เรื่องมันเกิดขึ้นจากที่ผมรู้จักผู้หญิงคนนึงทางเฟสบุ๊ค
ผมได้รู้จักผู้หญิงคนนึงจากทางเฟสบุ๊ค ผมได้คุยกับเธอแล้วรู้สึกว่าเธอเป็นคนน่ารัก เราคุยกันสนุกสนิทกันมากขึ้น เราเริ่มคุยกันทุกวัน จนเรานัดกินข้าวกัน หลังจากที่ผมได้เจอกับเธอผมรู้สึกดีกับเธอมากขึ้น ผมเริ่มคุยโทรศัพท์กับเธอ เฟสไทม์กันทุกคืนก่อนนอน และตอนนั้นผมก็รู้สึกดีกับเธอมาก
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่วันนึงผมกับเธอได้ไปดูหนังด้วยกัน และคืนนั้นผมไปส่งเธอที่ห้อง เราซื้อขนมไปนั่งเล่นกันที่ห้องของเธอ จนบรรยากาศทุกอย่างพาไปผมกับเธอจูบกันและกำลังจะมีอะไรกัน เธอพูดกับผมว่า"เรามีแฟนอยู่แล้วนะ บอกไว้ก่อน" ผมอึ้งและรู้สึกเสียความรู้สึก เพราะที่ผ่านมาเธอไม่เคยพูดถึงแฟนของเธอเลย(ผมไม่รู้มาก่อนจริงๆ) แต่มันก็ไม่พอให้ผมหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ในตอนนั้น ผมนอนค้างกับเธอและกลับบ้านในตอนเช้า
หลังจากวันนั้นผมก็ตีตัวห่างจากเธอ และก็หายไปไม่ได้ติดต่อกับเธออีก ผมผิดไหมที่มีอะไรกับเธอแล้วหายไป
ปล.กระทู้แรกของผม ผิดพลาดยังไงก็ขออภัย
(เรื่องนี้ที่ผมถามแค่ผมผิดไหม เพราะผมมองแค่ในมุมที่ผมรู้สึกผิด ไม่ได้มองถึงว่าสิ่งที่เธอทำเพราะผมไม่โทษเธอ ผมถือว่าช่วงเวลาที่เธอเข้ามันทำให้ผมมีความสุขแค่นั้นพอ)
ผมผิดไหม?
ผมได้รู้จักผู้หญิงคนนึงจากทางเฟสบุ๊ค ผมได้คุยกับเธอแล้วรู้สึกว่าเธอเป็นคนน่ารัก เราคุยกันสนุกสนิทกันมากขึ้น เราเริ่มคุยกันทุกวัน จนเรานัดกินข้าวกัน หลังจากที่ผมได้เจอกับเธอผมรู้สึกดีกับเธอมากขึ้น ผมเริ่มคุยโทรศัพท์กับเธอ เฟสไทม์กันทุกคืนก่อนนอน และตอนนั้นผมก็รู้สึกดีกับเธอมาก
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนที่วันนึงผมกับเธอได้ไปดูหนังด้วยกัน และคืนนั้นผมไปส่งเธอที่ห้อง เราซื้อขนมไปนั่งเล่นกันที่ห้องของเธอ จนบรรยากาศทุกอย่างพาไปผมกับเธอจูบกันและกำลังจะมีอะไรกัน เธอพูดกับผมว่า"เรามีแฟนอยู่แล้วนะ บอกไว้ก่อน" ผมอึ้งและรู้สึกเสียความรู้สึก เพราะที่ผ่านมาเธอไม่เคยพูดถึงแฟนของเธอเลย(ผมไม่รู้มาก่อนจริงๆ) แต่มันก็ไม่พอให้ผมหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่ในตอนนั้น ผมนอนค้างกับเธอและกลับบ้านในตอนเช้า
หลังจากวันนั้นผมก็ตีตัวห่างจากเธอ และก็หายไปไม่ได้ติดต่อกับเธออีก ผมผิดไหมที่มีอะไรกับเธอแล้วหายไป
ปล.กระทู้แรกของผม ผิดพลาดยังไงก็ขออภัย
(เรื่องนี้ที่ผมถามแค่ผมผิดไหม เพราะผมมองแค่ในมุมที่ผมรู้สึกผิด ไม่ได้มองถึงว่าสิ่งที่เธอทำเพราะผมไม่โทษเธอ ผมถือว่าช่วงเวลาที่เธอเข้ามันทำให้ผมมีความสุขแค่นั้นพอ)