ไม่อยากจะตั้งกระทู้อะไรที่ซ้ำเติม หรือ ซ้ำซ้อนกับคนอื่นมากนัก
แต่ด้วยอารมณ์ความ "หมดศรัทธา" ที่มีมากกว่า หลังจากได้ชมแมตซ์ ไทย-ญี่ปุ่น ในนัดสุดท้าย
ประการแรก "ดร็อปทั้งทีม" ไม่ได้หมายถึง เล่นไม่ดีกันทั้งทีม แต่ "ความมุ่งมั่นในการเล่น" ไม่ได้เป็นแรงผลักให้สำหรับการเล่นเลยในวันนี้
เช่น ลูกขุด ไม่รู้ว่าทีมไทย จะทำให้เคลื่อนตัวออกไปรับลูกเป็นสิ่งที่ยากทำไม บางคนก็ยืนกางขารอปักหลักเพียงอย่างเดียว แล้วคอยว่าจะมีใครสักคนหนึ่งในทีมเดียวกันไปรับลูกขึ้นมาให้แทน แล้วตัวเองมีแค่หน้าที่รออันเดอร์ หรือ ตบ เพียงอย่างเดียว
การเช็คลูกที่ผิดพลาด หลายครั้งที่นักกีฬาไทย ใช้ความรู้สึกตัวเองว่าลูกนี้จะออกแน่นอน เลยปล่อยผ่านไม่ยอมรับบอล แล้วยกมือว่า "ออก" แต่อย่าลืมว่าเราเล่นกับทีมระดับโลก เขาก็คงซ้อมมาเหมือนกัน และตอนนี้ยังมีระบบวิดีโอชาเลนจ์อีกด้วย ซึ่งพอทีมไทยทำพฤติกรรมอย่างนี้บ่อยๆ ว่า "ออก" แต่ผลชาเลนจ์ กลับแสดงออกมาว่า "ลง" กลับกลายเหมือนผู้เล่นทีมไทยเป็นทีมชอบโกหก หรือชอบหลอกกรรมการ ก็ไม่ต่างอะไรกับฟุตบอลที่ "แกล้งล้ม" เพื่อขอจุดโทษ
การยิ้มในเกมส์ที่มากเกินไป โดยเฉพาะเวลาที่เสียแต้มจากการรับบอลผิดพลาดก็ดี จากการกะระยะที่ผิดพลาดก็ดี กลับกลายเห็นเป็นรอยยิ้มทันที ไม่เข้าใจ จะยิ้มอะไรขนาดนั้น ทั้งที่ตัวเองเป็นคนทำเสียแต้ม จะว่าไปเวลาที่เราไปแข่งกีฬา ก็เหมือนกับเราไปทำงาน ต้องใส่ใจกับเกมส์ ต้องจริงจังกับเกมส์เสมอ เมื่อผิดพลาดก็ต้องแสดงให้เห็นว่าเราทำงานผิดพลาด และครั้งหน้าก็จะไม่ให้เกิดขึ้นอีก (ลองนึกภาพของการทำงานเมื่อคุณทำงานผิดพลาด แล้วโดนหัวหน้าด่า แต่คุณกลับยิ้ม คนอื่นที่เขามองเห็น เขาจะรู้สึกอย่างไรกับคุณ)
ดร็อปทั้งโค้ช เกมส์ในวันนี้ เป็นเกมส์ที่ยาก แต่ในเซ็ตแรก สังเกตว่า ทีมญี่ปุ่นค่อนข้างเกร็ง ขาดความมั่นใจในการลงสนาม ภาษากายมันบอก เพราะอยากไปรอบสุดท้าย พอทีมไทยแต้มนำห่างในเซ็ตแรก โค้ชน่าจะปลุกเร้า และกระตุ้นให้นักกีฬามีพาวเวอร์กับเกมส์ที่มากกว่านี้ แต่กลับปล่อยให้นักกีฬายิ่งเล่น ยิ่งหงอยไปเรื่อยๆ เหมือนโดนตีเสมอและแต้มนำ ก็ดูเล่นไปพอให้จบเซ็ต (เหมือนโค้ชยะใน U23 ที่แสดงพาวเวอร์ออกมา ให้นักกีฬาแสดงพาวเวอร์ของตัวเองออกมาเล่นในเกมส์ให้ได้)
เรื่องการหยอดของไทย ตั้งแต่เซ็ทแรกไปจนเซ็ทที่สาม ทุกคนก็ยังหมั่นหยอดกันถ้วนหน้า โค้ชน่าจะสั่งให้ลูกทีมว่า "อย่าหยอด" เพราะญี่ปุ่นดีเฟ้นท์บอลหยอดได้ดี สามารถขุดออกมาได้ทุกลูก แต่ก็ไม่รู้ว่าได้สั่งลูกทีมหรือไม่ เพราะหยอดแล้วไม่ได้แต้ม ลูกทีมก็ยังบากหน้าหยอดไปจนจบเกมส์ (เหมือนโค้ชทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน ว่าญี่ปุ่น ฟลอร์ดีเฟ้นท์เขาดีขนาดไหน)
