วันนี้เรานั่งรถตู้จากมหาลัยรามคำแหง1 เส้นทางรามคำแหง-ปากน้ำ ป้ายม.รามคำแหงเป็นป้ายแรก รถตู้ก็จอดรอคนเต็มจะได้ออก นั่งรอซักพัก คนก็เกือบเต็ม
   แล้วก็มีผู้ชายคนนึงขึ้นมาเกือบจะเป็นคนสุดท้าย อายุน่าจะ20ต้นๆ  นางเปิดประตูรถเเล้วบ่นอะไรสักอย่าง เอาตรงๆเรานึกว่าเขาสติไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะอยู่ๆก็เปิดประตูแบบแรงกว่าคนปกติ เปิดเสร็จก็พูดพึมพำๆ ตอนนั้นเรานั่งเเถวเเรกสุด ติดกับประตูเรายังไม่รู้เลยเขาพูดอะไร พูดมา3-4คำ เราก็ไม่ได้สนใจ ผู้ชายคนนั้นก็เดินไปนั้งเบาะแถวที่2
   สักพัก รถมีคนนั่งเต็มล้ะก็ออกจากป้าย เข้ามาทางแยกบิ๊กซี เพื่อที่จะเลี้ยวมาลอดอุโมงค์ ออกมาเส้นมหาลัยเกษมบัณฑิต พอรถเข้าอุโมงค์ มีเสียงผู้ชาย พูดอะไรซักอย่าง เราได้ยินชัดๆแค่คำเดียว คือคำว่าปาก ในใจก็แบบ อ่อ คงคุยโทรศัพท์
รถออกจากอุโมงค์ผ่านป้ายรอรถป้ายแรก ผู้ชายคนเดิมก็พูดอะไรอีกสักอย่าง ฟังไม่รู้เรื่องเลย รถก็ขับมาจนป้ายที่2 ผู้ชายคนที่บ่นพึมพำตอนขึ้นรถก็ลุกขึ้นมายืนตรงข้างๆเรา เเถวๆประตู รอจ่ายเงิน นึกภาพกันออกนะคะ เขาบอกให้คนขับรถจอด (คนขับอายุประมาณ60ปลายๆ ดูจากสีผมที่ขาวหมดเเล้ว เป็นผู้ชาย) คนขับก็จอด ทุกอย่างดูปกติ จนผู้ชายคนนั้นพูด พร้อมกระเเทกเงินใส่มือคนขับ
  ผู้ชายคนนั้น: " หูตึงอ่อสัส กุบอกให้จอดป้ายแรกจากอุโมงค์ "น้ำเสียงอารมณ์มาเต็ม)
  คนขับ :"ป้ายนี้ใช่ไหม" (น้ำเสียงแรงๆนิดหน่อย)
ผู้ชายคนนั้น: ป้ายที่เเล้วไอ้สัส ขับงี้อย่ามาขับเลย ค-ย กูบอกตั้งแต่ขึ้นรถแล้วว่าให้จอดตรงนั้น ค-ยเอ้ย"

แล้วก็ปิดประตูรถแบบเเรงมากกกกก หน้าเราแทบสั่น ทุกคนบนรถก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ลุงคนขับก็ดูพยายามตุมอารมณ์
  เราก็แบบเห้ยยยยยยยยยย เดินนิดเดินหน่อย ต้องแสดงกริยาขนาดนี้เลยหรอ เข้าใจว่าอากาศร้อน เพราะมันเป็นช่วงบ่าย แล้วตัวเองก็พูดจาไม่รู้เรื่องเอง ไม่น่าจะโมโหขนาดนี้ ใจเย็นๆกันหน่อยนะคะ แค่อากาศร้อนก็แย่พอเเล้ว ยิ่งอารมณ์ร้อนแบบนี้ยิ่งเเย่ ถ้าคนขับคุมอารมณ์ไม่อยู่ แล้วเกิดทะเลาะวิวาทกัน คนอื่นที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยในรถก็พลอยซวยไปด้วย ทำอะไรนึกถึงใจคนอื่นบ้างก็ดีน่ะเราว่า อย่าเอาตัวเองเป็นที่ตั้งมากเกินไป เพราะวันไหนคุณเจอคนที่เค้าไม่ยอมคุณ คนที่เค้าใจร้อนเหมือนคุณ คนที่ลำบากจะเป็นคุณเองนั้นแหละ กรณีตัวอย่างมีมากมายในสังคม อยากให้ใจเย็นๆ
ใจเขาใจเรา อยากให้ทุกคนดีกับคุณ คุณก็ควรดีกับทุกคนก่อนนะคะ.