ไม่รู้ว่าดิชั้นคิดช้าไปรึป่าวนะคะ เรื่องตัวรับบอลแบบญี่ปุ่น

ตัวรับบอลกับตัวเซ็ตของญี่ปุ่นทุกคนคงได้สังเกตว่าจะเป็นคนตัวเล็กระดับร้อยหกสิบอยู่1แล้วจะมี1ตัวที่สูง สมัยป้าเทนคิดว่าคงเป็นยูนีคหนึ่งเดียวที่หาตัวจับยาก แต่พอหมดยุคป้าเทน ตัวเซ็ตสูงระดับเดียวกันก็ยังมาปรากฎให้เห็น ดิชั้นเชื่อมั่นว่าเป็นการคำนวณสถิติความคล่องตัวของญี่ปุ่นมาแล้วว่าต้องใช้ผู้เล่นตัวเซ็ตสูงระดับนี้ในทีมหนึ่งคน แล้วต้องมีสูงระดับบล็อกได้หนึ่งคนไว้บล็อกปลายเซ็ต ส่วนลิบสมัยป้าเท็นก็มีหนึ่งคนที่สูง159เท่ากันเป็นลิบ แล้วก็ยังรักษามาตรฐานความเตี้ยของลิบระดับนี้ไว้ คงเป็นความคล่องตัว แต่ที่เห็นต่างจากที่เคยดูมา ยอมรับว่าไม่เคยสังเกตุเลยจนครั้งนี้ดูแล้วเห็นต่างไปจริงๆเลยสังเกตุเทคนิควิธีการรับบอลแบบญี่ปุ่น นอกจากญี่ปุ่นจะวางตำแหน่งในการรับบอล ขุดบอล ตามบอลได้อย่างดีแล้ว ถ้าทุกคนสังเกตุคือ การรับบอลแบบทีมไทยหรือทีมอื่นทั่วโลกส่วนใหญ่จะรับบอลแบบก้มตัวรับโค้งตัวเอามือรองบอลไปข้างหน้า และการพุ่งรับบอลแบบยายนาที่พุ่งเอามือรองบอล แบบนี้ทีมอื่นๆก็ทำรวมทั้งญี่ปุ่น แต่ที่ไม่ค่อยเห็นทีมอื่นทำเหมือนทีมญี่ปุ่นก็คือการรับบอลแบบตรงตัวจังๆกึ่งยัดตัว ถ้ามาในลักษณะนี้ทีมอื่นส่วนมากรับไม่ค่อยอยู่ แต่กัปตันกิ๊ฟรับอยู่ในเกมส์ที่ต้องเจอตัวตบหนักๆ ซึ้งมันคล้ายกับลิบญี่ปุ่นมาก คือการรับในลักษณะที่ลูกแรงเร็วและกึ่งยัดตัว ผู้รับจะมีการเอนหลังรับให้ลูกกระดอนขึ้นในทิศพุ่งสูงแต่ยังคงอยู่ในแดนเรา ไม่พุ่งออกข้างหรือล้นกับไปในแดนตรงข้าง ลิบญี่ปุ่นมักจะวิ่งเข้าใส่บอลหรือรับบอลเร็วได้โดนการวิ่งสไลด์ตัวเข้ามาด้วยท่านั่งแบะขาสไตล์ญี่ปุ่น(หวังว่าคงนึกออก)แล้วเอนตัวไปข้างหลังผสานมือรับบอล เรียกได้ว่าโอกาสที่บอลจะโดนตัวแล้วไม่ถูกพื้นสูงมาก พอบอลกระดอนขึ้นมาจะทำให้เล่นบอลต่อได้ นี่น่าจะเป็นหนึ่งในเทคนิคความเหนี่ยวของลิบญี่ปุ่น ลองดูในเกมส์ที่กัปตันต้องรับบอลหนักๆอย่างเจอกับบราซิลที่ผ่านมาหรือเจอกับอินโดในซีเกมส์ลูกยัดตัวแต่กัปตัวจะไม่ถอนจนหงายหลังก้นจั้มเบ้าหลายครั้ง อันนี้เป็นลักษณธที่ใจสู้ไม่กลัวบอล แต่ญี่จะเอนหลังรับไปเลยจะผ่อนแรงได้ดีและน่าจะลดอาการบาดเจ็บได้ด้วย