การเปลี่ยนตัวผู้เล่น โดยเฉพาะตัวเซ็ท ที่ทีมอย่างญี่ปุ่นคงศึกษาวิธีการเล่นหรือเซ็ทของทีมไทยได้ดี เพราะสังเกตได้ว่า เวลาเซ็ทไปทางไหน มือบล็อคไปยืนรออยู่แล้ว แสดงว่าทีมญี่ปุ่นเขาอ่านขาดรูปเกมส์ทีมไทยไปหมดแล้ว มือเซ็ททีมไทยจะเด่นเฉพาะกับทีมที่ไม่ค่อยได้แข่งกันบ่อยๆ อย่างยุโรปหรือทีมระดับลีก
ความหลากหลายในเกมส์และบอลเร็วหายไป ไม่รู้ว่า "บอลเร็ว" ในทัวร์นาเม้นท์นี้ กลายเป็นบอล "เหมือนจะเร็ว" ทั้งที่ทั้งคู่ก็เล่นด้วยกันมาแสนนาน กลับกลายเป็นว่า ต้องคอยตีแก้ไข ตีปลายนิ้วมือบ้าง ประสิทธิภาพลดลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนบอลเร็วหน้าใหม่ ก็ตีแล้วไม่ค่อยได้แต้มสักที เหมือนไม่ได้ปรับ ไม่ได้ซ้อมด้วยกันมาเลย แต่โค้ชก็ไม่แก้เกมส์ แทนที่บอลเร็วหน้าใหม่ขึ้นแดนหน้า ก็ควรจะเปลี่ยนมือเซ็ตให้เป็นมือเซ็ตลำดับ 2 เข้าไปเซ็ตแทน เพราะ "เข้าจังหวะ" กันมากกว่า ดูได้จากเมื่อชิงแชมป์โลกและ U23 ว่าจังหวะมันเข้ากันมากขนาดไหน แต่โค้ชก็ยังทน "ทู่ซี้" ให้เซ็ตไปเรื่อยๆ บอลเร็วหน้าใหม่ ก็ได้แต่ป้ายๆ บอลให้ลงแค่นั้นเอง
อันนี้คือความดร็อปของทีมโค้ช
ส่วนนักกีฬาหลายคนมั่นใจว่าปีหน้าคงยังเล่นอยู่ในเฉพาะลีกในประเทศและ AEC เท่านั้น
ดร็อปทั้งทีม-ดร็อปทั้งโค้ช
แต่ด้วยอารมณ์ความ "หมดศรัทธา" ที่มีมากกว่า หลังจากได้ชมแมตซ์ ไทย-ญี่ปุ่น ในนัดสุดท้าย
ประการแรก "ดร็อปทั้งทีม" ไม่ได้หมายถึง เล่นไม่ดีกันทั้งทีม แต่ "ความมุ่งมั่นในการเล่น" ไม่ได้เป็นแรงผลักให้สำหรับการเล่นเลยในวันนี้
เช่น ลูกขุด ไม่รู้ว่าทีมไทย จะทำให้เคลื่อนตัวออกไปรับลูกเป็นสิ่งที่ยากทำไม บางคนก็ยืนกางขารอปักหลักเพียงอย่างเดียว แล้วคอยว่าจะมีใครสักคนหนึ่งในทีมเดียวกันไปรับลูกขึ้นมาให้แทน แล้วตัวเองมีแค่หน้าที่รออันเดอร์ หรือ ตบ เพียงอย่างเดียว
การเช็คลูกที่ผิดพลาด หลายครั้งที่นักกีฬาไทย ใช้ความรู้สึกตัวเองว่าลูกนี้จะออกแน่นอน เลยปล่อยผ่านไม่ยอมรับบอล แล้วยกมือว่า "ออก" แต่อย่าลืมว่าเราเล่นกับทีมระดับโลก เขาก็คงซ้อมมาเหมือนกัน และตอนนี้ยังมีระบบวิดีโอชาเลนจ์อีกด้วย ซึ่งพอทีมไทยทำพฤติกรรมอย่างนี้บ่อยๆ ว่า "ออก" แต่ผลชาเลนจ์ กลับแสดงออกมาว่า "ลง" กลับกลายเหมือนผู้เล่นทีมไทยเป็นทีมชอบโกหก หรือชอบหลอกกรรมการ ก็ไม่ต่างอะไรกับฟุตบอลที่ "แกล้งล้ม" เพื่อขอจุดโทษ
