง้อ
ผมไม่เคยปล่อยให้เค้าคิดคนเดียว ผมพยายามบอกว่า ผมรักเค้านะ ผมเป็นห่วงเค้านะ คอยบอกฝันดี เคยโทรปลุก ทุกวันนี้ชีวิตผมแย่ลง
ทุกวัน แล้วมันจะต้องแย่ไปถึงขนาดไหน พยายามออกไปเที่ยวทั้งๆ ที่ไม่ค่อยออก กินเหล้ากินเบียร์ ทั้งๆ ที่ไม่ชอบกิน แต่มันทำให้แย่ แย่ลง
พอจะมีวิธีอะไร ที่ทำให้ผมลืมเค้าได้ อย่างที่เค้าลืมผมมั้ย? (หรือผมเด็กไป ไม่มีประสบการณ์) ถ้าได้เข้ามาอ่าน ก็ขอบคุณและขอให้เข้าใจ
..ที่ผ่านมาผมไม่เคยคิดว่าคุณเป็นคนคั้นเวลา คนแก้เหงา คุณเป็นตัวจริงสำหรับผม แล้วผมหละ? ต้องจัดการความรู้สึกยังไง บอกให้ผมหาอนาคต
แล้วกว่าจะถึงอนาคต ผมจะผ่านเรื่องราวตรงนี้ไปได้ยังไง! พูดมาง่ายๆ ผมคงทำได้ตอนนี้เลยมั้ง ขอหละช่วยเข้าใจ ครั้งสุดท้าย ขอผมเถอะ
ผมจะดูแลคุณเอง ผมจะโตขึ้นกว่านี้ ผมจะพยายามทำ ทำทุกๆ อย่างที่อยากให้ทำ ขอแค่กลับมาหาผม มารักผม ผมไม่เหลือใครเลยจริงๆ...
*โทษทีนะครับ ถ้ากระทู้รบกวนหรืออะไร ผมแค่อยากระบาย ก็เท่านั้น ระบายออกไปเท่าไหร่ มันก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตผมดีขึ้นเลย รู้สึกแย่*