การยิ้มในเกมส์ที่มากเกินไป โดยเฉพาะเวลาที่เสียแต้มจากการรับบอลผิดพลาดก็ดี จากการกะระยะที่ผิดพลาดก็ดี กลับกลายเห็นเป็นรอยยิ้มทันที ไม่เข้าใจ จะยิ้มอะไรขนาดนั้น ทั้งที่ตัวเองเป็นคนทำเสียแต้ม จะว่าไปเวลาที่เราไปแข่งกีฬา ก็เหมือนกับเราไปทำงาน ต้องใส่ใจกับเกมส์ ต้องจริงจังกับเกมส์เสมอ เมื่อผิดพลาดก็ต้องแสดงให้เห็นว่าเราทำงานผิดพลาด และครั้งหน้าก็จะไม่ให้เกิดขึ้นอีก (ลองนึกภาพของการทำงานเมื่อคุณทำงานผิดพลาด แล้วโดนหัวหน้าด่า แต่คุณกลับยิ้ม คนอื่นที่เขามองเห็น เขาจะรู้สึกอย่างไรกับคุณ)
ดร็อปทั้งโค้ช เกมส์ในวันนี้ เป็นเกมส์ที่ยาก แต่ในเซ็ตแรก สังเกตว่า ทีมญี่ปุ่นค่อนข้างเกร็ง ขาดความมั่นใจในการลงสนาม ภาษากายมันบอก เพราะอยากไปรอบสุดท้าย พอทีมไทยแต้มนำห่างในเซ็ตแรก โค้ชน่าจะปลุกเร้า และกระตุ้นให้นักกีฬามีพาวเวอร์กับเกมส์ที่มากกว่านี้ แต่กลับปล่อยให้นักกีฬายิ่งเล่น ยิ่งหงอยไปเรื่อยๆ เหมือนโดนตีเสมอและแต้มนำ ก็ดูเล่นไปพอให้จบเซ็ต (เหมือนโค้ชยะใน U23 ที่แสดงพาวเวอร์ออกมา ให้นักกีฬาแสดงพาวเวอร์ของตัวเองออกมาเล่นในเกมส์ให้ได้)
เรื่องการหยอดของไทย ตั้งแต่เซ็ทแรกไปจนเซ็ทที่สาม ทุกคนก็ยังหมั่นหยอดกันถ้วนหน้า โค้ชน่าจะสั่งให้ลูกทีมว่า "อย่าหยอด" เพราะญี่ปุ่นดีเฟ้นท์บอลหยอดได้ดี สามารถขุดออกมาได้ทุกลูก แต่ก็ไม่รู้ว่าได้สั่งลูกทีมหรือไม่ เพราะหยอดแล้วไม่ได้แต้ม ลูกทีมก็ยังบากหน้าหยอดไปจนจบเกมส์ (เหมือนโค้ชทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน ว่าญี่ปุ่น ฟลอร์ดีเฟ้นท์เขาดีขนาดไหน)
การเปลี่ยนตัวผู้เล่น โดยเฉพาะตัวเซ็ท ที่ทีมอย่างญี่ปุ่นคงศึกษาวิธีการเล่นหรือเซ็ทของทีมไทยได้ดี เพราะสังเกตได้ว่า เวลาเซ็ทไปทางไหน มือบล็อคไปยืนรออยู่แล้ว แสดงว่าทีมญี่ปุ่นเขาอ่านขาดรูปเกมส์ทีมไทยไปหมดแล้ว มือเซ็ททีมไทยจะเด่นเฉพาะกับทีมที่ไม่ค่อยได้แข่งกันบ่อยๆ อย่างยุโรปหรือทีมระดับลีก
ความหลากหลายในเกมส์และบอลเร็วหายไป ไม่รู้ว่า "บอลเร็ว" ในทัวร์นาเม้นท์นี้ กลายเป็นบอล "เหมือนจะเร็ว" ทั้งที่ทั้งคู่ก็เล่นด้วยกันมาแสนนาน กลับกลายเป็นว่า ต้องคอยตีแก้ไข ตีปลายนิ้วมือบ้าง ประสิทธิภาพลดลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนบอลเร็วหน้าใหม่ ก็ตีแล้วไม่ค่อยได้แต้มสักที เหมือนไม่ได้ปรับ ไม่ได้ซ้อมด้วยกันมาเลย แต่โค้ชก็ไม่แก้เกมส์ แทนที่บอลเร็วหน้าใหม่ขึ้นแดนหน้า ก็ควรจะเปลี่ยนมือเซ็ตให้เป็นมือเซ็ตลำดับ 2 เข้าไปเซ็ตแทน เพราะ "เข้าจังหวะ" กันมากกว่า ดูได้จากเมื่อชิงแชมป์โลกและ U23 ว่าจังหวะมันเข้ากันมากขนาดไหน แต่โค้ชก็ยังทน "ทู่ซี้" ให้เซ็ตไปเรื่อยๆ บอลเร็วหน้าใหม่ ก็ได้แต่ป้ายๆ บอลให้ลงแค่นั้นเอง
อันนี้คือความดร็อปของทีมโค้ช
ส่วนนักกีฬาหลายคนมั่นใจว่าปีหน้าคงยังเล่นอยู่ในเฉพาะลีกในประเทศและ AEC เท่านั้น